Tycho Peters(UVV), speler aan het woord

Tycho Peters (UVV): ‘Mijn hart ligt bij deze club en dat mooie rood-witte shirt’

Wat een start van UVV! Op bezoek bij het op papier flink versterkte Eminent Boys liet de ploeg zich niet imponeren. Met een 2-4 overwinning gingen de punten mee naar de andere kant van de stad.

Zo’n opening vraagt om een gesprek met iemand die UVV door en door kent. Dus zochten we aanvoerder Tycho Peters op: een rots in de branding en een UVV’er in hart en nieren. We spraken met hem over de uitzege, zijn band met de club, de nieuwe trainer en zijn ambities voor dit seizoen. Veel leesplezier!

Hoi Tycho, wil je jezelf eerst eens voorstellen? Wat is je geboortedatum en geboorteplaats, waar woon je tegenwoordig, wat doe je in het dagelijks leven en hoe ziet je thuissituatie eruit?

Ik ben Tycho Peters, geboren op 26 november 1999 in Utrecht. Tegenwoordig woon ik alleen in mijn appartement in Nieuwegein.

In het dagelijks leven werk ik als Odoo/ERP-consultant bij The RMO Company. Ik houd me voornamelijk bezig met het verbeteren van bedrijfsprocessen en kijk hoe we systemen zo goed en praktisch mogelijk kunnen inrichten. Daarnaast ben ik bij UVV actief als technisch coördinator van de O6 en O7. In mijn vrije tijd spreek ik graag af met vrienden. En bij iedere thuiswedstrijd van FC Utrecht ben ik in Stadion Galgenwaard te vinden om de ploeg aan te moedigen.

Waar stond jouw voetbalwieg en door wie of wat raakte jij enthousiast om zelf te gaan voetballen? Hoe verliepen vervolgens jouw jaren in de jeugd en hoe kijk je op die periode terug?

Mijn voetbalwieg stond nog net niet op het oude complex van UVV in Lage Weide. Iedere zondag ging ik met mijn vader mee naar UVV. Hij speelde daar toen zelf en voetbalt nu nog steeds in het vierde. Ik mocht mee de kleedkamer in bij de grote mannen en tijdens de wedstrijd kon ik zelf lekker voetballen. Zo is het eigenlijk begonnen.

Mijn eerste echte voetbalstappen zette ik op Sportpark Paperclip, waar UVV in 2003 naartoe verhuisde. Ik begon er in de F3. Een mooie herinnering uit die tijd is dat ik van mijn opa en oma voor ieder doelpunt twee euro kreeg om iets lekkers te halen in de kantine. Dat tikte aardig aan, kan ik je vertellen!

Mijn jeugd bij UVV was een ontzettend mooie periode. Ik heb meerdere keren kampioen mogen worden en speel nu nog samen met jongens uit die tijd, zoals Roemer Coolen en Erik Petraeus. Ook kom ik regelmatig bekenden uit mijn jeugd tegen die nog steeds in de omgeving voetballen.

Wanneer maakte je jouw debuut in het eerste elftal? Was dat bij UVV, hoe oud was je toen en welke trainer gaf jou het vertrouwen? Wat herinner je je nog van die bijzondere dag?

Mijn debuut in het eerste elftal van UVV was op 28 mei 2017, uit tegen RCH 1. Ik was toen zeventien jaar. Arno Klaassen, die helaas niet meer onder ons is, was destijds de trainer. Hij gaf mij het vertrouwen om mijn debuut te maken.

Ik begon op de bank en mocht rond de zestigste minuut invallen. Een moment dat ik natuurlijk nooit meer vergeet, kwam rond de 75e minuut. Na een afgeslagen corner schoot een teamgenoot op doel en ik kon de bal binnentikken. Mijn eerste wedstrijd voor het eerste én meteen mijn eerste doelpunt. De beelden staan zelfs nog op YouTube, gefilmd door Theedje1965.

UVV begon de competitie zaterdag met een knappe uitoverwinning bij Eminent Boys, een ploeg die zich deze zomer behoorlijk heeft versterkt. Hoe heb jij die wedstrijd beleefd en waar werd het duel volgens jou beslist?

Een grappig weetje: Mohamed el Alquioui, die nu bij Eminent Boys speelt, en ik zijn allebei in de F3 van UVV begonnen.

Dan de wedstrijd. We wisten vooraf wat we konden verwachten, zeker als je keek naar de namen op het wedstrijdformulier van Eminent Boys. In de eerste helft was het vooral strijdvoetbal, met veel duels. Ik vond dat we eigenlijk wel een doelpunt hadden mogen maken. Zelf gaven we vrijwel niets weg, dus dan baal je er in de rust van dat je niet op voorsprong staat. Helemaal omdat we de kwaliteiten van Eminent Boys kennen.

Na rust kwamen we goed uit de startblokken en maakten we snel een paar mooie aanvallen af. Daardoor liepen we uit en kregen we meer controle over de wedstrijd. Uiteindelijk wonnen we met 2-4.

Hoe is UVV uit de transferperiode gekomen? Zijn er veel nieuwe spelers bijgekomen of kiest de club vooral voor het doorschuiven van talenten uit de eigen jeugd? En hoe verhoudt de huidige selectie zich volgens jou tot die van vorig seizoen?

Er is een handjevol jongens vertrokken en er zijn ook weer wat spelers bijgekomen. De ‘harde kern’, zoals ik het noem, is gelukkig grotendeels bij elkaar gebleven. Dat zijn zo’n twaalf jongens met een echt UVV-hart, die al langere tijd met elkaar spelen.

Onze vrij jonge selectie is inmiddels weer een jaar ouder en heeft daardoor ook meer ervaring. Ik denk dat we als groep weer een stap vooruit hebben gezet ten opzichte van vorig seizoen.

Waar ligt op dit moment de grootste kracht van jullie ploeg? En aan welke onderdelen moeten jullie als team nog werken om gedurende het seizoen constanter te worden?

Zonder onze hele tactiek weg te geven 😉: ik denk dat we vooral als collectief zijn gegroeid. Daardoor kunnen ook de individuele spelers in ons team uitblinken. Als ik één onderdeel moet noemen, is het ons druk zetten op de helft van de tegenstander.

Hoe is jouw eigen voorbereiding verlopen? Heb je het volledige programma kunnen meedoen en sta je inmiddels helemaal fit en okselfris aan de start van het nieuwe seizoen?

Mijn eigen voorbereiding is prima verlopen. Ik heb het grootste gedeelte van het programma kunnen meedoen en ben er gelukkig zonder al te veel pijntjes doorheen gekomen. Ik voel me fit en ben klaar om weer lekker aan het nieuwe seizoen te beginnen. En ja, uiteraard ook okselfris!

Hoe kijk je terug op de voorbereiding van de ploeg? Hebben jullie voldoende kunnen bouwen aan een vast elftal en een duidelijke speelwijze, of zorgden blessures, vakanties en afwezigen nog voor de nodige hobbels?

Ik denk dat we vanaf de eerste minuut van de voorbereiding rustig hebben kunnen bouwen aan een mooie, brede groep. In de eerste bekerwedstrijd waren drie andere jongens en ik er niet bij, omdat we op vakantie waren op Zakynthos. Maar buiten dat hebben we goed met elkaar kunnen trainen en zijn we steeds meer naar elkaar toegegroeid.

Wat ik vooral merk, is dat de sfeer binnen de groep erg goed is. Het voelt allemaal wat ontspannener en iedereen gaat prettig met elkaar om. Daarbij zijn niet alleen de eerste elf belangrijk, maar ook de jongens die daar direct achter zitten. Die gezonde concurrentie houdt iedereen scherp, zonder dat het ten koste gaat van de sfeer.

Je bent aanvoerder en laat niet alleen binnen de lijnen van je horen. Ook buiten het veld neem je verantwoordelijkheid en organiseer je graag activiteiten, zeker tijdens een trainingskamp. Zat dat leidinggeven en organiseren altijd al in je, of ben je door de jaren heen vanzelf in die rol gegroeid?

Ik denk dat ik daar door de jaren heen steeds meer in ben gegroeid. Zeker doordat ik al langere tijd aanvoerder ben, pak je automatisch meer verantwoordelijkheid. Ik ken de club inmiddels van binnen en van buiten en weet daardoor goed wat er speelt en wat de groep nodig heeft.

Maar uiteindelijk doe je dit soort dingen samen. Als aanvoerder kun je het voortouw nemen, maar de sfeer en de manier waarop je met elkaar omgaat, maak je met z’n allen.

Wat betekent het aanvoerderschap voor jou? Ben je vooral iemand die veel praat en coacht, of probeer je het goede voorbeeld te geven door je houding, inzet en gedrag?

Voor mij begint het aanvoerderschap met het goede voorbeeld geven. Ik wil laten zien dat ik er vol voor ga, met mijn inzet en houding. En ik wil eigenlijk altijd winnen.

Daarnaast probeer ik de jonge jongens binnen de groep te helpen. Er komt toch wat meer bij kijken wanneer je vanuit de jeugd naar het eerste elftal gaat. Ik vind het belangrijk om ook iets uit te dragen richting de club. Uiteindelijk draait het voor mij om plezier, progressie en prestatie. Als we samen plezier hebben en beter worden, komt die prestatie vanzelf.

Met Vince Griët staat er dit seizoen een nieuwe trainer voor de groep. Merk je dat daardoor een andere wind door de selectie waait? Welke nieuwe ideeën of accenten herken je in de manier waarop UVV wil voetballen?

Er waait zeker een andere wind door de selectie. Bij UVV willen we altijd 4-3-3 spelen, met buitenspelers en aanvallend voetbal. Of zoals Youssef Talha altijd zegt: ‘We moeten dansen over het veld.’ Hij is nu onze assistent-trainer en is in de jeugd heel lang mijn trainer geweest.

We proberen op het veld vaak een overtal te creëren, bijvoorbeeld door spelers vanuit het middenveld of de verdediging te laten inschuiven. Ik denk dat deze manier van spelen goed aansluit bij de ideeën van Vince Griët.

Daarnaast krijgen we op sommige punten de vrijheid om het zelf in te vullen, zolang we het maar als collectief doen en iedereen zijn taak kent. Dat vind ik mooi aan zijn manier van trainen en voetballen. We hebben daar in de voorbereiding steeds meer stappen in gezet. De groep weet ook steeds beter wat Vince van ons vraagt.

Wat is jouw persoonlijke indruk van Vince Griët? Hoe gaat hij met de spelersgroep om en hoe zou jij hem als trainer en als mens omschrijven?

Mijn eerste indruk van Vince is heel positief. Hij is duidelijk over wat hij van ons verwacht en geeft ons bepaalde kapstokjes waar we als team aan kunnen werken. Tegelijkertijd geeft hij ons als spelers de vrijheid om daarbinnen zelf keuzes te maken. Hij staat ook open voor input vanuit de groep.

Als trainer is hij fanatiek en wil hij graag vooruit, maar buiten het veld is hij een rustige en toegankelijke gast. Die combinatie vind ik prettig.

Welke rol wil jij dit seizoen binnen de ploeg vervullen, los van het feit dat je aanvoerder bent? Op welke punten wil je jezelf verder ontwikkelen en waarin wil je vooral van waarde zijn voor het elftal?

Ik wil vooral iemand zijn op wie het team kan bouwen. Met mijn inzet en houding wil ik belangrijk zijn voor de ploeg en proberen de jongens om me heen beter te laten spelen.

Persoonlijk wil ik ook graag weer doelpunten maken. Vorig seizoen maakte ik er vijf, dus dat aantal wil ik dit seizoen in ieder geval evenaren. Misschien worden het er wel meer.

Als jij jezelf als voetballer zou moeten omschrijven, welke kwaliteiten horen dan bij Tycho? En op welk onderdeel valt voor jou nog de meeste winst te behalen?

Ik denk dat mijn spelinzicht een van mijn sterkste punten is. Ik kan het spel goed lezen en probeer vaak vooruit te denken. Daarnaast heb ik een goede pass en trap en ben ik sterk in de lucht. Met die kwaliteiten probeer ik ook mijn medespelers te helpen.

UVV is een grote en bekende naam binnen het Utrechtse voetbal, maar speelt momenteel in de vierde klasse. Vind jij dat de club, wanneer je naar de historie, uitstraling en mogelijkheden kijkt, eigenlijk op een hoger niveau thuishoort?

We zeggen eigenlijk altijd tegen elkaar dat UVV een te mooie club is om in de vierde klasse te spelen. Op zondag speelden we jarenlang in de derde klasse, maar toen we de overstap naar zaterdag maakten, zijn we weer in de vierde klasse begonnen.

Inmiddels hebben we in de vierde klasse twee keer nacompetitie voor promotie gespeeld, maar ook tegen degradatie moeten vechten. Dat laat zien dat het niet vanzelf gaat. Toch denk ik dat iedereen binnen de club, van de senioren tot de kleinste jeugd, zijn best doet om UVV weer hogerop te brengen. Met de historie, uitstraling en mogelijkheden van de club hoort daar wat mij betreft ook de ambitie bij om stappen omhoog te maken.

Wat moet er binnen de selectie én rondom het eerste elftal gebeuren om structureel hogerop te kunnen? Draait dat vooral om de kwaliteit op het veld, of zijn ook de organisatie en andere randvoorwaarden belangrijk om bijvoorbeeld uiteindelijk de tweede klasse te bereiken?

Dat heeft met veel factoren te maken. Als ik naar de afgelopen jaren kijk, is het met ups en downs gegaan. Maar ik heb wel het gevoel dat we langzaam bouwen met goede mensen die echt een hart voor UVV hebben. Dat is ontzettend belangrijk, zowel binnen de selectie als rondom het eerste elftal.

Ik ben ervan overtuigd dat we daardoor de komende jaren stappen gaan zetten. Het gebeurt niet allemaal in één keer, maar als we met elkaar blijven bouwen en dezelfde ambitie houden, kunnen er mooie dingen ontstaan.

Jullie zijn ingedeeld in een prachtige, maar bijzonder zware poule. Met welke ambitie is UVV aan deze competitie begonnen? Moet de ploeg minimaal meedoen om een periodetitel en daarmee een plaats in de nacompetitie afdwingen, of kijken jullie liever van wedstrijd tot wedstrijd?

Zoals je zegt, het is een lastige poule met veel sterke ploegen uit de omgeving. Wij kijken vooral van wedstrijd tot wedstrijd. Afgelopen week lag de focus op Eminent Boys en komend weekend staat Bunnik’73 op het programma. Natuurlijk willen we iedere wedstrijd winnen en uiteindelijk zo hoog mogelijk eindigen, maar we kijken niet te ver vooruit.

Hoe zien jouw persoonlijke voetbalambities eruit? Wil je ontdekken waar jouw plafond ligt, of is UVV echt jouw club en voel je op dit moment weinig behoefte om ergens anders te gaan kijken?

Het is alweer mijn achtste seizoen in het eerste van UVV. Mijn hart ligt echt bij deze club en bij dat mooie rood-witte shirt. Mijn ambitie is vooral om gezond en fit te blijven en nog zoveel mogelijk mooie jaren bij UVV te voetballen.

Als ik nog één persoonlijke voetbalwens heb, is het om ooit samen met mijn broertje in één team te spelen, in plaats van tegenover hem. Jart speelt inmiddels al een paar jaar in het eerste van DESTO. Helaas heeft hij vorige maand zijn kruisband afgescheurd en wordt hij over een paar weken geopereerd. Ik hoop dat de operatie goed gaat, dat hij daarna goed herstelt en snel weer op het veld staat. Mijn andere broertje heeft helaas ook zijn kruisband afgescheurd en wordt pas volgend jaar geopereerd.

Het zou daarom prachtig zijn als we uiteindelijk met z’n drieën en mijn vader natuurlijk niet te vergeten weer lekker op een voetbalveld kunnen staan en blijven staan, waar dat ook mag zijn.

Tot slot: stel dat er een weekend helemaal geen voetbal is. Waar treffen we Tycho dan aan en waarmee kun jij buiten het veld echt ontspannen?

Als er echt helemaal geen voetbal is, ben ik vaak in het mooie Utrecht te vinden. Lekker een beetje paraderen, op z’n Utregs, door het stadsie. Langs de Baliekluiver, onder de Dom door, langs het stadhuis, een broodje Mario halen en via de Neude richting Kippig voor een lekker kippetje. Om de avond uiteindelijk af te sluiten bij de Dikke Dries. Gewoon lekker genieten van het stadsie. Dat blijft toch heerlijk!