top of page

Matz Lijftogt(HDS), speler aan het woord

5 nov
9 minuten om te lezen

Na twee seizoenen in een lager elftal keerde Matz dit seizoen terug in de hoofdmacht van HDS. En alsof hij nooit is weggeweest, laat hij meteen weer zien hoe waardevol hij voor de ploeg is. De liefde voor het eerste bleef kriebelen en inmiddels staat hij weer midden tussen de ervaren krachten en jonge talenten op de Engelse Berg. Hoog tijd om deze echte clubjongen even op te zoeken. Over zijn terugkeer, het vertrouwde gevoel bij HDS en natuurlijk de verhalen uit de kleedkamer!


Hoi Matz, stel jezelf eerst eens voor?


“Ik ben geboren op 23 november 2001 in Ede. Ik woon mijn hele leven al in het mooie Leersum. Op dit moment woon ik nog bij mijn ouders, samen met mijn zusje en broertje. Ik ben al een tijdje op zoek naar een woning, maar met de huidige woningmarkt is dat nogal lastig. Inmiddels werk ik vier jaar bij de politie, met Veenendaal als standplaats.”


Je hebt enkele seizoenen in een lager elftal gespeeld. Wat was destijds de reden om een stapje terug te doen?


“De reden dat ik twee jaar in HDS 3 heb gespeeld, was vooral dat ik door mijn werk onregelmatige diensten draai. Destijds was het een vereiste om twee keer per week te trainen en elke zaterdag aanwezig te zijn, maar dat lukte mij simpelweg niet. Daarom besloot ik naar een vriendenteam te gaan, waar vooral de derde helft belangrijk is.

Toch bleef de drang om in een eerste elftal te spelen groot. Zeker als je op je zestiende al je eerste minuten in het eerste hebt mogen maken.”


Inmiddels ben je weer terug in het eerste van HDS. Hoe is die terugkeer tot stand gekomen? Begon het zelf weer te kriebelen of heeft iemand je over de streep moeten trekken?


“In eerste instantie ontving ik wat appjes van spelers, oud-spelers en trainers met de vraag of ik weer terug wilde komen. In de twee jaar daarvoor had ik gemerkt dat ik baalde als trainingen of wedstrijden werden afgezegd, of als de inzet bij spelers ontbrak. Na twee appjes van onze aanvoerder, Bart Bruijne, besloot ik toch op gesprek te gaan. Dat gesprek verliep erg goed. Dat mijn werk het soms lastig maakt om aanwezig te zijn, was voor de staf geen probleem.

Wat ook erg meespeelde, was dat het team van vorig seizoen flink uitdunde. Er stopte een groot aantal spelers en er kwamen, op jeugdspelers na, geen nieuwe spelers bij. Ik ben een jongen van de club en speel hier al bijna veertien jaar. Daarom besloot ik weer aan te sluiten.”


Hoe bevalt het om weer in het eerste te spelen? Zat je meteen weer in het ritme of vroegen je benen na de eerste trainingen wie dit geweldige idee had bedacht?


“Een beetje van beide, haha. Ik merkte dat mijn conditie na twee jaar wel wat was weggezakt, maar daar werd tijdens de trainingen direct aan gewerkt. De trainingen zijn pittig, maar ook leuk en fanatiek. Ik zat er meteen weer middenin en besefte dat ik dit toch wel had gemist.”


HDS is een kleine club. Wat maakt de vereniging voor jou bijzonder? Is het zo’n plek waar iedereen elkaar kent en ze aan de bar al weten welke kans je hebt gemist voordat jij je voetbalschoenen hebt uitgetrokken?


“Precies dat maakt HDS zo’n prachtige club. Het is ons kent ons en iedereen staat voor elkaar klaar. Dat proberen we ook binnen het team door te trekken. We weten dat we een dunne selectie hebben, met veel jeugd en onervaren spelers. Desondanks proberen we iedere zaterdag die ploeg te zijn waar tegenstanders liever niet tegen spelen. Strijd voorop en de punten pakken waar we kunnen, of dat nou met mooi voetbal is of vooral met heel veel beleving en strijd.”

Hoe staat het met de vrijwilligers binnen HDS? Zijn er voldoende helpende handen of ligt er ook een taak voor de spelers, wat bij zo’n kleine club misschien heel vanzelfsprekend is? Waar komen we jullie buiten de wedstrijden en trainingen tegen? Bij de jeugd, achter de bar of met een andere vrijwilligerstaak?


“Wij doen als eerste elftal behoorlijk veel. Zeker de laatste jaren is het groepje vrijwilligers erg klein geworden. Dat merken we aan de bardiensten en de jeugdtrainingen, maar ook doordat je steeds dezelfde gezichten ziet.

Ook de jeugdafdeling is wat kleiner dan vroeger. Ik kan me nog herinneren dat ik begon in de F6. Tegenwoordig zijn er twee à drie jeugdteams per lichting. Dat zien we ook bij clubs om ons heen, zoals DEV Doorn en DVSA in Amerongen. Inmiddels is er ook een gezamenlijk JO19-team van HDS en DVSA.

Het is wel mooi om te zien dat we bij de club toch goede jeugdspelers blijven afleveren voor het eerste. Ook de wedstrijden van Jong HDS, onder 23, blijven terugkeren. Dat is erg goed voor de aanstormende jeugd om alvast te wennen aan het fysieke verschil.”


Hoe Leersums is jullie selectie eigenlijk? Bestaat die vooral uit jongens uit het dorp of komen er ook spelers van buitenaf? Hoe is die verhouding?


“Nagenoeg het hele team is van Leersumse komaf. Er zijn ook een paar jongens uit Amerongen. Sinds vorig seizoen hebben we bovendien Sjoerd Aalbertsen erbij, die van SVL uit Langbroek is gekomen. Verder woont de hele selectie in Leersum.”

Hoe zou jij het huidige HDS als ploeg omschrijven? Wat is jullie kracht als team en waar moeten jullie voor waken?


“Onze kracht is, zoals ik eerder aangaf, echt de strijd. We zijn ons bewust van onze eigen kwaliteiten en die van andere teams. Maar komt een ploeg bij ons op de Engelse Berg spelen, dan kunnen ze strijd en duelkracht verwachten. Onze buitenspelers hebben snelheid en sinds dit jaar hebben we er een boomlange spits uit de jeugd bij, die inmiddels al vier keer het net heeft gevonden.

Waar we voor moeten waken, is dat we snel het deksel op de neus krijgen of dat stukje strijd vergeten. We willen dan ook nog weleens vergeten te voetballen en op zulke momenten zijn we kwetsbaar.

Helaas is onze veteraan Olaf Vernooij aan het begin van dit seizoen geblesseerd uitgevallen. Hij is een speler die op zulke momenten vooropgaat en je wakker schudt. Dat moeten nu andere spelers doen.”


Als ik het goed begrijp, bestaat de selectie uit een aantal dragende spelers, aangevuld met jonge jongens. Hoe werkt die mix? Vormen jullie één hechte groep of merk je buiten het veld soms toch een verschil tussen de oude garde en de jonkies?


“Aan het begin van het seizoen hebben we uitgebreid besproken hoe we dat wilden aanpakken. We zijn meteen begonnen met een barbecue om de teamgeest te versterken. De donderdagtrainingen sluiten we altijd af met een biertje in de kantine, waar we een kaartje leggen of een spel spelen.

De jonge jongens voelen zich, voor zover ik weet, welkom en laten het ook op het veld zien. Je merkt dat ze steeds meer slimmigheidjes oppikken en elkaar beter gaan coachen. Dat is een goed teken!”


Hoe pakken de jonge spelers de aanwijzingen van de ervaren jongens op? Luisteren ze goed of hebben sommigen alleen uitstekend gehoor zodra iemand vraagt wie er nog iets wil drinken? Welke jonge speler kunnen jullie daar met een knipoog op aanspreken?


“Ik denk dat alle jonge jongens inmiddels openstaan voor de coaching van anderen. Er zit nog weleens een uitschieter tussen, of een beslissing in het veld die de oude garde niet helemaal begrijpt. Dat bespreken we later aan de hand van de videobeelden.

Vooral de tweeling, Cees en Finn van de Berg, wil nog weleens lekker onstuimig over de flanken rennen. Maar met hun felheid maken ze ook weer een hoop goed.”

Hoe kijk je terug op de start van dit seizoen? Waar ben je tevreden over en in welke wedstrijden of op welke momenten had er volgens jou meer in gezeten?


“De start is echt beter dan we vooraf hadden verwacht. We wisten dat het lastig zou worden, maar acht punten uit vijf wedstrijden en een vijfde plaats is bijzonder goed. Helaas hebben we de eerste wedstrijd tegen SV Panter onterecht verloren. Hadden we die gewonnen, dan hadden er zelfs heel gekke gedachten kunnen opkomen!”


Met welke persoonlijke doelstelling ben jij aan dit seizoen begonnen? Wat wil je met jouw ervaring en spel toevoegen aan dit HDS?


“Mijn persoonlijke doelstelling is vooral om stabiliteit en rust in het veld te brengen. Daarnaast wil ik een coachende rol vervullen voor de jeugd en de nieuwe spelers. Dit is echt een opleidingsjaar, waarin de jonge jongens kunnen ervaren hoe het is.”


Hoe breed is de selectie? Kunnen jullie blessures en schorsingen goed opvangen of wordt het bij een paar afmeldingen al snel puzzelen voor de trainer?


“Qua aantallen zitten we goed, maar de blessurelijst begint soms wel wat op te lopen. Dat biedt ook weer perspectief voor andere spelers. Daarbij blijft de trainingsopkomst natuurlijk van belang.”


Waar komt de aanvulling vandaan als jullie spelers tekortkomen? Is dat vooral vanuit het tweede en hoe verloopt de samenwerking tussen beide elftallen?


“Tot nu toe hebben we nog geen hulp uit andere teams nodig gehad. Ik heb zelf in HDS 3 gespeeld en weet dat daar echt nog wel kwaliteit zit. Ook de jeugd, de JO19 en JO17, gooit hoge ogen in de competitie en de beker. In de wedstrijden van Jong HDS zijn bovendien al een paar spelers opgevallen.”

Als ik het goed zie, heeft HDS ook een onder 19. Trainen of spelen daar al jongens van mee met het eerste? Zie jij talenten die binnenkort serieus aan de deur kunnen kloppen?


“Zeker weten. Het meetrainen is nog niet begonnen, maar er zijn echt wel een paar spelers die volgens mij prima zouden kunnen meedraaien. Vooral twee middenvelders, een buitenspeler en een heel jonge keeper. Die laatste sluit af en toe al aan bij de training en houdt zich prima staande, zeker gezien zijn leeftijd van zestien jaar.”


Hoe is de trainingsopkomst? Staat iedereen er na een nederlaag net zo goed als na een overwinning, of heeft de trainer soms een extra berichtje in de groepsapp nodig om de boel bij elkaar te krijgen?


“In het begin leek de vakantieperiode soms wel heel lang te duren. Het was alsof sommige spelers terugkwamen van een sabbatical! Inmiddels is nagenoeg iedereen er. Vooral de donderdagtrainingen worden druk bezocht. Misschien heeft dat ook een andere reden…”


Welke sportieve ambities passen volgens jou bij HDS? Leeft binnen de club de wens om hogerop te komen en wat zou daarvoor nodig zijn? Als je zou moeten kiezen tussen bovenin de vierde klasse meedraaien en regelmatig winnen, of promoveren en iedere week alles uit de kast moeten halen om erin te blijven, waar kies jij dan voor? En hoe wordt daar binnen de club over gedacht?


“Om realistisch te blijven, zou ik de wens om naar boven te kijken voorlopig nog even uitstellen. Ja, we hebben een geweldige start, maar de weg is nog lang. Als je kijkt naar de clubs om ons heen, doen we het erg goed. Ook wordt de club op zaterdag nog altijd druk bezocht. Dat hangt uiteraard samen met de resultaten en de sfeer. Daarom denk ik dat we een waardige vierdeklasser zijn.

De vijfde klasse kennen we ook maar al te goed, maar ik vind dat we daar niet thuishoren.”

Tijd voor een klein rondje door de kleedkamer. Wie is de grootste lolbroek, wie kan zelfs na een ruime overwinning nog ergens over zeuren en wie legt na afloop haarfijn uit hoe het had gemoeten, terwijl hij zelf de bal drie keer over de zijlijn heeft geschoten?


“Bij de grootste lolbroek denk ik meteen aan onze aanvoerder Bart of aanwinst Sjoerd. Dat duo is op trainings- en wedstrijddagen altijd van de partij.

Als zeurkous zou ik Koen aanwijzen. Een geweldige speler die het de laatste jaren ook waarmaakt en een plaag is voor tegenstanders. Toch kan hij bij een stuiterballetje al een stortvloed aan commentaar geven. Dat maakt het ook wel weer leuk.

Die laatste rol is weggelegd voor Aebe. Een goedzak die na de trainer vaak nog even een laatste preek wil geven.”


Wie gaat het vaakst met de trainer in discussie en wacht eigenlijk alleen nog op zijn eigen trainersdiploma? En wie komt steevast op het laatste moment binnenschuiven met een smoes waarvan de rest inmiddels de eerste zin al kan invullen?


“Als toekomstige trainer zou ik Thijs Klopper aanwijzen. Onze nummer tien en een heel goede voetballer. Hij wil altijd nog even de details bespreken.

Jesse Prakke komt nog weleens laat aan. Die gozer studeert en heeft zijn bijnaam ‘Wouter’ met zijn bekakte manier van praten dik verdiend.”


Hoe is de derde helft bij HDS geregeld? Blijft de selectie gezellig hangen en mengen jong en oud zich dan ook mooi door elkaar? Wie vraagt op het veld na een uur om een wissel, maar blijkt aan de bar moeiteloos te kunnen verlengen?


“De derde helft is het best geregeld van alles op de club. De meesten blijven altijd hangen en een aantal doet zelfs het licht uit, met Olaf Vernooij voorop.

Jort van Spanje heeft dit seizoen meer minuten aan de bar gemaakt dan op het veld. Ondanks zijn blessure staat hij er toch iedere donderdag weer!”


Een weekend zonder voetbal, waar komen we Matz dan tegen? Trek je eropuit, heb je andere hobby’s of ligt er thuis al weken een klussenlijst te wachten waarvan jij steeds beweert dat die ná het seizoen echt aan de beurt is?


“Een weekend zonder voetbal bestaat bijna niet. Er gebeurt altijd wel iets in de Eredivisie. 😉 Mijn vriendin vindt het ook fijn om samen iets te doen, dus dan zou ik tijd met haar doorbrengen. Daarnaast werk ik één weekend per maand, waardoor een nachtdienst nooit ver weg is.

’s Avonds is er altijd wel iets te doen en zien we elkaar als spelers weer in de kroeg. Dan zijn de vriendinnen er ook bij, die elkaar eveneens door en door kennen!”

Tot slot, wat zou je tijdens een vakantie of een vrij weekend absoluut nog eens willen doen? Is er een reis, avontuur of ervaring waarvoor zelfs de voetbalschoenen een keer in de kast mogen blijven? En weet de trainer dat al, of leest hij dat straks gezellig hier?


“Het lijkt me nog altijd heel leuk om een rondreis met een camper te maken. Dat is zeker nog een wens voor de toekomst, iets om naar uit te kijken. De trainer weet dit nog niet, dus dat houd ik maar even stil…

Of ik het voetballen kan missen, weet ik niet. Daarvoor is het spelletje veel te leuk. En alleen het jaarlijkse teamuitje is het al waard!”

Opmerkingen


bottom of page