Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Max Voorbij(Graveland), trainer aan het woord.
SV Olympia'25-Graveland=3-3. ’s-Graveland heeft een punt overgehouden aan het bezoek aan SV Olympia’25. Na een 3-1 achterstand bij rust kwamen de bezoekers in de tweede helft terug tot 3-3. Hoe kijkt ’s-Graveland-trainer Max Voorbij terug op dit gelijkspel? “Vandaag hebben wij eindelijk weer de ’s-Gravelandse veerkracht laten zien. Olympia’25 had voetballend een ijzersterk middenveld. De wedstrijd ging aanvankelijk gelijk op, totdat Olympia de 1-0 maakte. Wij kwamen direct terug tot 1-1 dankzij een mooie individuele actie van Sam Torsing. Daarna volgde een periode met kansen over en weer. Olympia kwam via een goede voorzet op 2-1 en maakte vervolgens de 3-1 na een fout in onze organisatie. In de rust hebben we met elkaar het plan voor de tweede helft besproken. Dat leverde na de hervatting al snel kansen op. Oud-Olympiaan Stefan Uijen bracht ons met een goed afstandsschot terug tot 3-2. Vervolgens zorgde Fabian Troost met een geweldige individuele actie voor de 3-3. Daarna kregen we nog enkele kansen om op voorsprong te komen, maar ook Olympia had in de slotfase zeker mogelijkheden. Op naar Nieuwland volgende week!”
- Michael van Brummelen(Nederhorst), trainer aan het woord
Nederhorst – Laren’99 3-0 Nederhorst boekte een duidelijke thuisoverwinning in de streekderby tegen Laren’99. Voor de thuisploeg was het aanhaken of afhaken. Met drie punten op zak kon trainer Michael van Brummelen na afloop dan ook tevreden terugkijken, al zag hij ook voldoende verbeterpunten. Hoi Michael, een duidelijke zege in de streekderby. Het was voor jullie aanhaken of afhaken. Hoe kijk je terug op deze overwinning? “Ja, dit was aanhaken of afhaken en gelukkig werd het aanhaken. We begonnen goed en gretig, met binnen vijftien minuten twee doelpunten van Milan en Samuel. Daarna zakten we echter behoorlijk terug in niveau. Samuel startte in de spits, maar daardoor misten we wat voetbal en slimmigheid op het middenveld. In de rust hebben we twee wissels doorgevoerd, waardoor we weer iets meer rust in ons spel kregen. Toch moeten we op sommige momenten echt nog wat rustiger blijven en de juiste keuzes maken. De derde treffer bracht uiteindelijk de bevrijding. Een corner van Samuel werd door Gijs, die terugkeerde van een blessure, voorlangs gekopt. Samuel was zelf doorgelopen en ramde de bal in de korte hoek. Daarna werd het niet echt gevaarlijk meer. Ik vond dit een collectieve overwinning, met veel strijd. Samuel was opnieuw erg belangrijk voor ons, maar ik wil ook de ingevallen spelers en onze keeper Wesley een groot compliment geven. De invallers vulden hun positie goed in en Wesley pakte nog twee belangrijke ballen in de korte hoek. Ook zij hebben daarmee een mooie bijdrage geleverd aan deze overwinning. Op naar volgende week: Ouderkerk!”
- Dennis de Bree(SCH'44), speler aan het woord
Bij SCH’44 zijn ze de laatste jaren gewend om omhoog te kijken. Twee seizoenen geleden lonkte zelfs de tweede klasse, maar dit seizoen komt de ploeg wat moeizamer op gang. Eén overwinning uit vijf wedstrijden: het is een start die om verbetering vraagt. Toch blijft Dennis vertrouwen houden in zijn ploeggenoten. We spraken hem over de veranderingen binnen de selectie, zijn eigen scoringsdrang en de weg omhoog. Met tussendoor een knipoog naar een schilder die ze graag weer op het veld zien. Hoi Dennis, fijn dat je even tijd voor ons hebt. Voordat we het over de ploeg hebben: hoe gaat het met jou? Ben je fit en heb je vanaf de voorbereiding lekker kunnen voetballen? “Het gaat goed met mij. Een deel van de voorbereiding was ik nog op vakantie, maar uiteindelijk heb ik in alle competitiewedstrijden gespeeld. Ik heb tot op heden gelukkig geen last van blessures. Houden zo dus!” We kennen SCH’44 als een ploeg die graag bovenin meedoet. Nu moeten jullie wat meer geduld opbrengen. Hoe beleef jij deze eerste weken? “Ik denk dat de start een combinatie is van meerdere factoren. Een nieuwe coach, spelers die vertrekken en nieuwe jongens die erbij komen: dat betekent dat je aan elkaar moet wennen. In de eerste wedstrijden zit het bovendien nog niet helemaal mee. We krijgen als team te makkelijk doelpunten tegen en komen zelf moeilijker tot scoren. Toch verwacht ik dat we snel meer overwinningen gaan behalen. Ook vorig seizoen hebben we een periode van acht wedstrijden gehad waarin we niet wonnen.” Zo’n zomer brengt dus de nodige veranderingen met zich mee. Voor jou verdween er ook een heel vertrouwd gezicht uit de voorhoede: je broertje. Hoe staat de selectie er na alle verschuivingen voor? “Er zijn wat jongens gestopt en vertrokken. Dat hoort er ook wel een beetje bij. Jammer genoeg is mijn broertje, die in de spits speelde, weggegaan. Daarmee hebben we ook wel wat doelpunten ingeleverd. Toch vind ik dat onze selectie genoeg kwaliteit heeft voor de derde klasse. De groep is goed op orde, alleen zijn we op dit moment nog niet constant genoeg.” En als er vanuit de selectie een beroep op aanvulling wordt gedaan, wie kloppen er dan op de deur? Zijn dat vooral jongens uit de O23 of uit het tweede? “Vooral uit het tweede.” Tegen DESTO trokken jullie met 1-0 aan het langste eind. In de andere vier wedstrijden lukte het niet om punten te pakken. Waren dat voor jouw gevoel gemiste kansen? “In alle wedstrijden waren er mogelijkheden om een resultaat te behalen. Alleen krijgen we als team nog te makkelijk doelpunten tegen, waardoor je steeds weer achter de feiten aanloopt.” Een nieuwe trainer brengt ook nieuwe ideeën mee. Hoe verloopt het wennen aan zijn manier van voetballen? “Elke trainer heeft een andere manier van spelen. Natuurlijk zijn we nog zoekende. We willen graag een serie overwinningen neerzetten.” Waar ligt voor jullie de sleutel om van goede bedoelingen naar betere resultaten te komen? Wat moeten we op het veld vaker terugzien? “Als team collectief aanvallen en verdedigen. Ik denk dat we het onze tegenstanders daarmee veel moeilijker kunnen maken. Daarnaast hoop ik dat onze schilder Ebby snel weer fit is, want op dit moment maakt hij meer minuten buiten het veld dan erop.” Een duidelijke oproep aan Ebby dus! Dan naar jouw eigen specialiteit, doelpunten maken. Je staat nu op drie treffers. Hoe kijk je naar je eigen bijdrage en de rol die je dit seizoen hebt? “Uiteindelijk is die niet heel veel anders dan in voorgaande jaren. Ik wil graag scoren en belangrijk zijn voor het team. Daarin mag ik ook meer van mezelf eisen. Hopelijk volgt dan de bekende ketchupflestheorie!” Het liefst gaat die fles natuurlijk snel open. Hebben jullie voor dit seizoen een concreet doel uitgesproken, of draait het voorlopig vooral om samen weer vertrouwen opbouwen? “Er is geen specifieke ambitie uitgesproken. Uiteindelijk willen we allemaal zo snel mogelijk de weg omhoog weer vinden. Dat is het belangrijkste voor nu.” Tot slot, Dennis: de start is achter de rug, maar er ligt nog een groot deel van het seizoen voor jullie. Met welk gevoel kijk jij vooruit? “Ik vind dat onze selectie te goed is voor de onderste regionen. Hopelijk komen we snel in een goede flow en kunnen we een mooie serie overwinningen neerzetten.” Het vertrouwen is er dus bij Dennis, al beseft hij ook dat SCH’44 het samen op het veld moet laten zien. Wat minder weggeven, elkaar vinden en voorin die ketchupfles eens flink openschudden. En als Ebby dan ook nog de kwast kan inruilen voor zijn voetbalschoenen, krijgt de weg omhoog misschien snel weer wat kleur.
- Olav Kuus(SO Soest), speler aan het woord
De scoringsmachine van SO Soest: zo mogen we Olav Kuus gerust noemen. In het tweede maakte hij al naam met zijn doelpunten en sinds hij definitief een basisplaats in het eerste veroverde, duikt zijn naam steevast op in ons topscorersklassement. Inmiddels is de spits niet meer weg te denken uit de ploeg. Een aanspeelpunt voor zijn teamgenoten en een handenbinder voor verdedigers, met een neusje voor de goal. Deze week verruilde Olav het doel even voor ons totoformulier. Maar met alleen een paar kruisjes zetten kwam hij bij ons natuurlijk niet weg! Wie is de man achter die doelpunten? We zochten hem op voor een uitgebreid gesprek over zijn weg naar het eerste, de ambities met SO Soest en het leven buiten de lijnen. Want ook na het laatste fluitsignaal blijkt Olav nog genoeg energie over te hebben… Hoi Olav, wil je jezelf eens voorstellen? Wanneer en waar ben je geboren, waar woon je tegenwoordig en hoe ziet je thuissituatie eruit? Op 9 november 1998 was de dag dat ik ter wereld kwam in het ziekenhuis in Amersfoort. Nadat we vijf jaar in Amersfoort hadden gewoond, vonden mijn ouders dat het weer tijd was om naar Soest te verhuizen. Daar komen mijn ouders vandaan. Tot m’n 21ste heb ik met veel plezier in Soest gewoond en daarna ben ik naar Utrecht verhuisd om het stadsleven te ontdekken. Sinds anderhalf jaar woon ik daar met veel plezier samen met mijn vriendin Renske. Je studeerde Bedrijfskunde. Welke richting ben je daarna opgegaan en wat houdt je werk tegenwoordig in? Na mijn studie Bedrijfskunde ben ik in eerste instantie blijven hangen in de horeca. Ik ging als bedrijfsleider aan de slag in het restaurant waar ik tijdens mijn studie werkzaam was. Werk je nog in de horeca, of was dat vooral een bijverdienste tijdens je studie en sta je inmiddels vaker aan de andere kant van de toog? Tegenwoordig werk ik als accountmanager bij de Jaarbeurs in Utrecht. De andere kant van de bar weet ik goed te vinden en daar ben ik op zaterdag bijna niet weg te slaan. Waar begon jouw voetballeven en hoe kwam je bij die club terecht? Welke herinnering uit die eerste jaren is je altijd bijgebleven? Mijn voetballeven begon bij SO Soest nadat wij als gezin naar Soest waren verhuisd. Ik moest zo snel mogelijk op voetbal, want dat was gewoon het allerleukste om te doen als kleine jongen. En nog steeds! Er is niet één speciale herinnering die mij bijstaat. Als ik terugdenk aan die tijd, moet ik vooral denken aan de geur van gras in de koude, vroege morgen. Welke rol speelde voetbal bij jullie thuis? Van wie heb je de liefde voor het spel meegekregen? Grappig genoeg hebben mijn broers en ik het voetbal niet van huis uit meegekregen. Mijn ouders waren zelf namelijk volleyballers. We hebben zelf de liefde voor het spelletje ontwikkeld, maar voetbal werd thuis door ons wel altijd gevolgd, waardoor mijn ouders daar ook een band mee hebben gekregen. Sinds wij als kinderen op het veld staan, zijn mijn ouders er vrijwel altijd bij. Al 22 jaar staan ze trouw aan de zijlijn. Of het nou uit of thuis is, zij zijn erbij. Weet je nog in welk seizoen en tegen welke tegenstander je debuteerde in het eerste van SO Soest? Wat herinner je je van die wedstrijd? Poeh, hier heb ik wel even voor moeten graven in mijn herinneringen. Mijn officiële debuut kan ik mij eigenlijk niet meer herinneren, maar mijn officieuze debuut wel. Dat was namelijk in een oefenwedstrijd tegen VVZ’49, waarin mijn maatje Sander Kijzer en ik ons officieuze debuut maakten. In die wedstrijd scoorde ik ook meteen op een voorzet van Sander. Dat staat mij nog goed bij. Je scoorde veel in het tweede voordat je jouw kans kreeg in het eerste. Hoe ging je om met het wachten op die doorbraak? Besprak je jouw ambities met de trainers? Dat was soms natuurlijk wel lastig. Aan de andere kant kon ik ook wel inzien dat ik in die periode tien kilo te zwaar was en dat er veel kwaliteit op mijn positie liep. Wat ik wel moeilijk vond, was dat er ook bij blessures nog steeds geen beroep op mij werd gedaan. Aan de andere kant hadden wij toen met het tweede van SO Soest wel een ongelooflijk leuk elftal en waren het ook zeker hele leuke jaren. In 2022 werd gesproken over een nieuwe lichting jeugdspelers die doorbrak in het eerste. Wie zijn er van die groep nog bij? In dat jaar werd er vanuit de club besloten om meer met eigen jongens te gaan werken. Daarbij werd gekozen voor een trainer die daar uitstekend mee uit de voeten kon: Bas Dreef. Van die groep zijn er nog best veel jongens bij. Thijn Horvers, Michael Pashley, Bart Hooft, Luc Hooft, Hein Janmaat, Koen van Logtestijn, Niels Kuus en ik zijn allemaal nog actief in het eerste. Hoe keek jij drie jaar geleden aan tegen de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal? Verheugde je je op de derby’s in de regio, of was de zondag voor jou juist de ideale voetbaldag? Toentertijd maakte het mij niet zo veel uit op welke dag we speelden. Achteraf vind ik het wel veel lekkerder om op zaterdag de kicksen aan te trekken en de wei in te mogen. Toen we door de verscherpte degradatieregeling uit de tweede klasse degradeerden, werd duidelijk dat er prachtige affiches op het programma kwamen te staan. Met de overstap naar de derde klasse werd dat alleen maar mooier. Wat veranderde er door het zaterdagvoetbal in jouw privéleven? Eigenlijk veranderde alleen dat ik niet op vrijdag, maar op zaterdag de kroeg in ging. Voor de rest bleef alles wel hetzelfde. Daarnaast kon ik meer wedstrijden van m’n cluppie Ajax kijken. Vaak speelden we namelijk tegelijk op zondagmiddag. Hoe ziet jouw ideale zaterdagavond na een wedstrijd eruit? Maakt het voor je plannen nog uit of jullie gewonnen of verloren hebben? Waar komen we je tegen als je een avond op stap gaat? Ben jij degene die de laatste ronde bestelt of degene die ongemerkt al naar huis is? Mijn ideale zaterdagavond ziet er vrij eenvoudig uit: na de wedstrijd op de club een paar overwinningsbiertjes drinken en daarna lekker naar huis, om vervolgens met vrienden en mijn vriendin de stad in te duiken tot in de late uurtjes. Binnen het team is ook wel afgesproken dat het netjes is om de lampen aan te doen in de kroeg en dus tot sluitingstijd te blijven. Mij zal je dan ook niet zo snel ongezien kwijtraken op een zaterdagavond! Sinds de overstap naar zaterdag zijn jullie nog niet gepromoveerd naar de tweede klasse. Wat heeft er volgens jou de afgelopen seizoenen aan ontbroken om die stap te zetten? Het eerste jaar hadden we kampioen moeten worden. De eerste zeven wedstrijden wonnen we allemaal, maar we kregen het daarna lastiger omdat de tegenstanders doorkregen hoe ze ons moesten bespelen. Daarnaast haalde Zeist er in de winterstop een goede speler bij die er in een half jaar ongeveer vijftien maakte. We haalden nog wel de finale van de nacompetitie, maar werden in een slechte wedstrijd onder warme omstandigheden met 1-0 verslagen door Oudewater. Vorig jaar was een heel ander verhaal. We kregen een nieuwe trainer met wie er simpelweg geen klik was. We kwakkelden de eerste seizoenshelft. Toen Bas Dreef, Jordie Brouwer en Arthur ‘Tuco’ van Doren in de winterstop terugkwamen, hebben we de weg omhoog weer ingezet. Met als resultaat opnieuw een periodetitel en dus weer nacompetitie. Helaas eindigde dat verhaal al snel door blessures en een te sterk Jonathan. We zijn allemaal weer een jaartje ouder en hebben een goede klik met de nieuwe trainer Kevin Reinhard, dus dit jaar kan het zomaar gaan gebeuren. Wat onderscheidt de huidige selectie van die van de afgelopen jaren? Op welke onderdelen zijn jullie sterker geworden en waar ligt nog ruimte voor verbetering? We zijn allemaal weer een jaar ouder en dat kan echt wel wat schelen met een relatief jonge selectie. Ik zie dat jongens weer een grote stap hebben gezet in hun ontwikkeling. Dat kan er zomaar voor zorgen dat de selectie dit jaar goed genoeg is voor promotie naar de tweede klasse. Na zes wedstrijden staan jullie op vier overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag. Hoe beoordeel jij die start als je behalve naar de punten ook naar het spel kijkt? We spelen goed en verzorgd voetbal. Het verschil met voorgaande jaren is dat we een stuk volwassener spelen en niet opbouwen om het opbouwen. Als het niet kort kan, spelen we eerder de lange bal, waardoor we onszelf minder in de problemen brengen. We scoren veel, maar dat kan ook weer een stap beter als we kijken naar de laatste twee wedstrijden. Daarin hadden we bij elkaar gewoon zes goals meer moeten maken dan we hebben gedaan. Wat gebeurde er volgens jou in de slotfase tegen SDO? Welke keuzes pakten verkeerd uit en wat zouden jullie met de kennis van nu anders doen? Is dan op een punt spelen niet veel slimmer? Soms is het lastig om je vinger te leggen op wat er precies misging. Uiteindelijk speelden we in de slotfase allebei om te winnen en had het muntje ook onze kant op kunnen vallen. We hadden namelijk ook al wel met 3-0 voor moeten staan voordat de 1-1 viel. Dat gebeurde niet en we beleefden een horrorslotfase met daarin twee tegengoals, een zware blessure voor Hein en een onterechte rode kaart voor praten, omdat de scheidsrechter dacht dat er tegen hem geschreeuwd werd. Dat was tegen een teamgenoot. Hoe bespreken jullie zo’n wedstrijd achteraf binnen de groep? Welke afspraken maken jullie om een volgende keer beter met zo’n situatie om te gaan? We waren er allemaal goed ziek van. Het was zo onnodig. Uiteindelijk hebben we de slotfase geanalyseerd en kwamen we tot de conclusie dat we de linies korter op elkaar hadden moeten houden. Daarnaast moet er soms ook aan de handrem getrokken worden om een gevaarlijke aanval eruit te halen. Jullie zijn met twintig doelpunten de meest scorende ploeg van de derde klasse E. Wat maakt jullie aanval zo gevaarlijk en welke rol vervul jij daarin? Ik probeer als aanspeelpunt te fungeren en daarnaast op het juiste moment op de juiste plek te staan om de bal in het netje te leggen. Daarnaast zetten we op bepaalde momenten hoog druk, waar we veel profijt van hebben. Tegelijkertijd kregen jullie slechts zeven doelpunten tegen. Hoe bewaken jullie de balans tussen aanvallen en verdedigen? Welke bijdrage lever jij aan het verdedigende werk? We zijn in het veld veel met elkaar bezig om de onderlinge afstanden goed te bewaken. Daarnaast pakt Hein ook een aantal goede ballen: een echte puntenpakker. Mijn rol als spits is om samen met de spelers in de as van het veld te bepalen wat de drukmomenten zijn. Ik ben vervolgens de eerste die druk zet op de man met de bal. Wat wil jij dit seizoen persoonlijk aan het team toevoegen? Op welk onderdeel van jouw spel wil je aan het einde van het seizoen echt vooruitgang hebben geboekt? Het klinkt misschien cliché als spits, maar ik wil gewoon meer scoren. Boven de vijftien competitiedoelpunten uitkomen is voor mij een persoonlijk doel. Als je naar de faciliteiten, begeleiding en organisatie kijkt, hoe klaar is SO Soest dan voor de tweede klasse? Wat verdient eventueel nog aandacht? Wij zijn als club zo goed als klaar voor de tweede klasse. Het enige wat ik zou kunnen bedenken, is dat de budgetten moeten veranderen als je ook daadwerkelijk een rol van betekenis zou willen spelen in de tweede klasse. Jij bent zelf doorgebroken vanuit de eigen jeugd. Welke plek heeft de jeugdopleiding tegenwoordig binnen de club en hoe worden jonge spelers geholpen bij de stap naar het eerste? De jeugdopleiding van Soest is altijd belangrijk geweest en zal dat ook altijd blijven. Mocht je goed genoeg zijn, dan krijg je snel de kans om mee te trainen bij het eerste om jezelf te laten zien. Daarin is de onder 23 een mooie springplank naar het eerste. Je hebt onder Bas en onder Kevin gespeeld. Wat is voor jou het belangrijkste verschil in hun aanpak? Kun je daar een voorbeeld van geven? Hun aanpak is heel goed met elkaar te vergelijken. Als ik dan echt een voorbeeld zou moeten geven, denk ik dat het grootste verschil is dat Kevin eerder voor een lange bal zou kiezen dan Bas. Met welke opdrachten stuurt Kevin jou het veld in, behalve doelpunten maken? Wat verwacht hij van jou in de samenwerking met je ploeggenoten? Ik moet balvast zijn en mijn duels winnen. Daarnaast verwacht hij dat ik samen met de spelers in de as van het veld de leiding pak en dat we de momenten herkennen. Even iets anders dan voetbal: als wij in Soest ergens gezellig aan de toog willen aanschuiven, waar stuur jij ons dan naartoe en waarom? Dan kan je lekker bij de Lindenhof een biertje drinken en daarna een afzakkertje halen bij de Oude Enghe. En als we daarna een hapje willen eten, waar moeten we zijn en wat mogen we daar volgens jou niet overslaan? Dan kan je lekker terecht bij mijn vriend en teamgenoot Thijn Horvers, die staat te kokkerellen in Sabrosa. Een heel weekend zonder voetbal: hoe vul jij dat het liefst in? Waar treffen we Olav dan aan? Grote kans dat ik dan een weekendje weg ben met mijn vriendin of vrienden. Leuke plekken ontdekken en een heerlijk biertje erbij. Beter kan ik een vrij weekend niet inrichten. Waar vinden we jou op een goed feest: achter de draaitafel of op de dansvloer? En welk nummer krijgt jou gegarandeerd in beweging? Ik ben zeker op de dansvloer te vinden. Welke muziek er draait, maakt eigenlijk niets uit. Van house tot Nederlandse meezingers: ik vind alles lekker. Ben jij in de kleedkamer de lolbroek of de stille genieter? Ik zou zeggen dat ik dan zeker wel meer een lolbroek ben dan een stille genieter. Olav, het laatste woord is aan jou: wat zou je tegen jullie toeschouwers willen zeggen? Ondanks de vervelende blessures van de afgelopen tijd gaan we alsnog vol voor het kampioenschap!
- Joeri Bloembergen(Odysseus'91), speler aan het woord
Van de hoofdstad naar de Domstad? Joeri Bloembergen voelt zich al thuis bij Ody! Odysseus’91 is een bijzondere club. Studenten bepalen er het gezicht, een jeugdopleiding is er niet en de nieuwe aanwas komt vooral van studenten die in Utrecht wonen of er voor hun studie neerstrijken. Een vereniging waar voetbal, studeren en gezelligheid hand in hand gaan en de leden samen de club draaiende houden. Maar niet iedereen heeft de Domtoren al om de hoek staan. Met een sterke wedstrijd en betrokkenheid bij beide doelpunten in de 2-0-overwinning gaf de rechtsback ons alle aanleiding om hem eens op te zoeken. Want wie is deze Amsterdammer die langs de Utrechtse zijlijn dendert? Hieronder lees je een openhartig interview vol voetbal, studentenleven en een flinke knipoog. Want ook buiten het veld heeft deze Ody-speler genoeg te vertellen! Hoi Joeri, stel jezelf eens voor en welke studie volg je? Mijn naam is Joeri Bloembergen en ik ben geboren in Amsterdam op 21 november 2002. Ik ben opgegroeid in Abcoude, maar woon tegenwoordig weer in Amsterdam-Oost. Na mijn bachelor ben ik begonnen met de master Business Analytics, maar ik wilde niet te vroeg klaar zijn met studeren, dus ik was altijd al van plan een 2e master te gaan doen. Ik kon alleen niet echt kiezen welke master ik erbij ging doen, dus ben ik maar vakken gaan volgen voor AI en econometrie. Inmiddels ben ik al zo ver met die opleidingen dat ik denk dat ik ze alle 3 af ga maken. Welke richting wil je met je studie op als het straks om werk gaat? Heb je al een droombaan voor ogen of ben je nog aan het ontdekken wat bij je past? Met AI en econometrie kan je tegenwoordig in bijna elke sector wel terecht, van ziekenhuizen tot banken. Ik weet nog niet precies welke kant ik op wil gaan, maar iets als Climate Econometrics lijkt me bijvoorbeeld wel interessant. Dan ben je bezig de (gevolgen van) klimaatverandering en het klimaatbeleid te modelleren. Jouw voetbalwieg stond niet bij Odysseus’91. Bij welke club begon je en hoe kijk je terug op je jeugdjaren? Heb je daar je hele jeugdopleiding doorlopen of ben je van club gewisseld? Wat was dan de reden voor die overstap? Ik ben begonnen in de F’jes als linksbuiten bij FC Abcoude. Maar het werd al vrij snel duidelijk dat ik bepaald geen scherpschutter was, dus werd ik na 1 of 2 jaar al omgetoverd tot rechtsback. Bij Abcoude heb ik tot en met de O17 alle jeugdteams doorlopen. Ik heb altijd met veel plezier bij Abcoude gevoetbald, maar in de 6e van de middelbare heb ik ervoor gekozen om met gasten van school in een vriendenteam te gaan voetballen bij Geuzen-Middenmeer. Ik heb die keuze destijds vooral gemaakt vanwege de gezelligheid. We waren officieel de O19-1 en trainden ook gewoon 2 keer per week, maar het was gewoon een vriendenteam en alles werd veel minder serieus genomen dan bij Abcoude. Bij Geuzen stond ik op papier wel op rechtsback, maar eigenlijk was ik daar alleen maar bezig met aanvallen, iets wat in een selectieteam nooit zou mogen. Bij welke club maakte je jouw debuut in het seniorenvoetbal en in welke klasse speelde je toen? Na 2 jaar viel dat vriendenteam bij Geuzen een beetje uit elkaar omdat iedereen in verschillende steden ging studeren. Toen ben ik gestopt met voetballen en heb ik me vooral gefocust op andere sporten als wielrennen en hardlopen. Toch merkte ik dat ik het voetbal steeds meer begon te missen. Dus ben ik dit seizoen eindelijk weer gaan voetballen. Van tevoren had ik verwacht in het 2e of 3e terecht te komen omdat ik al 5 jaar niet had gevoetbald en al 7 jaar niet op ‘serieus’ niveau, maar ik werd toch in het 1e geplaatst. Dus afgelopen augustus heb ik mijn debuut gemaakt in het seniorenvoetbal in de beker tegen Amsvorde. Na een liesblessure heb ik afgelopen zaterdag ook mijn competitiebasisdebuut gemaakt voor Ody tegen Maarssen in de 4e klasse. Een zakelijke 2-0-overwinning en we wisten ook eindelijk weer eens de nul te houden. En om dan zelf prima te spelen en direct betrokken te zijn bij beide goals maakt het natuurlijk extra mooi. Je woont in Amsterdam, zoals je zegt, maar is een verhuizing naar Utrecht aanstaande vanwege je studie? Hoe kwam je bij Odysseus’91 terecht en wat gaf de doorslag om voor Ody te kiezen? Ik woon zoals al gezegd nog in Amsterdam, maar na al die jaren ben ik inmiddels misschien wel toe aan iets nieuws. Dus ik zit er wel over na te denken om naar Utrecht te verhuizen. Ik heb Ody leren kennen via een goede vriendin die er al langer speelt. Nadat ze maar bleef smeken of ik ook bij Ody wilde komen, heb ik toch maar een paar keer meegetraind. Tijdens die trainingen merkte ik dat ik het voetbal misschien toch nog wel meer miste dan ik al dacht, dus na een aantal intensieve discussies met mensen binnen de club over prestatiebonussen en de visie en cultuur van de club/trainer heb ik me toch laten overtuigen een bescheiden contractje te tekenen. Hoeveel seizoenen speel je inmiddels bij Ody? Wat maakt deze studentenclub voor jou bijzonder? Dit is dus pas mijn eerste seizoen bij Ody. Wat Ody zo bijzonder maakt, is dat er alleen maar studenten spelen. Hierdoor is het een stuk gezelliger dan bij de meeste clubs, maar dit betekent ook dat er geen jeugdopleiding is en je volledig afhankelijk bent van de nieuwe lichting studenten. Verder zijn er veel (drink)activiteiten buiten het voetbal en gaan we o.a. op wintersport. Ook hebben wij geen investeerders die allerlei dingen voor ons financieren en regelen. De club draait volledig op de vrijwillige inzet van medestudenten. Dit betekent dat we veel zelf moeten regelen, waardoor we gewoon met beide voeten op de grond blijven staan. Ik denk ook dat er daarom absoluut helemaal niemand binnen de vereniging is die vindt dat de spelers van Heren 1 haantjesgedrag vertonen. Hoe zou jij jezelf als voetballer omschrijven? Op welke positie voel je je het prettigst, wat zijn je sterkste punten en waarin wil je nog beter worden? Ik ben eigenlijk een soort Anton Gaaei. Een opkomende rechtsback die altijd alles geeft, maar verder toch een vrij beperkte voetballer. Anton Gaaei is sowieso een grote inspiratiebron voor mij geweest. In zijn beginperiode heeft hij zoveel shit over zich heen gekregen, maar hij bleef strijden en blijkt inmiddels toch een best bruikbare speler. Technisch ben ik, net als Gaaei, niet zo sterk, dus ik moet het vooral hebben van mijn inzet, topsnelheid en uithoudingsvermogen. Continu eroverheen denderen totdat de flank van de tegenstander het niet meer kan belopen. Mijn techniek aan de bal zal wel echt nog beter moeten worden, maar gelukkig krijg ik inmiddels privétrainingen van teamgenoot en oud-international van Oranje O15 Milan Paanakker en baltovenaar Bas Hemmink. Hoe ziet jouw week eruit als je studie, trainingen, wedstrijden en je sociale leven bij elkaar optelt? Is dat goed te combineren of moet je soms iets laten schieten? Omdat ik 3 studies doe, lijkt het misschien alsof ik het heel druk heb, maar ik spreid het uit over meerdere jaren, dus dat is goed te managen. Ik moet helaas soms wel leuke dingen met vrienden of mijn dispuut missen door voetbal, maar dat hoort er nou eenmaal bij. Bij Ody gelden regels rondom het lidmaatschap. Wat betekenen die voor jou: hoelang zou je, als je dat wilt, nog bij de club kunnen blijven spelen? Dat hangt er een beetje van af hoelang ik nog wil blijven studeren. Volgend jaar blijf ik in ieder geval nog studeren, maar ik moet nog maar even kijken of ik daarna door blijf studeren of ga werken. Ik denk dat ik in elk geval de komende 2 jaar nog wel bij Ody blijf spelen. Hoe kijk je naar de start van het seizoen? Spelen jullie wel iedere week in een vaste basisopstelling of hangt het meer samen met wie er aanwezig is in verband met studieverplichtingen? Hoe ziet dat eruit? De start van het seizoen is een beetje wisselvallig geweest. We begonnen goed in de beker en hebben ook de eerste knock-outronde overleefd, maar in de competitie gaat het iets minder. De 3 punten tegen Maarssen waren daarom ook zeer welkom om iets meer afstand te nemen van de onderste regionen. We hebben dit jaar veel nieuwe gasten in de groep, dus er is nog niet echt een vaste basisopstelling. Naast onze keeper Boris heeft alleen Willem nog geen enkele minuut gemist dit seizoen. Vergeleken met andere clubs zijn er inderdaad relatief vaak spelers een weekendje weg, maar gelukkig hebben we een brede selectie om dat op te vangen met fanatieke wandelaars als Kai, spelers met fluwelen voetjes als Bjarne, maar ook echte sloopkogels als Tolk en gasten die altijd alles geven als Thijs. Een voetballer heeft toch altijd een doelstelling aan het begin van het seizoen. Met welke doelstelling ben jij als speler aan het seizoen begonnen? Wat wil je met jouw spel graag toevoegen aan Ody 1? Een realistische doelstelling voor ons team is nog lastig in te schatten. Het lijkt me wel duidelijk dat VVJ, UVV en CDW de teams zijn die erboven uitsteken. Daaronder ligt het allemaal erg dicht op elkaar en kan iedereen van elkaar winnen. De komende weken zal duidelijk worden of wij vooral naar boven of naar beneden zullen moeten kijken. Op persoonlijk vlak wil ik vooral zorgen dat ik fit blijf. Ik had niet verwacht in het 1e terecht te komen, dus eigenlijk was dat al een mooie prestatie. Nu dat gelukt is, hoop ik dat ik betrouwbaarder kan worden in de opbouw en met mijn diepgang extra dreiging kan blijven creëren. Als je verder kijkt dan je studententijd, welke rol hoop je dat voetbal dan in je leven speelt? Blijft voetbal vooral een mooie hobby of wil je nog ontdekken waar jouw sportieve plafond ligt? Ik voetbal echt voor mijn plezier en heb helemaal geen behoefte om ergens anders op hoger niveau te gaan spelen. Ik denk overigens ook dat ik inmiddels al aardig dicht in de buurt zit van mijn voetbalplafond. Wat dat betreft zou ik me beter kunnen focussen op wielrennen of hardlopen, aangezien ik daar aanzienlijk meer talent voor heb. Bij het studentenleven hoort natuurlijk ook ontspanning en af en toe een feestje. In welk Utrechts café kunnen we jou regelmatig tegenkomen en wat maakt dat jouw favoriete plek? Wij zijn vaak na wedstrijden in ’t Pandje te vinden. Hier hebben we een competitie met andere teams om te zien wie de meeste meters bier kan drinken over het hele seizoen. Momenteel staan we op de 2e plek in de metercompetitie, dus buiten het veld presteren we vooralsnog een stuk beter dan in het veld. We zullen met evenveel passie moeten gaan voetballen als we drinken. En als er gegeten moet worden: bij welke eetgelegenheid in Utrecht schuif jij het liefst aan en wat bestel je daar graag? Eigenlijk vind ik ’s nachts alles wel lekker, zolang het maar vet en ongezond is. Om 3.00 uur gaat er weinig boven een grote kapsalon döner of een Turkse pizza. Voor het avondeten kan ik altijd erg genieten van de maaltijden van de chef van D2. Dan proef je echt dat het met zorg en liefde is gemaakt. Ze gaat zelfs mee op wintersport, speciaal om daar voor ons te koken, lief! Stel: een weekend zonder voetbal en zonder studieverplichtingen. Waar treffen we Joeri dan aan? Welke hobby’s of andere bezigheden maken jou buiten het veld en de collegezaal blij? Het liefst ben ik ergens hoog in de bergen, ver weg van Nederland. Maar aangezien de Alpen een beetje ver zijn voor een weekend, zou ik denk ik naar de Ardennen gaan. Overdag lekker wandelen, fietsen, mountainbiken, kanoën of klimmen, en dan ’s avonds Chouffe drinken. Verder vind ik het leuk om af en toe een festivalletje te pakken, verlaten gebouwen en complexen te verkennen of naar een buitenlandse voetbalwedstrijd te gaan. Tot slot: wat staat er nog op jouw bucketlist? Noem eens drie dingen die je in je leven absoluut wilt doen of meemaken. Ik zou wel graag ooit een keer mee willen doen met “Megavalanche”. Dat lijkt me echt een van de vetste dingen die je kan doen. Maar om me daarvoor te kunnen kwalificeren, zal ik wel nog even moeten oefenen. Ik was vorig jaar goed op weg om een sub-3.00-marathon te rennen, maar toen raakte ik helaas geblesseerd. Voorlopig ben ik druk met voetbal, maar ik zou ooit nog wel willen proberen om sub-3 te lopen. In de tussentijd wil ik in ieder geval wel graag de Beer Lovers’ Marathon lopen. Daar rent iedereen verkleed in gekke kostuums rondom Luik en krijg je onderweg 15 Belgische speciaalbiertjes. Als laatste zou ik graag een keer een nummer opnemen met Noa Lang, Royalistiq en René le Blanc. Ik kan niet zo goed zingen, maar ik heb wel een tijdje gitaar gespeeld, alhoewel dat inmiddels ook weer lang geleden is. Dus dat zou ik dan weer op moeten pakken, of misschien iets van piano of zo.
- TOKO ROKO tabakspeciaalzaak toto 7, voorspelling
Vier jaar geleden nog als veelbelovende Alarmschijf in de Tipparade, inmiddels stevig in de hitparade van SO Soest: Olav Kuus heeft zijn plek in de Top 11 veroverd! De doelpuntenmachine uit Soest weet hoe je een hit scoort, maar lukt dat ook met een pen in de hand? Wij zochten hem vorige week al op en daagden hem uit voor onze Toto. Dat hoef je tegen Olav maar één keer te zeggen. Uitdaging aangenomen, formulier erbij en vuren maar! Toto nummer 7 is dan ook ingevuld door een man die het vizier graag op scherp heeft staan. Maar ja, zelf de bal tegen de touwen jagen is één ding. Voorspellen of de buurman twintig kilometer verderop dat ook gaat doen, is toch een ander vak. Worden zijn kruisjes stuk voor stuk voltreffers of zitten er ook een paar schoten tussen die bij de cornervlag eindigen? Bekijk zijn Totoformulier en let vooral op waar hij de bonusvraag heeft geplaatst. Zaterdagavond weten we of Olav ook als voorspeller een hit te pakken heeft. Of dat het toch bij die ene klassieker blijft: ‘Ik heb gegokt en verloren…’ 😉
- Matz Lijftogt(HDS), speler aan het woord
Na twee seizoenen in een lager elftal keerde Matz dit seizoen terug in de hoofdmacht van HDS. En alsof hij nooit is weggeweest, laat hij meteen weer zien hoe waardevol hij voor de ploeg is. De liefde voor het eerste bleef kriebelen en inmiddels staat hij weer midden tussen de ervaren krachten en jonge talenten op de Engelse Berg. Hoog tijd om deze echte clubjongen even op te zoeken. Over zijn terugkeer, het vertrouwde gevoel bij HDS en natuurlijk de verhalen uit de kleedkamer! Hoi Matz, stel jezelf eerst eens voor? “Ik ben geboren op 23 november 2001 in Ede. Ik woon mijn hele leven al in het mooie Leersum. Op dit moment woon ik nog bij mijn ouders, samen met mijn zusje en broertje. Ik ben al een tijdje op zoek naar een woning, maar met de huidige woningmarkt is dat nogal lastig. Inmiddels werk ik vier jaar bij de politie, met Veenendaal als standplaats.” Je hebt enkele seizoenen in een lager elftal gespeeld. Wat was destijds de reden om een stapje terug te doen? “De reden dat ik twee jaar in HDS 3 heb gespeeld, was vooral dat ik door mijn werk onregelmatige diensten draai. Destijds was het een vereiste om twee keer per week te trainen en elke zaterdag aanwezig te zijn, maar dat lukte mij simpelweg niet. Daarom besloot ik naar een vriendenteam te gaan, waar vooral de derde helft belangrijk is. Toch bleef de drang om in een eerste elftal te spelen groot. Zeker als je op je zestiende al je eerste minuten in het eerste hebt mogen maken.” Inmiddels ben je weer terug in het eerste van HDS. Hoe is die terugkeer tot stand gekomen? Begon het zelf weer te kriebelen of heeft iemand je over de streep moeten trekken? “In eerste instantie ontving ik wat appjes van spelers, oud-spelers en trainers met de vraag of ik weer terug wilde komen. In de twee jaar daarvoor had ik gemerkt dat ik baalde als trainingen of wedstrijden werden afgezegd, of als de inzet bij spelers ontbrak. Na twee appjes van onze aanvoerder, Bart Bruijne, besloot ik toch op gesprek te gaan. Dat gesprek verliep erg goed. Dat mijn werk het soms lastig maakt om aanwezig te zijn, was voor de staf geen probleem. Wat ook erg meespeelde, was dat het team van vorig seizoen flink uitdunde. Er stopte een groot aantal spelers en er kwamen, op jeugdspelers na, geen nieuwe spelers bij. Ik ben een jongen van de club en speel hier al bijna veertien jaar. Daarom besloot ik weer aan te sluiten.” Hoe bevalt het om weer in het eerste te spelen? Zat je meteen weer in het ritme of vroegen je benen na de eerste trainingen wie dit geweldige idee had bedacht? “Een beetje van beide, haha. Ik merkte dat mijn conditie na twee jaar wel wat was weggezakt, maar daar werd tijdens de trainingen direct aan gewerkt. De trainingen zijn pittig, maar ook leuk en fanatiek. Ik zat er meteen weer middenin en besefte dat ik dit toch wel had gemist.” HDS is een kleine club. Wat maakt de vereniging voor jou bijzonder? Is het zo’n plek waar iedereen elkaar kent en ze aan de bar al weten welke kans je hebt gemist voordat jij je voetbalschoenen hebt uitgetrokken? “Precies dat maakt HDS zo’n prachtige club. Het is ons kent ons en iedereen staat voor elkaar klaar. Dat proberen we ook binnen het team door te trekken. We weten dat we een dunne selectie hebben, met veel jeugd en onervaren spelers. Desondanks proberen we iedere zaterdag die ploeg te zijn waar tegenstanders liever niet tegen spelen. Strijd voorop en de punten pakken waar we kunnen, of dat nou met mooi voetbal is of vooral met heel veel beleving en strijd.” Hoe staat het met de vrijwilligers binnen HDS? Zijn er voldoende helpende handen of ligt er ook een taak voor de spelers, wat bij zo’n kleine club misschien heel vanzelfsprekend is? Waar komen we jullie buiten de wedstrijden en trainingen tegen? Bij de jeugd, achter de bar of met een andere vrijwilligerstaak? “Wij doen als eerste elftal behoorlijk veel. Zeker de laatste jaren is het groepje vrijwilligers erg klein geworden. Dat merken we aan de bardiensten en de jeugdtrainingen, maar ook doordat je steeds dezelfde gezichten ziet. Ook de jeugdafdeling is wat kleiner dan vroeger. Ik kan me nog herinneren dat ik begon in de F6. Tegenwoordig zijn er twee à drie jeugdteams per lichting. Dat zien we ook bij clubs om ons heen, zoals DEV Doorn en DVSA in Amerongen. Inmiddels is er ook een gezamenlijk JO19-team van HDS en DVSA. Het is wel mooi om te zien dat we bij de club toch goede jeugdspelers blijven afleveren voor het eerste. Ook de wedstrijden van Jong HDS, onder 23, blijven terugkeren. Dat is erg goed voor de aanstormende jeugd om alvast te wennen aan het fysieke verschil.” Hoe Leersums is jullie selectie eigenlijk? Bestaat die vooral uit jongens uit het dorp of komen er ook spelers van buitenaf? Hoe is die verhouding? “Nagenoeg het hele team is van Leersumse komaf. Er zijn ook een paar jongens uit Amerongen. Sinds vorig seizoen hebben we bovendien Sjoerd Aalbertsen erbij, die van SVL uit Langbroek is gekomen. Verder woont de hele selectie in Leersum.” Hoe zou jij het huidige HDS als ploeg omschrijven? Wat is jullie kracht als team en waar moeten jullie voor waken? “Onze kracht is, zoals ik eerder aangaf, echt de strijd. We zijn ons bewust van onze eigen kwaliteiten en die van andere teams. Maar komt een ploeg bij ons op de Engelse Berg spelen, dan kunnen ze strijd en duelkracht verwachten. Onze buitenspelers hebben snelheid en sinds dit jaar hebben we er een boomlange spits uit de jeugd bij, die inmiddels al vier keer het net heeft gevonden. Waar we voor moeten waken, is dat we snel het deksel op de neus krijgen of dat stukje strijd vergeten. We willen dan ook nog weleens vergeten te voetballen en op zulke momenten zijn we kwetsbaar. Helaas is onze veteraan Olaf Vernooij aan het begin van dit seizoen geblesseerd uitgevallen. Hij is een speler die op zulke momenten vooropgaat en je wakker schudt. Dat moeten nu andere spelers doen.” Als ik het goed begrijp, bestaat de selectie uit een aantal dragende spelers, aangevuld met jonge jongens. Hoe werkt die mix? Vormen jullie één hechte groep of merk je buiten het veld soms toch een verschil tussen de oude garde en de jonkies? “Aan het begin van het seizoen hebben we uitgebreid besproken hoe we dat wilden aanpakken. We zijn meteen begonnen met een barbecue om de teamgeest te versterken. De donderdagtrainingen sluiten we altijd af met een biertje in de kantine, waar we een kaartje leggen of een spel spelen. De jonge jongens voelen zich, voor zover ik weet, welkom en laten het ook op het veld zien. Je merkt dat ze steeds meer slimmigheidjes oppikken en elkaar beter gaan coachen. Dat is een goed teken!” Hoe pakken de jonge spelers de aanwijzingen van de ervaren jongens op? Luisteren ze goed of hebben sommigen alleen uitstekend gehoor zodra iemand vraagt wie er nog iets wil drinken? Welke jonge speler kunnen jullie daar met een knipoog op aanspreken? “Ik denk dat alle jonge jongens inmiddels openstaan voor de coaching van anderen. Er zit nog weleens een uitschieter tussen, of een beslissing in het veld die de oude garde niet helemaal begrijpt. Dat bespreken we later aan de hand van de videobeelden. Vooral de tweeling, Cees en Finn van de Berg, wil nog weleens lekker onstuimig over de flanken rennen. Maar met hun felheid maken ze ook weer een hoop goed.” Hoe kijk je terug op de start van dit seizoen? Waar ben je tevreden over en in welke wedstrijden of op welke momenten had er volgens jou meer in gezeten? “De start is echt beter dan we vooraf hadden verwacht. We wisten dat het lastig zou worden, maar acht punten uit vijf wedstrijden en een vijfde plaats is bijzonder goed. Helaas hebben we de eerste wedstrijd tegen SV Panter onterecht verloren. Hadden we die gewonnen, dan hadden er zelfs heel gekke gedachten kunnen opkomen!” Met welke persoonlijke doelstelling ben jij aan dit seizoen begonnen? Wat wil je met jouw ervaring en spel toevoegen aan dit HDS? “Mijn persoonlijke doelstelling is vooral om stabiliteit en rust in het veld te brengen. Daarnaast wil ik een coachende rol vervullen voor de jeugd en de nieuwe spelers. Dit is echt een opleidingsjaar, waarin de jonge jongens kunnen ervaren hoe het is.” Hoe breed is de selectie? Kunnen jullie blessures en schorsingen goed opvangen of wordt het bij een paar afmeldingen al snel puzzelen voor de trainer? “Qua aantallen zitten we goed, maar de blessurelijst begint soms wel wat op te lopen. Dat biedt ook weer perspectief voor andere spelers. Daarbij blijft de trainingsopkomst natuurlijk van belang.” Waar komt de aanvulling vandaan als jullie spelers tekortkomen? Is dat vooral vanuit het tweede en hoe verloopt de samenwerking tussen beide elftallen? “Tot nu toe hebben we nog geen hulp uit andere teams nodig gehad. Ik heb zelf in HDS 3 gespeeld en weet dat daar echt nog wel kwaliteit zit. Ook de jeugd, de JO19 en JO17, gooit hoge ogen in de competitie en de beker. In de wedstrijden van Jong HDS zijn bovendien al een paar spelers opgevallen.” Als ik het goed zie, heeft HDS ook een onder 19. Trainen of spelen daar al jongens van mee met het eerste? Zie jij talenten die binnenkort serieus aan de deur kunnen kloppen? “Zeker weten. Het meetrainen is nog niet begonnen, maar er zijn echt wel een paar spelers die volgens mij prima zouden kunnen meedraaien. Vooral twee middenvelders, een buitenspeler en een heel jonge keeper. Die laatste sluit af en toe al aan bij de training en houdt zich prima staande, zeker gezien zijn leeftijd van zestien jaar.” Hoe is de trainingsopkomst? Staat iedereen er na een nederlaag net zo goed als na een overwinning, of heeft de trainer soms een extra berichtje in de groepsapp nodig om de boel bij elkaar te krijgen? “In het begin leek de vakantieperiode soms wel heel lang te duren. Het was alsof sommige spelers terugkwamen van een sabbatical! Inmiddels is nagenoeg iedereen er. Vooral de donderdagtrainingen worden druk bezocht. Misschien heeft dat ook een andere reden…” Welke sportieve ambities passen volgens jou bij HDS? Leeft binnen de club de wens om hogerop te komen en wat zou daarvoor nodig zijn? Als je zou moeten kiezen tussen bovenin de vierde klasse meedraaien en regelmatig winnen, of promoveren en iedere week alles uit de kast moeten halen om erin te blijven, waar kies jij dan voor? En hoe wordt daar binnen de club over gedacht? “Om realistisch te blijven, zou ik de wens om naar boven te kijken voorlopig nog even uitstellen. Ja, we hebben een geweldige start, maar de weg is nog lang. Als je kijkt naar de clubs om ons heen, doen we het erg goed. Ook wordt de club op zaterdag nog altijd druk bezocht. Dat hangt uiteraard samen met de resultaten en de sfeer. Daarom denk ik dat we een waardige vierdeklasser zijn. De vijfde klasse kennen we ook maar al te goed, maar ik vind dat we daar niet thuishoren.” Tijd voor een klein rondje door de kleedkamer. Wie is de grootste lolbroek, wie kan zelfs na een ruime overwinning nog ergens over zeuren en wie legt na afloop haarfijn uit hoe het had gemoeten, terwijl hij zelf de bal drie keer over de zijlijn heeft geschoten? “Bij de grootste lolbroek denk ik meteen aan onze aanvoerder Bart of aanwinst Sjoerd. Dat duo is op trainings- en wedstrijddagen altijd van de partij. Als zeurkous zou ik Koen aanwijzen. Een geweldige speler die het de laatste jaren ook waarmaakt en een plaag is voor tegenstanders. Toch kan hij bij een stuiterballetje al een stortvloed aan commentaar geven. Dat maakt het ook wel weer leuk. Die laatste rol is weggelegd voor Aebe. Een goedzak die na de trainer vaak nog even een laatste preek wil geven.” Wie gaat het vaakst met de trainer in discussie en wacht eigenlijk alleen nog op zijn eigen trainersdiploma? En wie komt steevast op het laatste moment binnenschuiven met een smoes waarvan de rest inmiddels de eerste zin al kan invullen? “Als toekomstige trainer zou ik Thijs Klopper aanwijzen. Onze nummer tien en een heel goede voetballer. Hij wil altijd nog even de details bespreken. Jesse Prakke komt nog weleens laat aan. Die gozer studeert en heeft zijn bijnaam ‘Wouter’ met zijn bekakte manier van praten dik verdiend.” Hoe is de derde helft bij HDS geregeld? Blijft de selectie gezellig hangen en mengen jong en oud zich dan ook mooi door elkaar? Wie vraagt op het veld na een uur om een wissel, maar blijkt aan de bar moeiteloos te kunnen verlengen? “De derde helft is het best geregeld van alles op de club. De meesten blijven altijd hangen en een aantal doet zelfs het licht uit, met Olaf Vernooij voorop. Jort van Spanje heeft dit seizoen meer minuten aan de bar gemaakt dan op het veld. Ondanks zijn blessure staat hij er toch iedere donderdag weer!” Een weekend zonder voetbal, waar komen we Matz dan tegen? Trek je eropuit, heb je andere hobby’s of ligt er thuis al weken een klussenlijst te wachten waarvan jij steeds beweert dat die ná het seizoen echt aan de beurt is? “Een weekend zonder voetbal bestaat bijna niet. Er gebeurt altijd wel iets in de Eredivisie. 😉 Mijn vriendin vindt het ook fijn om samen iets te doen, dus dan zou ik tijd met haar doorbrengen. Daarnaast werk ik één weekend per maand, waardoor een nachtdienst nooit ver weg is. ’s Avonds is er altijd wel iets te doen en zien we elkaar als spelers weer in de kroeg. Dan zijn de vriendinnen er ook bij, die elkaar eveneens door en door kennen!” Tot slot, wat zou je tijdens een vakantie of een vrij weekend absoluut nog eens willen doen? Is er een reis, avontuur of ervaring waarvoor zelfs de voetbalschoenen een keer in de kast mogen blijven? En weet de trainer dat al, of leest hij dat straks gezellig hier? “Het lijkt me nog altijd heel leuk om een rondreis met een camper te maken. Dat is zeker nog een wens voor de toekomst, iets om naar uit te kijken. De trainer weet dit nog niet, dus dat houd ik maar even stil… Of ik het voetballen kan missen, weet ik niet. Daarvoor is het spelletje veel te leuk. En alleen het jaarlijkse teamuitje is het al waard!”
- Hidde Barneveld(SDO), ster van de week 6
Hidde Barneveld houdt SDO op de been en plukt de ster uit de lucht! Meer dan terecht is Hidde deze week onze Ster van de Week. Na de blessure van doelman Pepijn kreeg hij zijn kans onder de lat bij SDO en die greep hij met beide handschoenen aan. Sindsdien laat hij wekelijks zien wat hij in huis heeft. Ballen die iedereen al telt, ranselt hij alsnog uit zijn doel. En ook vanaf elf meter is hij moeilijk te kloppen. Met al twee gestopte strafschoppen dit nog jonge seizoen mag hij zich gerust een penaltykiller noemen. Zaterdag tegen SO Soest was Hidde opnieuw van grote waarde. Met zijn reddingen hield hij SDO overeind en bleef zijn ploeg in de wedstrijd. Die sloeg vervolgens in blessuretijd toe, waardoor de drie punten mee teruggingen naar de Bussumse Kuil. Een heerlijke overwinning, met een hoofdrol voor de man onder de lat. Alle reden dus om Hidde deze week op te zoeken voor ons vaste interview met de P&M soccerevents.nl Ster van de Week! Personalia Naam? Hidde Barneveld. Woonplaats? Ik woon in Bussum. Wat zijn je geboortedatum en geboorteplaats? 5 januari 2004, geboren in Blaricum. Wat is je burgerlijke staat? Ongehuwd. Wat doe je in het dagelijks leven? Als je studeert: welke opleiding volg je en aan welke school? Ik volg de opleiding tot pedagogisch medewerker bij ROC Midden Nederland. Daarnaast werk ik bij een bso, dus mijn opleiding en werk sluiten mooi op elkaar aan. Bij welke club ben je ooit begonnen met voetballen en wie was jouw eerste jeugdtrainer? Mijn eerste stappen op het voetbalveld zette ik bij BVV in Blaricum. Wie daar mijn allereerste trainer was, kan ik me eerlijk gezegd niet meer herinneren. Heb je in je jeugd nog bij andere clubs gespeeld? Waar en weet je nog in welke teams? Ja, in mijn jeugd heb ik ook bij SDO, Almere City en IJsselmeervogels gespeeld. Komt de liefde voor voetbal vanuit huis en wie heeft jou vooral gestimuleerd om te gaan voetballen? Mijn ouders hebben me daarin zeker gestimuleerd. Zij wilden graag dat ik op voetbal ging, dus die aanmoediging kwam echt vanuit huis. Van welke jeugdtrainer heb je als jonge speler het meeste geleerd en waarom was juist die trainer belangrijk voor jouw ontwikkeling? Desley Groenewegen heeft me na mijn tijd bij Almere City heel goed opgevangen. Hij hielp me om te werken aan de onderdelen waarin ik nog minder sterk was. Ook Menno ter Horst heeft als keeperstrainer veel voor me betekend. Hij heeft me echt heel erg geholpen in mijn ontwikkeling als keeper. Stond je als klein jongetje het liefst in het doel of ben je daar min of meer toevallig terechtgekomen? Vertel eens. Ik wilde eigenlijk al vrij snel onder de lat staan. Waarom precies, zou ik je niet kunnen vertellen. Dat trok me als klein jongetje gewoon al aan. Wie was je eerste trainer bij de senioren? Weet je ook nog wanneer en tegen welke tegenstander je jouw debuut maakte? John Vink was de eerste trainer die me er echt bij haalde. Mijn debuut maakte ik in de uitwedstrijd tegen De Meer. Hoeveel uur per week ben je gemiddeld actief met sport bezig? Gemiddeld ben ik ongeveer zes uur per week met sport bezig. Wat beschouw je als jouw sterkste eigenschappen als keeper? Mijn kwaliteiten liggen vooral in de één-tegen-éénsituaties en het keepen op de lijn. Dat zijn de onderdelen waarin ik me het sterkst voel. Wat is je minste punt, als je dat zou moeten benoemen? Dan zou ik het meevoetballen noemen. Daar ligt voor mij nog ruimte om beter te worden. Voor welke Nederlandse topsporter heb je veel respect en wat spreekt je zo aan in die persoon? Ik heb veel respect voor Joël Drommel. Hij kwam bij PSV op de bank terecht en werd na een paar jaar verhuurd aan Sparta. Als je dan ziet hoe hij daar presteert, kan ik daar alleen maar bewondering voor hebben. Wat is tot nu toe je mooiste sportherinnering? Als er meerdere momenten zijn, mag je die natuurlijk allemaal noemen. Het kampioenschap bij Almere City is een heel mooie herinnering. Daarnaast werd ik in het seizoen 2024/2025 twee keer kampioen met de O23-1 van SDO. Dat zijn momenten waar ik met veel plezier op terugkijk. Welke hobby’s heb je naast het voetbal? Heel veel andere hobby’s heb ik niet. Buiten het voetbal breng ik mijn tijd graag door met mijn vriendin en mijn vrienden. Welke andere sporten volg of beoefen je graag? Padel vind ik een leuke sport om te doen. Bij welke club speel je momenteel? SDO. Naar wie kijk je graag in het profvoetbal? Wat spreekt je aan in zijn manier van spelen? Ik kijk graag naar Ruud Nijstad. Dat hij op die leeftijd al zo volwassen speelt en zoveel rust uitstraalt, vind ik heel mooi om te zien. Daar kan ik als Twente-fan echt van genieten. Wat is je favoriete eten? Dan kies ik voor sushi! Wat is je favoriete drankje? Een Amsteltje. Hidde, je hebt als jeugdkeeper bij Almere City gespeeld. Hoe kwam die club op jouw pad? Werd je gescout, hoe ging dat in zijn werk en hoe oud was je toen je daar begon? Ik kreeg thuis een brief met de uitnodiging om op stage te komen bij Almere City. Uiteindelijk heb ik maar twee van de drie trainingen kunnen meedoen, omdat ik van mijn fiets was gevallen. Gelukkig waren die twee trainingen voldoende om me aan te mogen sluiten. Hoe lang heb je bij Almere City gespeeld en wat herinner je je nog van die periode? Was het vooral een mooie ervaring of was het voor een jongen van jouw leeftijd soms ook best streng? Ik heb er één jaar gespeeld en kijk terug op een heel mooie ervaring. In die periode heb ik mooie wedstrijden mogen spelen. Maar het was inderdaad ook streng, dus dat herken ik zeker. Van wie kreeg je daar keeperstraining? Was dat twee keer per week? Ik kreeg daar keeperstraining van Jack Mangalie. Dat was inderdaad twee keer per week. Wat heeft die periode jou als keeper én als persoon gebracht? Merk je bijvoorbeeld aan je voorbereiding of discipline dat je bij een BVO hebt rondgelopen? Die periode heeft me vooral discipline bijgebracht. Daarnaast heeft het de wil versterkt om echt iets uit mijn voetbalcarrière te halen. Dat zijn dingen die ik uit mijn tijd daar heb meegenomen. Wat was het mooiste moment uit jouw tijd bij Almere City? Heb je nog contact met jongens met wie je daar speelde? De bekerwedstrijd thuis tegen Excelsior was voor mij het mooiste moment. We wonnen die wedstrijd en lootten vervolgens PSV voor de volgende ronde. Dat maakte die overwinning natuurlijk extra bijzonder. Je hebt bij SDO de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal meegemaakt. Hoe heb jij die verandering ervaren, zeker achteraf gezien, nu iedereen op zaterdag speelt? Hoe was dat laatste seizoen op zondag? Volgens mij keepte je toen ook wedstrijden in het tweede. Moesten jullie daarvoor eveneens behoorlijk ver reizen? Ik ben blij met de overstap naar de zaterdag. Na de wedstrijd kun je vaak nog iets met het team gaan doen en dat vind ik prettig. Met het tweede moesten we inderdaad geregeld een flink stuk reizen, zeker toen we in de hoofdklasse speelden. In het laatste jaar, in de eerste klasse, werden die afstanden gelukkig al wat kleiner. Inmiddels sta je al vijf wedstrijden onder de lat bij SDO 1. Vanaf welke wedstrijd kwam je erin? Ik begreep dat een blessure van Pepijn daarvoor de aanleiding was. Klopt dat? Vanaf de laatste bekerwedstrijd ben ik onder de lat gekomen. Dat was inderdaad door een ongelukkige blessure van Pepijn. Wat voor keeper ben jij? Waar mogen je ploeggenoten op rekenen als jij achter hen staat? Ik ben een aanwezige keeper en doe er alles aan om samen met de ploeg de drie punten over de streep te trekken. Daar mogen mijn ploeggenoten op rekenen. Inmiddels heb je de plek onder de lat veroverd en zit Pepijn op de bank. Heeft die verandering iets gedaan met jullie onderlinge band, of gunnen jullie elkaar het beste? Jullie trainen waarschijnlijk ook veel samen? Buiten het veld zijn we zeker vrienden. Op het veld willen we natuurlijk allebei onder de lat staan en daar doen we ook allebei alles voor. Juist daardoor houden we elkaar scherp. Achter jouw naam staat zowel ‘keeper eerste elftal’ als ‘keeper O23’. Hoe zit dat precies? Was je aan het begin van het seizoen ingedeeld bij de O23 en staat daar inmiddels een andere doelman onder de lat? Ja, ik ben natuurlijk pas 22 en kon aan het begin van het seizoen nog bij de O23 spelen. Voordat Pepijn geblesseerd raakte, maakten Wiek en ik daar allebei onze minuten. Nu ik bij het eerste onder de lat sta, keept Wiek alle wedstrijden bij de O23. Welke redding geeft jou de meeste voldoening: een bal uit de kruising halen, een één-tegen-één winnen of een lastige voorzet uit de lucht plukken? Uit het winnen van een één-tegen-één haal ik de meeste energie. Dat geeft me echt een lekker gevoel. Dat geldt ook voor de twee penalty’s die ik dit jaar heb gepakt. Daar kan ik als keeper enorm van genieten. Bij een één-tegen-één komt er veel tegelijk op je af. Waar let jij op bij een aanvaller en hoe bepaal je het juiste moment om uit te komen? Ik let vooral op de lichaamstaal van de aanvaller. Die is volgens mij heel belangrijk in zo’n situatie. Daarnaast probeer ik hem naar één kant te dwingen. Ben je een keeper die graag meevoetbalt, of kies je eerder voor de lange bal naar voren? Dan kies ik toch voor de lange bal. Dat weet iedereen inmiddels ook wel van me. In de kleedkamer worden daar dan ook geregeld grappen over gemaakt! Hoe help jij je verdedigers met je coaching? Ben je van nature een prater of heb je het aansturen van de verdediging echt moeten leren? Ik ben eigenlijk altijd al een prater geweest. Toen ik bij het eerste kwam, was dat in het begin wel wat minder. Je kijkt onbewust toch even de kat uit de boom. Inmiddels gaat dat weer vanzelf en laat ik me ook op dat vlak horen. Hoe ziet jouw trainingsweek eruit? Van wie krijg je keeperstraining en hoeveel tijd trainen jullie apart van de groep? We trainen twee keer per week, op dinsdag en donderdag. Op dinsdag krijgen we keeperstraining van Joffrey. Daar zijn we meestal drie kwartier tot een uur mee bezig. Welke oefening zou van jou iedere keeperstraining terug mogen komen? En welke vind je minder leuk, terwijl je weet dat je er juist veel aan hebt? Lekker afwerken met veel variatie mag er van mij iedere training in zitten. Gewoon ballen pakken, daar geniet ik van. Het meevoetballen en de lange bal vanuit mijn handen vind ik minder leuk om te oefenen. Tegelijkertijd weet ik dat ik juist aan die onderdelen het meeste heb. Aan welk onderdeel van je spel werk je momenteel het meest? Op dit moment werk ik vooral aan het meevoetballen en aan de lange bal waarmee we een counter kunnen inzetten. Voel je duidelijk dat de technische staf vertrouwen in je heeft en dat een foutje niet meteen gevolgen heeft voor je plek? Het lijkt me prettig als je na een mindere actie niet direct naar de bank hoeft te kijken. Geeft dat jou rust in je hoofd en komt dat vertrouwen ook terug in de gesprekken die jullie voeren? Ja, ik heb inmiddels zeker het gevoel dat ik vertrouwen krijg. Dat wil ik graag vasthouden. Daarom kijk ik iedere week opnieuw hoe ik belangrijk kan zijn voor de ploeg en mijn bijdrage kan leveren. Cor is een ervaren trainer. Hoe zou jij hem omschrijven? Je merkt aan Cor dat hij heel veel ervaring heeft. Hij weet wat er op belangrijke momenten moet gebeuren. Daarnaast is hij echt een groepstrainer: iemand die de spelers bij elkaar wil houden en veel waarde hecht aan het team. Jullie staan inmiddels tweede. Wat maakt SDO op dit moment zo lastig te verslaan en wat merk jij daarvan vanuit het doel? We hebben dit jaar met elkaar één doel voor ogen en je ziet de ploeg van week tot week groeien. Het team staat gewoon goed. Als er spelers uitvallen, wordt dat bovendien goed opgevangen door de andere jongens. Hoe is de sfeer op de trainingen? Is er tussendoor genoeg ruimte voor een grap, of wordt er op het veld vooral serieus gewerkt en bewaren jullie de gein voor de kleedkamer? De sfeer is heel goed en dat is prettig om mee te maken. Als ik terugkijk op de afgelopen jaren bij SDO, ben ik ook wel anders gewend. Daarom waardeer ik hoe het nu gaat. Vorig seizoen eindigde met degradatie. Hoe heb jij dat seizoen beleefd en wat voelt er nu anders binnen de ploeg? Hoeveel wedstrijden keepte je toen? Voelde je je destijds vooral invaller en is dat dit seizoen anders? Vorig seizoen was het vóór de trainerswissel heel rommelig. In acht maanden tijd hebben we vier verschillende keepers onder de lat gehad. Zelf mocht ik drie wedstrijden keepen. Gelukkig is er nu meer rust en merk je dat er ook meer tevredenheid in de groep is. Dat is een fijne verandering. Waar durven jullie dit seizoen op te mikken? Wordt er in de kleedkamer al gesproken over een periodetitel of misschien wel meer? Daar praten we zeker over met elkaar. We willen heel graag terug naar de tweede klasse. Dat is waar we samen voor willen gaan. Heb je een vast ritueel voor een wedstrijd? Luister je naar bepaalde muziek of heb je een eigen plek in de kleedkamer? Of ben je meer van het omkleden en lekker het veld op gaan? Een echt wedstrijdritueel heb ik niet. Wel heb ik mijn eigen vaste plek in de kleedkamer. Hoe ziet jouw warming-up eruit nu je in het doel staat? Volg je daarbij steeds een vast programma? Ja, we hebben met de keepers een vaste warming-up. Voor de wedstrijd houden we dat programma aan. Als je terugkijkt op die vijf wedstrijden, wat was dan jouw belangrijkste redding? Of zijn er misschien wel twee momenten waarop je de ploeg echt in de wedstrijd hield? Dan denk ik toch aan de afgelopen wedstrijd tegen Soest. Daar haalde ik eerst een bal van de lijn en pakte ik daarna een één-tegen-één. Die twee momenten springen er voor mij uit. Zie je jezelf vooral als een meevoetballende keeper of meer als een lijnkeeper? En hoe lang ben je eigenlijk? Ik zie mezelf vooral als een lijnkeeper. En om ook je andere vraag te beantwoorden: ik ben 1,96 meter lang. Wanneer is dit seizoen voor jou persoonlijk geslaagd? Wat wil je, nu je speelt, aan het team toevoegen om echt van meerwaarde te zijn? Als we promoveren, is het seizoen voor mij geslaagd. Zelf wil ik mijn plek onder de lat behouden en blijven doen wat ik tot nu toe doe. Op die manier hoop ik mijn bijdrage te leveren aan dat gezamenlijke doel. Als je wat verder vooruitkijkt, waar ligt dan jouw ambitie? Lijkt het je mooi om ooit de uitdaging op divisieniveau aan te gaan, of ben je daar helemaal niet mee bezig? Nee, daar ben ik op dit moment helemaal niet mee bezig. Ik wil heel graag dit seizoen afmaken als eerste keeper en lekker met mijn vrienden voetballen. Daar ligt voor mij nu de aandacht. Als een buitenstaander jou vraagt wat SDO voor een club is, wat zou je dan vertellen? SDO is een echte gezelligheidsclub. Er is altijd steun voor de ploeg, in welke klasse we ook spelen. Dat maakt de club voor mij zo mooi. Hoe kijk jij naar de volgende stellingen? Eens of oneens? Ik keep liever op natuurgras dan op kunstgras. Voor mij gaat de voorkeur uit naar natuurgras. Daar sta ik het liefst onder de lat. Ik keep liever op een nat veld in de regen dan op een warme, droge middag. Geef mij maar een warme, droge middag. Daar kies ik toch liever voor! Ik win liever met 6-4 dan dat ik een penalty stop en met 0-0 eindig. Dan win ik liever met 6-4. Een penalty pakken is natuurlijk mooi, maar ik sta liever met het team met drie punten in handen. Een goede redding voelt voor een keeper net zo lekker als een doelpunt voor een spits. Als je het mij vraagt, voelt een goede redding zelfs nóg beter! Bij een penalty ligt de druk vooral bij de nemer en kan de keeper eigenlijk alleen maar winnen. Daar ben ik het mee eens. De druk ligt vooral bij degene die achter de bal staat. Goed coachen kan je meer tegendoelpunten besparen dan goed duiken. Daar ben ik het niet mee eens. Bij deze stelling kies ik toch voor het goede duikwerk. Een hoge voorzet vangen in een vol strafschopgebied geeft meer voldoening dan een spectaculaire zweefduik. Voor mij niet. Dan geeft zo’n spectaculaire zweefduik me toch meer voldoening! Een keeper mag best af en toe voor de simpele lange bal kiezen, ook als de trainer graag wil opbouwen. Helemaal mee eens. Soms mag je als keeper best voor die eenvoudige lange bal kiezen. Als keeper moet je een klein beetje eigenwijs zijn. Ja, daar ben ik het mee eens. Een beetje eigenwijs zijn hoort er als keeper wel bij! Een fout blijft langer in je hoofd zitten dan een wereldredding. Ja, onbewust denk ik van wel. Zo’n fout blijft toch wat langer hangen. Bij een 1-1-stand in de laatste minuut mee naar voren gaan bij een corner en dan scoren: dat is stiekem de droom van iedere keeper. Daar ben ik het mee eens. Zelf op zo’n moment de winnende maken, dat lijkt me prachtig! Om af te sluiten: wat zou je nog tegen jullie trouwe supporters willen zeggen? We gaan er met elkaar een mooi seizoen van maken! Ik hoop jullie zaterdag tegen TOV weer allemaal langs de lijn te zien. Kom ons lekker aanmoedigen!
- Tim Boterenbrood(TOV), speler aan het woord
We spraken Tim eind maart na zijn ernstige blesure die hij toen opliep. Zijn kuitbeen en scheenbeen waren gebroken en zijn enkel had nog meer te verduren gekregen. Die was gebroken én uit de kom. Een complexe blessure, dat konden we toen wel stellen. Maar zie wat er zaterdag gebeurde. Iets minder dan acht maanden later stond Tim alweer op het veld voor TOV, eerder dan hij zelf had verwacht. We zochten hem deze week weer even op. Hoe was het voor hem om na al die maanden onder applaus weer binnen de lijnen te stappen? Hoi Tim, zaterdag maakte je na maanden van revalideren eindelijk weer je eerste wedstrijdminuten voor TOV. Wat ging er door je heen toen je mocht invallen en hoe voelde het om weer mee te voetballen? “Dat was een heel mooi moment. Daar werk je al die maanden stap voor stap naartoe. Als je dan het veld in mag en je hoort het applaus vanaf de kant, is dat fantastisch. Je voelt echt dat iedereen het je gunt. We hadden veel blessures achterin en zo kreeg ik de kans om in te vallen. We stonden op dat moment voor en ik mocht als vrije man tussen de twee centrale verdedigers spelen. Mijn taak was om het achterin dicht te houden. Voor die eerste minuten was dat een heerlijke rol. Ik merk wel dat ik nog een eind van mijn oude niveau verwijderd ben. Conditioneel moet ik nog aan de bak en ook mijn been en enkel voelen nog niet als vanouds. Na inspanning heb ik nog last van mijn enkel en ook de beweeglijkheid is nog lang niet wat die was. Daar heb ik dus nog genoeg werk aan.” Hoe kijk je terug op je revalidatie? Verliep je herstel volgens het schema dat je met de fysio had uitgestippeld, of kreeg je onderweg ook tegenslagen te verwerken? Wat betekende dat voor het moment waarop je weer kon voetballen? “Het revalidatietraject is pittig geweest. Ik heb eerst bijna drie maanden in het gips gezeten. Toen het gips eraf mocht, ging ik van fysio naar fysio om mijn been en enkel weer sterk te krijgen. Dat ging op zich goed, al had ik geregeld een kleine terugval doordat er veel vocht in mijn enkel zat. Samen met de fysio had ik afgesproken om na de winterstop te kijken of ik weer wat minuten zou kunnen maken. Het gevaar is altijd dat je te vroeg wilt beginnen. Uiteindelijk heb ik dus eerder gespeeld dan we vooraf hadden gedacht. Als je me zevenenhalve maand geleden had verteld dat ik nu alweer op het veld zou staan, had ik je nooit geloofd. Voor het herstel staat een jaar tot anderhalf jaar. Ik denk zelf dat ik die tijd ook wel nodig heb om weer dicht bij mijn oude niveau te komen.” Wanneer kon je weer volledig aansluiten bij de groep? Hoeveel hele trainingen had je achter de rug voordat je zaterdag je eerste wedstrijdminuten maakte? “Eerst deed ik steeds kleine stukjes van de training mee. Vanaf eind september kon ik weer aan zo’n beetje alle onderdelen meedoen. Ik denk dat ik vóór zaterdag zo’n acht tot tien volledige trainingen heb meegedraaid. Wel nog op een wat lager pitje dan ik zelf zou willen.” Hoe vrij voel je je inmiddels weer op het veld? Durf je bij een sprint of een duel alweer voluit te gaan en hoe reageert je enkel tijdens het voetballen en na afloop? “In mijn kop zit het goed. Ik heb vertrouwen in mijn been en ben niet bang om opnieuw geblesseerd te raken. Wat dat betreft durf ik alweer voluit te gaan. Alleen merk ik dat mijn lichaam nog niet bij elke actie meewerkt. Ik loop bijvoorbeeld nog veel op mijn tenen, waardoor wenden en keren lastig is. Ook snel aanzetten en weer afremmen kost me nog moeite. Hinken op één been lukt me nog niet. Mijn enkel kan die klappen nog niet goed opvangen. Dat merk ik ook als ik na een kopduel op één been land. Helemaal pijnvrij ben ik dus nog niet. Tijdens het voetballen voel ik mijn enkel wat zeuren en dat houdt na afloop soms nog aan. Ook komt er af en toe weer wat vocht in en voelt mijn enkel stijf aan.” Als je jouw huidige fysieke niveau in een percentage zou moeten uitdrukken, waar sta je dan ten opzichte van vóór je blessure? Waar valt voor jou nog de meeste winst te behalen? “Ik schat dat ik nu op zo’n zestig procent zit. Mijn conditie moet echt nog een stuk omhoog. Wedstrijdritme opdoen gaat me daarbij helpen. Daar wil ik op en buiten het veld aan werken, zodat ik zo snel mogelijk weer richting de honderd procent ga. Ook de kracht in mijn enkel moet terugkomen. Ik weet dat die nooit meer helemaal op het oude niveau zal komen, maar ik wil er wel zo dicht mogelijk bij komen.” Hoe ziet je programma voor de komende weken eruit? Heb je voorlopig genoeg aan de twee groepstrainingen of werk je daarnaast ook individueel aan je herstel en fitheid? “Voor nu zijn die twee trainingen voldoende. Daarnaast probeer ik zelf ook wat te doen om mijn herstel te versnellen. En ik blijf natuurlijk mijn behandelingen bij de fysiotherapeut volgen.” Wie begeleiden je op dit moment bij TOV? Waar werken jullie vooral aan en hoe houden jullie in de gaten dat je niet te snel te veel wilt doen? “Gelukkig hebben we bij TOV drie fysiotherapeuten met wie ik aan de slag ben. Ik moet wel zeggen dat ik best koppig ben. Ik ga graag mijn eigen gang, omdat ik zo snel mogelijk weer aan de bak wil. Ze hebben me dan ook al een paar keer teruggefloten als ik iets anders moest doen of het wat rustiger aan moest pakken. We werken er nu vooral aan om mijn enkel weer beweeglijker te krijgen. Van daaruit willen we langzaam de kracht weer opbouwen.” Foto's: Sjaak Hoogendoorn/ TOV sport fotografie.
- Thijs Ebskamp (SCH’44), speler aan het woord
“Als het aan mij ligt, sta ik er volgende week dinsdag gewoon weer!” Deze week spreken we met Thijs Ebskamp van SCH’44. De 22-jarige aanvaller uit Harmelen combineert het voetbal met zijn eigen schildersbedrijf, dat hij inmiddels twee jaar runt. Afgelopen zaterdag tegen Benschop zat zijn wedstrijd er helaas al na negentien minuten op. Met klachten aan zowel zijn lies als enkel moest hij voortijdig het veld verlaten. Hoe kijkt Thijs terug op zijn ongelukkige middag, hoe heeft hij zich ontwikkeld binnen SCH’44 en wat zijn zijn ambities voor de komende jaren? We legden hem een aantal vragen voor, waarbij natuurlijk ook de nodige humor niet ontbreekt. Veel leesplezier! Stel jezelf even voor? Mijn naam is Thijs Ebskamp, geboren op 10 december 2003, oftewel 22 jaar oud. Ik woon in Harmelen en heb sinds twee jaar mijn eigen schildersbedrijf. Daar ben ik naast het voetbal behoorlijk druk mee. Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen Benschop op het programma, maar na 19 minuten zat jouw wedstrijd er al op. Wat gebeurde er precies? De wedstrijd tegen Benschop was voor mij al onzeker, omdat ik donderdag tijdens de training ook al vroeg was uitgevallen. Toch heb ik het geprobeerd, maar na een kwartier voelde ik al dat het niet goed zat met mijn lies. Net voordat ik mezelf wilde laten wisselen, ging ik ook nog eens ongelukkig door mijn enkel. Daardoor verliet ik het veld uiteindelijk met twee blessures. Was het een vervelende blessure of viel de schade uiteindelijk mee? Ik ben vandaag bij de fysiotherapeut geweest. Die gaf aan dat ik sowieso deze hele week rust moeten nemen. Volgende week kijken we opnieuw of één week rust voldoende is geweest of dat ik langer moet herstellen. Had je zelf al door dat je niet verder kon, of moest de trainer je overtuigen? Ik wist inderdaad gelijk dat ik niet langer door kon. Anders zou ik alleen maar meer schade kunnen veroorzaken en dat zou helemaal niet goed zijn. Hoe frustrerend is het om zo vroeg vanaf de kant toe te moeten kijken? Enorm frustrerend, zeker omdat we sterk aan de wedstrijd begonnen en merkten dat er echt iets te halen viel. Juist in dit soort wedstrijden wil je jezelf laten zien. Benschop is voetballend een goede tegenstander en dan wil je kijken of je je als team kunt meten met een ploeg die bovenin meedraait. Heb je de wedstrijd vanaf de zijlijn nog fanatiek meegemaakt of was je vooral bezig met balen? Nadat ik het veld had verlaten, ben ik eerst even chagrijnig geweest in de kleedkamer. Maar eenmaal weer langs de lijn was ik zeker fanatiek. Dat kwam mede doordat de scheidsrechter meerdere onbegrijpelijke beslissingen nam die in het voordeel van Benschop uitvielen. Wanneer kunnen we je weer terug verwachten op het veld? Ik hoop dat één week rust genoeg is en dat ik het volgende week weer mag proberen. Dat is op dit moment alleen nog even onzeker. Als het aan mij ligt, sta ik er volgende week dinsdag gewoon weer! Je kreeg bij SCH’44 op jonge leeftijd de kans om aan het eerste elftal te ruiken. Hoe heb je die ontwikkeling ervaren? Dat klopt inderdaad. Op mijn achttiende maakte ik mijn debuut, uit bij Veenendaal. Nadat ik een jaar in het tweede had gespeeld, haalde Nils Peters mij naar het eerste elftal. Dat was voor mij een mooie beloning. In het eerste halfjaar moest ik het vooral hebben van invalbeurten, maar in de tweede seizoenshelft kreeg ik steeds meer vertrouwen en rendement in mijn spel. Dat leidde uiteindelijk tot een steeds vastere basisplaats. Wat voor type voetballer ben jij? Een harde werker, een technische speler of toch vooral iemand met een neusje voor de goal? Ik ben een harde werker die ervan houdt om het team aan te jagen en voorop in de strijd te gaan. Daarnaast pik ik ook graag mijn doelpunten mee. Dit seizoen staat de teller tot nu toe op drie competitiegoals. Ik ben benieuwd op hoeveel doelpunten ik aan het einde van het seizoen uitkom! Wat is jouw favoriete positie en waar vind je dat je het beste tot je recht komt? Ik heb niet specifiek één vaste positie. De afgelopen jaren speelde ik voornamelijk als rechtsbuiten of op de nummer 10-positie. Mijn voorkeur ligt wel voorin, zodat ik de ruimtes kan bespelen en beslissend kan zijn met doelpunten of assists. Daar kom ik het beste tot mijn recht. Wat is tot nu toe je mooiste moment in het shirt van SCH’44? Zonder twijfel de nacompetitiewedstrijd tegen Hees in mijn eerste jaar. Die wedstrijd eindigde na verlenging in 6-6 en uiteindelijk wonnen we na strafschoppen. Zelf was ik die wedstrijd goed voor een doelpunt en een assist. Die wedstrijd had echt alles. Zoiets vergeet je nooit meer! Je hebt eerder met een afstandsschot gescoord tegen Olympia’25. Was dat een bewuste poging of zat er ook een beetje geluk bij? Ik wist dat ik die bal goed moest raken, omdat zij een goede keeper hadden. Dat hij vervolgens zo in de kruising belandde, maakte het extra mooi. Misschien zat er een klein beetje geluk bij, maar het was zeker de bedoeling om hem lekker binnen te schieten. Gelukkig lukte dat! Als je één dag trainer mocht zijn, welke speler zou je dan voor straf extra rondjes laten lopen? Dan zou ik Hugo Peters wat extra rondjes laten lopen. Dat zou hij volgens mij wel leuk vinden! Wie uit de selectie zou het snelst verdwalen tijdens een uitwedstrijd? Afgelopen weekend zat Mike de Langen als tweede keeper op de bank. Als hij het tijdens de derde helft op zijn heupen krijgt, kan hij nog weleens verdwalen! Stel: SCH’44 doet mee aan een kookwedstrijd. Wie mag er absoluut niet in de keuken staan? Dennis de Bree. Die noemt weleens wat gerechten op die hij die week heeft gegeten. Die zou je je ergste vijand nog niet voorschotelen, laat staan je hond! Wie zou volgens jou het beste kunnen acteren in een film? Dan moet ik denk ik voor Jorn van Lunteren gaan. Die kan nog weleens goed acteren en overdrijven! Wie heeft volgens jou de meest bijzondere muzieksmaak in de kleedkamer? Dat vind ik lastig, want ik ken niet ieders muzieksmaak. Zelf ben ik voornamelijk fan van Nederlandstalige muziek. Dat gaat na een gewonnen wedstrijd dan ook meteen aan! Wat weten je teamgenoten waarschijnlijk niet over jou? Ik denk dat de meeste teamgenoten niet weten dat mijn opa vroeger voorzitter is geweest van SCH’44. Dat is ook de reden dat ik bij SCH ben gaan voetballen. Tot mijn tiende woonde ik in De Meern. Anders had ik waarschijnlijk bij een club in die regio gespeeld. Heb je naast voetbal nog andere hobby’s of bezigheden? In mijn vrije tijd sta ik regelmatig in de sportschool. Daarnaast houd ik ook van een potje poolen of darten met vrienden. Wat is jouw grootste voetbaldroom? Mijn grootste voetbaldroom is dat ik mag meemaken dat het Nederlands elftal wereldkampioen wordt! Waar hoop je over drie jaar te staan als voetballer? Ik hoop over drie jaar met SCH’44 een klasse hoger te spelen, zodat ik mezelf nog meer kan uitdagen op een hoger niveau. Wat vind je belangrijker: zelf een geweldige wedstrijd spelen of dat het team wint? Dan kies ik zeker voor een overwinning van het team. De stemming is dan toch veel beter dan wanneer je zelf een goede wedstrijd speelt, maar als team verliest. Dankjewel voor dit leuke interview en sterkte met jouw blessure. Zoals altijd is het laatste woord voor jou…… Dankjewel voor dit interview! Leuk dat jullie dit doen en wie weet tot in de toekomst! Foto’s: SCH’44/privé Exclusief voor VMN Robyn de Boer
- Week 6, beste ploeg seizoen 2026-2027
De boswachters hebben de boel onder controle! Eén klassement aanvoeren is mooi, maar op alle fronten je mannetje staan is nóg knapper. Lekker scoren, achterin de deur dichthouden, punten pakken en je ondertussen ook nog een beetje gedragen: dát is de kunst! In het Hendriks Keuken & Interieur Beste Ploeg-klassement staan voorlopig de boswachters van AH’78 bovenaan. De mannen uit het Stadspark gaan als een wervelwind en hebben de juiste balans te pakken. Voorin hakken ze met scherp, achterin mag niemand het bos in en de concurrentie staat voorlopig tussen de struiken naar de routebeschrijving te zoeken! Kunnen de boswachters hun terrein blijven bewaken?
- Week 6, topscorer van het seizoen 2026-2027
Even droogstaan? Dan zijn Tim en Tim er als de kippen bij! In het UNIT14 beveiliging Topscorer van het Seizoen-klassement kun je je geen snipperdag veroorloven. Terwijl Gökhan zijn voetbalschoenen kennelijk nog in de doos had zitten, trokken zijn concullega’s de stoute scoringsschoenen aan! Tim en Tim pikten allebei hun goaltje mee. De ene Tim heeft zich inmiddels naast Gökhan aan kop genesteld, de andere heeft de nekvellen van het kopduo al bijna te pakken. Twee keer Tim op je hielen: daar helpt zelfs de snelste verdediger je niet tegen! De strijd om de koppositie ligt dus helemaal open. Gökhan mag de doos weer openmaken, de veters aantrekken en aan de bak, want deze heren wachten keurig op de aftrap, maar verder ook op niemand! We tonen alle doelpuntenmakers vanaf twee treffers. Kijk snel waar jouw favoriete schutter staat. En ontbreekt je naam nog? Dan weet je wat je zaterdag te doen staat: iets minder wijzen waar de bal had moeten komen en iets vaker zorgen dat-ie erin ligt!











