Stijn en Chiel Koekoek(NITA) duo interview

 Ooit begonnen bij v.v. Kockengen, maar inmiddels al jaren spelend voor N.I.T.A. Twee broers, twee verschillende karakters, maar binnen de lijnen met één gezamenlijk doel: winnen.

De één wat rustiger en bedachtzaam, de ander feller en uitgesprokener, maar zodra het fluitsignaal klinkt, staan ze zij aan zij in dienst van het team. Hun onderlinge band is voelbaar, net als hun winnaarsmentaliteit.

Afgelopen week zochten wij Chiel en Stijn Koekoek op en legden we hen een reeks vragen voor over hun voetbalverleden, hun ontwikkeling en natuurlijk hun samenwerking als broers binnen dezelfde selectie. Dat leverde mooie, openhartige en soms ook grappige antwoorden op.

Geniet van dit duo-interview met de gebroeders Koekoek.       

Stel jezelf eens voor?

Stijn:

“Hallo, ik ben Stijn Koekoek, 22 jaar, en ik woon sinds een halfjaar samen met mijn vriendin in Kockengen. Voetbal speelt al mijn hele leven een grote rol. Het is echt een belangrijk onderdeel van mijn leven geweest en nog steeds.”

Chiel:

“Ik ben Chiel Koekoek, 20 jaar, en ik woon mijn hele leven al in Kockengen. Ik heb een vader en moeder en twee broers: Stijn, die twee jaar ouder is, en Rens, 15, die op korfbal zit. Mijn broer Stijn en ik hebben altijd veel samen gespeeld en dat was vaak niet alleen plezierig, maar ook leerzaam. We vullen elkaar goed aan.”

Wie was vroeger de betere voetballer?

Stijn:

“Als kind was ik altijd ontzettend met voetbal bezig. Ik trainde veel en speelde overal: op straat, in het park, overal waar een bal lag. Chiel zat ook op voetbal, maar gaf er iets minder om. Toch was hij altijd veel talentvoller dan ik. Ik moest het vooral hebben van mijn conditie. Hij had een soort natuurlijk gevoel voor het spel waar ik soms alleen maar jaloers op kon zijn.”

Chiel:

“Stijn was inderdaad altijd superfanatiek en energiek. Ik zelf was iets bedachtzamer en rustiger. Dat verschil merk je nog steeds. In een wedstrijd is hij altijd vol gas, terwijl ik meer kijk en nadenk over het spel. Maar juist die combinatie maakt ons samen sterk.”

Hoe vaak hebben jullie vroeger ruzie gehad tijdens een potje voetbal op straat?

Stijn:

“Vroeger, en soms nu nog, hadden we best vaak ruzie tijdens een potje voetbal. Door mijn ADHD was ik vaak heel enthousiast en soms te ruig. Chiel kon daar soms gefrustreerd van raken, omdat ik vaak te fanatiek speelde. Maar meestal losten we het snel op.”

Chiel:

“Er waren wel eens botsingen of onenigheid, maar Stijn wist het meestal snel goed te maken. Waarschijnlijk omdat hij bang was dat ik anders zou stoppen. Uiteindelijk speelden we altijd weer door en hadden we veel plezier samen. Dat soort momenten hebben onze band alleen maar sterker gemaakt.”

Wat is typisch “Koekoek-gedrag” dat iedereen in de kleedkamer herkent?

Stijn:

“Typisch Koekoek-gedrag herkennen teamgenoten snel. Onze vader heeft altijd bij NiTA gespeeld, en veel mensen kennen hem nog. Wij hebben vaak van die typische opmerkingen of grapjes die in onze familie gewoon standaard zijn, en dat herkennen onze teamgenoten direct. Het is bijna een soort handtekening van ons.”

Chiel:

“We zijn redelijk snel met onze opmerkingen en best bijdehand. Soms zijn we zelfs een beetje ondeugend, maar dat hoort gewoon bij ons. Het zorgt altijd wel voor wat gelach in de kleedkamer.”

Wie van jullie is thuis het meest fanatiek… en wie het meest relaxed?

Stijn:

“Ik was vroeger vaak té fanatiek. Dat zorgde ervoor dat ik soms te hard of te lomp speelde, wat resulteerde in behoorlijk wat gele en soms zelfs rode kaarten. Gelukkig is dat nu een stuk minder. Ik probeer mijn enthousiasme beter te doseren.”

Chiel:

“Stijn wil altijd alles winnen, hij kan zich echt verliezen in een wedstrijd. Ik ben wat rustiger en introverter, maar op het veld wil ik natuurlijk ook winnen. Alleen laat ik het minder zien. Die verschillen vullen elkaar goed aan, vooral als we samen spelen.”

Kunnen jullie elkaar op het veld zonder te kijken vinden, puur op gevoel?

Stijn:

“In het begin was het wennen om samen te spelen. Maar nu gaat het erg goed. Ik speel altijd graag met Chiel omdat we elkaar intuïtief vinden in het veld. Hij legt de bal precies goed neer, zodat ik mijn snelheid kan gebruiken en kansen kan creëren.”

Chiel:

“Ik ben meer van de assists, terwijl Stijn vaak de afmaker is. Het is fijn om samen te spelen, we vullen elkaar goed aan. Buiten het veld kunnen we ook goed met elkaar overweg, dat maakt het extra leuk.”

Hoe is jullie “voetbaljeugd” geweest? Waar begonnen?

Stijn:

“Ik begon bij VV Kockengen toen ik mijn zwemdiploma B had gehaald en heb daar gespeeld tot mijn 17e. Daarna ben ik naar NiTA gegaan. Soms miste ik wel de vrienden die bij Kockengen bleven, maar tegen hen spelen is juist weer leuk.”

Chiel:

“Ik begon als kabouter bij Kockengen en ging op mijn 17e naar NiTA. Niet per se voor Stijn, maar omdat NiTA sportief sterker was en het een leuke club. Dat Stijn er al speelde, was natuurlijk extra leuk. We hebben nu al een paar jaar samen in één team gespeeld en dat bevalt perfect.”

Stijn, jij was keeper net als jouw vader, maar nu scoor je er lustig op los, wat is nu jouw positie eigenlijk? En wat is leuker? Scoren of toch een fantastische redding?

Stijn:

“Ik speel nu voorin en heb het daar erg naar mijn zin. Ik heb een tijd gekeept, maar daar kon ik mijn energie niet kwijt. Achterin heb ik ook gespeeld, maar daar kreeg ik vaak kaarten door mijn enthousiasme.”

Chiel, als centrale verdediger: wat is het irritantste type aanvaller om tegen te spelen?

Chiel:

“Ik speel vanaf dit seizoen in de verdediging. Een lange spits vind ik het irritantst, omdat ik zelf niet zo groot ben.

Als jullie van positie zouden moeten wisselen, wie zou het het langst volhouden?

Beiden:

Als we van positie zouden wisselen, zou dat ons waarschijnlijk niet veel uitmaken. We hebben beide op verschillende posities gespeeld en dat ging altijd goed.”

Wat was het lastigste moment in jullie NiTA-tijd?

Chiel:

“Het lastigste moment in mijn NiTA-tijd was mijn gebroken bovenbeen in februari 2024. Een half jaar uit de running was zwaar, maar mijn kijk op voetbal is er niet door veranderd. Ik speel gewoon hetzelfde en ben niet bang in een duel.”

Wat waarderen jullie het meest aan elkaars spel?

Stijn over Chiel:

“Hij kan altijd een bal precies goed neerleggen waardoor ik mijn snelheid kan benutten. Zijn doorzettingsvermogen is indrukwekkend.”

Chiel over Stijn:

“Stijn heeft enorm veel energie en kan in wedstrijden altijd iets forceren. Dat is echt zijn kracht.”

Wat maakt NiTA voor jullie speciaal?

Stijn:

“NiTA is speciaal omdat onze vader en ooms er hebben gespeeld. Mijn opa en oma wonen in Nieuwer Ter Aa en vroeger gingen we altijd kijken langs de lijn. Het is altijd gezellig en er worden leuke feesten georganiseerd.”

Chiel:

“Voor mij betekent NiTA een leuk en fanatiek team, een gezellige vereniging en natuurlijk de derde helft. Het is fijn om met familie en vrienden samen te spelen.”

Wat mag absoluut niet ontbreken op een NiTA-zaterdag?

Stijn:

“Wat niet mag ontbreken op een zaterdag? Naast de punten natuurlijk de gezelligheid. Het is een kleine club, iedereen kent elkaar, en dat maakt het extra leuk.”

Chiel:

“De twee drieën: de drie punten en de derde helft mogen absoluut niet ontbreken!”

Wie kan slechter tegen verlies?

Chiel:

“Stijn laat het meer merken als hij gefrustreerd is dan ik. Ik ben iets meer introvert, maar hij laat echt alles zien.”

Stijn:

“eeeuuhh, klopt”

Als jullie samen een bijnaam zouden hebben in het team, hoe zou die heten?

Beiden:

“Als we een bijnaam zouden hebben, is dat gewoon ‘De Gebroeders Koekoek’.”

Tot slot, het laatste woord is voor jullie……………

Stijn:

“Ik heb het momenteel erg naar mijn zin bij NiTA en vind het super om samen met Chiel en onze neef Eric in één team te spelen. We hopen dit jaar te promoveren.”

Chiel:

“Daar sluit ik me helemaal bij aan.”

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer