Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam 1

Ook onze waarnemers moeten nog even in het juiste competitieritme komen. De een zat zaterdag met een verrekijker verscholen achter een struik, een ander hing met gevaar voor eigen leven aan een dakgoot en enkelen lijken, net als sommige spelers, nog altijd op vakantie te zijn. Vermoedelijk zonder retourticket.

Het bleef zaterdagavond en zondagmiddag dan ook opvallend rustig op ons hoofdkantoor aan de Mies Bouwman Boulevard 13A. De fax ratelde slechts mondjesmaat, de brievenbus bleef akelig leeg en bij ieder binnenkomend bericht sprong de voltallige redactie hoopvol overeind. Eén keer bleek het alleen de bezorger van de plaatselijke Chinees te zijn. Ook welkom, maar helaas geen sterrenrapport.

Gelukkig kwamen er uiteindelijk voldoende rapporten binnen om een bijzonder fraai eerste sterrenteam samen te stellen. En wat voor ploeg! Achterin staan vier mannen die waarschijnlijk zelfs een mug buitenspel kunnen zetten, op het middenveld loopt zoveel ervaring rond dat er bijna een pensioenfonds nodig is en voorin staan een paar revolverhelden bij wie de trekker opvallend soepel werkte. Houd het telraam dus maar binnen handbereik.

We zien direct enkele bekende gezichten terug. Wanneer namen als Gianluca en Dani vallen, gaan onze leden natuurlijk spontaan op de banken staan. Voor zover ze daar na het weekend nog niet vanaf waren gevallen. De competitie is pas één speelronde oud, maar sommige sterren hebben nu eenmaal geen routebeschrijving naar de schijnwerpers nodig.

Ook onze waarnemers zijn nog bezig met hun eigen voorbereiding. Want wanneer ben je nu precies een ster op het groene laken? De ene waarnemer deelt sterren uit alsof het pepernoten zijn, terwijl een ander zelfs op een heldere avond drie keer moet kijken voordat hij er eentje aan de hemel ontdekt.

Met een aantal nieuwe waarnemers binnen onze gelederen gaan we daarom binnenkort nog even gezellig bij elkaar zitten om de richtlijnen en criteria door te nemen. De lat mag hoog liggen, zolang hij maar niet iedere week door een andere waarnemer op een nieuw kunstgrasveld wordt neergelegd.

Maar genoeg gekletst. Over tot de orde van de dag!

Voor ons eerste sterrenteam zijn maar liefst dertien spelers geselecteerd. Voor onze nieuwe leden leggen we het nog één keer rustig uit: bij voetbal mogen er slechts elf spelers tegelijk in het veld staan. We hebben voor de zekerheid nog even met Zeist gebeld, maar ook voor VMN wordt helaas geen uitzondering gemaakt.

Dat betekent dat twee sterren voorlopig plaatsnemen op onze sterrenbank. Zitten hoeft wat ons betreft niet: laat ze maar meteen warmlopen. Bij een blessure kunnen ze direct naar binnen en anders brengen we ze na rust. Met twee reserves die allebei tweemaal scoorden, neemt de productie er bepaald niet door af.

Dus voordat de achterban begint te steigeren omdat hun favoriet niet direct in de basis staat: rustig blijven, handen van de dranghekken en vertrouw op de bondscoach. Ook vanaf de bank kun je schitteren zeker als je daar eigenlijk nauwelijks tijd doorbrengt.

Dat alle dertien spelers hun uitverkiezing hebben verdiend, staat in de sterren geschreven. Wij sturen onze ploeg het veld in volgens de vertrouwde 1-4-3-3-formatie. Geen ingewikkeld geschuif met magnetische bordjes: gewoon een keeper, vier verdedigers, drie middenvelders en voorin een stel mannen die weten waar het doel staat.

De warming-up zit erop, de stadionlampen zijn ontstoken, de fax is eindelijk afgekoeld en de verrekijkers zijn weer scherpgesteld.

Daar gaan we dan: dit is het eerste Marks Facilitaire Dienstverlening Sterrenteam van het nieuwe seizoen!

Op doel:

Jelle Nauta (SV Austerlitz)

Een doelman met een bijzonder verhaal, maar dat bewaren we voor een later moment. Zaterdag tegen Oranje-Wit Elst liet Jelle alvast zien hoe belangrijk hij voor SV Austerlitz kan zijn. Hij oogde vanaf de eerste minuut rustig en betrouwbaar. Hij coachte zijn verdediging voortdurend, zette zijn ploeggenoten op de juiste plaats en zorgde met zijn duidelijke aanwijzingen voor de nodige organisatie achterin. Binnen zijn zestienmetergebied trad hij heersend op. Hij kwam overtuigend van zijn lijn, greep kordaat in en straalde daarmee veel vertrouwen uit op de spelers voor hem. Toen Oranje-Wit Elst toch enkele keren gevaarlijk wist door te komen, stond Jelle op de juiste momenten klaar. Met een paar cruciale reddingen hield hij zijn doel schoon en zijn ploeg overeind. Door zijn rust, sterke coaching en beslissende optreden had hij een groot aandeel in de mooie overwinning van SV Austerlitz. Een zeer solide optreden van een doelman die liet zien dat goed keeperswerk veel verder gaat dan alleen het tegenhouden van ballen.

Achterhoede:

Vier kanjers. Vier verdedigers die dit seizoen ongetwijfeld nog vaak hun waarde voor hun ploeg gaan bewijzen. Er is pas één officiële krachtmeting gespeeld, maar aan de binnengekomen sterrenrapporten te zien, verkeren deze mannen nu al in topvorm.Krachtpatsers wanneer er een duel moet worden uitgevochten, onverzettelijk als het spannend wordt, maar net zo makkelijk sierlijke verdedigers die met rust en vertrouwen de voetballende oplossing zoeken. Een achterhoede waar je als aanvaller niet vrolijk van wordt: sterk, betrouwbaar en bijna niet te passeren. Maak kennis met onze vier defensieve sterren, v.r.n.l.

Gijs Eijkman (DOSC)

Aan de kant van DOSC was Gijs Eijkman zonder twijfel een van de grote uitblinkers. Officieel stond hij opgesteld als rechtsback, maar zodra hij de ruimte voor zich zag, veranderde hij in een complete sneltrein. Met de bal aan zijn voet denderde hij keer op keer over de rechterflank. Eenmaal op snelheid was hij nauwelijks nog af te stoppen en zorgde hij voortdurend voor dreiging. Verdedigers die hem wilden bijhouden, konden eigenlijk maar beter alvast een kaartje voor de volgende trein kopen. De kilometervreter uit Den Dolder beperkte zich niet tot verdedigen en opstomen. Hij bekroonde zijn sterke optreden ook nog eens met een doelpunt. Geen wonder dat ze hem binnen de ploeg de Roadrunner noemen. Wij houden het voorlopig op de TGV van de rechterkant: snel, krachtig en als hij eenmaal vertrokken is, stopt hij pas bij het eindstation.

Lourens Stolwijk (AH’78)

Hij begon niet in de basis, terwijl hij daar misschien wel op had gerekend. Maar geen zuur gezicht, geen gemopper en geen houding van: zoek het dan maar uit. Integendeel. Voor de wedstrijd wenste Lourens  zijn directe concurrent oprecht succes. Alleen dat zegt al veel over de speler én de mens achter ‘Lou’. Lang hoefde hij overigens niet langs de kant te blijven, want al vroeg werd er een beroep op hem gedaan. Stolwijk viel in en liet vervolgens zien hoe je met zo’n situatie omgaat. Hij stond er direct, speelde sterk en betrouwbaar en vulde zijn invalbeurt met grote klasse in. Hij was daarmee de belichaming van het collectief dat AH’78 dit seizoen wil smeden. Het teambelang voorop, elkaar iets gunnen en klaarstaan zodra de ploeg je nodig heeft. Want dit zijn misschien wel de echte sterren: niet zeuren wanneer het even tegenzit, maar opstaan zodra het donker wordt. En dan, precies op het juiste moment, schitteren als de Grote Beer.

Ricky Hauwert (JSV Nieuwegein)

Met Ricky in je rug wordt voetballen voor een middenvelder ineens een stuk gemakkelijker. Centraal achterin straalde hij rust en vertrouwen uit, coachte hij zijn ploeggenoten voortdurend en zorgde hij met zijn passing voor een verzorgde opbouw. Gewoon een verdediger bij wie je de bal met een gerust hart kunt achterlaten. JSV Nieuwegein moest afgelopen seizoen een stap terug doen en is bezig om opnieuw iets moois op te bouwen. Juist in zo’n fase zijn spelers nodig die verantwoordelijkheid durven te nemen en vooropgaan in de strijd. Ricky liet direct zien dat hij zo’n speler kan zijn. Alsof zijn sterke verdedigende optreden nog niet genoeg was, nam hij ook het openingsdoelpunt voor zijn rekening. Daarmee gaf hij meteen zijn visitekaartje af. Rustig aan de bal, sterk in de coaching en belangrijk wanneer het ertoe doet. Wat een klasbak achterin!

Kristian Kerkhof (Hoevelaken)

Sommige competitiedebuten vergeet je niet snel en dat van Kristian behoort zonder twijfel tot die categorie. Vorig seizoen speelde hij nog zijn wedstrijden in het tweede elftal, maar door zijn sterke ontwikkeling verdiende hij nu een plaats in de hoofdmacht van Hoevelaken. Op de linksbackpositie liet Kristian zien dat hij klaar is om de volgende stap te zetten. Hij speelde met vertrouwen, hield zich uitstekend staande en maakte zijn bijzondere middag helemaal compleet door ook nog een doelpunt mee te pikken. Een prachtige beloning voor zijn ontwikkeling en tegelijkertijd mooi nieuws voor de club. Kristian bewijst dat de weg vanuit het tweede elftal naar de hoofdmacht wel degelijk openligt wanneer je blijft werken en je kans grijpt. Een competitiedebuut om trots op te zijn!

Middenveld:

Hoeveel routine, voetbalintelligentie en kwaliteit wil je op één middenveld verzamelen? Wat een namen en vooral: wat een spelers! Hier staat een middenveld dat wedstrijden kan lezen, het tempo bepaalt, de lijnen uitzet én de nodige kilometers maakt. Rust aan de bal, leiderschap, strijd en scorend vermogen: werkelijk alles is aanwezig. Gaan we dit seizoen nog een beter middenveld samenstellen? We hebben nog 25 sterrenteams te gaan, dus onmogelijk is het niet. Maar eerlijk is eerlijk: de lat ligt na speelronde één al angstaanjagend hoog!

v.r.n.l.:

Jelmer Versloot (FC Breukelen)

Sommige spelers lijken na negentig minuten nog genoeg energie over te hebben om gewoon aan een tweede wedstrijd te beginnen. Jelmer was er tijdens de seizoensouverture zo eentje. Vanaf de rechterkant van het middenveld denderde hij onvermoeibaar over het veld. Kilometers maken, duels uitvechten, druk zetten en vervolgens ook nog met de bal voor dreiging zorgen: Jelmer deed het allemaal. Hij was niet alleen de grote kilometervreter van FC Breukelen, maar speelde bij vlagen ook heerlijk wervelend. FC Breukelen won de seizoensouverture en leverde bovenal een sterke teamprestatie. Toch mocht Jelmer na afloop best even boven het maaiveld uitsteken. Hij won de slag op het middenveld en pikte bovendien ook nog zijn doelpunt mee. Strijd, snelheid, dreiging en een goal: Jelmer had zijn motor duidelijk al vanaf de eerste competitiewedstrijd op volle toeren draaien.

Gianluca Nijholt (OSM’75)

De oude, sluwe vos, en dat bedoelen we uiteraard met het allergrootste respect, liet opnieuw zien waarom hij direct een plaats in ons eerste sterrenteam heeft verdiend. Wat een voetballer en wat een rust straalt Gianluca Nijholt aan de bal uit. Waar anderen soms nog moeten kijken waar de ruimte ligt, heeft hij de volg

ende twee stappen al lang in zijn hoofd. Met zijn spelinzicht, coaching en slimme manier van verdelen is hij een echte leider binnen het elftal van OSM’75. Hij bepaalt het tempo, zet ploeggenoten op de juiste plek en weet precies wanneer hij het spel moet versnellen of juist even tot rust moet brengen. Dat zijn kwaliteiten die niet altijd in de statistieken zichtbaar zijn, maar voor een ploeg van onschatbare waarde zijn. En alsof dat nog niet genoeg was, liet Gianluca ook op het scorebord van zich horen. Met twee doelpunten bekroonde hij een optreden vol klasse, ervaring en voetbalintelligentie. Dan mag je na afloop met opgeheven hoofd en meer dan terecht als een ster van het veld stappen. Klasse verloochent zich nooit!

Wilco de Birk (’s-Graveland)

Sommige spelers dragen het shirt van een club. Andere spelers lijken er langzaam mee vergroeid te raken. Wilco behoort inmiddels zonder twijfel tot die tweede categorie. Enkele jaren geleden koos hij heel bewust voor een terugkeer naar ’s-Graveland. Een beslissing waar de club nog altijd bijzonder gelukkig mee mag zijn, want seizoen na seizoen blijft Wilco een hoog niveau aantikken. Hij laat zijn ploeggenoten beter voetballen, bewaakt de rust en ziet vaak al een opening voordat een ander überhaupt doorheeft dat die er ligt. Hij is een aangever en spelverdeler, maar zeker ook iemand die zelf voor de afronding kan zorgen. Tegen Wasmeer bewees hij dat opnieuw. Met twee doelpunten drukte hij een belangrijk stempel op de wedstrijd en liet hij wederom zien hoe compleet hij als voetballer is. Toch zit zijn grootste waarde misschien niet eens alleen in assists, passes of doelpunten. Wilco speelt voor het elftal, zet zijn kwaliteiten in voor de ploeg en behandelt het spel nog altijd met de liefde die voetbal verdient. Een geweldige teamspeler, een heerlijke voetballer en nog altijd een bijzonder waardevolle kracht voor ’s-Graveland.

Voorhoede:

Wat een krankzinnige opening van ons eerste sterrenteam! Deze voorhoede haalde afgelopen weekend gezamenlijk maar liefst acht keer de trekker over. Snelheid, dreiging, acties en vooral een flinke lading doelpunten: hier wil je als verdediger liever niet tegenover staan. En alsof deze aanval nog niet gevaarlijk genoeg is, hebben we met Juan en Milan ook nog twee spitsen achter de hand die beiden tweemaal het net wisten te vinden. Een wisseling aan het front betekent in de tweede helft dus bepaald geen afname van de productie.Integendeel: verse benen, scherpe spitsen en nóg meer doelpuntengevaar. Wat een voorhoede!

v.r.n.l.

Xander van Riet (Benschop)

Het sterrenrapport dat wij ontvingen, begon met een zin waar werkelijk geen speld tussen te krijgen was: ‘Zonder twijfel Xander van Riet!’

Nou, als een rapport zó overtuigend opent, hoeft onze bondscoach ook niet lang meer over zijn opstelling na te denken. Potlood erbij, naam invullen en Xander als rechtsbuiten de wei in sturen. Wat ging er een dreiging van hem uit! Zodra hij de bal kreeg en zijn directe tegenstander opzocht, gingen bij Benschop de mensen op het puntje van hun stoel zitten. Voor de verdediger tegenover hem was het waarschijnlijk iets minder gezellig. Met zijn snelheid, acties en doelgerichtheid bleef hij maar komen en wist hij zijn tegenstander regelmatig helemaal dol te draaien. Maar Xander speelde niet alleen voor zijn eigen actie. Hij hield het overzicht, had oog voor zijn medespelers en wist precies wanneer hij zelf moest gaan of juist iemand anders in stelling kon brengen. Juist die combinatie maakt hem zo waardevol. Een voortdurende plaag voor de tegenstander en inmiddels een onmisbare schakel in het elftal van Benschop. Over deze uitverkiezing bestond inderdaad geen enkele twijfel!

Dani van Soest (Jonathan)

De afgelopen seizoenen hebben meerdere echte doelpuntenbombers hun voetbalschoenen al opgeborgen, maar deze legende loopt gelukkig nog altijd rond op de amateurvelden. Wat moeten we eigenlijk nog zeggen over Don Dani wat de afgelopen jaren niet al eens is gezegd of geschreven? Na zijn uitstapje bij Eemdijk is Dani van Soest terug in op sportpark Achter ‘t Slot. En alsof hij nooit is weggeweest, haalde hij bij zijn competitierentree direct de trekker over. Binnen het zestienmetergebied blijft Dani een fenomeen. Geef hem een halve meter ruimte en de verdediging kan zich meestal alweer omdraaien richting de middenstip. Hij ruikt waar de bal gaat vallen, staat opvallend vaak precies op de goede plek en weet vervolgens genadeloos af te ronden. Ook wij van VMN zijn blij dat een oude bekende weer terug is in ons midden. Al vermoeden we dat ze bij Jonathan nóg wat vrolijker zijn met zijn terugkeer. Vier doelpunten, drie punten en meteen een plaats in ons eerste sterrenteam. Don Dani is terug en de doelnetten weten dat inmiddels ook!

Maik van Elst (VVZA)

Maik deed afgelopen weekend in doelpunten werkelijk niets onder voor Dani van Soest. Ook de spits van VVZA liet het net tijdens de competitieopening maar liefst vier keer bollen. Alleen de iets lagere factor hield hem van de titel ‘Topscorer van de Week’, maar over zijn plaats in ons eerste sterrenteam bestond natuurlijk geen enkele discussie. Wie vier keer scoort in de eerste competitiewedstrijd, is niet zomaar lekker begonnen. Dan staat de motor direct op volle toeren en heb je als doelpuntenbomber duidelijk geen lange aanloop nodig. Vorig seizoen zagen we al dat Maik een uitstekend neusje voor de goal heeft. Hij weet waar hij moet staan, voelt waar de ruimte ontstaat en blijft rustig wanneer het vizier op scherp moet. Maar dat hij bij de opening van het nieuwe seizoen direct als een losgeslagen beest tekeer zou gaan, hadden ze zelfs in de Keistad waarschijnlijk niet durven voorspellen. Vier doelpunten in één wedstrijd: dat is geen visitekaartje meer, maar meteen een complete reclamezuil. Maik heeft zijn eerste ster van het seizoen binnen. En als dit pas het begin is, kunnen de doelverdedigers zich alvast schrap zetten!

Sterrenbank:

Zitten? Wat ons betreft niet! Laat Juan en Milan maar direct warmlopen. Bij een blessure kunnen ze meteen het veld in en anders laten we deze twee sterren sws na rust schitteren. Want sterren horen niet lang op de bank, die moeten vlammen!

Juan Esteban (UVV)

UVV begon het seizoen met een knappe uitoverwinning bij Eminent Boys. Een resultaat dat vooraf lang niet door iedereen werd verwacht of voorspeld, maar op het veld liet de Utrechtse ploeg zien dat wedstrijden gelukkig nog altijd tussen de lijnen worden beslist. Als we aan de kant van UVV één uitblinker moeten aanwijzen, komen we al snel uit bij spits Juan Esteban. Niet alleen vanwege zijn twee doelpunten, maar ook door de enorme ijver en werklust waarmee hij vooropging in de strijd. Hij bleef bewegen, zette druk en maakte het de verdediging voortdurend lastig. En wanneer een spits al dat vuile werk vervolgens ook nog beloont met twee treffers, mag hij met recht terugkijken op een heerlijke middag. Juan was belangrijk voor de ploeg én beslissend op het scorebord. In de basis van ons sterrenteam was de concurrentie moordend, maar zo’n optreden konden we natuurlijk niet negeren. Daarom houden wij Juan achter de hand als onze geheime troef. In de tweede helft mag hij los en met zijn werklust en scoringsdrift verwachten we dan opnieuw vuurwerk!

Milan van Ginkel (Valleivogels)

Een spits wordt vaak afgerekend op zijn doelpunten. In dat geval kunnen we over Milan van Ginkel kort zijn: twee treffers en dus gewoon een uitstekende middag. Maar wie alleen naar de doelpunten kijkt, doet zijn optreden tegen TOV tekort. Milan was voortdurend onderweg, hield de defensie bezig en zorgde met zijn sterke spel continu voor dreiging op de helft van de tegenstander. Ook bij de 2-0 speelde hij een hoofdrol. De doorgebroken spits ging naar de grond en de bal belandde op de stip. Wel of geen overtreding? Daarover zullen de meningen langs de lijn waarschijnlijk nog wel even verdeeld blijven. Eén ding stond echter vast: zonder de dreiging van Milan was die situatie nooit ontstaan. Valleivogels wil het verloren terrein zo snel mogelijk heroveren en heeft daarvoor spelers nodig die vooropgaan. Milan van Ginkel liet bij de competitieopening direct zien dat hij daarin weleens een heel belangrijke schakel kan worden. Twee doelpunten, een aandeel in de penalty en negentig minuten gevaar: het vizier van Milan staat alvast messcherp afgesteld.