Sander Molenaar, refdirect.nl, scheidsrechter aan het woord

Zoals iedere week volgen wij één van onze donateur scheidsrechter op de velden en dan wel een wedstrijd waar minimaal één donateur club bij aanwezig is! Ditmaal vroegen wij donateur scheidsrechter Sander Molenaar die de belangrijke nacompetitie wedstrijd Sc’t Gooi-VOP op neutraal terrein(Eemnes) onder zijn hoede heeft of hij met ons  zijn voetbalmiddag met ons wilde te delen.

Hoi Sander, hoe was je voetbalmiddag.

Een echte finale met alles erop en eraan

Op zaterdag 6 juni 2026 mocht ik de finale van de nacompetitie tussen 't Gooi en VOP op neutraal terrein bij SV Eemnes leiden. Een wedstrijd waarin voor beide ploegen ontzettend veel op het spel stond. Juist dat maakt dit soort wedstrijden bijzonder. De spanning is voelbaar, de belangen zijn groot en de emoties liggen vaak dicht aan de oppervlakte.

Samen met mijn neutrale assistenten verzamelden we ons ruim op tijd op de parkeerplaats om gezamenlijk naar binnen te gaan. Bij aankomst werden we gastvrij ontvangen door de voorzitter van SV Eemnes, waarna de voorbereidingen rustig konden beginnen. Na een kennismaking met de staf van beide teams en een correcte pascontrole was alles gereed voor de aftrap.

De sfeer rondom het veld was prachtig. Veel supporters hadden de weg naar Eemnes gevonden om hun ploeg te steunen. Nadat de rook van het vuurwerk was opgetrokken, kon de finale beginnen.

VOP schoot uit de startblokken en verraste vriend en vijand door binnen 25 minuten een 0-2 voorsprong op het scorebord te zetten. Toch liet 't Gooi zien waarom het de finale had bereikt. Vlak voor rust viel de aansluitingstreffer, waardoor beide ploegen met een 1-2 stand de kleedkamer opzochten en alles nog open lag.

Ook in de tweede helft bleef de spanning voelbaar. Na 68 minuten kwam 't Gooi op gelijke hoogte en leek de wedstrijd af te stevenen op een verlenging. Langzaam begon iedereen zich op een extra half uur voetbal in te stellen. Maar finales laten zich niet altijd voorspellen.

Diep in blessuretijd sloeg VOP alsnog toe. In de 94e minuut viel de 2-3, een doelpunt waar verschillend over werd gedacht en dat voor de nodige discussie zorgde. Toch bleef de beslissing staan. Met nog enkele minuten te spelen zette 't Gooi nog eenmaal alles op alles, maar echte kansen leverde dat niet meer op. Kort daarna klonk het eindsignaal en kon VOP het feest vieren.

Voor de arbitrage was het een wedstrijd waarin veel spanning zat, maar waarin de sportiviteit gelukkig de boventoon voerde. Natuurlijk waren er momenten waarop spelers en begeleiders hun emoties lieten spreken, iets wat bij een finale met zulke grote belangen hoort. Uiteindelijk bleef het binnen de grenzen van respect en kon de wedstrijd op een goede manier worden afgerond.

Na afloop werd er gedoucht en liepen we nog even naar de kantine. Daar bleek helaas geen ontvangst meer geregeld voor de arbitrage. Dat was jammer, zeker na een lange en intensieve middag waarop iedereen zijn bijdrage had geleverd aan deze finale. Uiteindelijk hebben we zelf nog een drankje besteld, teruggekeken op een mooie voetbalmiddag en vervolgens huiswaarts gekeerd.

Wat blijft is de herinnering aan een finale zoals een finale hoort te zijn: veel publiek, spanning tot de laatste seconde, vreugde bij de één en teleurstelling bij de ander. Dat zijn de momenten die het amateurvoetbal zo mooi maken.