Tim Kreté(JSV Nieuwegein), speler aan het woord

Deze week spraken we in Nieuwegein met Tim Kreté, een echt kind van JSV en iemand die de clubcultuur binnen de selectie als geen ander kent en bewaakt.

De afgelopen seizoenen verliepen niet altijd zoals Tim en JSV hadden gehoopt. Maar soms moet je twee stappen terug doen om er vervolgens drie vooruit te kunnen zetten. Met de schouders eronder en een grote verbondenheid met de club wordt er hard gewerkt aan sportief herstel.

Het is mooi om te zien dat echte clubmensen nog altijd bestaan: spelers die niet alleen het shirt dragen, maar hun vereniging in goede én mindere tijden trouw blijven en oprecht betrokken zijn bij alles wat er binnen hun club gebeurt.

We legden Tim verschillende vragen voor over zijn voetbalverleden, de degradatie, de vernieuwde selectie en de ambities voor het komende seizoen.

Hoi Tim, stel jezelf eens voor?

Tim Kreté. Ik ben 24 jaar oud en woon in Nieuwegein. In het dagelijks leven werk ik in de grootkeukentechniek. Daarnaast neemt JSV natuurlijk een belangrijke plaats in mijn leven in, want ik loop hier al vanaf jonge leeftijd rond.

Tim, je bent een echt kind van de club. Maar waarom werd het ooit JSV en hoe is jouw voetballeven binnen de vereniging verlopen, vanaf je eerste stappen bij de kabouters tot aan je huidige plek in het eerste elftal?

Mijn voetbalverleden is inderdaad volledig verbonden aan JSV. Mijn vader heeft hier vroeger ook gevoetbald en hij schreef mij op vijfjarige leeftijd in bij de club. Ik begon bij de kabouters en heb vervolgens de volledige jeugdopleiding doorlopen. Tijdens mijn jeugdjaren speelde ik vaak in de selectieteams en groeide mijn verbondenheid met JSV steeds verder.

Rond mijn achttiende besloot ik om samen met een aantal vrienden te gaan voetballen. Dat heb ik ongeveer vier à vijf jaar gedaan. Op een gegeven moment begon het toch weer te kriebelen om op een hoger niveau te spelen en meer uit mezelf te halen. Daarom maakte ik vorig seizoen de stap naar het eerste elftal van JSV.

We kwamen toen uit in de vierde klasse, maar helaas zijn we er niet in geslaagd om ons te handhaven. Ondanks die teleurstelling ben ik er trots op dat ik, na al die jaren binnen de club, uiteindelijk het eerste elftal heb bereikt.

JSV is voor mij dan ook veel meer dan alleen de vereniging waarvoor ik op zaterdag een wedstrijd speel. Ik loop hier zoals gezegd al vanaf mijn vijfde rond, ken de club door en door en voel me hier thuis. Ook buiten het veld zijn we als familie en bedrijf nauw bij JSV betrokken. We sponsoren de club met ons bedrijf en als de tijd het toelaat, pak ik af en toe een vrijwilligerstaak op.

Mijn betrokkenheid gaat dus veel verder dan alleen het voetbal. Juist omdat mijn band met JSV zo sterk is, wil ik de club ook in mindere tijden trouw blijven. Het niveau waarop we spelen, verandert niets aan mijn gevoel voor de vereniging. Na de degradatie wil ik graag mijn bijdrage leveren aan het sportieve herstel en er samen met de groep alles aan doen om JSV weer omhoog te helpen.

Hoe groot was de teleurstelling na de degradatie van afgelopen seizoen? Op welk moment kwam bij jou en de spelersgroep het besef dat het daadwerkelijk mis was gegaan en hoe lang heeft het geduurd voordat jullie dat een plaats konden geven?

De teleurstelling na de degradatie was enorm. Vooral de manier waarop het gebeurde, maakte het extra pijnlijk. We kregen in de blessuretijd een doelpunt tegen, waardoor we de nacompetitie niet haalden. Op zo’n moment komt het besef natuurlijk direct heel hard binnen. Er is vorig seizoen veel gebeurd. Daar wil ik niet te veel op terugblikken, omdat we inmiddels verder moeten. De teleurstelling is er geweest en die hebben we een plaats moeten geven, maar uiteindelijk moet je ook weer vooruitkijken. Dat proberen we nu als groep te doen.

Hoe verloopt de voorbereiding tot nu toe? Merk je dat de teleurstelling plaats heeft gemaakt voor frisse moed, positiviteit en een gezonde bewijsdrang om het verloren terrein terug te winnen? Waaraan zie je dat binnen de groep?

De voorbereiding verloopt tot nu toe zeker goed. Er zijn veel nieuwe spelers bij gekomen en iedereen is met nieuwe, frisse moed aan het seizoen begonnen. Je merkt dat de teleurstelling van vorig jaar steeds meer plaatsmaakt voor positiviteit en de wil om er samen iets moois van te maken. De groep begint steeds hechter te worden en de spelers zijn bereid om voor elkaar te werken. Daarnaast is er meer ervaring binnen de selectie en wordt er onderling veel positief gecoacht. Dat zijn dingen die mij opvallen en waarin ik al een groot verschil zie ten opzichte van vorig seizoen. Er heerst een goede sfeer en iedereen wil samen vooruit.

De vijfde klasse voelt voor een vereniging als JSV misschien niet als het niveau waarop de club thuishoort. Wordt binnen de spelersgroep openlijk uitgesproken dat directe terugkeer naar de vierde klasse het doel is? Zorgt die verwachting voor extra druk of werkt die juist motiverend?

Ik denk dat het voor iedereen duidelijk is dat we JSV zo snel mogelijk weer naar boven willen helpen. Dat wordt binnen de groep ook gevoeld. Ons doel is om terug te keren naar de vierde klasse en hopelijk lukt dat dit seizoen al. Volgens mij zorgt die doelstelling vooral voor veel motivatie. Iedereen binnen de groep weet waarvoor we het doen en is gemotiveerd om dat doel met elkaar te bereiken. Natuurlijk brengt zo’n ambitie ook verwachtingen met zich mee, maar die moeten we vooral gebruiken om elkaar scherp te houden en iedere week het maximale te geven.

Welke gevolgen heeft de degradatie gehad voor de selectie? Zijn er veel spelers vertrokken en is daar voldoende kwaliteit voor teruggekomen? Hoe beoordeel jij de breedte en de balans van de huidige groep?

De selectie is ondanks de degradatie juist groter geworden. Er zijn enkele goede spelers vertrokken, maar daar zijn ook goede spelers voor teruggekomen. Een aantal van hen heeft in het verleden al in de jeugd van JSV gespeeld en is nu teruggekeerd bij de club. Ook zij willen JSV graag weer omhoog helpen, naar het niveau waarop de club volgens veel mensen thuishoort. Dat zorgt voor extra motivatie en herkenbaarheid binnen de groep. Ik denk bovendien dat de grotere breedte van de selectie ervoor zorgt dat iedereen op scherp wordt gezet. Er is meer concurrentie en spelers kunnen elkaar daardoor naar een hoger niveau tillen.

Jullie wonnen afgelopen zaterdag met 6-0. Wat vertelde die ruime overwinning over de huidige ontwikkeling van de ploeg? Zag je vooral veel fitheid en gretigheid, of werden ook de gewenste speelwijze en de onderlinge automatismen al duidelijk zichtbaar?

We zijn vroeg met trainen begonnen en hebben bijna de hele zomer doorgetraind. Daardoor staat de groep er qua fitheid al behoorlijk goed voor. Tijdens die wedstrijd zag je dat terug in de manier waarop we met veel energie en intensiteit speelden. Daarnaast zie je steeds meer dat er echt een team begint te ontstaan. We kunnen het spel snel van de ene naar de andere kant verplaatsen en proberen met de volledige ploeg intensief druk te zetten. De automatismen zullen zich nog verder moeten ontwikkelen, maar de ruime overwinning laat wel zien dat we op de goede weg zijn en dat de trainingsarbeid van de afgelopen periode zijn vruchten begint af te werpen.

Wat is volgens jou de grootste kracht van het huidige JSV? Ligt die vooral bij de individuele kwaliteit, de ervaring, de saamhorigheid of juist bij het gezamenlijke verlangen om sportieve revanche te nemen?

Ik vind het op dit moment nog moeilijk om één onderdeel als onze grootste kracht aan te wijzen. We zijn pas anderhalve à twee maanden als team bij elkaar en hebben tot nu toe slechts één wedstrijd gespeeld. Het is daarom nog te vroeg om daar een definitieve conclusie aan te verbinden. Wat wel duidelijk zichtbaar is, is de positieve sfeer binnen de groep. Spelers hebben veel voor elkaar over en willen gezamenlijk iets neerzetten. Die saamhorigheid en positiviteit kunnen gedurende het seizoen een belangrijke kracht worden. Naarmate we langer met elkaar trainen en meer wedstrijden spelen, zal steeds duidelijker worden waarin onze grootste kwaliteit ligt.

Op welke onderdelen moet richting de bekerwedstrijden en de competitie nog het meeste worden bijgeschaafd? Jij staat als speler midden in het elftal: op welke momenten merk je dat de onderlinge afstemming nog beter moet?

Vooral in balbezit kunnen we nog stappen zetten. We willen soms te snel naar voren, terwijl het op bepaalde momenten beter is om de bal terug te halen en vervolgens de andere kant van het veld te zoeken. Daarin moeten we als ploeg nog beter leren herkennen wanneer we direct vooruit kunnen spelen en wanneer we juist wat meer geduld moeten bewaren. Als die onderlinge afstemming beter wordt, kunnen we de bal langer in de ploeg houden, de tegenstander meer laten bewegen en op het juiste moment de ruimte aan de andere kant benutten.

Hoe staat de groep er fysiek voor? Kunnen jullie tijdens de bekerwedstrijden al over een complete en grotendeels wedstrijdfitte selectie beschikken, of wachten jullie nog op spelers die geblesseerd zijn of een conditionele achterstand hebben?

De meeste spelers zijn inmiddels fit en hebben gedurende de voorbereiding voldoende trainingsarbeid kunnen verrichten. Er zijn nog enkele jongens geblesseerd en er zijn spelers die pas net zijn teruggekeerd van een blessure. Zij hebben vanzelfsprekend nog wat tijd nodig om weer volledig aan te sluiten. Voor het grootste gedeelte staat de selectie er fysiek echter goed voor. We hebben bijna de hele zomer doorgetraind en kunnen tijdens de bekerwedstrijden dus met een grotendeels fitte groep verder bouwen richting de start van de competitie.

Als we naar de competitie-indeling kijken, zullen veel mensen JSV automatisch als een kandidaat voor de bovenste plaatsen aanwijzen. Vind jij dat een terechte verwachting, of is deze vijfde klasse sterker en lastiger dan buitenstaanders misschien denken?

Ik vind het terecht dat mensen verwachten dat wij bovenin gaan meedraaien. JSV is een club met ambitie en na de degradatie willen we zo snel mogelijk weer omhoog. Ik denk dat niet alleen de spelers en de staf die verwachting hebben, maar ook onze supporters. Tegelijkertijd zullen we het iedere wedstrijd zelf moeten laten zien. Alleen op basis van de naam van de club win je geen wedstrijden. We moeten als groep hard blijven werken en ervoor zorgen dat we iedere tegenstander serieus nemen. De ambitie om bovenin mee te draaien is duidelijk, maar uiteindelijk moeten we die verwachting op het veld waarmaken.

Wanneer zou jij aan het einde van het seizoen werkelijk tevreden zijn? Telt na de degradatie alleen promotie, of kan het seizoen ook op een andere manier geslaagd zijn?

Ik ben aan het einde van het seizoen tevreden als we ons belangrijkste doel hebben bereikt en dat is promotie. We willen JSV zo snel mogelijk weer naar boven helpen. Daar gaan we als spelersgroep en staf alles aan doen. Mocht promotie uiteindelijk niet lukken, maar hebben we er als team en staf werkelijk alles aan gedaan om ons doel te bereiken, dan mag je volgens mij alsnog trots zijn op de geleverde inzet en de ontwikkeling die je als ploeg hebt doorgemaakt. Natuurlijk zou de teleurstelling dan groot zijn, maar je moet ook eerlijk kunnen vaststellen of iedereen het maximale heeft gegeven.