Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Bram van der Worp(Schalkwijk) speler aan het woord
Bram van der Worp groeit in nieuwe rol bij Schalkwijk: ‘Een betrouwbaar rustpunt achterin zijn’ Van de jeugd tot het eerste elftal: Bram van der Worp is een vertrouwd gezicht bij VV Schalkwijk. Hij groeide op bij de club, doorliep er de jeugdopleiding en maakt deel uit van een jonge, hechte spelersgroep. Dit seizoen wacht hem een nieuwe uitdaging. De middenvelder is een linie naar achteren geschoven en wil zich in het hart van de verdediging verder ontwikkelen. De competitie begon met een teleurstellende thuisnederlaag tegen Vriendenschaar, maar het vertrouwen in de ploeg is groot. We spraken Bram over zijn voetbaljaren in Schalkwijk, zijn nieuwe positie, de verantwoordelijkheid die daarbij komt kijken en de bijzondere band binnen de selectie. Hoi Bram, Allereerst: stel jezelf eens voorstellen? “Mijn naam is Bram van der Worp. Ik ben geboren op 18 oktober 2003 in Utrecht. Vrijwel mijn hele leven heb ik in Schalkwijk gewoond, maar sinds kort woon ik samen met een paar vrienden in Utrecht. In het dagelijks leven studeer ik osteopathie aan THIM van der Laan in Nieuwegein. Ik bevind me inmiddels in de afrondende fase van mijn studie.” Bij welke club begon jouw voetballeven en hoe verliep jouw weg vanuit de jeugd naar het seniorenvoetbal? Bij welke vereniging en onder welke trainer maakte je uiteindelijk je debuut in het eerste elftal? “Zoals zoveel jongens bij onze club speel ik al mijn hele leven voor VV Schalkwijk. Ik stroomde op mijn zesde in, net na de kabouterleeftijd, en heb vervolgens de gehele jeugdopleiding doorlopen. In die periode heb ik op zo’n beetje elke positie gestaan. Achteraf denk ik dat dit me enorm heeft geholpen om het spelletje tactisch beter te begrijpen. Toen ik in de O19 speelde, werden we vanwege een spelerstekort al vroegtijdig bij de selectie gehaald. Dat was natuurlijk even wennen, maar ik paste me snel aan en werd een vaste waarde in het tweede elftal. Na twee seizoenen maakte ik mijn debuut in het eerste onder Pieter Verweij. Hij was destijds eigenlijk de trainer van het tweede, maar viel die dag toevallig in voor onze hoofdtrainer. Heel veel kan ik me er niet meer van herinneren, behalve dat ik van tevoren enorm zenuwachtig was!” De eerste competitiewedstrijd zit erop. Helaas begonnen jullie het seizoen met een thuisnederlaag tegen Vriendenschaar. Hoe kijk je terug op die wedstrijd en hadden jullie er volgens jou meer uit kunnen halen? “Ik kijk er toch met een dubbel gevoel op terug, want er had zeker meer in gezeten. Zij kwamen op voorsprong door een mooie cornervariant, waarop we achteraf gezien net iets te laat reageerden. Daarna pakten we het goed op en kregen we zelf een paar uitstekende kansen. Alleen vergaten we die helaas te verzilveren. In de tweede helft vond ik Vriendenschaar beter voetballen, maar ook toen kregen we nog kansen op de gelijkmaker. De bal wilde alleen net niet goed vallen. Uiteindelijk gingen we alles of niets spelen om die goal te forceren, maar daardoor kregen we laat in de wedstrijd de 0-2 om de oren.” Hoe beoordeel je jouw eigen optreden? Ben je tevreden over je spel of zijn er ook momenten waarop je met een kritisch gevoel terugkijkt? “Over mijn eerste helft was ik wel tevreden. We gaven achterin heel weinig weg en maakten het hun aanvallers erg lastig. Ook de opbouw liep lekker en we wisten vaak de vrije man te vinden. In de tweede helft werd het meer een vechtwedstrijd. Toen vond ik dat ik zelf te veel balverlies leed en een paar verkeerde passes gaf. Aan het einde van de wedstrijd schoof ik door naar de positie van verdedigende middenvelder, zodat we achterin één-op-één konden gaan spelen. Uit balverlies van mij viel uiteindelijk de 0-2, dus daar kijk ik zeker kritisch op terug. Dat moet een volgende keer gewoon beter.” Je bent dit seizoen van positie zes naar positie vier verhuisd: van verdedigende middenvelder naar centrale verdediger. Hoe is die verandering tot stand gekomen en wat wordt er in deze nieuwe rol van jou gevraagd? “Ik ben daar in de voorbereiding eigenlijk zelf over in gesprek gegaan met de trainer. We hebben dit seizoen een ruime bezetting op het middenveld, terwijl onze centrale verdediger, die vorig jaar ook aanvoerder was, een stapje terug heeft gedaan naar het tweede. Het leek mij een mooie uitdaging om een nieuwe positie uit te proberen en voor de balans in het team kwam het ook perfect uit. In mijn nieuwe rol als centrale verdediger wordt er natuurlijk meer leiderschap van me gevraagd, zeker nu ik wat ouder word en meer ervaring meeneem.” Moest je tijdens de voorbereiding wennen aan je plek in het hart van de verdediging, of voelde je je daar al snel op je gemak? “Ik voelde me eerlijk gezegd al vrij snel op mijn gemak. Vorig seizoen moest ik door omstandigheden al twee keer een helft centraal achterin staan. Dat beviel me toen eigenlijk verrassend goed, waardoor de stap tijdens de voorbereiding minder groot was. Het helpt dat ik vanaf het middenveld gewend ben om het spel voor me te zien. Daardoor kan ik mijn voetballende kwaliteiten nu gebruiken in de opbouw. Bovendien heb ik vanaf deze positie een mooi overzicht over het hele veld, waardoor ik mijn medespelers goed kan coachen.” Krijg je vanuit deze positie nog steeds de vrijheid om door te schuiven en je met de opbouw of zelfs de aanval te bemoeien? In hoeverre kreeg je daarvoor tegen Vriendenschaar de gelegenheid? “Jazeker, ik krijg daar best veel vrijheid in. In de opbouw vind ik het fijn om af en toe met de bal aan de voet het middenveld in te dribbelen en zo direct de voorhoede aan te spelen. Tegen Vriendenschaar kreeg ik vooral voor die dribbel een paar keer goed de ruimte. Bij een van die momenten kon ik met een hoge, lange bal in de diepte de spits bereiken. Daar viel uiteindelijk bijna een doelpunt uit.” Hoe staat de selectie van Schalkwijk er momenteel voor? Waren jullie tijdens de eerste competitiewedstrijd compleet of ontbreken er nog enkele belangrijke spelers? “Ik vind dat we een redelijk brede selectie hebben, met op elke positie meerdere opties. Die concurrentie is alleen maar goed om iedereen scherp te houden. Tegen Vriendenschaar waren we nog niet helemaal compleet. We misten een vaste middenvelder door een blessure die hij in de voorbereiding had opgelopen. Gelukkig verloopt zijn herstel goed en sluit hij binnenkort weer aan bij de training.” Hoe verhoudt de huidige spelersgroep zich tot die van vorig seizoen? Is de selectie door de komst van nieuwe spelers en de aansluiting vanuit de jeugd breder of sterker geworden? “Er zijn dit seizoen niet heel veel jeugdspelers doorgestroomd, maar dat komt vooral doordat er de afgelopen jaren al vrij veel nieuwe jongens bij zijn gekomen. Daarnaast is er nauwelijks iemand weggegaan of gestopt, simpelweg omdat we een erg jonge en hechte groep hebben. Ik denk dat we als team echt een stap hebben gezet. Een jaar ervaring in de vierde klasse heeft ons sterker gemaakt en ons laten wennen aan het niveau. Het is nu aan ons om daar dit seizoen weer een schepje bovenop te doen en te laten zien dat we een ploeg zijn die zich niet zomaar laat verslaan.” Wat beschouw jij als de grootste kracht van deze ploeg, zowel binnen als buiten het veld? “Binnen het veld vind ik onze opbouw onder druk een van onze sterkste kwaliteiten. Daar trainen we heel veel op en als team voeren we dat inmiddels erg goed uit. Buiten het veld is onze grootste kracht simpelweg dat we een enorm hechte groep zijn. We gaan voor elkaar door het vuur. Die sterke band buiten de lijnen zorgt ervoor dat we op het veld ook echt als één team strijden.” Wat verwacht de trainer naast jouw voetballende kwaliteiten nog meer van jou? Heb je bijvoorbeeld ook een belangrijke rol in het coachen en begeleiden van je medespelers? “Nu ik wat ouder word en meer ervaring heb, verwacht de trainer steeds meer dat ik een leidende rol op me neem. Die verantwoordelijkheid neem ik graag. Sinds vorig seizoen ben ik ook aangewezen als vierde aanvoerder. Daardoor groeit mijn rol in het coachen en sturen van het team heel natuurlijk. Dat is een rol die me prima ligt.” Beschikt Schalkwijk volgens jou over voldoende mogelijkheden en faciliteiten om uiteindelijk de stap naar de derde klasse te zetten? En als er nog iets nodig is om dat niveau te bereiken, op welk gebied zou de club zich dan verder kunnen ontwikkelen? “Ik denk dat het zeker mogelijk is, maar sportief gezien moeten we als team nog de nodige stappen zetten. Promoveren naar de derde klasse is simpelweg heel lastig. Qua faciliteiten zijn we als club absoluut op de goede weg. We hebben nu bijvoorbeeld een camera die een nieuwe update heeft gekregen, waarmee we wedstrijden kunnen terugkijken en alle statistieken kunnen inzien. Dat laat zien dat de club echt meedenkt en ons de middelen geeft om als spelers beter te worden.” Heb je voor jezelf een persoonlijke doelstelling voor dit seizoen? Op welke manier wil je van waarde zijn voor het elftal? “Ik heb niet per se een specifiek doel qua cijfers of tegengoals voor ogen. Mijn belangrijkste persoonlijke doelstelling is om te groeien in mijn nieuwe rol als centrale verdediger en elke week een betrouwbaar rustpunt achterin te zijn.” De competitie begon met een misstap, maar het seizoen is nog lang. Wat mogen de supporters de komende maanden van Schalkwijk verwachten? “We zijn inderdaad begonnen met een misstap, maar de supporters kunnen de komende maanden een Schalkwijk verwachten dat er met volle inzet en verzorgd, aanvallend voetbal tegenaan gaat. Ik ben ervan overtuigd dat we genoeg kwaliteit in het team hebben om het elke ploeg in deze competitie heel moeilijk te maken. We gaan er met z’n allen een mooi en succesvol seizoen van maken.”
- Koen Janssen(Scherpenzeel), trainer aan het woord
Bij Scherpenzeel groeit het vertrouwen, maar blijft het team vooropstaan Een goede start zorgt voor plezier en vertrouwen, maar hoe kijkt de trainer zelf naar de ontwikkeling van zijn ploeg? We zochten Koen op voor een gesprek over Scherpenzeel. Over de stappen die nog gezet kunnen worden, de waarde van spelers die vanaf de bank hun bijdrage leveren en het teamgevoel dat je samen moet opbouwen. Koen neemt ons openhartig mee in zijn kijk op de groep: nuchter, betrokken en met waardering voor zijn spelers. Hoi Koen, allereerst complimenten voor wat jullie tot nu toe neerzetten. Na zes wedstrijden zegt de stand toch al iets. Hoe kijk jij tegen het volgende aan? Scherpenzeel staat er na zes wedstrijden uitstekend voor. Ben jij als trainer verrast door deze start, of had je tijdens de voorbereiding al het gevoel dat er met deze groep dit seizoen iets moois mogelijk was? “De voorbereiding was prima, maar de resultaten waren wisselend en het spel was ook niet altijd zoals we dat voor ogen hadden. De eerste wedstrijd was niet van een bijzonder goed niveau en ook wat het teamgevoel betreft zijn we door wat woelig water gevaren. Het is dus te makkelijk om te zeggen dat je dit wel zag aankomen, alleen omdat de selectie op papier sterk lijkt. Daarnaast is het natuurlijk altijd de vraag welke tegenstand je in de eerste weken voor je kiezen krijgt. Kortom, geheel verrassend is het niet, maar het is wel boven verwachting. Er staat ons bovendien nog een lang seizoen te wachten, dus het is te vroeg om conclusies te trekken.” Van buitenaf ziet het er goed uit, maar jij ziet de ploeg natuurlijk iedere training. Hoe dicht zit Scherpenzeel op dit moment bij het niveau dat jij voor ogen hebt? Hebben we het beste van jullie al gezien, of zit er nog meer in deze groep? “We hebben, afgaande op de ranglijst, al best wat tegenstand gehad. Daarin houden we ons in defensief opzicht goed staande, maar ik ben ervan overtuigd dat we aan de bal nog stappen kunnen én moeten maken. Daarnaast moeten we ons gaan wapenen tegen de manier waarop tegenstanders ons benaderen. Zij hebben namelijk ook een steeds beter plan om ons te bestrijden.” Een goede basiself is belangrijk, maar gedurende een seizoen krijgt vrijwel iedere ploeg te maken met blessures, schorsingen en mindere fases. Heb jij na deze eerste zes wedstrijden het vertrouwen dat je selectie ook in de breedte sterk genoeg is om dat op te vangen? “Ja. We hebben een brede en goede selectie en dat komt ook tot uiting in de wedstrijden. We beslissen veel wedstrijden met invallers en in de laatste fase van de wedstrijd. Het teamgevoel is nu goed en iedereen levert een waardevolle bijdrage, ook als je even minder speelt. Lars ten Tije was daar afgelopen week een mooi voorbeeld van, maar Pernelly heeft het tegen ADO ’20 ook super gedaan. De jongens verdienen daarvoor een compliment. Voor een speler is het persoonlijk niet altijd makkelijk als hij niet speelt. Als je dan toch zo’n bijdrage levert aan het teamgevoel en aan een overwinning, is dat heel mooi!” Scherpenzeel wordt qua omvang en mogelijkheden niet altijd in één adem genoemd met sommige grotere clubs in deze competitie. Toch staan jullie waar jullie staan. Is een plek in de top vijf inmiddels een reële doelstelling, of vind je het na zes wedstrijden nog te vroeg om daarover te spreken? “Nee, die ambitie om bij de beste zeven tot vijf te eindigen, die we aan het einde van vorig seizoen hebben uitgesproken, is best reëel.” Je blijft in je nabeschouwingen vaak behoorlijk nuchter, ook na goede prestaties. Waar komt die houding vandaan? En waar zit volgens jou op dit moment écht de kracht van Scherpenzeel: in het collectief dat steeds sterker wordt, in individuele kwaliteiten op beslissende momenten, of juist in de wisselwerking daartussen? “In mijn ogen heeft het niet zoveel zin om voorop te lopen in de polonaise of bij een verlies met de wolven in het bos mee te huilen. Daarom komt het soms misschien wat nuchter over. Ik ben aangesteld om over 34 wedstrijden een prestatie neer te zetten. Daarvoor zijn stabiliteit en doorzettingsvermogen in mijn ogen belangrijk. Al juich ik bij doelpunten in de laatste minuten natuurlijk net zo hard mee! 😉 We zullen het echt van het collectief moeten hebben. We hebben individuen die wedstrijden voor ons kunnen beslissen, maar zoals ik eerder al zei: een goed team is de sleutel tot succes. Als het collectief nog sterker wordt, kunnen die specifieke kwaliteiten dus ook nog beter tot hun recht komen.” Koen, bedankt en wie weet wordt het opnieuw zo’n middag waarop Scherpenzeel laat zien dat de huidige klassering niet zomaar een momentopname is. Er liggen in ieder geval mooie wedstrijden in het verschiet. “Met Harkema, ACV en Sparta hebben we de komende weken een mooie uitdaging. We zullen inderdaad zien of de huidige klassering dan verder gestalte krijgt. Ik heb er in ieder geval zin in!”
- Jelle Nauta (SV Austerlitz) ster van de week 1.
Van veldspeler naar doelman in één klap. Soms vraagt een wedstrijd nu eenmaal om creatieve oplossingen. Toen een blessure roet in het eten gooide, trok Jelle Nauta zijn oude keepershandschoenen weer aan. En eerlijk is eerlijk: alsof hij ze gisteren nog had gedragen. Hoewel we Jelle vooral kennen als veldspeler, bleek het keepersvak hem nog altijd goed af te gaan. Sterker nog: met een clean sheet, een aantal belangrijke reddingen en een flinke dosis overtuiging groeide hij uit tot de man van de wedstrijd. Van noodoplossing naar uitblinker, het kan soms snel gaan in het voetbal. Zijn optreden bleef dan ook niet onopgemerkt. Jelle werd terecht opgenomen in het Sterrenteam 1 én bekroond tot Ster van de Week. Een mooie beloning voor een bijzondere comeback tussen de palen. Lees ons interview!
- Tycho Peters(UVV), speler aan het woord
Tycho Peters (UVV): ‘Mijn hart ligt bij deze club en dat mooie rood-witte shirt’ Wat een start van UVV! Op bezoek bij het op papier flink versterkte Eminent Boys liet de ploeg zich niet imponeren. Met een 2-4 overwinning gingen de punten mee naar de andere kant van de stad. Zo’n opening vraagt om een gesprek met iemand die UVV door en door kent. Dus zochten we aanvoerder Tycho Peters op: een rots in de branding en een UVV’er in hart en nieren. We spraken met hem over de uitzege, zijn band met de club, de nieuwe trainer en zijn ambities voor dit seizoen. Veel leesplezier! Hoi Tycho, wil je jezelf eerst eens voorstellen? Wat is je geboortedatum en geboorteplaats, waar woon je tegenwoordig, wat doe je in het dagelijks leven en hoe ziet je thuissituatie eruit? Ik ben Tycho Peters, geboren op 26 november 1999 in Utrecht. Tegenwoordig woon ik alleen in mijn appartement in Nieuwegein. In het dagelijks leven werk ik als Odoo/ERP-consultant bij The RMO Company. Ik houd me voornamelijk bezig met het verbeteren van bedrijfsprocessen en kijk hoe we systemen zo goed en praktisch mogelijk kunnen inrichten. Daarnaast ben ik bij UVV actief als technisch coördinator van de O6 en O7. In mijn vrije tijd spreek ik graag af met vrienden. En bij iedere thuiswedstrijd van FC Utrecht ben ik in Stadion Galgenwaard te vinden om de ploeg aan te moedigen. Waar stond jouw voetbalwieg en door wie of wat raakte jij enthousiast om zelf te gaan voetballen? Hoe verliepen vervolgens jouw jaren in de jeugd en hoe kijk je op die periode terug? Mijn voetbalwieg stond nog net niet op het oude complex van UVV in Lage Weide. Iedere zondag ging ik met mijn vader mee naar UVV. Hij speelde daar toen zelf en voetbalt nu nog steeds in het vierde. Ik mocht mee de kleedkamer in bij de grote mannen en tijdens de wedstrijd kon ik zelf lekker voetballen. Zo is het eigenlijk begonnen. Mijn eerste echte voetbalstappen zette ik op Sportpark Paperclip, waar UVV in 2003 naartoe verhuisde. Ik begon er in de F3. Een mooie herinnering uit die tijd is dat ik van mijn opa en oma voor ieder doelpunt twee euro kreeg om iets lekkers te halen in de kantine. Dat tikte aardig aan, kan ik je vertellen! Mijn jeugd bij UVV was een ontzettend mooie periode. Ik heb meerdere keren kampioen mogen worden en speel nu nog samen met jongens uit die tijd, zoals Roemer Coolen en Erik Petraeus. Ook kom ik regelmatig bekenden uit mijn jeugd tegen die nog steeds in de omgeving voetballen. Wanneer maakte je jouw debuut in het eerste elftal? Was dat bij UVV, hoe oud was je toen en welke trainer gaf jou het vertrouwen? Wat herinner je je nog van die bijzondere dag? Mijn debuut in het eerste elftal van UVV was op 28 mei 2017, uit tegen RCH 1. Ik was toen zeventien jaar. Arno Klaassen, die helaas niet meer onder ons is, was destijds de trainer. Hij gaf mij het vertrouwen om mijn debuut te maken. Ik begon op de bank en mocht rond de zestigste minuut invallen. Een moment dat ik natuurlijk nooit meer vergeet, kwam rond de 75e minuut. Na een afgeslagen corner schoot een teamgenoot op doel en ik kon de bal binnentikken. Mijn eerste wedstrijd voor het eerste én meteen mijn eerste doelpunt. De beelden staan zelfs nog op YouTube, gefilmd door Theedje1965. UVV begon de competitie zaterdag met een knappe uitoverwinning bij Eminent Boys, een ploeg die zich deze zomer behoorlijk heeft versterkt. Hoe heb jij die wedstrijd beleefd en waar werd het duel volgens jou beslist? Een grappig weetje: Mohamed el Alquioui, die nu bij Eminent Boys speelt, en ik zijn allebei in de F3 van UVV begonnen. Dan de wedstrijd. We wisten vooraf wat we konden verwachten, zeker als je keek naar de namen op het wedstrijdformulier van Eminent Boys. In de eerste helft was het vooral strijdvoetbal, met veel duels. Ik vond dat we eigenlijk wel een doelpunt hadden mogen maken. Zelf gaven we vrijwel niets weg, dus dan baal je er in de rust van dat je niet op voorsprong staat. Helemaal omdat we de kwaliteiten van Eminent Boys kennen. Na rust kwamen we goed uit de startblokken en maakten we snel een paar mooie aanvallen af. Daardoor liepen we uit en kregen we meer controle over de wedstrijd. Uiteindelijk wonnen we met 2-4. Hoe is UVV uit de transferperiode gekomen? Zijn er veel nieuwe spelers bijgekomen of kiest de club vooral voor het doorschuiven van talenten uit de eigen jeugd? En hoe verhoudt de huidige selectie zich volgens jou tot die van vorig seizoen? Er is een handjevol jongens vertrokken en er zijn ook weer wat spelers bijgekomen. De ‘harde kern’, zoals ik het noem, is gelukkig grotendeels bij elkaar gebleven. Dat zijn zo’n twaalf jongens met een echt UVV-hart, die al langere tijd met elkaar spelen. Onze vrij jonge selectie is inmiddels weer een jaar ouder en heeft daardoor ook meer ervaring. Ik denk dat we als groep weer een stap vooruit hebben gezet ten opzichte van vorig seizoen. Waar ligt op dit moment de grootste kracht van jullie ploeg? En aan welke onderdelen moeten jullie als team nog werken om gedurende het seizoen constanter te worden? Zonder onze hele tactiek weg te geven 😉: ik denk dat we vooral als collectief zijn gegroeid. Daardoor kunnen ook de individuele spelers in ons team uitblinken. Als ik één onderdeel moet noemen, is het ons druk zetten op de helft van de tegenstander. Hoe is jouw eigen voorbereiding verlopen? Heb je het volledige programma kunnen meedoen en sta je inmiddels helemaal fit en okselfris aan de start van het nieuwe seizoen? Mijn eigen voorbereiding is prima verlopen. Ik heb het grootste gedeelte van het programma kunnen meedoen en ben er gelukkig zonder al te veel pijntjes doorheen gekomen. Ik voel me fit en ben klaar om weer lekker aan het nieuwe seizoen te beginnen. En ja, uiteraard ook okselfris! Hoe kijk je terug op de voorbereiding van de ploeg? Hebben jullie voldoende kunnen bouwen aan een vast elftal en een duidelijke speelwijze, of zorgden blessures, vakanties en afwezigen nog voor de nodige hobbels? Ik denk dat we vanaf de eerste minuut van de voorbereiding rustig hebben kunnen bouwen aan een mooie, brede groep. In de eerste bekerwedstrijd waren drie andere jongens en ik er niet bij, omdat we op vakantie waren op Zakynthos. Maar buiten dat hebben we goed met elkaar kunnen trainen en zijn we steeds meer naar elkaar toegegroeid. Wat ik vooral merk, is dat de sfeer binnen de groep erg goed is. Het voelt allemaal wat ontspannener en iedereen gaat prettig met elkaar om. Daarbij zijn niet alleen de eerste elf belangrijk, maar ook de jongens die daar direct achter zitten. Die gezonde concurrentie houdt iedereen scherp, zonder dat het ten koste gaat van de sfeer. Je bent aanvoerder en laat niet alleen binnen de lijnen van je horen. Ook buiten het veld neem je verantwoordelijkheid en organiseer je graag activiteiten, zeker tijdens een trainingskamp. Zat dat leidinggeven en organiseren altijd al in je, of ben je door de jaren heen vanzelf in die rol gegroeid? Ik denk dat ik daar door de jaren heen steeds meer in ben gegroeid. Zeker doordat ik al langere tijd aanvoerder ben, pak je automatisch meer verantwoordelijkheid. Ik ken de club inmiddels van binnen en van buiten en weet daardoor goed wat er speelt en wat de groep nodig heeft. Maar uiteindelijk doe je dit soort dingen samen. Als aanvoerder kun je het voortouw nemen, maar de sfeer en de manier waarop je met elkaar omgaat, maak je met z’n allen. Wat betekent het aanvoerderschap voor jou? Ben je vooral iemand die veel praat en coacht, of probeer je het goede voorbeeld te geven door je houding, inzet en gedrag? Voor mij begint het aanvoerderschap met het goede voorbeeld geven. Ik wil laten zien dat ik er vol voor ga, met mijn inzet en houding. En ik wil eigenlijk altijd winnen. Daarnaast probeer ik de jonge jongens binnen de groep te helpen. Er komt toch wat meer bij kijken wanneer je vanuit de jeugd naar het eerste elftal gaat. Ik vind het belangrijk om ook iets uit te dragen richting de club. Uiteindelijk draait het voor mij om plezier, progressie en prestatie. Als we samen plezier hebben en beter worden, komt die prestatie vanzelf. Met Vince Griët staat er dit seizoen een nieuwe trainer voor de groep. Merk je dat daardoor een andere wind door de selectie waait? Welke nieuwe ideeën of accenten herken je in de manier waarop UVV wil voetballen? Er waait zeker een andere wind door de selectie. Bij UVV willen we altijd 4-3-3 spelen, met buitenspelers en aanvallend voetbal. Of zoals Youssef Talha altijd zegt: ‘We moeten dansen over het veld.’ Hij is nu onze assistent-trainer en is in de jeugd heel lang mijn trainer geweest. We proberen op het veld vaak een overtal te creëren, bijvoorbeeld door spelers vanuit het middenveld of de verdediging te laten inschuiven. Ik denk dat deze manier van spelen goed aansluit bij de ideeën van Vince Griët. Daarnaast krijgen we op sommige punten de vrijheid om het zelf in te vullen, zolang we het maar als collectief doen en iedereen zijn taak kent. Dat vind ik mooi aan zijn manier van trainen en voetballen. We hebben daar in de voorbereiding steeds meer stappen in gezet. De groep weet ook steeds beter wat Vince van ons vraagt. Wat is jouw persoonlijke indruk van Vince Griët? Hoe gaat hij met de spelersgroep om en hoe zou jij hem als trainer en als mens omschrijven? Mijn eerste indruk van Vince is heel positief. Hij is duidelijk over wat hij van ons verwacht en geeft ons bepaalde kapstokjes waar we als team aan kunnen werken. Tegelijkertijd geeft hij ons als spelers de vrijheid om daarbinnen zelf keuzes te maken. Hij staat ook open voor input vanuit de groep. Als trainer is hij fanatiek en wil hij graag vooruit, maar buiten het veld is hij een rustige en toegankelijke gast. Die combinatie vind ik prettig. Welke rol wil jij dit seizoen binnen de ploeg vervullen, los van het feit dat je aanvoerder bent? Op welke punten wil je jezelf verder ontwikkelen en waarin wil je vooral van waarde zijn voor het elftal? Ik wil vooral iemand zijn op wie het team kan bouwen. Met mijn inzet en houding wil ik belangrijk zijn voor de ploeg en proberen de jongens om me heen beter te laten spelen. Persoonlijk wil ik ook graag weer doelpunten maken. Vorig seizoen maakte ik er vijf, dus dat aantal wil ik dit seizoen in ieder geval evenaren. Misschien worden het er wel meer. Als jij jezelf als voetballer zou moeten omschrijven, welke kwaliteiten horen dan bij Tycho? En op welk onderdeel valt voor jou nog de meeste winst te behalen? Ik denk dat mijn spelinzicht een van mijn sterkste punten is. Ik kan het spel goed lezen en probeer vaak vooruit te denken. Daarnaast heb ik een goede pass en trap en ben ik sterk in de lucht. Met die kwaliteiten probeer ik ook mijn medespelers te helpen. UVV is een grote en bekende naam binnen het Utrechtse voetbal, maar speelt momenteel in de vierde klasse. Vind jij dat de club, wanneer je naar de historie, uitstraling en mogelijkheden kijkt, eigenlijk op een hoger niveau thuishoort? We zeggen eigenlijk altijd tegen elkaar dat UVV een te mooie club is om in de vierde klasse te spelen. Op zondag speelden we jarenlang in de derde klasse, maar toen we de overstap naar zaterdag maakten, zijn we weer in de vierde klasse begonnen. Inmiddels hebben we in de vierde klasse twee keer nacompetitie voor promotie gespeeld, maar ook tegen degradatie moeten vechten. Dat laat zien dat het niet vanzelf gaat. Toch denk ik dat iedereen binnen de club, van de senioren tot de kleinste jeugd, zijn best doet om UVV weer hogerop te brengen. Met de historie, uitstraling en mogelijkheden van de club hoort daar wat mij betreft ook de ambitie bij om stappen omhoog te maken. Wat moet er binnen de selectie én rondom het eerste elftal gebeuren om structureel hogerop te kunnen? Draait dat vooral om de kwaliteit op het veld, of zijn ook de organisatie en andere randvoorwaarden belangrijk om bijvoorbeeld uiteindelijk de tweede klasse te bereiken? Dat heeft met veel factoren te maken. Als ik naar de afgelopen jaren kijk, is het met ups en downs gegaan. Maar ik heb wel het gevoel dat we langzaam bouwen met goede mensen die echt een hart voor UVV hebben. Dat is ontzettend belangrijk, zowel binnen de selectie als rondom het eerste elftal. Ik ben ervan overtuigd dat we daardoor de komende jaren stappen gaan zetten. Het gebeurt niet allemaal in één keer, maar als we met elkaar blijven bouwen en dezelfde ambitie houden, kunnen er mooie dingen ontstaan. Jullie zijn ingedeeld in een prachtige, maar bijzonder zware poule. Met welke ambitie is UVV aan deze competitie begonnen? Moet de ploeg minimaal meedoen om een periodetitel en daarmee een plaats in de nacompetitie afdwingen, of kijken jullie liever van wedstrijd tot wedstrijd? Zoals je zegt, het is een lastige poule met veel sterke ploegen uit de omgeving. Wij kijken vooral van wedstrijd tot wedstrijd. Afgelopen week lag de focus op Eminent Boys en komend weekend staat Bunnik’73 op het programma. Natuurlijk willen we iedere wedstrijd winnen en uiteindelijk zo hoog mogelijk eindigen, maar we kijken niet te ver vooruit. Hoe zien jouw persoonlijke voetbalambities eruit? Wil je ontdekken waar jouw plafond ligt, of is UVV echt jouw club en voel je op dit moment weinig behoefte om ergens anders te gaan kijken? Het is alweer mijn achtste seizoen in het eerste van UVV. Mijn hart ligt echt bij deze club en bij dat mooie rood-witte shirt. Mijn ambitie is vooral om gezond en fit te blijven en nog zoveel mogelijk mooie jaren bij UVV te voetballen. Als ik nog één persoonlijke voetbalwens heb, is het om ooit samen met mijn broertje in één team te spelen, in plaats van tegenover hem. Jart speelt inmiddels al een paar jaar in het eerste van DESTO. Helaas heeft hij vorige maand zijn kruisband afgescheurd en wordt hij over een paar weken geopereerd. Ik hoop dat de operatie goed gaat, dat hij daarna goed herstelt en snel weer op het veld staat. Mijn andere broertje heeft helaas ook zijn kruisband afgescheurd en wordt pas volgend jaar geopereerd. Het zou daarom prachtig zijn als we uiteindelijk met z’n drieën en mijn vader natuurlijk niet te vergeten weer lekker op een voetbalveld kunnen staan en blijven staan, waar dat ook mag zijn. Tot slot: stel dat er een weekend helemaal geen voetbal is. Waar treffen we Tycho dan aan en waarmee kun jij buiten het veld echt ontspannen? Als er echt helemaal geen voetbal is, ben ik vaak in het mooie Utrecht te vinden. Lekker een beetje paraderen, op z’n Utregs, door het stadsie. Langs de Baliekluiver, onder de Dom door, langs het stadhuis, een broodje Mario halen en via de Neude richting Kippig voor een lekker kippetje. Om de avond uiteindelijk af te sluiten bij de Dikke Dries. Gewoon lekker genieten van het stadsie. Dat blijft toch heerlijk!
- Week 1, beste ploeg seizoen 2026-2027
De eerste tussenstand van het Hendriks Keuken & Interieur-klassement Wie wordt de beste ploeg van het seizoen 2026-2027? Daar is het veel te vroeg voor om iets over te zeggen. Sommige clubs moeten zelfs nog voor het eerst in competitieverband in actie komen. Toch delen we graag wat we al weten. De eerste resultaten zijn binnen en daarmee is er ook een eerste tussenstand in het Hendriks Keuken & Interieur-klassement voor de beste ploeg. Kijk rustig hoe jouw club uit de startblokken is gekomen. Het seizoen ligt nog helemaal open!
- Week 1, sportiefste ploeg seizoen 2026-2027
PHI International, Sportiefste Ploeg seizoen 2026-2027 Veel clubs lieten in de eerste competitieronde zien dat ze tot tien kunnen tellen. Je hoeft het niet met elke beslissing eens te zijn, maar fouten maken we allemaal. Juist op zo’n moment verdient een sportieve reactie een compliment. Op de eerste pagina van de tussenstand staan alleen al de ploegen die zonder kaarten bleven. Een mooie start van het PHI International-klassement voor de sportiefste ploeg! Het seizoen is nog jong, dus blijf vooral tot tien tellen. Zo houden we het voetbal samen mooi.
- Week 1, minst gepasseerde ploeg seizoen 2026-2027
De eerste tussenstand van het PVC VloerenKopen.nl-klassement Voor bijna alle clubs vanaf de eerste klasse zit de eerste competitiewedstrijd er nu ook op. Na één speelronde zegt de stand natuurlijk nog niet alles, maar de eerste cijfers zijn binnen. En die delen we graag vanaf dag één met jullie! Welke ploegen hebben de deur meteen stevig op slot gehouden? Neem rustig een kijkje in de eerste tussenstand van het klassement voor de minst gepasseerde ploeg.
- Week 1, meest scorende ploeg seizoen 2026-2027
De eerste tussenstand van het Huisdierenservice Brownie-klassement De eerste competitieronde zit erop en bij heel wat clubs werd het doel al gevonden. Dat levert meteen een mooie eerste tussenstand op in het Huisdierenservice Brownie-klassement voor de meest scorende ploeg. Natuurlijk is het seizoen nog maar net begonnen. Sommige ploegen kwamen deze keer niet tot scoren, maar krijgen komend weekend alweer een nieuwe kans. Kijk rustig wie er na de eerste speelronde bovenaan staat!
- Week 1, topscorer van het seizoen 2026-2027
De eerste tussenstand van het UNIT14 Beveiliging topscorersklassement We beginnen onze klassementen dit keer bij de doelpuntenmakers. Wie heeft zijn naam na de eerste speelronde al op het scoreformulier gezet, en wie voert de eerste algemene tussenstand aan? Bijna alle donateurclubs zijn inmiddels in actie geweest. Een paar ploegen hadden nog een vrij weekend en de wedstrijd van FC Oudewater moet nog worden uitgespeeld. De doelpuntenmakers van de clubs die al speelden, hebben we opgenomen in het UNIT14 Beveiliging topscorersklassement 2026-2027. Het seizoen is nog jong, maar de eerste namen staan op het bord. Kijk rustig door het overzicht: misschien kom je een ploeggenoot, clubgenoot of bekende tegen. En voor iedereen die er al in staat: lekker begonnen!
- Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam 1
Ook onze waarnemers moeten nog even in het juiste competitieritme komen. De een zat zaterdag met een verrekijker verscholen achter een struik, een ander hing met gevaar voor eigen leven aan een dakgoot en enkelen lijken, net als sommige spelers, nog altijd op vakantie te zijn. Vermoedelijk zonder retourticket. Het bleef zaterdagavond en zondagmiddag dan ook opvallend rustig op ons hoofdkantoor aan de Mies Bouwman Boulevard 13A. De fax ratelde slechts mondjesmaat, de brievenbus bleef akelig leeg en bij ieder binnenkomend bericht sprong de voltallige redactie hoopvol overeind. Eén keer bleek het alleen de bezorger van de plaatselijke Chinees te zijn. Ook welkom, maar helaas geen sterrenrapport. Gelukkig kwamen er uiteindelijk voldoende rapporten binnen om een bijzonder fraai eerste sterrenteam samen te stellen. En wat voor ploeg! Achterin staan vier mannen die waarschijnlijk zelfs een mug buitenspel kunnen zetten, op het middenveld loopt zoveel ervaring rond dat er bijna een pensioenfonds nodig is en voorin staan een paar revolverhelden bij wie de trekker opvallend soepel werkte. Houd het telraam dus maar binnen handbereik. We zien direct enkele bekende gezichten terug. Wanneer namen als Gianluca en Dani vallen, gaan onze leden natuurlijk spontaan op de banken staan. Voor zover ze daar na het weekend nog niet vanaf waren gevallen. De competitie is pas één speelronde oud, maar sommige sterren hebben nu eenmaal geen routebeschrijving naar de schijnwerpers nodig. Ook onze waarnemers zijn nog bezig met hun eigen voorbereiding. Want wanneer ben je nu precies een ster op het groene laken? De ene waarnemer deelt sterren uit alsof het pepernoten zijn, terwijl een ander zelfs op een heldere avond drie keer moet kijken voordat hij er eentje aan de hemel ontdekt. Met een aantal nieuwe waarnemers binnen onze gelederen gaan we daarom binnenkort nog even gezellig bij elkaar zitten om de richtlijnen en criteria door te nemen. De lat mag hoog liggen, zolang hij maar niet iedere week door een andere waarnemer op een nieuw kunstgrasveld wordt neergelegd. Maar genoeg gekletst. Over tot de orde van de dag! Voor ons eerste sterrenteam zijn maar liefst dertien spelers geselecteerd. Voor onze nieuwe leden leggen we het nog één keer rustig uit: bij voetbal mogen er slechts elf spelers tegelijk in het veld staan. We hebben voor de zekerheid nog even met Zeist gebeld, maar ook voor VMN wordt helaas geen uitzondering gemaakt. Dat betekent dat twee sterren voorlopig plaatsnemen op onze sterrenbank. Zitten hoeft wat ons betreft niet: laat ze maar meteen warmlopen. Bij een blessure kunnen ze direct naar binnen en anders brengen we ze na rust. Met twee reserves die allebei tweemaal scoorden, neemt de productie er bepaald niet door af. Dus voordat de achterban begint te steigeren omdat hun favoriet niet direct in de basis staat: rustig blijven, handen van de dranghekken en vertrouw op de bondscoach. Ook vanaf de bank kun je schitteren zeker als je daar eigenlijk nauwelijks tijd doorbrengt. Dat alle dertien spelers hun uitverkiezing hebben verdiend, staat in de sterren geschreven. Wij sturen onze ploeg het veld in volgens de vertrouwde 1-4-3-3-formatie. Geen ingewikkeld geschuif met magnetische bordjes: gewoon een keeper, vier verdedigers, drie middenvelders en voorin een stel mannen die weten waar het doel staat. De warming-up zit erop, de stadionlampen zijn ontstoken, de fax is eindelijk afgekoeld en de verrekijkers zijn weer scherpgesteld. Daar gaan we dan: dit is het eerste Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam van het nieuwe seizoen! Op doel: Jelle Nauta (SV Austerlitz) Een doelman met een bijzonder verhaal, maar dat bewaren we voor een later moment. Zaterdag tegen Oranje-Wit Elst liet Jelle alvast zien hoe belangrijk hij voor SV Austerlitz kan zijn. Hij oogde vanaf de eerste minuut rustig en betrouwbaar. Hij coachte zijn verdediging voortdurend, zette zijn ploeggenoten op de juiste plaats en zorgde met zijn duidelijke aanwijzingen voor de nodige organisatie achterin. Binnen zijn zestienmetergebied trad hij heersend op. Hij kwam overtuigend van zijn lijn, greep kordaat in en straalde daarmee veel vertrouwen uit op de spelers voor hem. Toen Oranje-Wit Elst toch enkele keren gevaarlijk wist door te komen, stond Jelle op de juiste momenten klaar. Met een paar cruciale reddingen hield hij zijn doel schoon en zijn ploeg overeind. Door zijn rust, sterke coaching en beslissende optreden had hij een groot aandeel in de mooie overwinning van SV Austerlitz. Een zeer solide optreden van een doelman die liet zien dat goed keeperswerk veel verder gaat dan alleen het tegenhouden van ballen. Achterhoede: Vier kanjers. Vier verdedigers die dit seizoen ongetwijfeld nog vaak hun waarde voor hun ploeg gaan bewijzen. Er is pas één officiële krachtmeting gespeeld, maar aan de binnengekomen sterrenrapporten te zien, verkeren deze mannen nu al in topvorm.Krachtpatsers wanneer er een duel moet worden uitgevochten, onverzettelijk als het spannend wordt, maar net zo makkelijk sierlijke verdedigers die met rust en vertrouwen de voetballende oplossing zoeken. Een achterhoede waar je als aanvaller niet vrolijk van wordt: sterk, betrouwbaar en bijna niet te passeren. Maak kennis met onze vier defensieve sterren, v.r.n.l. Gijs Eijkman (DOSC) Aan de kant van DOSC was Gijs Eijkman zonder twijfel een van de grote uitblinkers. Officieel stond hij opgesteld als rechtsback, maar zodra hij de ruimte voor zich zag, veranderde hij in een complete sneltrein. Met de bal aan zijn voet denderde hij keer op keer over de rechterflank. Eenmaal op snelheid was hij nauwelijks nog af te stoppen en zorgde hij voortdurend voor dreiging. Verdedigers die hem wilden bijhouden, konden eigenlijk maar beter alvast een kaartje voor de volgende trein kopen. De kilometervreter uit Den Dolder beperkte zich niet tot verdedigen en opstomen. Hij bekroonde zijn sterke optreden ook nog eens met een doelpunt. Geen wonder dat ze hem binnen de ploeg de Roadrunner noemen. Wij houden het voorlopig op de TGV van de rechterkant: snel, krachtig en als hij eenmaal vertrokken is, stopt hij pas bij het eindstation. Lourens Stolwijk (AH’78) Hij begon niet in de basis, terwijl hij daar misschien wel op had gerekend. Maar geen zuur gezicht, geen gemopper en geen houding van: zoek het dan maar uit. Integendeel. Voor de wedstrijd wenste Lourens zijn directe concurrent oprecht succes. Alleen dat zegt al veel over de speler én de mens achter ‘Lou’. Lang hoefde hij overigens niet langs de kant te blijven, want al vroeg werd er een beroep op hem gedaan. Stolwijk viel in en liet vervolgens zien hoe je met zo’n situatie omgaat. Hij stond er direct, speelde sterk en betrouwbaar en vulde zijn invalbeurt met grote klasse in. Hij was daarmee de belichaming van het collectief dat AH’78 dit seizoen wil smeden. Het teambelang voorop, elkaar iets gunnen en klaarstaan zodra de ploeg je nodig heeft. Want dit zijn misschien wel de echte sterren: niet zeuren wanneer het even tegenzit, maar opstaan zodra het donker wordt. En dan, precies op het juiste moment, schitteren als de Grote Beer. Ricky Hauwert (JSV Nieuwegein) Met Ricky in je rug wordt voetballen voor een middenvelder ineens een stuk gemakkelijker. Centraal achterin straalde hij rust en vertrouwen uit, coachte hij zijn ploeggenoten voortdurend en zorgde hij met zijn passing voor een verzorgde opbouw. Gewoon een verdediger bij wie je de bal met een gerust hart kunt achterlaten. JSV Nieuwegein moest afgelopen seizoen een stap terug doen en is bezig om opnieuw iets moois op te bouwen. Juist in zo’n fase zijn spelers nodig die verantwoordelijkheid durven te nemen en vooropgaan in de strijd. Ricky liet direct zien dat hij zo’n speler kan zijn. Alsof zijn sterke verdedigende optreden nog niet genoeg was, nam hij ook het openingsdoelpunt voor zijn rekening. Daarmee gaf hij meteen zijn visitekaartje af. Rustig aan de bal, sterk in de coaching en belangrijk wanneer het ertoe doet. Wat een klasbak achterin! Kristian Kerkhof (Hoevelaken) Sommige competitiedebuten vergeet je niet snel en dat van Kristian behoort zonder twijfel tot die categorie. Vorig seizoen speelde hij nog zijn wedstrijden in het tweede elftal, maar door zijn sterke ontwikkeling verdiende hij nu een plaats in de hoofdmacht van Hoevelaken. Op de linksbackpositie liet Kristian zien dat hij klaar is om de volgende stap te zetten. Hij speelde met vertrouwen, hield zich uitstekend staande en maakte zijn bijzondere middag helemaal compleet door ook nog een doelpunt mee te pikken. Een prachtige beloning voor zijn ontwikkeling en tegelijkertijd mooi nieuws voor de club. Kristian bewijst dat de weg vanuit het tweede elftal naar de hoofdmacht wel degelijk openligt wanneer je blijft werken en je kans grijpt. Een competitiedebuut om trots op te zijn! Middenveld: Hoeveel routine, voetbalintelligentie en kwaliteit wil je op één middenveld verzamelen? Wat een namen en vooral: wat een spelers! Hier staat een middenveld dat wedstrijden kan lezen, het tempo bepaalt, de lijnen uitzet én de nodige kilometers maakt. Rust aan de bal, leiderschap, strijd en scorend vermogen: werkelijk alles is aanwezig. Gaan we dit seizoen nog een beter middenveld samenstellen? We hebben nog 25 sterrenteams te gaan, dus onmogelijk is het niet. Maar eerlijk is eerlijk: de lat ligt na speelronde één al angstaanjagend hoog! v.r.n.l.: Jelmer Versloot (FC Breukelen) Sommige spelers lijken na negentig minuten nog genoeg energie over te hebben om gewoon aan een tweede wedstrijd te beginnen. Jelmer was er tijdens de seizoensouverture zo eentje. Vanaf de rechterkant van het middenveld denderde hij onvermoeibaar over het veld. Kilometers maken, duels uitvechten, druk zetten en vervolgens ook nog met de bal voor dreiging zorgen: Jelmer deed het allemaal. Hij was niet alleen de grote kilometervreter van FC Breukelen, maar speelde bij vlagen ook heerlijk wervelend. FC Breukelen won de seizoensouverture en leverde bovenal een sterke teamprestatie. Toch mocht Jelmer na afloop best even boven het maaiveld uitsteken. Hij won de slag op het middenveld en pikte bovendien ook nog zijn doelpunt mee. Strijd, snelheid, dreiging en een goal: Jelmer had zijn motor duidelijk al vanaf de eerste competitiewedstrijd op volle toeren draaien. Gianluca Nijholt (OSM’75) De oude, sluwe vos, en dat bedoelen we uiteraard met het allergrootste respect, liet opnieuw zien waarom hij direct een plaats in ons eerste sterrenteam heeft verdiend. Wat een voetballer en wat een rust straalt Gianluca Nijholt aan de bal uit. Waar anderen soms nog moeten kijken waar de ruimte ligt, heeft hij de volg ende twee stappen al lang in zijn hoofd. Met zijn spelinzicht, coaching en slimme manier van verdelen is hij een echte leider binnen het elftal van OSM’75. Hij bepaalt het tempo, zet ploeggenoten op de juiste plek en weet precies wanneer hij het spel moet versnellen of juist even tot rust moet brengen. Dat zijn kwaliteiten die niet altijd in de statistieken zichtbaar zijn, maar voor een ploeg van onschatbare waarde zijn. En alsof dat nog niet genoeg was, liet Gianluca ook op het scorebord van zich horen. Met twee doelpunten bekroonde hij een optreden vol klasse, ervaring en voetbalintelligentie. Dan mag je na afloop met opgeheven hoofd en meer dan terecht als een ster van het veld stappen. Klasse verloochent zich nooit! Wilco de Birk (’s-Graveland) Sommige spelers dragen het shirt van een club. Andere spelers lijken er langzaam mee vergroeid te raken. Wilco behoort inmiddels zonder twijfel tot die tweede categorie. Enkele jaren geleden koos hij heel bewust voor een terugkeer naar ’s-Graveland. Een beslissing waar de club nog altijd bijzonder gelukkig mee mag zijn, want seizoen na seizoen blijft Wilco een hoog niveau aantikken. Hij laat zijn ploeggenoten beter voetballen, bewaakt de rust en ziet vaak al een opening voordat een ander überhaupt doorheeft dat die er ligt. Hij is een aangever en spelverdeler, maar zeker ook iemand die zelf voor de afronding kan zorgen. Tegen Wasmeer bewees hij dat opnieuw. Met twee doelpunten drukte hij een belangrijk stempel op de wedstrijd en liet hij wederom zien hoe compleet hij als voetballer is. Toch zit zijn grootste waarde misschien niet eens alleen in assists, passes of doelpunten. Wilco speelt voor het elftal, zet zijn kwaliteiten in voor de ploeg en behandelt het spel nog altijd met de liefde die voetbal verdient. Een geweldige teamspeler, een heerlijke voetballer en nog altijd een bijzonder waardevolle kracht voor ’s-Graveland. Voorhoede: Wat een krankzinnige opening van ons eerste sterrenteam! Deze voorhoede haalde afgelopen weekend gezamenlijk maar liefst acht keer de trekker over. Snelheid, dreiging, acties en vooral een flinke lading doelpunten: hier wil je als verdediger liever niet tegenover staan. En alsof deze aanval nog niet gevaarlijk genoeg is, hebben we met Juan en Milan ook nog twee spitsen achter de hand die beiden tweemaal het net wisten te vinden. Een wisseling aan het front betekent in de tweede helft dus bepaald geen afname van de productie.Integendeel: verse benen, scherpe spitsen en nóg meer doelpuntengevaar. Wat een voorhoede! v.r.n.l. Xander van Riet (Benschop) Het sterrenrapport dat wij ontvingen, begon met een zin waar werkelijk geen speld tussen te krijgen was: ‘Zonder twijfel Xander van Riet!’ Nou, als een rapport zó overtuigend opent, hoeft onze bondscoach ook niet lang meer over zijn opstelling na te denken. Potlood erbij, naam invullen en Xander als rechtsbuiten de wei in sturen. Wat ging er een dreiging van hem uit! Zodra hij de bal kreeg en zijn directe tegenstander opzocht, gingen bij Benschop de mensen op het puntje van hun stoel zitten. Voor de verdediger tegenover hem was het waarschijnlijk iets minder gezellig. Met zijn snelheid, acties en doelgerichtheid bleef hij maar komen en wist hij zijn tegenstander regelmatig helemaal dol te draaien. Maar Xander speelde niet alleen voor zijn eigen actie. Hij hield het overzicht, had oog voor zijn medespelers en wist precies wanneer hij zelf moest gaan of juist iemand anders in stelling kon brengen. Juist die combinatie maakt hem zo waardevol. Een voortdurende plaag voor de tegenstander en inmiddels een onmisbare schakel in het elftal van Benschop. Over deze uitverkiezing bestond inderdaad geen enkele twijfel! Dani van Soest (Jonathan) De afgelopen seizoenen hebben meerdere echte doelpuntenbombers hun voetbalschoenen al opgeborgen, maar deze legende loopt gelukkig nog altijd rond op de amateurvelden. Wat moeten we eigenlijk nog zeggen over Don Dani wat de afgelopen jaren niet al eens is gezegd of geschreven? Na zijn uitstapje bij Eemdijk is Dani van Soest terug in op sportpark Achter ‘t Slot. En alsof hij nooit is weggeweest, haalde hij bij zijn competitierentree direct de trekker over. Binnen het zestienmetergebied blijft Dani een fenomeen. Geef hem een halve meter ruimte en de verdediging kan zich meestal alweer omdraaien richting de middenstip. Hij ruikt waar de bal gaat vallen, staat opvallend vaak precies op de goede plek en weet vervolgens genadeloos af te ronden. Ook wij van VMN zijn blij dat een oude bekende weer terug is in ons midden. Al vermoeden we dat ze bij Jonathan nóg wat vrolijker zijn met zijn terugkeer. Vier doelpunten, drie punten en meteen een plaats in ons eerste sterrenteam. Don Dani is terug en de doelnetten weten dat inmiddels ook! Maik van Elst (VVZA) Maik deed afgelopen weekend in doelpunten werkelijk niets onder voor Dani van Soest. Ook de spits van VVZA liet het net tijdens de competitieopening maar liefst vier keer bollen. Alleen de iets lagere factor hield hem van de titel ‘Topscorer van de Week’, maar over zijn plaats in ons eerste sterrenteam bestond natuurlijk geen enkele discussie. Wie vier keer scoort in de eerste competitiewedstrijd, is niet zomaar lekker begonnen. Dan staat de motor direct op volle toeren en heb je als doelpuntenbomber duidelijk geen lange aanloop nodig. Vorig seizoen zagen we al dat Maik een uitstekend neusje voor de goal heeft. Hij weet waar hij moet staan, voelt waar de ruimte ontstaat en blijft rustig wanneer het vizier op scherp moet. Maar dat hij bij de opening van het nieuwe seizoen direct als een losgeslagen beest tekeer zou gaan, hadden ze zelfs in de Keistad waarschijnlijk niet durven voorspellen. Vier doelpunten in één wedstrijd: dat is geen visitekaartje meer, maar meteen een complete reclamezuil. Maik heeft zijn eerste ster van het seizoen binnen. En als dit pas het begin is, kunnen de doelverdedigers zich alvast schrap zetten! Sterrenbank: Zitten? Wat ons betreft niet! Laat Juan en Milan maar direct warmlopen. Bij een blessure kunnen ze meteen het veld in en anders laten we deze twee sterren sws na rust schitteren. Want sterren horen niet lang op de bank, die moeten vlammen! Juan Esteban (UVV) UVV begon het seizoen met een knappe uitoverwinning bij Eminent Boys. Een resultaat dat vooraf lang niet door iedereen werd verwacht of voorspeld, maar op het veld liet de Utrechtse ploeg zien dat wedstrijden gelukkig nog altijd tussen de lijnen worden beslist. Als we aan de kant van UVV één uitblinker moeten aanwijzen, komen we al snel uit bij spits Juan Esteban. Niet alleen vanwege zijn twee doelpunten, maar ook door de enorme ijver en werklust waarmee hij vooropging in de strijd. Hij bleef bewegen, zette druk en maakte het de verdediging voortdurend lastig. En wanneer een spits al dat vuile werk vervolgens ook nog beloont met twee treffers, mag hij met recht terugkijken op een heerlijke middag. Juan was belangrijk voor de ploeg én beslissend op het scorebord. In de basis van ons sterrenteam was de concurrentie moordend, maar zo’n optreden konden we natuurlijk niet negeren. Daarom houden wij Juan achter de hand als onze geheime troef. In de tweede helft mag hij los en met zijn werklust en scoringsdrift verwachten we dan opnieuw vuurwerk! Milan van Ginkel (Valleivogels) Een spits wordt vaak afgerekend op zijn doelpunten. In dat geval kunnen we over Milan van Ginkel kort zijn: twee treffers en dus gewoon een uitstekende middag. Maar wie alleen naar de doelpunten kijkt, doet zijn optreden tegen TOV tekort. Milan was voortdurend onderweg, hield de defensie bezig en zorgde met zijn sterke spel continu voor dreiging op de helft van de tegenstander. Ook bij de 2-0 speelde hij een hoofdrol. De doorgebroken spits ging naar de grond en de bal belandde op de stip. Wel of geen overtreding? Daarover zullen de meningen langs de lijn waarschijnlijk nog wel even verdeeld blijven. Eén ding stond echter vast: zonder de dreiging van Milan was die situatie nooit ontstaan. Valleivogels wil het verloren terrein zo snel mogelijk heroveren en heeft daarvoor spelers nodig die vooropgaan. Milan van Ginkel liet bij de competitieopening direct zien dat hij daarin weleens een heel belangrijke schakel kan worden. Twee doelpunten, een aandeel in de penalty en negentig minuten gevaar: het vizier van Milan staat alvast messcherp afgesteld.
- 22-09-2026, TOPSCORER van de Week 1
Het Marco Wiegers inbraakbeveiliging BV topscorer van de week 1. We zijn zover! Het is dinsdag en dus tijd om onze allereerste topscorer van de week bekend te maken. Door de uitslagen en de aandacht die wij daar al aan besteedden, hing zijn naam natuurlijk al een beetje in de lucht. Toch was hij niet de enige speler die het net afgelopen weekend vier keer wist te vinden. En dan komt, zoals altijd in ons topscorersklassement, de factor om de hoek kijken. Vier doelpunten, vermenigvuldigd met de factor 1,25 van Jonathan, zorgt dat Dani van Soest onze eerste topscorer van de week is geworden. En daarmee is een oude bekende helemaal terug! Hij ging, hij kwam terug en hij deed direct waar hij al jarenlang zo goed in is: doelpunten maken. Dani van Soest stond in eerdere seizoenen al meerdere keren op het podium van ons topscorersklassement en mocht een paar seizoenen geleden zelfs plaatsnemen op het hoogste treetje. We herinneren ons nog goed de prachtige battles die hij uitvocht met onder anderen Ali Coban. Ali heeft zijn voetbalschoenen inmiddels een flinke slinger richting de wilgenboom gegeven, maar Dani is nog altijd niet uitgeknald. Na zijn uitstapje bij Eemdijk keerde de spits terug op het vertrouwde nest bij Jonathan. De club uit Zeist heeft daarmee een ware doelpuntenmaker opnieuw in de gelederen en dat liet Dani tijdens de competitiestart onmiddellijk zien. Met vier treffers bewees hij direct zijn enorme waarde voor de ploeg. Dani van Soest is de eerste topscorer van de week van het seizoen 2026-2027! Van harte gefeliciteerd, Dani! En Dani, je weet het: ook dit seizoen belonen wij onze periodekampioenen in het topscorersklassement. Na zeven wedstrijden maken we de winnaar van de eerste periode bekend. Die speler mag zijn ploeggenoten namens Voetbal Midden Nederland trakteren op een heerlijke hoeveelheid gebak. De eerste stap is gezet. Staat Dani na zeven wedstrijden opnieuw bovenaan, of meldt zich de komende weken een nieuwe uitdager? De strijd is geopend!
- Pieter van der Grift (DVSA), trainer aan het woord
DVSA-De Musketiers=1-3 DVSA is niet goed aan de competitie begonnen. De ploeg van trainer Pieter van der Grift moest voor eigen publiek een terechte 1-3-nederlaag tegen Musketiers slikken. Na afloop stak de trainer zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken, maar benadrukte hij ook dat zijn ploeg veel beter kan. Hoi Pieter, de competitiestart verliep ongetwijfeld anders dan gehoopt. Hoe kijk jij terug op deze wedstrijd? “We hebben zaterdag een verdiende nederlaag geleden. Musketiers stond organisatorisch veel beter en beschikt voorin over de nodige kwaliteit. Daar zijn wij veel te gemakzuchtig mee omgegaan. Aan de bal was het van onze kant onvoldoende. De passnauwkeurigheid was bedroevend laag, waardoor we regelmatig onnodig balverlies leden en steeds opnieuw moesten omschakelen. Dat kostte veel energie en bracht ons voortdurend in de problemen. Eerlijk gezegd had de uitslag nog hoger kunnen uitvallen. Musketiers kreeg voldoende mogelijkheden, maar wist gelukkig voor ons niet alle kansen af te maken. We zullen daarom allemaal goed in de spiegel moeten kijken. Komende zaterdag moet het absoluut beter en ik ben ervan overtuigd dat dit ook kan. We beschikken dit seizoen over een elftal dat veel meer in zijn mars heeft dan het zaterdag heeft laten zien. Deze wedstrijd was onder de maat, daar hoeven we niet omheen te draaien. Nu is het aan ons om daar als ploeg de juiste reactie op te geven.”











