Michael Bakkenes(VVZA), speler aan het woord

https://www.ocliance.nl/ interview met Michael Bakkenes

Naam?

Michael Bakkenes

Woonplaats? 

Zeewolde

Geboortedatum/plaats?

25-01-1988 in Amersfoort

Burgerlijke staat? 

Vader van 2 kinderen

Beroep?

Service Manager bij de specialist in vastgoedbeheer en huisvesting voor arbeidsmigranten: Flexvesting B.V.

Bij welke club ben je ooit begonnen met voetballen en wie was jouw eerste jeugdtrainer?

KVVA in Amersfoort. Mijn eerste jeugdtrainer kan ik me niet meer herinneren, maar de beste en leukste jeugdtrainers die ik heb gehad waren Herman Ising, Luciën ten Hoven en Severino Antersijn.

Bij welke club en onder welke trainer maakte jij je debuut in de senioren, weet je ook nog tegen wie en wanneer?

KVVA in Amersfoort, onder trainer Ron Paschedag. De tegenstander weet ik niet meer. Ik was 17 jaar en speelde op zaterdag nog mijn wedstrijden in de toenmalige A1 en op zondag deed ik mee bij het 1e.

Hoe is je senioren leven tot nu toe verlopen?

25/26 VVZA

24/25 VVZA

23/24 VVZA

22/23 HVC

21/22 VVZA

20/21 VVZA

19/20 VVZA

18/19 VVZA

17/18 VVZA

16/17 VVZA

15/16 VVZA

14/15 SO Soest

13/14 VVZA

12/13 VVZA

11/12 SO Soest

10/11 SO Soest

09/10 SO Soest

08/09 SO Soest

07/08 KVVA

06/07 KVVA

Huidige Club?

VVZA in Amersfoort.

Welke positie speel je nu maar wat is je favoriete positie?

Rechtsbuiten in een vrije rol. Deze positie speel ik de laatste jaren en is ook mijn favoriete positie.

Hoeveel uur actieve sport per week?

+/- 8 uur.

Voor welke TOP sportman/vrouw in Nederland heb je veel respect?

Niet specifiek één sportman/sportvrouw. Ik heb respect voor sporters die hun niveau en kwaliteiten jarenlang kunnen volhouden en daarin tot de besten blijven behoren, in welke sport dan ook.

Hobby’s?

Voetbal, sporten, uit eten, vakantie, dingen doen met mijn kinderen.

Welke sport(en) naast het voetbal heeft jouw voorkeur?

Padel.

Naar wie kijk je graag in het profvoetbal?

Ik hou van spelers met speciale kwaliteiten, die uit het niets iets kunnen creëren en ook veel op intuïtie doen. Spelers waarvoor je naar het veld/stadion komt. En natuurlijk kijk ik ook naar spelers op dezelfde positie met veel assists en belangrijke momenten in een wedstrijd. Bijvoorbeeld Ronaldinho en Neymar. En tegenwoordig spelers als Lamine Yamal, Cherki en Dembélé. Ik kan ook genieten van absolute doelpuntenmachines zoals Kane en Haaland.

Favoriete eten?

Spaghetti/pasta.

Favoriete drank?

Frisdrank en af en toe een Malibu’tje.

Michael, je komt uit de jeugd van KVVA en bent via SO Soest uiteindelijk bij VVZA terechtgekomen, waar je inmiddels al zo rond de 15 seizoenen speelt

Laten we beginnen bij het heden, hoe gaat het met je lichaam. Voel je je nog fit en herstel je goed na wedstrijden of merk je dat het toch steeds wat meer vraagt?

Lichamelijk mag ik niet klagen. Ik voel me nog fit en het herstel na trainingen en wedstrijden is goed te doen. Natuurlijk merk je af en toe wat meer pijntjes en klachten aan de rug of hamstring, maar dit is echt minimaal. En anders plan ik een afspraak in bij onze topfysio Berry Peeters.

Met 38 jaar ben je de nestor van de ploeg. Kun je de jonge jongens nog goed bijhouden, of moet je soms slimmer spelen om het verschil te compenseren?

Bijhouden qua pure snelheid en de intensiteit de volle 90 minuten lang is niet meer hetzelfde. Ik moet ook zeggen dat dit nooit mijn grootste kwaliteit is geweest en dat ik altijd mijn momenten vooral aanvallend heb gekozen. Bij veel trainers heb ik ook mogen kiezen, waardoor mijn kwaliteiten aan de bal het best tot uiting komen. Natuurlijk ga je met de jaren ook slimmer spelen in het kiezen van positie, de manier van drukzetten en het uitvoeren van taken. Dat moet een bepaalde wisselwerking zijn binnen het team, waarin iedereen zijn eigen kwaliteiten heeft.

Hoe kijk jij naar de mentaliteit van de hedendaagse jeugd, is dat iets waar je je soms aan stoort, of zie je juist ook positieve ontwikkelingen?

De mentaliteit is flink aan het veranderen de laatste tijd. Of dat goed of slecht is, laat ik in het midden. Dat is voor iedereen persoonlijk ook anders. Ik kijk hierin vooral naar mezelf en kan mezelf daarin weinig verwijten.

Neem jij binnen de selectie een rol op je richting de jongere spelers, praat je veel met hen in de kleedkamer of op het veld, en merk je dat ze daar ook echt iets mee doen?

Dit is niet iets waar ik bewust heel erg mee bezig ben. Het is een natuurlijk iets dat is ontstaan. Zeker gezien mijn leeftijd en ervaring praat ik wel met spelers. Dat is vooral in de wedstrijden, minder in de kleedkamer. Daar is het vooral plezier maken en muziek luisteren. In de wedstrijd gaat er wel een knop om dat er gepresteerd moet worden en probeer ik te helpen waar dat kan. Ik denk vooral dat de voetballende kwaliteiten nog altijd het verschil maken, waardoor er een bepaald respect en waardering is vanuit de spelersgroep en de club. Dat vind ik zelf het meest belangrijk.

Je begon je carrière bij KVVA. Waarom heb je destijds de keuze gemaakt om daar te vertrekken? Was het puur sportief of speelde plezier daar ook een rol in?

De keuze om naar een andere club te gaan was puur sportief. Het niveau van KVVA was destijds 4e klasse zondag en ik was benieuwd naar mijn persoonlijke plafond qua niveau. De keuze is toen op SO Soest gevallen. De keuzes die ik heb gemaakt zijn altijd op basis van gevoel en sportieve uitdaging geweest.

Daarna speelde je vier jaar bij SO Soest. Wat voor periode was dat voor jou en met welke spelers heb je daar samengespeeld, kijk je met een goed gevoel terug op die tijd?

Het was een leerzame periode waarin direct duidelijk te merken was dat de faciliteiten, accommodatie, trainingen en medespelers van een ander niveau waren. Ik heb daar met hele goede en bijzondere voetballers samengespeeld, ieder met zijn persoonlijke kwaliteiten. Denk hierbij aan Nico Verburg, Mustafa Aksit, Robert Roest, Bas Dreef, Jordy Brouwer, Gerdo Kuenen, Marcel Pietersen, Richard Pietersen en in een latere periode onder andere Ryendall Bitorina, Ali Coban en Maarten-Jan Belt. SO Soest is een mooie club met een geweldige accommodatie. Het was een periode van pieken, zoals het kampioenschap en veel speelminuten met goals en assists, maar ook van dalen met seizoenen met heel weinig speelminuten en plezier.

Vanaf je 24e speel je bij VVZA. Wat maakt deze club zo bijzonder dat je hier al bijna 15 jaar met zoveel plezier speelt?

Nee geen 15 jaar, dit is mijn 12e seizoen bij VVZA in totaal, met tussendoor nog een terugkeer naar SO Soest en een uitstapje naar HVC. VVZA vind ik bijzonder doordat ik me vanaf dag één heel erg welkom en gewaardeerd heb gevoeld. Niet alleen als speler, maar zeker ook als persoon. VVZA is een echte familieclub met een vaste groep mensen die er wekelijks te vinden zijn. Over het algemeen is er niet veel verloop binnen de spelersgroep en de randvoorwaarden zijn altijd tiptop in orde. Ik speel hier nog altijd met heel veel plezier en wil hier uiteindelijk ook mijn carrière afsluiten.

Hoe zou jij VVZA omschrijven voor iemand die de club niet kent, wat voor vereniging is het?

Een warme, hechte familieclub, waar je je snel thuis voelt en de waardering voelt. De donderdagavonden zijn altijd gezellig en niemand voelt zich te goed om iets te moeten doen. Al jaren is er een vaste groep mensen binnen de technische staf en ook de selectie, die al geruime tijd samen is met weinig verloop van spelers. Dat zegt genoeg, denk ik. Spelers voelen zich op hun plek, gewaardeerd en trots om in het zwart-wit te spelen.

Amersfoort heeft veel clubs. Heb je in al die jaren ooit serieus overwogen om nog een stap naar een andere club in de regio te maken behalve dan dat ene jaar naar HVC?

Zoals eerder benoemd heb ik tussendoor twee keer een kortstondig uitstapje gemaakt van één seizoen. Terug naar SO Soest om in de 1e klasse te gaan spelen na de degradatie bij VVZA. En naar HVC in Amersfoort om daar met een aantal vrienden samen te spelen, nadat het plezier en de motivatie een beetje verloren waren door privéomstandigheden. Uiteindelijk toch weer de keuze gemaakt om bij VVZA te gaan voetballen na een gesprek met de toenmalige trainer Sebastian Verhoeve en de vertrouwde omgeving binnen VVZA. Verder ben ik wel eens benaderd door andere clubs binnen Amersfoort, maar dat is nooit een serieuze optie geweest omdat VVZA echt mijn cluppie is.

Als je terugkijkt op je carrière, wat heb jij jezelf als voetballer aangeleerd in al die jaren?

Echt iets aangeleerd weet ik niet. Ik ben altijd een speler geweest die veel op intuïtie deed en nog steeds doet. Niet altijd gewaardeerd door alle trainers als ik mijn verdedigende taken wel eens liet lopen, maar ik denk dat juist mijn kwaliteiten zitten in het onvoorspelbare en mensen vrij voor de keeper zetten door middel van een actie, een pass of een voorzet. Dingen aanleren in de vorm van slimmer zijn, tegen een scheidsrechter praten en overtredingen uitlokken zijn wel dingen die je gebruikt uit ervaring. De snelheid en explosiviteit nemen natuurlijk ook af, dus daarin kies je anders positie in het veld en stem je dat af met je teamgenoten door meer ballen in de voeten te vragen en teamgenoten daarna weer in de diepte weg te sturen.

En misschien nog wel interessanter, wat heb je in de loop der tijd juist afgeleerd?

Trainers en andere oorzaken de schuld geven van weinig speelminuten. Uiteindelijk moet je die plek zelf afdwingen en ben je zelf de persoon die daar de meeste invloed op heeft. Je moet in de trainingen en in de wedstrijden laten zien dat een trainer niet om je heen kan door je voetballende kwaliteiten. De ene keer gaat dit ook makkelijker dan de andere keer, gezien het niveau waar je actief bent, de concurrentie en natuurlijk de klik die er wel of niet is met een trainer die de kwaliteiten wel of niet weet te herkennen en daar gebruik van wil maken.

Als je één ding opnieuw zou mogen doen in je voetballoopbaan, wat zou dat dan zijn?

Niets. Ik heb van geen enkele keuze spijt en ben trots op de carrière die ik heb, met het spelen bij mooie clubs.

Ben je ooit zwaar geblesseerd geweest, wat had je en hoe lang was het herstel?

Ik ben één keer langdurig geblesseerd geraakt doordat tijdens een duel mijn knieschijf uit de kom schoot en in de kleedkamer direct teruggeplaatst moest worden. Het herstel heeft ruim vijf maanden geduurd. Verder gelukkig vrij gebleven van hele zware blessures.

Of waren het meer kleine blessures waardoor je niet lang uitgeschakeld bent geweest?

Een aantal kleine blessures, met gelukkig een snel herstel.

Wat zijn jouw drie absolute hoogtepunten uit je senioren carrière?

Promotie met VVZA naar de 2e klasse, nacompetitiefinale tegen RKAV Volendam, seizoen 2012/2013.

Promotie met VVZA naar de 2e klasse, nacompetitiefinale tegen FC Abcoude, seizoen 2021/2022.

Kampioenschap met SO Soest naar de 2e klasse, seizoen 2009/2010.

En wat is je grootste dieptepunt geweest als voetballer?

De langdurige blessure die ik heb opgelopen, waardoor ik een aantal maanden niets kon doen behalve revalideren. En natuurlijk zijn degradaties altijd een smetje, al kijk ik daar altijd wel reëel tegenaan, je hebt geen 26 wedstrijden pech, dus de kwaliteit en mentaliteit zijn dan helaas niet goed genoeg gebleken. Al wil je natuurlijk altijd op een zo hoog mogelijk niveau spelen als team/club.

Met welke spelers heb jij ooit samengespeeld of tegen gespeeld waarvan je echt onder de indruk was? Noem er gerust drie tot vijf.

Dit vind ik moeilijk om een selecte keuze te maken. Ik heb met veel goede spelers samengespeeld, zoals eerder benoemd, ieder met zijn eigen specialiteiten en kwaliteiten. Ook op verschillende niveaus mogen spelen bij verschillende mooie clubs. Als ik dan een keuze moet maken, ga ik voor Jordie Brouwer, Marcel Pietersen, Maarten-Jan Belt, Wessel Schmidt en Freek Rubrech.

Welke drie wedstrijden uit jouw carrière zal je nooit vergeten, en waarom juist die?

VVZA – FC Abcoude, finale nacompetitie promotie 2e klasse, seizoen 2021/2022.

VVZA – RKAV Volendam, finale nacompetitie 2e klasse, seizoen 2012/2013.

AFC Quick 1890 – SO Soest, kampioenswedstrijd 2e klasse, seizoen 2009/2010.

Met welke doelstelling begon jij aan dit seizoen, en heb je dat voor jezelf waar kunnen maken of had het beter gekund?

We hadden gehoopt om na de degradatie van afgelopen seizoen mee te kunnen doen om de plekken voor promotie. Dat is door omstandigheden en door het missen van bepaalde kwaliteiten helaas niet gelukt. Dit was helaas al vrij snel in het seizoen duidelijk door te weinig punten en de concurrentie die al snel op grote afstand stond. Ook persoonlijk is dit niet het seizoen geworden zoals vooraf gehoopt en verwacht.

Hoe kijk jij naar je rol binnen het team op dit moment? Ben je nog vooral speler of ook een beetje mentor binnen de groep?

Ik voel me nog vooral speler en wil vooral door middel van mijn voetballende kwaliteiten het verschil maken en het team helpen. Daarnaast probeer ik de jongere spelers tips te geven. Andersom sta ik er ook altijd voor open als dat van toepassing is. Dit verloopt eigenlijk op een natuurlijke manier. Wel heb ik regelmatig contact met de trainers de afgelopen jaren voor input en feedback.

Merk je dat jouw ervaring in bepaalde wedstrijden echt het verschil kan maken voor het team?

Ervaring helpt bij het maken van bepaalde keuzes in het veld en in de communicatie met spelers op momenten dat dat nodig is om een resultaat te behalen. Vooral door mijn voetballende kwaliteiten probeer ik elke wedstrijd van waarde te zijn en het verschil te maken.

Hoe ga jij om met teleurstellingen nu je ouder bent? Verwerk je dat anders dan vroeger?

Ik denk niet dat daar heel veel verschil in zit. Ik kon en kan het altijd wel redelijk makkelijk van me afzetten. Soms is een tegenstander ook gewoon beter. Natuurlijk kan ik nog steeds chagrijnig zijn na een verloren wedstrijd. Ik doe er elke week nog alles aan om zo goed mogelijk te presteren, maar eenmaal in de kantine is de teleurstelling wel gezakt.

Hoe zie jij de ontwikkeling van het amateurvoetbal in al die jaren dat jij actief bent geweest? Is het veranderd, en zo ja, waarin het meest?

Het verloop van spelers naar andere clubs is de afgelopen jaren echt enorm toegenomen. Zelf ben ik niet een ‘clubhopper’ en ga ik niet elk seizoen naar een andere club omdat daar betaald wordt of mooie praatjes worden gehouden. Vandaar ook mijn lange tijd bij VVZA, met veelal een vaste groep en af en toe een welkome aanvulling.

Wat vind jij het mooiste aan het spelletje, waardoor je nog steeds doorgaat?

Het plezier onderling met je teamgenoten op dinsdag, donderdag en vooral zaterdag. Gezamenlijk een doel realiseren. En achteraf de gezelligheid in de kantine, ook na een nederlaag. Vriendschappen onderhouden. En zelf voetballen blijft gewoon supermooi.

Op hoeveel wedstrijden voor VVZA sta je inmiddels?

Ik denk inmiddels rond de 260 wedstrijden.

En als je je gehele senioren carrière neemt, spreek je dan van +/- 500 à 600 wedstrijden?

Poeh, goede vraag. Ik denk iets minder. In totaal ondertussen zo’n 20 seizoenen selectievoetbal, weinig blessures, over het algemeen altijd veel speelminuten (periode SO Soest uitgezonderd), en de coronaperiode tussendoor. Als je gemiddeld op 20-25 competitiewedstrijden zit per seizoen, reken maar uit.

Hoe lang denken we Michael nog in het selectievoetbal te zien, heb je daar zelf al een plan voor?

Dat bekijk ik per seizoen, hoe fit voel ik me nog, heb ik er nog plezier in en ben ik nog steeds van waarde? Volgend seizoen ben ik er in ieder geval nog bij.

Denk je al na over wat je na je actieve carrière gaat doen, blijf je betrokken bij het voetbal of neem je juist afstand?

Daar ben ik nog niet echt mee bezig. Eerst maar eens kijken hoelang ik zelf nog kan en wil blijven voetballen, en daarna kijken we wel verder. Mijn zoontje speelt in de jeugd bij VVZA, dus wellicht kan ik daarin iets betekenen.

Schuilt er een trainer, leider of begeleider in jou, of is het na je carrière echt klaar op het veld?

Dat weet ik nog niet. Daar gaan we na mijn actieve carrière eens over nadenken. Zoals gezegd speelt mijn zoontje momenteel in de jeugd van VVZA, dus wellicht kan ik daar iets mee, of misschien in de toekomst een rol binnen de club.

Dan nog dit, ik zie meerdere spelers in de regio met de naam Bakkenes, is dat familie van je?

Mijn broertje Roy is actief in de regio, momenteel bij Sparta Nijkerk. Jammer dat we nooit samen hebben gespeeld.

Tot slot, als jij terugkijkt op alles wat je hebt meegemaakt, waar ben je dan het meest trots op?

De mooie momenten van promoties en een kampioenschap en de wedstrijden die ik heb mogen spelen. Dat ik me over het algemeen gewaardeerd heb gevoeld voor mijn kwaliteiten en prestaties. En de vele vriendschappen die nog steeds actief zijn.

Michael laatste woord is voor jou?

Dankjewel voor dit leuke interview en de vermelding in het sterrenteam deze week. Heel erg leuk hoe actief jullie bezig zijn met de clubs binnen de regio en altijd leuk om de verslagen te lezen van de trainers en de wedstrijden.

Goed bezig en ga zo door!