Olav Kuus(SO Soest), speler aan het woord
De scoringsmachine van SO Soest: zo mogen we Olav Kuus gerust noemen. In het tweede maakte hij al naam met zijn doelpunten en sinds hij definitief een basisplaats in het eerste veroverde, duikt zijn naam steevast op in ons topscorersklassement. Inmiddels is de spits niet meer weg te denken uit de ploeg. Een aanspeelpunt voor zijn teamgenoten en een handenbinder voor verdedigers, met een neusje voor de goal.
Deze week verruilde Olav het doel even voor ons totoformulier. Maar met alleen een paar kruisjes zetten kwam hij bij ons natuurlijk niet weg! Wie is de man achter die doelpunten? We zochten hem op voor een uitgebreid gesprek over zijn weg naar het eerste, de ambities met SO Soest en het leven buiten de lijnen. Want ook na het laatste fluitsignaal blijkt Olav nog genoeg energie over te hebben…

Hoi Olav, wil je jezelf eens voorstellen? Wanneer en waar ben je geboren, waar woon je tegenwoordig en hoe ziet je thuissituatie eruit?
Op 9 november 1998 was de dag dat ik ter wereld kwam in het ziekenhuis in Amersfoort. Nadat we vijf jaar in Amersfoort hadden gewoond, vonden mijn ouders dat het weer tijd was om naar Soest te verhuizen. Daar komen mijn ouders vandaan. Tot m’n 21ste heb ik met veel plezier in Soest gewoond en daarna ben ik naar Utrecht verhuisd om het stadsleven te ontdekken. Sinds anderhalf jaar woon ik daar met veel plezier samen met mijn vriendin Renske.
Je studeerde Bedrijfskunde. Welke richting ben je daarna opgegaan en wat houdt je werk tegenwoordig in?
Na mijn studie Bedrijfskunde ben ik in eerste instantie blijven hangen in de horeca. Ik ging als bedrijfsleider aan de slag in het restaurant waar ik tijdens mijn studie werkzaam was.
Werk je nog in de horeca, of was dat vooral een bijverdienste tijdens je studie en sta je inmiddels vaker aan de andere kant van de toog?
Tegenwoordig werk ik als accountmanager bij de Jaarbeurs in Utrecht. De andere kant van de bar weet ik goed te vinden en daar ben ik op zaterdag bijna niet weg te slaan.
Waar begon jouw voetballeven en hoe kwam je bij die club terecht? Welke herinnering uit die eerste jaren is je altijd bijgebleven?
Mijn voetballeven begon bij SO Soest nadat wij als gezin naar Soest waren verhuisd. Ik moest zo snel mogelijk op voetbal, want dat was gewoon het allerleukste om te doen als kleine jongen. En nog steeds! Er is niet één speciale herinnering die mij bijstaat. Als ik terugdenk aan die tijd, moet ik vooral denken aan de geur van gras in de koude, vroege morgen.
Welke rol speelde voetbal bij jullie thuis? Van wie heb je de liefde voor het spel meegekregen?
Grappig genoeg hebben mijn broers en ik het voetbal niet van huis uit meegekregen. Mijn ouders waren zelf namelijk volleyballers. We hebben zelf de liefde voor het spelletje ontwikkeld, maar voetbal werd thuis door ons wel altijd gevolgd, waardoor mijn ouders daar ook een band mee hebben gekregen. Sinds wij als kinderen op het veld staan, zijn mijn ouders er vrijwel altijd bij. Al 22 jaar staan ze trouw aan de zijlijn. Of het nou uit of thuis is, zij zijn erbij.
Weet je nog in welk seizoen en tegen welke tegenstander je debuteerde in het eerste van SO Soest? Wat herinner je je van die wedstrijd?
Poeh, hier heb ik wel even voor moeten graven in mijn herinneringen. Mijn officiële debuut kan ik mij eigenlijk niet meer herinneren, maar mijn officieuze debuut wel. Dat was namelijk in een oefenwedstrijd tegen VVZ’49, waarin mijn maatje Sander Kijzer en ik ons officieuze debuut maakten. In die wedstrijd scoorde ik ook meteen op een voorzet van Sander. Dat staat mij nog goed bij.
Je scoorde veel in het tweede voordat je jouw kans kreeg in het eerste. Hoe ging je om met het wachten op die doorbraak? Besprak je jouw ambities met de trainers?
Dat was soms natuurlijk wel lastig. Aan de andere kant kon ik ook wel inzien dat ik in die periode tien kilo te zwaar was en dat er veel kwaliteit op mijn positie liep. Wat ik wel moeilijk vond, was dat er ook bij blessures nog steeds geen beroep op mij werd gedaan. Aan de andere kant hadden wij toen met het tweede van SO Soest wel een ongelooflijk leuk elftal en waren het ook zeker hele leuke jaren.
In 2022 werd gesproken over een nieuwe lichting jeugdspelers die doorbrak in het eerste. Wie zijn er van die groep nog bij?
In dat jaar werd er vanuit de club besloten om meer met eigen jongens te gaan werken. Daarbij werd gekozen voor een trainer die daar uitstekend mee uit de voeten kon: Bas Dreef. Van die groep zijn er nog best veel jongens bij. Thijn Horvers, Michael Pashley, Bart Hooft, Luc Hooft, Hein Janmaat, Koen van Logtestijn, Niels Kuus en ik zijn allemaal nog actief in het eerste.

Hoe keek jij drie jaar geleden aan tegen de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal? Verheugde je je op de derby’s in de regio, of was de zondag voor jou juist de ideale voetbaldag?
Toentertijd maakte het mij niet zo veel uit op welke dag we speelden. Achteraf vind ik het wel veel lekkerder om op zaterdag de kicksen aan te trekken en de wei in te mogen. Toen we door de verscherpte degradatieregeling uit de tweede klasse degradeerden, werd duidelijk dat er prachtige affiches op het programma kwamen te staan. Met de overstap naar de derde klasse werd dat alleen maar mooier.
Wat veranderde er door het zaterdagvoetbal in jouw privéleven?
Eigenlijk veranderde alleen dat ik niet op vrijdag, maar op zaterdag de kroeg in ging. Voor de rest bleef alles wel hetzelfde. Daarnaast kon ik meer wedstrijden van m’n cluppie Ajax kijken. Vaak speelden we namelijk tegelijk op zondagmiddag.
Hoe ziet jouw ideale zaterdagavond na een wedstrijd eruit? Maakt het voor je plannen nog uit of jullie gewonnen of verloren hebben? Waar komen we je tegen als je een avond op stap gaat? Ben jij degene die de laatste ronde bestelt of degene die ongemerkt al naar huis is?
Mijn ideale zaterdagavond ziet er vrij eenvoudig uit: na de wedstrijd op de club een paar overwinningsbiertjes drinken en daarna lekker naar huis, om vervolgens met vrienden en mijn vriendin de stad in te duiken tot in de late uurtjes. Binnen het team is ook wel afgesproken dat het netjes is om de lampen aan te doen in de kroeg en dus tot sluitingstijd te blijven. Mij zal je dan ook niet zo snel ongezien kwijtraken op een zaterdagavond!
Sinds de overstap naar zaterdag zijn jullie nog niet gepromoveerd naar de tweede klasse. Wat heeft er volgens jou de afgelopen seizoenen aan ontbroken om die stap te zetten?
Het eerste jaar hadden we kampioen moeten worden. De eerste zeven wedstrijden wonnen we allemaal, maar we kregen het daarna lastiger omdat de tegenstanders doorkregen hoe ze ons moesten bespelen. Daarnaast haalde Zeist er in de winterstop een goede speler bij die er in een half jaar ongeveer vijftien maakte. We haalden nog wel de finale van de nacompetitie, maar werden in een slechte wedstrijd onder warme omstandigheden met 1-0 verslagen door Oudewater.
Vorig jaar was een heel ander verhaal. We kregen een nieuwe trainer met wie er simpelweg geen klik was. We kwakkelden de eerste seizoenshelft. Toen Bas Dreef, Jordie Brouwer en Arthur ‘Tuco’ van Doren in de winterstop terugkwamen, hebben we de weg omhoog weer ingezet. Met als resultaat opnieuw een periodetitel en dus weer nacompetitie. Helaas eindigde dat verhaal al snel door blessures en een te sterk Jonathan. We zijn allemaal weer een jaartje ouder en hebben een goede klik met de nieuwe trainer Kevin Reinhard, dus dit jaar kan het zomaar gaan gebeuren.
Wat onderscheidt de huidige selectie van die van de afgelopen jaren? Op welke onderdelen zijn jullie sterker geworden en waar ligt nog ruimte voor verbetering?
We zijn allemaal weer een jaar ouder en dat kan echt wel wat schelen met een relatief jonge selectie. Ik zie dat jongens weer een grote stap hebben gezet in hun ontwikkeling. Dat kan er zomaar voor zorgen dat de selectie dit jaar goed genoeg is voor promotie naar de tweede klasse.

Na zes wedstrijden staan jullie op vier overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag. Hoe beoordeel jij die start als je behalve naar de punten ook naar het spel kijkt?
We spelen goed en verzorgd voetbal. Het verschil met voorgaande jaren is dat we een stuk volwassener spelen en niet opbouwen om het opbouwen. Als het niet kort kan, spelen we eerder de lange bal, waardoor we onszelf minder in de problemen brengen. We scoren veel, maar dat kan ook weer een stap beter als we kijken naar de laatste twee wedstrijden. Daarin hadden we bij elkaar gewoon zes goals meer moeten maken dan we hebben gedaan.
Wat gebeurde er volgens jou in de slotfase tegen SDO? Welke keuzes pakten verkeerd uit en wat zouden jullie met de kennis van nu anders doen? Is dan op een punt spelen niet veel slimmer?
Soms is het lastig om je vinger te leggen op wat er precies misging. Uiteindelijk speelden we in de slotfase allebei om te winnen en had het muntje ook onze kant op kunnen vallen. We hadden namelijk ook al wel met 3-0 voor moeten staan voordat de 1-1 viel. Dat gebeurde niet en we beleefden een horrorslotfase met daarin twee tegengoals, een zware blessure voor Hein en een onterechte rode kaart voor praten, omdat de scheidsrechter dacht dat er tegen hem geschreeuwd werd. Dat was tegen een teamgenoot.
Hoe bespreken jullie zo’n wedstrijd achteraf binnen de groep? Welke afspraken maken jullie om een volgende keer beter met zo’n situatie om te gaan?
We waren er allemaal goed ziek van. Het was zo onnodig. Uiteindelijk hebben we de slotfase geanalyseerd en kwamen we tot de conclusie dat we de linies korter op elkaar hadden moeten houden. Daarnaast moet er soms ook aan de handrem getrokken worden om een gevaarlijke aanval eruit te halen.
Jullie zijn met twintig doelpunten de meest scorende ploeg van de derde klasse E. Wat maakt jullie aanval zo gevaarlijk en welke rol vervul jij daarin?
Ik probeer als aanspeelpunt te fungeren en daarnaast op het juiste moment op de juiste plek te staan om de bal in het netje te leggen. Daarnaast zetten we op bepaalde momenten hoog druk, waar we veel profijt van hebben.
Tegelijkertijd kregen jullie slechts zeven doelpunten tegen. Hoe bewaken jullie de balans tussen aanvallen en verdedigen? Welke bijdrage lever jij aan het verdedigende werk?
We zijn in het veld veel met elkaar bezig om de onderlinge afstanden goed te bewaken. Daarnaast pakt Hein ook een aantal goede ballen: een echte puntenpakker. Mijn rol als spits is om samen met de spelers in de as van het veld te bepalen wat de drukmomenten zijn. Ik ben vervolgens de eerste die druk zet op de man met de bal.
Wat wil jij dit seizoen persoonlijk aan het team toevoegen? Op welk onderdeel van jouw spel wil je aan het einde van het seizoen echt vooruitgang hebben geboekt?
Het klinkt misschien cliché als spits, maar ik wil gewoon meer scoren. Boven de vijftien competitiedoelpunten uitkomen is voor mij een persoonlijk doel.
Als je naar de faciliteiten, begeleiding en organisatie kijkt, hoe klaar is SO Soest dan voor de tweede klasse? Wat verdient eventueel nog aandacht?
Wij zijn als club zo goed als klaar voor de tweede klasse. Het enige wat ik zou kunnen bedenken, is dat de budgetten moeten veranderen als je ook daadwerkelijk een rol van betekenis zou willen spelen in de tweede klasse.

Jij bent zelf doorgebroken vanuit de eigen jeugd. Welke plek heeft de jeugdopleiding tegenwoordig binnen de club en hoe worden jonge spelers geholpen bij de stap naar het eerste?
De jeugdopleiding van Soest is altijd belangrijk geweest en zal dat ook altijd blijven. Mocht je goed genoeg zijn, dan krijg je snel de kans om mee te trainen bij het eerste om jezelf te laten zien. Daarin is de onder 23 een mooie springplank naar het eerste.
Je hebt onder Bas en onder Kevin gespeeld. Wat is voor jou het belangrijkste verschil in hun aanpak? Kun je daar een voorbeeld van geven?
Hun aanpak is heel goed met elkaar te vergelijken. Als ik dan echt een voorbeeld zou moeten geven, denk ik dat het grootste verschil is dat Kevin eerder voor een lange bal zou kiezen dan Bas.
Met welke opdrachten stuurt Kevin jou het veld in, behalve doelpunten maken? Wat verwacht hij van jou in de samenwerking met je ploeggenoten?
Ik moet balvast zijn en mijn duels winnen. Daarnaast verwacht hij dat ik samen met de spelers in de as van het veld de leiding pak en dat we de momenten herkennen.
Even iets anders dan voetbal: als wij in Soest ergens gezellig aan de toog willen aanschuiven, waar stuur jij ons dan naartoe en waarom?
Dan kan je lekker bij de Lindenhof een biertje drinken en daarna een afzakkertje halen bij de Oude Enghe.
En als we daarna een hapje willen eten, waar moeten we zijn en wat mogen we daar volgens jou niet overslaan?
Dan kan je lekker terecht bij mijn vriend en teamgenoot Thijn Horvers, die staat te kokkerellen in Sabrosa.
Een heel weekend zonder voetbal: hoe vul jij dat het liefst in? Waar treffen we Olav dan aan?
Grote kans dat ik dan een weekendje weg ben met mijn vriendin of vrienden. Leuke plekken ontdekken en een heerlijk biertje erbij. Beter kan ik een vrij weekend niet inrichten.
Waar vinden we jou op een goed feest: achter de draaitafel of op de dansvloer? En welk nummer krijgt jou gegarandeerd in beweging?
Ik ben zeker op de dansvloer te vinden. Welke muziek er draait, maakt eigenlijk niets uit. Van house tot Nederlandse meezingers: ik vind alles lekker.
Ben jij in de kleedkamer de lolbroek of de stille genieter?
Ik zou zeggen dat ik dan zeker wel meer een lolbroek ben dan een stille genieter.
Olav, het laatste woord is aan jou: wat zou je tegen jullie toeschouwers willen zeggen?
Ondanks de vervelende blessures van de afgelopen tijd gaan we alsnog vol voor het kampioenschap!



Opmerkingen