Ruben Noordam, donateur scheidsrechter aan het woord.

Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord.

Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort.

We kozen ditmaal de wedstrijd Lopik-JSV Nieuwegein waar donateurscheidsrechter Ruben Noordam voor was aangesteld.

Hoe beleefde Ruben de bekerwedstrijd tussen Lopik en JSV Nieuwegein? Een aantrekkelijke ontmoeting op natuurgras, waarin vijf doelpunten vielen en de beslissing pas in de slotfase tot stand kwam. Ruben neemt onze leden mee tijdens zijn voetbalmiddag.

Onder prima weersomstandigheden stapte ik rond 13.00 uur op de fiets richting Lopik. Onderweg zie je van alles, maar in mijn hoofd ben ik dan al volop bezig met de voorbereiding op de wedstrijd.

JSV had een week eerder met 7-1 gewonnen, terwijl Lopik met 2-0 had verloren. Het kon dus best eens een interessante wedstrijd worden, zo was mijn gedachte.

Bij aankomst meldde ik mij in de bestuurskamer, waar ik vriendelijk werd ontvangen door de voorzitter. Onder het genot van een drankje vertelde hij over de ontbrekende krachten bij Lopik 1. Hun afwezigheid moest worden opgevangen door jonge spelers en voetballers uit het tweede elftal. Ook de bewuste keuze van Lopik om dit seizoen in West II uit te komen, kwam ter sprake.

Na een kwartier sloten de leiders van JSV aan voor een kop koffie en spraken we gezellig verder over het voetbal. Daarna was het tijd om naar de kleedkamers te gaan voor mijn uitleg, de pascontrole en vervolgens de warming-up.

Rond 14.30 uur konden we beginnen. De wedstrijd werd gespeeld op het hoofdveld, dat tot mijn genoegen uit natuurgras bestaat en er uitstekend bij lag.

Al na vijf minuten kreeg JSV een hoekschop. Lopik kreeg de bal niet goed weggewerkt, waarna de bezoekers uit de rebound de 0-1 konden binnentikken. Slechts drie minuten later gebeurde aan de andere kant vrijwel hetzelfde. Ook JSV verdedigde een hoekschop onvoldoende uit, waardoor Lopik de 1-1 kon maken.

Een heerlijk begin van de wedstrijd voor de supporters, die aan beide kanten in mooie aantallen aanwezig waren.

Daarna hielden de ploegen elkaar redelijk in evenwicht. Zowel Lopik als JSV probeerde van achteruit een opening te vinden en kreeg zo nu en dan een mogelijkheid. Na 38 minuten pakte de thuisploeg de voorsprong. Na een goed doorgekopte bal liep de aanvaller uitstekend door en passeerde hij de doelman: 2-1.

Met die stand gingen de teams rusten. JSV was zeker niet de mindere ploeg, maar Lopik maakte iets beter gebruik van de aanwezige ruimte en de mogelijkheden.

JSV voerde in de rust twee wissels door en ging in de tweede helft nadrukkelijker vooruit voetballen. Dat leverde na 55 minuten de gelijkmaker op, al volgde er vanuit Lopik wel protest.

Ik zag een duel waarbij een aanvaller en verdediger tegen elkaar botsten en allebei naar de grond gingen. Ik liet het spel doorgaan, waarna de 2-2 viel. Achteraf bleek dat de verdediger van Lopik in het gezicht was geraakt, maar dat had ik tijdens het duel helaas niet kunnen waarnemen. Ik heb mijn beslissing rustig uitgelegd. Daar was begrip voor, al bleef er bij enkele spelers vanzelfsprekend ook teleurstelling en onbegrip.

Lopik pakte de draad vervolgens weer op en kreeg wat meer ruimte. In die fase kwam JSV tijdelijk met tien man te staan na een gele kaart wegens onsportief gedrag. Veel voordeel wist Lopik daar niet uit te halen.

Nadat JSV weer compleet was, bleven beide ploegen op zoek naar de overwinning. Echt grote kansen waren schaars, maar uiteindelijk was het Lopik dat alsnog toesloeg en de wedstrijd met 3-2 naar zich toe trok. Op basis van de kansen was de thuisploeg iets gevaarlijker, al speelde ook JSV een prima wedstrijd.

Na 90 minuten en vijf minuten blessuretijd floot ik af. Ik bedankte mijn assistenten en gaf de meeste spelers een hand. Van beide kanten wensten we elkaar succes met de wedstrijden die nog gaan komen.

Na het douchen meldde ik mij nog even in de bestuurskamer. Onder het genot van een drankje sprak ik met de trainer en assistent-trainer van Lopik kort na over de wedstrijd. Daarna bedankte ik iedereen voor de gastvrijheid en stapte ik met een goed gevoel weer op de fiets naar huis.

Het was opnieuw een mooie voetbalmiddag!