Lichte paniek in Utreg!

De hartslag ging omhoog. Telefoons werden nerveus ververst. Vanuit Hoog Catharijne kwamen de eerste zorgelijke geluiden binnen.

“Wij zien niks?”

“Blijven wij wel donateurclub?”

“Hallo… VMN?”

Rustaghhh! Eerst even drie balletjes gehak, zoals ze dat in Utreg zeggen, naar binnen werken. Is dat nou een spraakgebrek of gewoon een extra snelle manier om aan te geven dat er gehaktballen op tafel staan? Hahaha. Met jus graag, daarna praten we verder.

Want man, man, man… de inwoners in de buurt van Hoog Catharijne stonden alweer bijna te blatten. De kampioenen wilden natuurlijk maar één ding weten: blijven wij meedraaien op VMN?

Nou, dat lijkt toch wel een vraag waarop het antwoord al lang bekend was. Natuurlijk blijft Eminent Boys donateurclub van Stichting MZS! Alsof de kampioenen na zo’n seizoen ineens stilletjes via de achterdeur zouden verdwijnen. Geen sprake van.

Als de hoofdsponsor partner blijft van Stichting MZS, dan is het natuurlijk ook logisch dat de club gewoon actief blijft op VMN. Zo simpel is het. Geen crisisoverleg, geen sirenes en ook geen zoekactie met speurhonden door Hoog Catharijne.

En terecht ook. Want wat hebben de mannen én alle mensen langs de kant genoten van het kampioenschap. De rondrit door Utreg was er eentje die nog steeds door de straten galmt. Twee dagen feest, twee dagen lachen en twee dagen zo blij als een kind dat bij Jamin naar binnen mag en gewoon mag snoepen wat het snoepen kan.

Maar terug naar die paniekaanval. Vannacht kwam een repeat bericht van onze vertrouwenspersoon, the one and only Kamil. Zoals altijd zit hij voor ons boven op het Eminent-nieuws:

“Ik weet niet of je het gemist hebt, maar Eminent Boys is en blijft donateur van Stichting MZS.”

Prachtig toch!! Daar is geen vreemd woord Utregs bij. De paniek mag weer uit de stad, de gehak…ballen kunnen zakken en Hoog Catharijne kan de zakdoeken weer opbergen.

Eminent Boys blijft. Punt.