Alle artikelen

Sommige clubs laten zich uit het veld slaan als het tegenzit. Eemboys niet. Zelfs een bruggetje blijkt niet te ver voor VMN. Vijfhonderd meter extra lopen? Ach, daar draaien ze in Baarn hun hand niet voor om. Sterker nog, hoe meer obstakels er op de route liggen, hoe hechter de club lijkt te worden. De afgelopen periode hebben wij regelmatig aandacht mogen besteden aan verzoeken vanuit Eemboys. Altijd enthousiast, altijd positief en vooral altijd bezig om hun club verder te o

Het was vanmorgen vroeg al raak bij het hoofdkantoor van VMN / Stichting MZS. Geen rustige start van de dag, geen kop koffie in alle stilte en zeker geen tijd om nog even rustig de mailbox door te nemen. Nee hoor. De complete fanfare uit Maarssen stond voor de deur. Trommels, trompetten, veel lawaai en meerdere spandoeken. Zelfs in het Mediapark vroegen mensen zich af waar dat enorme VMN-concert ineens vandaan kwam. Toen wij eenmaal naar buiten keken, werd alles duidelijk. Op

De wolven kunnen geen kant meer op, want vanuit alle kanten van het Zeister Bos klinkt hetzelfde geluid: wij gaan door! En dat is geweldig nieuws, want ook Jonathan blijft komend seizoen donateurclub van VMN en blijft daarmee Stichting MZS steunen. Wat hebben wij deze ploeg op de voet gevolgd. Voor zover wij weten is het zelden zó spannend geweest in een competitie. Nek aan nek, zij aan zij, stuivertje wisselen en iedere zaterdagavond weer met één oog op de eigen uitslag en h

Welke 60+ kent het niet! Die vraag stelden we ooit aan Bertram Bierenbroodspot. Maar inmiddels weet VMN die route natuurlijk blindelings te vinden. Harmelen: een dorp waar voetbaltalent opgroeit, waar ervaren krachten nog altijd hun kunsten vertonen en waar de bal zelden lang stil ligt. SCH’44 liet afgelopen seizoen zien dat er in Harmelen meer dan genoeg voetbal in de benen zit. Met een sterke eindsprint werd de nacompetitie bereikt in de 3e klasse. Daar vond de ploeg helaas

De hartslag ging omhoog. Telefoons werden nerveus ververst. Vanuit Hoog Catharijne kwamen de eerste zorgelijke geluiden binnen. “Wij zien niks?” “Blijven wij wel donateurclub?” “Hallo… VMN?” Rustaghhh! Eerst even drie balletjes gehak, zoals ze dat in Utreg zeggen, naar binnen werken. Is dat nou een spraakgebrek of gewoon een extra snelle manier om aan te geven dat er gehaktballen op tafel staan? Hahaha. Met jus graag, daarna praten we verder. Want man, man, man… de inwoners i

De wieken van de VMN-helikopter draaien inmiddels op volle toeren. Op het H.I.A. wacht de piloot nog even op de vlaggenist die zijn groene vlag omhoog moet steken om op te stijgen, maar de koers is al helder: richting Loosdrecht! Want ja, er is een kortere en vooral creatievere verbinding gelegd tussen VMN en de voetbalclub uit het altijd charmante “oude KNORR-dorp”. Soms is de Loosdrecht namelijk wat lastig bereikbaar, dus dan moet je gewoon even slim schakelen. En in dit ge

Ze zeggen weleens: “dat is een doorn in het oog.” Nou, voor VMN is Doorn precies het tegenovergestelde. Eerder een opluchting. Sterker nog: een warm gevoel in de voetbalmaag. Want eerlijk is eerlijk… wij zijn juist ontzettend trots op Doorn. “We houden van Doorn” klinkt bijna als “we houden van Oranje”, maar dan met net iets meer gras, kleedkamerlucht en strijdlust. Het klinkt als het strijdlied van wijlen André Hazes, dat nog altijd ergens tussen de lijnen door galmt. En dan

Complete omsingeling van het Zeister Bos is een feit! De wolven kijken nog wat onrustig om zich heen, de boswachters lijken even naar de kaart te staren alsof daar ineens een nooduitgang op moet staan… maar nee: vluchten kan niet meer (zoals ooit al muzikaal werd vastgesteld door Jenny Arean en Frans Halsema). Geen paniek trouwens. Dit is geen natuur of muziekdocumentaire, maar VMN-ontwikkeling in volle vaart. Want wat is er aan de hand? Simpel: ook Saestum heeft duidelijk kl

Afgelopen maand hadden wij veel contact met VIOD. En geloof me, daar kwamen de zweetdruppels soms van op het voorhoofd. Wel of geen eerste elftal? Het was kantje boord. Maar VMN staat voor zijn donateurclubs, dus trokken wij mee de kar. Twee keer plaatsten we een oproep. Sommigen maakten er wat grapjes over, en dat mag natuurlijk. Alleen werkte dat averechts… de schouders gingen er juist nog harder onder. Want als je de Tienhovers een beetje kent: die laten zich niet zomaar k

Er hangt iets in de lucht boven de Keistad. Geen verdwaalde vuurpijl, geen barbecuewalm en ook geen rooksignaal vanaf de Lange Jan… nee, dit ruikt naar een overname. Sterker nog: volgens bronnen die liever anoniem blijven omdat ze anders straks de kantine moeten dweilen, wordt er in Amersfoort gewerkt aan een bod op VMN. En niet zomaar een bod. Er wordt gefluisterd over de grootste transfer van de 21e eeuw. Een transfer die zelfs de transferdeadline van de profclubs zou laten

Den Dolder. Een dorp waar je niet alleen komt voor rust, natuur en voetbal, maar waar je ook met recht kunt zeggen: hier stroomt de saus door de aderen. Want wat is er mooier dan een plaatselijke grootmacht als Remia, die de trots van Den Dolder, DOSC, als hoofdsponsor ondersteunt? Precies: bijna niets. Hooguit een broodje kroket waar de mosterd van Abraham al op zit, maar dan houdt het ook wel op. Deze week werd VMN gebeld door het hoofdkantoor van Remia. Of wij even langs w

Bij Zuidvogels had na een wedstrijd of vijf werkelijk iedereen zijn mening al klaar en dat mag. Nederland telt nu eenmaal zo’n zestien à zeventien miljoen bondscoaches. Iedereen weet precies hoe je moet lopen, hoe je een bal moet aannemen en hoe je hem vervolgens diagonaal bij de tweede paal moet leggen… waar dan natuurlijk net niemand staat. Voetbal blijft prachtig. Laten we eerlijk zijn: het seizoen begon voor Zuidvogels niet zoals de club en de supporters hadden gehoopt. N

Elst(Utrecht). Een dorp waar oranje en wit niet zomaar kleuren zijn, maar een complete levensstijl. Waar de vlaggen vrolijk wapperen, de voetbalverhalen nooit opraken en waar je, als je niet beter weet, denkt dat je ergens in een Nederlands-Tirools skidorp bent beland. Want kijk eens om je heen: de Galgenberg, Prattenburgse Berg, Sparrenboomsche Berg en natuurlijk de Buurtsche Berg. Het is wachten tot iemand tijdens de winterstop met ski’s onder de arm richting de kantine loo

In Achterveld weten ze wat aanpakken is. Of het nu gaat om een weiland, een kantinevloer, een kalklijn of een voetbalwedstrijd: de handen gaan uit de mouwen en opgeven staat niet in het woordenboek. Daarom laten de Achtervelders zich ook zeker niet uit het voetbal slaan door een, laten we zeggen, tijdelijk opoffertje. Het avontuur in de derde klasse duurde voorlopig één seizoen, maar wat hebben ze ervan genoten. En vooral: wat mogen ze er trots op zijn dat ze het überhaupt he

Er zijn van die plaatsen waar je direct een bepaald beeld bij krijgt. Bij Vinkeveen denken de meesten aan water, bootjes, duikbrillen, eilanden en mensen die op een zonnige dag nét iets te enthousiast roepen dat ze “alleen even een rondje gaan varen”. Maar bij VMN denken wij vanaf nu ook aan iets anders: Hertha blijft Stichting MZS steunen als donateurclub! En dat is nieuws waar wij graag even voor boven water komen. Vinkeveen is natuurlijk al jarenlang bekend vanwege de prac

Waslake City. De hoofdstad van voetballand Hilversum. Een plek waar voetbal niet zomaar wordt gespeeld, maar wordt geboren, gekoesterd, ontwikkeld en soms zelfs met een vergrootglas wordt geanalyseerd. Een flinke scheut chauvinisme? Zeker weten. Maar wie ooit op Sportpark Anna’s Hoeve heeft rondgelopen, weet dat er in Hilversum ook gewoon iets bijzonders groeit. Want bij Waslake kunnen ze voetballen. Dat is geen geheim. In de loop der jaren zijn er genoeg spelers opgestaan di

Gelukkig kent VMN de Bergers maar al te goed. En daarom kunnen wij met prachtig nieuws meteen met de deur in huis vallen: ook komend seizoen blijft Nederhorst Stichting MZS steunen als donateurclub! Want vergis je niet in die mannen uit het Berger landschap. Ze mogen dan Formule 1-kampioen zijn in het besturen van trekkers, groot liefhebber van de gestampte pot en mensen die liever een band verwisselen dan een uur naar een gebruiksaanwijzing kijken, maar onder die werkhandsch

Er zijn seizoenen die je netjes samenvat met een paar zinnen. En er zijn seizoenen zoals dat van Delta Sports ’95. Daar heb je eigenlijk een compleet voetbalclichéboek, een rekenmachine, een hartslagmeter en een flinke voorraad confetti voor nodig. Want wat een seizoen was het in Houten. Wat een apotheose. Wat een spanning. Wat een sensatie. En ja, we kunnen er nog twintig bekende voetbaltermen achteraan gooien, maar de feiten zijn veel mooier dan welk cliché dan ook: Delta S

En we gaan gewoon door. Steeds meer clubs, sluiten zich aan bij dit prachtige platform dat hard op weg is naar die magische grens van 9000 leden. Ja, je leest het goed: 9000! De Domtoren moet oppassen, want wie weet wordt dat iconische symbool ooit nog liefkozend omgedoopt tot de VMN-toren. Je weet het nooit in Utreg. Wat een stad is het toch. Eerlijk is eerlijk: ik kom er graag. Oké, er is één plek waar ik wat minder vaak te vinden ben, maar dat houden we gezellig binnenskam

In het stadspark te Huizen is men niet meer bezig met 5G. Nee hoor, bij AH’78 is de verbinding met VMN inmiddels opgewaardeerd naar 6G. Sneller, sterker en vooral: altijd bereikbaar voor alles wat met voetbal, klassementen en de derde helft te maken heeft. Want het Stadspark in Huizen is een bijzonder stukje grond. Het domein van het legendarische broodje hete kip, Tante Es en natuurlijk Eppy Manuhutu, die nog altijd op de grote trom slaat binnen AH’78. De club kent haar oors