Zakaria el Biyar(SV Olympia'25), speler aan het woord

Na jaren op een hoger niveau te hebben gevoetbald, heeft hij nu bewust gekozen voor een andere invulling van zijn voetbalcarrière. Niet langer staan prestaties en verplichtingen op de eerste plaats, maar vooral het plezier in het spel.

Komend seizoen trekt hij daarom het shirt aan van SV Olympia'25. Een keuze die perfect aansluit bij wat hij zoekt, lekker blijven voetballen, minder verplichtingen en vooral nog een aantal mooie jaren op het veld staan met zijn voetbalvrienden.

Daarnaast wil hij meer tijd gaan investeren in zijn ontwikkeling als trainer. Hij wil de komende jaren ontdekken hoe die rol hem bevalt. De combinatie van zelf nog actief voetballen en tegelijkertijd ervaring opdoen als 'jeugd'trainer past uitstekend bij de fase waarin hij nu zit.

Zijn voetbalreis begon ooit als kleine voetbalkabouter bij Wasmeer in Hilversum. Via verschillende clubs deed hij veel ervaring op en beleefde hij mooie seizoenen. Nu kiest hij bewust voor een omgeving waar voetbalplezier, vriendschap en een goede balans met andere ambities centraal staan. Een keuze niet vanuit afscheid van het voetbal, maar juist om nog van het spelletje te kunnen blijven genieten. We zochten Zakaria deze week even op.

Hoi Zakaria, na veertien jaar op divisieniveau te hebben gespeeld, kies je ervoor om terug te keren naar Hilversum en bij SV Olympia’25 te gaan voetballen. Is de ambitie om op divisieniveau te blijven spelen een beetje afgenomen en kies je bewust voor een stap terug, of spelen er andere redenen mee?

Er zijn verschillende redenen die ertoe hebben geleid dat ik deze stap ga maken. Ik heb zeven jaar bij SDVB gespeeld en ik kreeg steeds meer moeite met het reizen. Ruim een half uur heen en een half uur terug, plus verre uitwedstrijden naar Groningen of de Duitse grens. Ondanks dat ik ben benaderd door ongeveer twaalf clubs, was het voor mij wel duidelijk dat ik óf bij SDVB zou blijven óf naar Olympia zou gaan. Daarnaast begon het ook weer af en toe te kriebelen om in Hilversum te gaan voetballen, zoals vroeger. Daarnaast is het erg leuk dat ik kan gaan voetballen met mijn beste vriend, Nouredinne Benhammou, maar ook zeker met een paar jongens die ik al vijftien tot twintig jaar ken, zoals Nassir, Okacha en Said.

Je hebt maar liefst veertien jaar op divisieniveau gespeeld, waarvan de laatste zeven seizoenen bij SDVB. Als je terugkijkt op die periode, waar ben je dan het meest trots op?

Het meest trots ben ik op de tijd bij SDVB. Natuurlijk dat we zijn gepromoveerd en een stabiele vierdedivisionist zijn geworden. Dit hebben we bereikt met zeventig procent jongens uit het dorp en dertig procent van buitenaf. Tegelijkertijd is het ook jammer dat we geen periodetitel hebben kunnen winnen.

Als je drie hoogtepunten uit die veertien jaar mag noemen die nog altijd op je netvlies staan, welke momenten zijn dat dan en waarom?

Bij SV Huizen gepromoveerd naar de Derde Divisie en de beker gewonnen.

Bij Ajax gepromoveerd naar de Derde Divisie en tegen FC Utrecht 1 gespeeld in de Johan Cruijff ArenA voor de KNVB Beker.

Bij SDVB gepromoveerd naar de Vierde Divisie, maar vooral ook dat we erin zijn gebleven, wat voorheen niet lukte.

Iets meer dan drie, maar dat mag wel toch?

Iedere voetballer kent hoogtepunten, maar ook teleurstellingen. Wat is voor jou het grootste dieptepunt geweest in je carrière en hoe ben je daarmee omgegaan?

Persoonlijk denk ik aan een periode bij SDVB waarin ik binnen een paar maanden meerdere keren scheurtjes in mijn hamstrings kreeg. Doordat ik telkens te snel weer begon en direct volle bak ging, schoot het er steeds opnieuw in. Dat heeft me mentaal wel even te pakken gehad. Je gaat telkens denken dat het er zo weer in kan schieten. Maar goed, ik was zelf ook koppig door steeds te snel weer te veel te willen doen.

Waarin ben jij gedurende al die jaren als voetballer het meest gegroeid?

Fysiek ben ik wel sterker geworden en gegroeid, maar zeker niet in de lengte. 🤣

En wat heb je juist afgeleerd? Waar ben je rustiger of slimmer in geworden naarmate je meer ervaring opdeed?

Vrij weinig, haha. Op het veld ben ik nog steeds een klein jongetje dat veel plezier wil maken, geniet van het spelletje en wil scoren of assists geven.

Je hebt in al die jaren met veel goede spelers samengespeeld. Als je vijf spelers mag noemen van wie jij echt onder de indruk was of naar wie je met bewondering keek, wie zijn dat dan?

Nassir El Aissati. Ik denk dat de meeste mensen hem hier wel kennen of hebben zien spelen. Ik ken hem al twintig jaar en vroeger, op het pleintje, kon je al zien hoe goed hij was. Technisch sterk, een goede trap en heerlijke passes.

Aron Klaassen. Arie Kanarie ken ik ook al meer dan twintig jaar. Samen gespeeld bij Wasmeer en Huizen. Een hele goede voetballer die met zijn hoofd speelt en het spel goed kan lezen. Hij heeft een goede trap en kan ook nog eens uitstekend koppen.

Berry van ’t Land. Pfff, wat een stofzuiger op het middenveld. Maar zijn broertjes ook, dus eigenlijk heeft elk team een Van ’t Landje nodig.

Ricardo Mengerink. De Brian Brobbey van de Vierde Divisie. 🤣 Zo sterk zie je ze weinig, maar daarnaast ook technisch vaardig, met een goede trap, steekbal en schot.

Kenneth Misa-Danso. Een abnormaal snelle linksbuiten met een neusje voor de goal.

Als je drie spelers mag noemen met wie je binnen het veld de beste klik had, wie waren dat en waarom werkte dat zo goed?

Aron Klaassen. We hebben altijd een goede klik gehad, zowel op als naast het veld. Zoals gezegd begrijpt hij het spelletje goed en met zijn inzicht en goede passing was het altijd lekker om met hem te spelen.

Ricardo Mengerink. Geen idee hoeveel, maar hij heeft me heel veel assists gegeven. Ik wist bij hem precies wanneer en waar ik diep moest lopen en kreeg de bal altijd goed mee. Zonder te coachen of te roepen, dat is speciaal. Ook als ik mezelf vast dribbelde, kon ik hem altijd inspelen en weer doorbewegen.

Nassir El Aissati. De klik gaat er met hem komend seizoen komen. We kennen elkaar goed en ik verwacht een hoop assists van hem. Ook bij Nassir weet ik wanneer ik moet gaan lopen of wanneer hij je zoekt tussen de linies. Dus ik hoop voor hem dat hij dit leest.

Je staat bekend als een speler met veel intensiteit, beleving en winnaarsmentaliteit. Wat mogen de supporters van Olympia’25 komend seizoen van jou verwachten?

Precies wat je hier benoemt, mogen ze van mij verwachten. Dat is het minimale. Verder ben ik een doelgerichte speler die zin heeft om te beginnen bij Olympia. En natuurlijk maak ik altijd graag een gezellig praatje na de wedstrijd.

Je hebt veel gezien en meegemaakt in het amateurvoetbal op hoog niveau. Welk advies zou jij jonge talentvolle spelers willen meegeven die dromen van een carrière op divisieniveau?

Werk altijd hard, want je speelt wedstrijden zoals je traint. Investeer in jezelf. Ikzelf, maar ook jongens die ik eerder noemde zoals Aron en Nassir, waren vroeger niet weg te slaan van voetbalpleintjes. Daarnaast trainden we ook zelf extra in de vakanties.

Je hebt ook aangegeven meer tijd te willen investeren in het behalen van je trainersdiploma. Speelt die ambitie al langer, maar ontbrak het door het voetballen op divisieniveau simpelweg aan tijd om daar serieus mee aan de slag te gaan? Zie jij jezelf na je actieve voetbalcarrière ook echt het trainersvak ingaan?

Dat moet ik nog gaan meemaken en ervaren om te kijken of het echt bij mij past. Bij Olympia ga ik in ieder geval meekijken bij de jeugd. Vanuit daar zal ik voor mezelf een keuze maken of ik er daadwerkelijk iets mee wil gaan doen. Maar de kans is zeker aanwezig dat ik het trainersvak wil gaan leren en mezelf daarin verder wil ontwikkelen.

Als jij de achttienjarige Zakaria van toen één advies zou mogen geven, wat zou dat zijn?

Geef nooit op na een tegenslag. Als je jong bent, denk je soms dat één slechte wedstrijd of een moeilijke periode alles bepaalt. Maar juist hoe je daarmee omgaat, maakt het verschil.

Straks weer voetballen op vertrouwde Hilversumse bodem. Waar kijk je persoonlijk het meest naar uit wanneer je op zaterdag je tas pakt, op de fiets stapt en richting het Kininelaantje rijdt?

Ik denk dat plezier en hard werken een leuke combinatie gaan vormen. Ik heb het geluk gehad om tot nu toe bij elke club te promoveren en hopelijk gaat dat ook bij Olympia gebeuren. Daarnaast is het allemaal nieuw voor mij, maar waar ik vooral naar uitkijk zijn de wedstrijden tegen bijvoorbeeld Wasmeer. Dat blijft toch mijn oude cluppie en Aron speelt daar natuurlijk ook.