Daan van der Vliet(VVZ'49), speler aan het woord.

VVZ’49-held Daan van der Vliet na drie gestopte penalty’s: “Ik heb er wel een nachtje wakker van gelegen!”

Drie penalty’s stoppen in één strafschoppenserie. Het is niet iedere keeper gegeven, maar Daan van der Vliet deed het afgelopen zaterdag gewoon! De 28-jarige doelman groeide tegen VVJ uit tot de grote held van VVZ’49 en bezorgde zijn ploeg een plek in de volgende bekerronde. Zijn telefoon stond roodgloeiend en van een goede nachtrust kwam weinig terecht. Toch blijft de sluitpost er zelf opvallend nuchter onder. Een standbeeld hoeft hij niet en complimenten vindt hij al snel ongemakkelijk. Wij spraken de penaltykiller over zijn bijzondere middag, zijn liefde voor VVZ’49, een pijnlijke blunder uit het verleden en zijn ambities voor dit seizoen. Want één ding is duidelijk: Daan is nog lang niet klaar met dromen!

Stel jezelf eens voor?

“Ik ben Daan van der Vliet, 28 jaar oud en woon samen met mijn vriendin in Soest.”

Daan, drie penalty’s stoppen in één wedstrijd… Heb je überhaupt nog kunnen slapen zaterdagavond, of stond de adrenaline nog aan?

“Eerlijk gezegd heb ik geen geweldige nacht gehad. Dit maak je natuurlijk niet vaak mee en het spookte best veel door mijn hoofd. Maar voor zoiets vond ik het helemaal niet erg om een nachtje wat minder te slapen!”

Neem ons eens mee naar die penaltyserie. Wat ging er door je hoofd toen je tegenover de eerste penaltynemer stond?

“Ik verloor eerst de toss om te bepalen welk team mocht beginnen. Daar baalde ik van, want dat was een voordeel voor VVJ. Bij de aanloop van de eerste penaltynemer voelde ik een soort onzekerheid bij hem, waardoor ik extra lang bleef staan. Hij schoot de bal ongeveer een meter naast me, waardoor ik hem mooi klemvast kon pakken.”

Na de eerste gestopte penalty: dacht je toen al ‘dit wordt mijn avond’?

“Eigenlijk nog niet. De eerste penalty pakken is heerlijk, maar er moeten daarna nog zoveel penalty’s genomen worden dat het alsnog helemaal mis kan gaan. Gelukkig liep het toch even anders!”

Wat is jouw geheime truc om een penaltynemer zenuwachtig te maken? Een beetje praten, lang aankijken of gewoon heel intimiderend in het doel staan?

“Ik ben wel van het aankijken en een beetje klieren met de bal bij een speler. Praten doe ik eigenlijk niet echt. Ik heb het geluk dat ik heel lang ben, dus dat maakt het sowieso al makkelijker om groot in het doel te staan.”

Heb je na zaterdag al berichtjes gekregen van mensen die je normaal gesproken nooit hoort?

“Ja, WhatsApp en Instagram maakten overuren zaterdag! Ik kreeg alleen maar mooie en leuke reacties.”

Je staat al jarenlang onder de lat bij VVZ’49. Wat maakt deze club voor jou zo bijzonder?

“Deze club voelt gewoon als thuis. Ik ben er begonnen en ga er ook eindigen. Ik ben vier jaar bij SV Baarn gaan spelen om minuten te maken en heb het daar echt super gehad. Maar uiteindelijk kreeg ik toch een soort heimwee en wilde ik terug naar VVZ’49, ook al speelde de club op dat moment een klasse lager.”

Je hebt inmiddels ruim 100 wedstrijden voor VVZ’49 1 gespeeld. Welke wedstrijd staat je, naast afgelopen zaterdag natuurlijk, het meeste bij?

“Toch de kampioenswedstrijd van vorig jaar. We stonden bij rust met 2-0 achter, maar wisten de wedstrijd uiteindelijk helemaal om te draaien. De Posthoorn verloor in de laatste minuten van APWC en dat kregen we op het veld al mee. Daarna ging het helemaal los!”

Je werd eerder dit jaar uitgeroepen tot Man of the Match tegen De Posthoorn. Wat vind je mooier: zelf uitblinken of met het team een zwaarbevochten overwinning pakken?

“Ik hoef zelf niet zo nodig uit te blinken. Ik heb liever helemaal niks te doen, als we maar winnen. Maar als ik kan uitblinken én we pakken een mooie overwinning, dan is dat natuurlijk helemaal prachtig!”

Wat vind jij het mooiste aan keeper zijn, en wat is juist het allervervelendste?

“Het mooiste vind ik dat je als keeper een heel andere, maar ontzettend belangrijke rol binnen het team hebt. Je mag eigenlijk geen fouten maken en juist die druk maakt het stiekem heel leuk.

Echt vervelende dingen zijn er niet, maar op een koude, natte zaterdag weinig te doen hebben, kan behoorlijk irritant zijn.”

Ben je altijd keeper geweest, of was je vroeger eigenlijk een spits die niet kon scoren?

“Ik ben vanaf de kabouters al keeper. Eigenlijk omdat ik het zo leuk vond om de bal uit mijn handen te schieten. De spitspositie heb ik dus nog nooit geprobeerd. Maar wie weet, ooit!”

Welke keeper was vroeger jouw grote voorbeeld?

“Gigi Buffon! Daar was ik echt zwaar van onder de indruk. Dat kwam allemaal door de WK-finale van 2006. Daarna ben ik hem altijd blijven volgen.”

Je hebt ook de prijs voor minst gepasseerde keeper gewonnen. Hoeveel daarvan is jouw verdienste en hoeveel komt op het conto van je verdediging?

“Ik denk 80 procent voor de verdediging en 20 procent voor mezelf. Ik krijg zo weinig ballen op doel dat ik de verdediging na elke wedstrijd wel mag bedanken voor alles wat ze hebben voorkomen!”

Wie van je teamgenoten zou jij absoluut géén penalty laten nemen als je leven ervan afhing?

“Oef, dat is een moeilijke! Dan ga ik toch voor Floris de Boer van twee seizoenen geleden. Maar ik weet zeker dat als hij nu een penalty neemt, hij de bal gewoon binnenschiet. Want hij scoort vrijwel altijd, alleen twee seizoenen geleden even niet.”

Wie heeft na zaterdag het vaakst gezegd dat jij een standbeeld verdient?

“Gelukkig niemand, hahaha! Ik vind het al snel ongemakkelijk als mensen me heel veel complimenten geven.”

Stel dat jij bij VVZ’49 één wedstrijd in de spits mag spelen. Hoeveel doelpunten maak je?

“Dat hangt ervan af tegen wie we spelen, maar ik denk dat ik er best eentje in kan schieten. In ieder geval niet met mijn hoofd, want koppen kan ik echt niet!”

Wat is de grootste blunder die je ooit als keeper hebt gemaakt en waar je teamgenoten je nog steeds aan herinneren?

“Ik heb in de jeugd weleens een bal van vijftig meter over me heen gekregen en toen de zon de schuld gegeven. Daar hoor ik mijn vrienden nog steeds over!

Verder heb ik natuurlijk echt wel fouten gemaakt, maar daar zijn mensen gelukkig nooit meer op teruggekomen. Laat ik die dan ook maar niet benoemen, anders geef ik ze straks weer genoeg voer om me te pakken!”

Je bent geselecteerd voor het Soester Elftal. Wat betekent die erkenning voor jou?

“Dat is altijd leuk! Ik ken René Ribberink inmiddels wat beter en kan wel zeggen dat ik een goede band met hem heb. Daarom is het extra leuk dat hij de coach is. Ik heb er ontzettend veel zin in, mede omdat het bij VVZ’49 is!”

Wat zou je dit seizoen nog graag willen bereiken met VVZ’49?

“Meedoen om promotie zou fantastisch zijn! Er zit nog enorm veel rek in deze ploeg. Het zou geweldig zijn voor de club, maar vooral ook voor het team zelf, om zich verder te ontwikkelen.”

Als je één wedstrijd uit je carrière opnieuw mocht spelen, welke zou dat dan zijn?

“De degradatiewedstrijd tegen ’t Goy. Die zou ik graag opnieuw spelen, maar dan om hem wél te winnen!”

Wat moet er gebeuren om de bekerwedstrijd van afgelopen zaterdag nóg te overtreffen?

“Hetzelfde kunstje flikken, maar dan gewoon weer in de volgende ronde!”

En zoals altijd is het laatste woord voor jou. Bedankt voor dit interview!

“Jullie bedankt! Ik volg VMN al een aantal jaren en vind het echt geweldig hoe leuk jullie het amateurvoetbal in beeld brengen. Het zorgt voor een mooie verbroedering in de regio. Wedstrijden worden hierdoor nóg leuker, dus dank daarvoor!”

Foto’s: eigen archief Daan

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer