Dennis de Bree(SCH'44), speler aan het woord
Bij SCH’44 zijn ze de laatste jaren gewend om omhoog te kijken. Twee seizoenen geleden lonkte zelfs de tweede klasse, maar dit seizoen komt de ploeg wat moeizamer op gang. Eén overwinning uit vijf wedstrijden: het is een start die om verbetering vraagt. Toch blijft Dennis vertrouwen houden in zijn ploeggenoten. We spraken hem over de veranderingen binnen de selectie, zijn eigen scoringsdrang en de weg omhoog. Met tussendoor een knipoog naar een schilder die ze graag weer op het veld zien.

Hoi Dennis, fijn dat je even tijd voor ons hebt. Voordat we het over de ploeg hebben: hoe gaat het met jou? Ben je fit en heb je vanaf de voorbereiding lekker kunnen voetballen?
“Het gaat goed met mij. Een deel van de voorbereiding was ik nog op vakantie, maar uiteindelijk heb ik in alle competitiewedstrijden gespeeld. Ik heb tot op heden gelukkig geen last van blessures. Houden zo dus!”
We kennen SCH’44 als een ploeg die graag bovenin meedoet. Nu moeten jullie wat meer geduld opbrengen. Hoe beleef jij deze eerste weken?
“Ik denk dat de start een combinatie is van meerdere factoren. Een nieuwe coach, spelers die vertrekken en nieuwe jongens die erbij komen: dat betekent dat je aan elkaar moet wennen. In de eerste wedstrijden zit het bovendien nog niet helemaal mee. We krijgen als team te makkelijk doelpunten tegen en komen zelf moeilijker tot scoren. Toch verwacht ik dat we snel meer overwinningen gaan behalen. Ook vorig seizoen hebben we een periode van acht wedstrijden gehad waarin we niet wonnen.”
Zo’n zomer brengt dus de nodige veranderingen met zich mee. Voor jou verdween er ook een heel vertrouwd gezicht uit de voorhoede: je broertje. Hoe staat de selectie er na alle verschuivingen voor?
“Er zijn wat jongens gestopt en vertrokken. Dat hoort er ook wel een beetje bij. Jammer genoeg is mijn broertje, die in de spits speelde, weggegaan. Daarmee hebben we ook wel wat doelpunten ingeleverd. Toch vind ik dat onze selectie genoeg kwaliteit heeft voor de derde klasse. De groep is goed op orde, alleen zijn we op dit moment nog niet constant genoeg.”
En als er vanuit de selectie een beroep op aanvulling wordt gedaan, wie kloppen er dan op de deur? Zijn dat vooral jongens uit de O23 of uit het tweede?
“Vooral uit het tweede.”
Tegen DESTO trokken jullie met 1-0 aan het langste eind. In de andere vier wedstrijden lukte het niet om punten te pakken. Waren dat voor jouw gevoel gemiste kansen?
“In alle wedstrijden waren er mogelijkheden om een resultaat te behalen. Alleen krijgen we als team nog te makkelijk doelpunten tegen, waardoor je steeds weer achter de feiten aanloopt.”
Een nieuwe trainer brengt ook nieuwe ideeën mee. Hoe verloopt het wennen aan zijn manier van voetballen?
“Elke trainer heeft een andere manier van spelen. Natuurlijk zijn we nog zoekende. We willen graag een serie overwinningen neerzetten.”
Waar ligt voor jullie de sleutel om van goede bedoelingen naar betere resultaten te komen? Wat moeten we op het veld vaker terugzien?
“Als team collectief aanvallen en verdedigen. Ik denk dat we het onze tegenstanders daarmee veel moeilijker kunnen maken. Daarnaast hoop ik dat onze schilder Ebby snel weer fit is, want op dit moment maakt hij meer minuten buiten het veld dan erop.”
Een duidelijke oproep aan Ebby dus! Dan naar jouw eigen specialiteit, doelpunten maken. Je staat nu op drie treffers. Hoe kijk je naar je eigen bijdrage en de rol die je dit seizoen hebt?
“Uiteindelijk is die niet heel veel anders dan in voorgaande jaren. Ik wil graag scoren en belangrijk zijn voor het team. Daarin mag ik ook meer van mezelf eisen. Hopelijk volgt dan de bekende ketchupflestheorie!”
Het liefst gaat die fles natuurlijk snel open. Hebben jullie voor dit seizoen een concreet doel uitgesproken, of draait het voorlopig vooral om samen weer vertrouwen opbouwen?
“Er is geen specifieke ambitie uitgesproken. Uiteindelijk willen we allemaal zo snel mogelijk de weg omhoog weer vinden. Dat is het belangrijkste voor nu.”
Tot slot, Dennis: de start is achter de rug, maar er ligt nog een groot deel van het seizoen voor jullie. Met welk gevoel kijk jij vooruit?
“Ik vind dat onze selectie te goed is voor de onderste regionen. Hopelijk komen we snel in een goede flow en kunnen we een mooie serie overwinningen neerzetten.”
Het vertrouwen is er dus bij Dennis, al beseft hij ook dat SCH’44 het samen op het veld moet laten zien. Wat minder weggeven, elkaar vinden en voorin die ketchupfles eens flink openschudden. En als Ebby dan ook nog de kwast kan inruilen voor zijn voetbalschoenen, krijgt de weg omhoog misschien snel weer wat kleur.



Opmerkingen