top of page

Jan Karsemeijer(NITA), speler aan het woord

3 dagen geleden
6 minuten om te lezen

Hoi Jan, jouw voetbalverhaal heeft wel iets weg van een jongensboek: ontdekt worden tijdens een potje zomeravondvoetbal en vervolgens uitgroeien tot een belangrijke speler bij NITA. Daar willen we natuurlijk graag meer over weten!

Stel jezelf eens voor?


Mijn naam is Jan Karsemeijer, ik ben 24 jaar oud en ik woon al mijn hele leven in Nieuwer Ter Aa. Ik ben recent begonnen als constructeur bij Van Rossum Ingenieurs in Utrecht, waar ik ontwerpberekeningen maak voor de draagconstructies van gebouwen.


Waar ben je begonnen als jeugdspeler, hoe oud was je en door wie werd je gestimuleerd? Welke jeugdtrainer is je het meest bijgebleven en heeft voor jouw gevoel het meest bijgedragen aan jouw ontwikkeling als speler?


Ik ben op mijn achtste begonnen met voetballen bij NITA en heb hier ook bijna mijn hele leven gevoetbald. Tussendoor heb ik drie jaar in de jeugd bij SV De Vecht gespeeld, omdat NITA geen jeugdteam meer had in mijn leeftijdsklasse.

Er zijn twee jeugdtrainers die mij het meest zijn bijgebleven. Allereerst Jay Kooiman in de D’tjes bij NITA, met wie we heel veel plezier hadden en ook kampioen zijn geworden. Daarnaast blijft Gerard Versluis van SV De Vecht mij zeker bij. Hij wist altijd het maximale uit de spelers te halen en onder hem heb ik me ook het meest ontwikkeld.


Dan gebeurt er iets heel opmerkelijks. Neem ons eens mee naar dat zomeravondpotje waar volgens ons jouw avontuur in het eerste elftal begon. Was dat in 2021 of 2022, wat voor wedstrijd was het en wie benaderde jou na afloop? Wat werd je precies gevraagd?


Het was in de zomer van 2021. Ik was met een goede vriend aan het voetballen terwijl het eerste elftal aan het trainen was. Omdat het eerste weinig spelers had, werd ons gevraagd of we wilden meedoen met het partijspel. Dat ging toen best goed, waardoor Patrick Mur bij de volgende training van het tweede kwam kijken. Na afloop vroeg hij of ik mee wilde trainen met het eerste.

Hoe zag jouw voetballeven er vóór die bewuste avond uit? Speelde je al competitievoetbal, bij welke club en in welk team? Had je zelf wel het idee dat je aardig kon voetballen, of kwam die belangstelling als een complete verrassing?


Voor die avond speelde ik in de jeugd bij SV De Vecht in de JO19. In de zomer zou ik de overstap maken naar het tweede elftal van NITA. Ik was dus zeker verrast door het aanbod.


Daarna ging jouw ontwikkeling snel. Van wie kreeg jij gerichte training en naar welke positie ging je voorkeur toen uit? Wat herinner je je van je debuut in het eerste elftal: tegen wie speelde je, wie was de trainer en wanneer merkte je dat een vaste basisplaats binnen bereik kwam?


In het eerste jaar trainde ik eigenlijk alleen mee met de selectie. NITA had destijds een heel goede selectie waarvoor ik nog tekortkwam, maar waarvan ik wel heel veel leerde. Dat jaar heb ik al wel mijn debuut mogen maken in de tweede klasse tegen BFC uit Bussum. In de twee jaar daarna was Sjoerd Molleman de trainer van het eerste elftal. Hij heeft veel tijd geïnvesteerd in mijn ontwikkeling als controlerende middenvelder en onder hem heb ik ook veel mogen spelen in de derde klasse.


Op welke positie komen jouw kwaliteiten inmiddels het beste tot hun recht? Ben je vooral de speler die gevaar herkent, het vuile werk opknapt en defensief denkt, of degene die van achteruit het spel wil bepalen en vooruitdenkt?


Ik speel het meest als controlerende middenvelder en vind dat ik op deze positie ook het beste tot mijn recht kom. Ik zie mezelf meer als een spelverdeler dan als een sloper, maar ik probeer wel op de juiste momenten de bal te onderscheppen.

Het etiket ‘talent’ lijkt inmiddels plaats te maken voor ‘dragende kracht’. Voel jij die verantwoordelijkheid ook en welk leiderschap verwacht de trainer van jou binnen het elftal?


Tijdens de wedstrijd probeer ik mijn teamgenoten zo goed mogelijk te coachen, maar ik zie mezelf niet als een geboren leider.


Je kent trainer Patrick Mur inmiddels goed. Hoeveel vrijheid geeft hij jou en hoe verloopt het gesprek wanneer jullie een voetbalsituatie verschillend beoordelen?


De trainer geeft mij veel vrijheid om te voetballen, wat ik erg prettig vind. Daarnaast staat Patrick altijd open voor een gesprek en kun je hem om uitleg vragen.


Jullie staan na vier wedstrijden gedeeld bovenaan. Wat maakt het huidige NITA sterker dan vorig seizoen? Is de selectie beter in balans of breder geworden, en welke rol spelen de eigen jeugd en spelers van buitenaf daarin?


Deze zomer is de selectie grotendeels hetzelfde gebleven als vorig jaar. Misschien zijn we daardoor iets beter op elkaar ingespeeld. Hoewel veel jongens uit de huidige selectie uit het dorp komen, is NITA ook altijd afhankelijk geweest van spelers van buiten het dorp, omdat er weinig jeugdteams zijn.

Met zoveel clubs in de omgeving is het niet vanzelfsprekend om jonge spelers aan je te binden. Wat heeft NITA hun te bieden? Als jij een jonge speler zou rondleiden, wat zou je hem laten zien om duidelijk te maken: bij deze club wil je voetballen?


Wat mij betreft zijn de gezelligheid en gemoedelijkheid het beste wat NITA te bieden heeft. We hebben heel veel vrijwilligers die zich elke week voor de club inzetten. Ook al laten we dat misschien niet elke week weten, wij waarderen dat als spelers heel erg.


Je bleef NITA trouw tijdens de terugval van de derde naar de vierde en uiteindelijk de vijfde klasse. Wat gaf voor jou de doorslag om te blijven, en heb je in die periode weleens serieus over een vertrek getwijfeld?


Ik heb nooit overwogen om te vertrekken. Ik voetbal voor mijn plezier en bij NITA kan ik elke week met mijn vrienden voetballen in het dorp waar ik ben opgegroeid. Veel beter dan dat wordt het voor mij niet.


Hoe nieuwsgierig ben je naar jouw eigen plafond als voetballer? Wil je ooit ervaren wat je op een hoger niveau aankunt, of kun je jouw sportieve ambities voldoende kwijt bij NITA?


Bij NITA kan ik zeker ook mijn sportieve ambities kwijt. Wat mij betreft is NITA ook wel mijn plafond. Het zou mooi zijn als we dit jaar als team kunnen promoveren naar de vierde klasse.

Wat hebben jullie binnen de groep uitgesproken over de doelstelling voor dit seizoen? Is terugkeer naar de vierde klasse een concreet doel, en waarop baseren jullie het vertrouwen dat dit haalbaar is?


Aan het begin van het seizoen hebben we gezegd dat we kampioen willen worden, maar ik denk dat we ook tevreden mogen zijn als we promoveren via de nacompetitie. Ik denk ook zeker dat dit mogelijk is. We hebben een goede selectie en vorig jaar grepen we ongelukkig net naast een nacompetitieplek.


Waar wil jij persoonlijk dit seizoen aantoonbaar beter in worden? Welk onderdeel van je spel vraagt nog aandacht en hoe werk je daar gericht aan?


Dit jaar probeer ik vooral nog beter te worden in het kiezen van de juiste momenten om naar voren te spelen en zo kansen te creëren. Daarnaast wil ik ook beter worden in het organiseren van het team.


Hoe leeft het eerste elftal binnen de club en het dorp? Merken jullie langs de lijn én tijdens de derde helft dat de supporters betrokken blijven, ook wanneer het sportief minder gaat?


We hebben een heel trouwe kern van betrokken supporters die vaak zelfs meegaan naar uitwedstrijden. Soms zijn er bij een uitwedstrijd bijna meer supporters van NITA dan thuissupporters. Het feit dat zij na drie degradaties nog steeds komen, zegt veel over hoe trouw zij zijn. Zij maken NITA een heel gezellige club en ik hoop dat zij ons nog lang blijven aanmoedigen.

Stel: een volledig vrij weekend, zonder voetbalverplichtingen. Aan welke hobby of bezigheid besteed jij dan het liefst je tijd, en wat vind je daar zo leuk aan?


Vaak proberen we in een vrij weekend met vrienden naar een stad in het buitenland te gaan om een voetbalwedstrijd te bezoeken. En anders is er thuis altijd genoeg te doen op de boerderij.


Welke wens buiten het voetbal zou je graag nog eens waarmaken? Denk aan een bijzondere reis, iets nieuws leren of een avontuur dat al langer op je lijstje staat.


Het lijkt mij heel gaaf om nog eens een reis door Zuid-Amerika te maken. Met name Peru en Brazilië staan hoog op mijn lijstje.


Tot slot: het woord is aan jou. Wat wil je tegen de supporters zeggen en wat mogen zij dit seizoen van jou en NITA verwachten?


Ik wil vooral de vrijwilligers en supporters bedanken voor alles wat zij doen. Ik hoop nog lang bij NITA te mogen voetballen en we gaan ons best doen om dit seizoen te promoveren naar de vierde klasse!


Foto's: Nico van Stroe - FC StichsteVecht

Opmerkingen


bottom of page