Stan Wieser(OSM'75), speler aan het woord.

Promotie naar de 3e klasse, uitgeroepen tot Voetballer van het Jaar en al jarenlang een van de gezichten van OSM’75. Voor Stan Wieser viel dit seizoen alles op zijn plek. Als vaste waarde binnen de selectie speelde hij een belangrijke rol in het succesvolle seizoen van de ploeg uit Maarssen. Voor de clubman pur sang werd het een voetbaljaar om niet snel te vergeten, bekroond met zowel persoonlijk als teamprestige. Reden genoeg voor ons om terug te blikken met een van de grote smaakmakers van OSM’75. Wij zochten Stan op voor een gesprek over het afgelopen seizoen, de promotie en zijn verkiezing tot Voetballer van het Jaar.

Hoi Stan, van harte gefeliciteerd met de uitverkiezing tot Voetballer van het Jaar bij OSM’75 én natuurlijk met de promotie naar de 3e klasse. Mooie momenten in een bijzonder seizoen. Tijd om eens terug te blikken.

Voor de mensen die jou misschien wat minder goed kennen: stel jezelf eens voor.

Ik ben Stan Wieser, 27 jaar, geboren en nog steeds woonachtig in Maarssen. Daarnaast werk ik als manager bij de Albert Heijn.

Laten we gelijk met de deur in huis vallen. Je bent verkozen tot Voetballer van het Jaar bij OSM'75. Wat betekent deze waardering voor jou persoonlijk en hoe komt zo'n verkiezing binnen de club eigenlijk tot stand?

Het is natuurlijk een hele eer om verkozen te worden tot Speler van het Jaar en daarmee kom ik in een mooi rijtje namen terecht. Dat maakt het toch speciaal.

Persoonlijk heb ik het gevoel dat ik binnen de club al veel waardering krijg, dus het is niet zo dat ik dit “nodig” had, maar het blijft wel mooi om te zien dat je prestaties over een heel seizoen worden opgemerkt. Al had ik het ook leuk gevonden als mijn teamgenoot Mo el Alquioui deze prijs had gewonnen, die heeft echt een fantastisch seizoen gedraaid.

Hoe het precies wordt bepaald weet ik niet exact, maar volgens mij wordt dat intern door de staf gedaan.

Dan terug naar het begin. Afgelopen zomer kreeg de selectie te maken met een nieuwe staf en verschillende nieuwe spelers. Was het in het begin zoeken naar de juiste balans en automatismen? Wanneer viel alles op zijn plek, kun je een periode aanwijzen waarop jij dacht: nu begint het echt te draaien zoals we het voor ogen hadden?

Het was zeker even zoeken met z’n allen. Je begint eigenlijk vanaf nul met een vrij nieuwe groep en trainer + staf en dan merk je meteen dat automatismen nog moeten ontstaan.

Er waren vooraf ook veel verwachtingen van buitenaf, dat we “even kampioen moesten worden”, terwijl we nog niet eens echt samengespeeld hadden. Dat helpt eerlijk gezegd niet echt mee in het begin van het seizoen.

Gedurende het seizoen zag je af en toe echt wel goede fases waarin het klopte, maar daarna hadden we weer wedstrijden waarin het totaal niet liep. Dat maakte ons gewoon wat wisselvallig.

Het trainingskamp heeft wel echt geholpen. Niet zozeer alleen op voetbalgebied, maar vooral in de onderlinge band. Daarna had ik wel het gevoel dat we meer een team werden. Alleen bleef die constante er helaas niet het hele seizoen in zitten.

In de winterstop houdt de club altijd een evaluatie. Wat moest er volgens jullie beter, anders of worden bijgesteld? Wat was volgens jullie het belangrijkste verbeterpunt binnen het team?

Vooral de teamspirit en het samen vechten voor elkaar moest beter. Dat klinkt misschien simpel, maar het verschil tussen winnen en verliezen zit soms echt in die extra meter of net wel of niet voor elkaar doorlopen.

Omdat het een nieuw team was, moesten we daarin nog echt groeien. Je kunt niet verwachten dat dat meteen vanaf week één perfect is.

Een lang seizoen vraagt veel van spelers. Ben je het hele seizoen fit gebleven of heb je ook te maken gehad met blessures of andere tegenslagen?

Ik ben het hele seizoen fit gebleven en heb eigenlijk geen grote tegenslagen gehad. Alleen een schorsing gehad vanwege 5 gele kaarten, maar verder heb ik alles kunnen spelen.

Als ik terugkijk heb ik sowieso geluk gehad in mijn hele carrière tot nu toe aangezien ik eigenlijk nooit lang eruit heb gelegen met blessures. Hooguit af en toe een wedstrijdje missen, maar dat is echt minimaal geweest.

De promotie via de nacompetitie staat natuurlijk bovenaan. Maar als je daarnaast nog twee persoonlijke hoogtepunten van dit seizoen mag noemen, welke zijn dat dan?

Als eerste misschien niet helemaal persoonlijk, maar het trainingskamp naar het buitenland. Dit was de tweede keer dat we dit als club deden en het blijft een geweldige ervaring.

Als tweede de thuiswedstrijd tegen Focus’07, waarbij Wesley Sneijder meespeelde. Ik had nooit gedacht dat ik ooit het veld zou delen met een speler van zijn statuur. Dat is iets wat je niet meer vergeet.

Jullie moesten uiteindelijk jullie meerdere erkennen in Focus'07, terwijl jullie twee keer van hen hebben gewonnen. Moet ik dan concluderen dat jullie te veel punten hebben laten liggen in wedstrijden waarin dat eigenlijk niet nodig was?

Ja, dat kun je zeker zo stellen. We hebben gewoon te veel punten laten liggen in wedstrijden waarin dat eigenlijk niet had gehoeven.

Tegelijkertijd moet je ook eerlijk zijn: Focus’07 was extreem constant dit seizoen. Behalve tegen ons hebben ze bijna geen steken laten vallen. Dan ben je uiteindelijk ook gewoon de terechte kampioen.

Je bent een speler uit de eigen jeugd en inmiddels de langst spelende selectiespeler van de club. Wat maakt OSM'75 voor jou zo bijzonder? Zit de club echt in de familie en is het altijd vanzelfsprekend geweest dat je hier zou spelen?

Het was eigenlijk niet eens vanzelfsprekend dat ik überhaupt zou gaan voetballen, omdat ik vroeger volgens mijn ouders best slecht tegen mijn verlies kon en dat moesten eventuele teamgenoten ook ontgelden. Daardoor was teamsport even twijfelachtig. Gelukkig ben ik toch begonnen en eigenlijk nooit meer weggegaan. OSM is in de loop der jaren echt een deel van mijn leven geworden.

De club zelf heeft ook een mooie ontwikkeling doorgemaakt. Van een wat kleinere vereniging naar een plek met een echt sportpark en een sfeer waar je als speler trots op kunt zijn.

Als jij jezelf als speler moet omschrijven aan iemand die jou nog nooit heeft zien voetballen, wat vertel je dan?

Dan zou ik mezelf omschrijven als een vrij betrouwbare en harde werker. Iemand die altijd probeert zijn taken uit te voeren en niet snel opgeeft.

Als mensen Mark van der Maarel kennen, dan zou ik mezelf daar een beetje mee vergelijken. Misschien heb ik iets meer techniek, maar vooral dezelfde inzet, discipline en mentaliteit.

Dit seizoen was er veel aandacht rondom Wesley Sneijder. Jij hebt ook nog even met hem samengespeeld. Kun je in zo'n korte periode iets opsteken van zo'n speler? Wat viel jou vooral op?

Niet heel veel, eerlijk gezegd. We hebben één wedstrijd met hem gespeeld, en dat was ook nog eens tegen de koploper, wat niet altijd voor het mooiste voetbal zorgt.

Wat wel opvalt is dat iemand met zo’n carrière en een druk leven toch gewoon plezier heeft om een wedstrijdje mee te spelen. Dat is eigenlijk wel iets wat je altijd kunt waarderen.

Je speelt al jarenlang bij OSM'75. Heb je in het verleden ooit serieus overwogen om een stap hogerop te maken naar een andere club, of is dat nooit echt een onderwerp geweest?

Eén keer heb ik daar serieus over nagedacht en ben ik ook bij een andere club gaan meetrainen. Dat was uiteindelijk vrij snel duidelijk: niet mijn ding.

Daarna heb ik voor mezelf besloten dat zolang ik plezier heb en het goed voelt, ik gewoon bij OSM blijf. En dat is tot op de dag van vandaag nog steeds zo.

Hoe zou jij OSM'75 omschrijven aan een speler die overweegt om bij de club te komen voetballen?

OSM is een club die soms wat chaotisch en onvoorspelbaar kan zijn, maar juist daardoor ook heel leuk is.

Het is vooral een warme vereniging met veel gezelligheid, betrokken mensen en een echte teamsfeer. Iedereen kent elkaar en staat voor elkaar klaar, zowel op als naast het veld.

Na dit seizoen vertrekken er een aantal belangrijke en ervaren spelers. Maak je je zorgen dat de ploeg daardoor te veel ervaring verliest?

Nee, daar maak ik me geen zorgen over. Het is jammer dat ze vertrekken, want we hebben een mooi seizoen gehad waarin we promotie hebben gehaald.

Maar in het amateurvoetbal is dit normaal. Je weet nooit hoe lang iemand blijft spelen of bij de club blijft. Er staan altijd weer nieuwe spelers op om de gaten op te vullen.

Staan er alweer talenten klaar die de komende jaren kunnen doorstromen en hun plek in de selectie kunnen opeisen?

Er zijn al genoeg spelers aangetrokken en ook jongens uit de jeugd schuiven door, net als oud-spelers die terugkomen.

Ik heb er dus vertrouwen in dat er genoeg kwaliteit is om de gaten op te vullen. Wie dat precies wordt, mogen ze onderling uitvechten. Van een beetje concurrentie wordt niemand slechter.

De promotie is binnen, maar de uitdaging begint nu pas. Denk je dat de nieuwe selectie sterk genoeg is om zich in de 3e klasse direct te handhaven, of merk je binnen de club dat de ambities inmiddels alweer verder reiken?

Het doel was altijd om terug te keren naar de 3e klasse, omdat we vinden dat we daar als vereniging thuishoren. Dat heeft even geduurd, mede door een discutabele KNVB-beslissing, anders was het al eerder gebeurd.

Volgend seizoen wordt het vooral belangrijk om ons te handhaven. Alles wat daarboven komt, is mooi meegenomen. Maar we hebben ook laten zien dat we tegen sterke tegenstanders goed kunnen presteren, dus ik zie geen reden waarom dat niet opnieuw zou kunnen.

Al jarenlang onderdeel van de selectie, nu Voetballer van het Jaar én gepromoveerd naar de 3e klasse: waar ben jij persoonlijk het meest trots op als je terugkijkt op jouw tijd bij OSM'75 tot nu toe?

Vooral op de ontwikkeling die de club heeft doorgemaakt. Van een periode waarin het soms wat zoekend was, naar een duidelijke structuur en visie waar echt naartoe wordt gewerkt.

Dat maakt dat je nu onderdeel bent van een vereniging waar je echt trots op kunt zijn.

Wat zijn jouw persoonlijke ambities voor de komende jaren? Wil je jezelf nog verder ontwikkelen als speler, of lonkt stiekem de status van 'Mister OSM'75'?

Je hoeft me absoluut geen Mister OSM’75 te noemen 😄. Maar ik zie mezelf niet snel naar een andere club gaan.

Zolang mijn lichaam het volhoudt en ik plezier heb, blijf ik gewoon voetballen. Daarbij wil ik mezelf blijven ontwikkelen, als speler én als mens.

Als langst spelende selectiespeler heb je verschillende generaties spelers meegemaakt. Waarin verschilt deze groep volgens jou van de teams waarin je eerder hebt gespeeld?

De cultuur rondom het eerste elftal is de laatste jaren wel veranderd. Vroeger waren spelers vooral blij om überhaupt bij de selectie te zitten.

Tegenwoordig zie je sneller dat bij weinig speeltijd al gesprekken met andere clubs ontstaan. Gelukkig was dat dit seizoen nauwelijks aan de orde.

Zelf zat ik ook aan het begin van het seizoen op de bank, maar uiteindelijk heb je iedereen nodig om tot dit resultaat te komen.

Als jij één speler uit de huidige selectie zou moeten noemen die volgens jou komend seizoen echt gaat verrassen in de 3e klasse, wie kies je dan en waarom?

Dan kies ik Adam el Alquioui. Hij komt uit de O23 en heeft al een paar keer zijn klasse laten zien dit seizoen. Ik denk dat hij volgend jaar zomaar het verschil kan gaan maken.

Stan, laatste woord is voor jou.

Ik wil iedereen binnen de club bedanken die heeft bijgedragen aan dit seizoen. Van spelers en staf tot vrijwilligers en supporters. Uiteindelijk doe je het met elkaar. Een speciaal bedankje gaat uit naar mijn vader, die al jarenlang trouw langs de lijn staat als mijn grootste supporter. Soms positief, soms kritisch, maar altijd aanwezig. Op naar een mooi seizoen in de 3e klasse.