De overburen van de skipiste zijn er ook weer bij!

Bij Zuidvogels had na een wedstrijd of vijf werkelijk iedereen zijn mening al klaar en dat mag. Nederland telt nu eenmaal zo’n zestien à zeventien miljoen bondscoaches. Iedereen weet precies hoe je moet lopen, hoe je een bal moet aannemen en hoe je hem vervolgens diagonaal bij de tweede paal moet leggen… waar dan natuurlijk net niemand staat.

Voetbal blijft prachtig.

Laten we eerlijk zijn: het seizoen begon voor Zuidvogels niet zoals de club en de supporters hadden gehoopt. Na de degradatie uit de 4e divisie kwam de ploeg in de 1e klasse terecht en rond de winterstop begon zelfs de 2e klasse in beeld te komen. Dat was een situatie waar niemand bij Zuidvogels op zat te wachten.

Toen zelfs Ricardo Tat, jazeker de meester himself uit het vet werd gehaald en weer zijn opwachting moest maken, was het 2 voor twaalf. Iedereen dat het tijd was om de schouders eronder te zetten. De club haalde nog een aantal spelers binnen en langzaam maar zeker kwam er weer geloof, energie en resultaat.

Vanuit een zeer lastige positie begon Zuidvogels aan een opmars. Het uitzicht werd met de week beter. Het licht werd zichtbaar in de tunnel. Uiteindelijk was de nacompetitie nog wel nodig om het 1e klasseschap definitief veilig te stellen, maar dat doel werd gelukkig bereikt.

Maar hebben de Taajtes ervan geleerd? Wij denken van wel.

Een Taajte stoot zich immers niet twee keer tegen de schoorsteen van B.N. die nog overeind staat.

Komend seizoen verwachten wij dan ook een fris, strijdvaardig en wervelend Zuidvogels. De basis is gelegd, de lessen zijn geleerd en de blik staat weer vooruit.

En het mooie nieuws is: Zuidvogels blijft ook komend seizoen actief als donateurclub van VMN. Daarmee blijft de club niet alleen zichtbaar op ons platform, maar blijft zij ook Stichting MZS steunen.

Zuidvogels, bedankt voor het vertrouwen. Wij zitten komend seizoen weer klaar, met één oog op het veld en één oog op de skipiste!

Op naar een seizoen met meer hoogtepunten dan afdalingen!