Rico van Elst(VVZA), speler aan het woord

Rico van Elst grijpt zijn kans bij VVZA 1: ‘Hopelijk voelt Maik nu ook de druk’

Soms komt er een kans voorbij die je met beide handen moet aangrijpen. Voor Rico van Elst was dat afgelopen zaterdag het geval. Omdat zijn broer Maik niet helemaal fit was, kreeg Rico zijn kans in de spits bij VVZA 1. Met twee doelpunten liet hij meteen van zich horen. Voor de 27-jarige clubjongen, die al sinds de F’jes bij VVZA speelt, was het een bijzonder moment. Over de concurrentiestrijd met zijn broer, zijn terugkeer bij het eerste elftal, zijn liefde voor VVZA en zijn ambities voor dit seizoen vertelt Rico uitgebreid.

Stel jezelf eens voor?

“Ik ben Rico van Elst, 27 jaar en woon in Amersfoort. Ik voetbal al mijn hele leven bij VVZA en heb hiervoor al een aantal jaar in het eerste elftal gespeeld. Door mijn werk als jongerenwerker moest ik regelmatig in de avonden werken, waardoor het lastig was om dit te combineren met de trainingen. Dit jaar heb ik dat gelukkig weten op te lossen, waardoor ik weer fanatiek mee kan doen bij het eerste elftal.”

Rico, afgelopen zaterdag speelde je omdat jouw broer Maik niet helemaal fit was. En of het zo moest zijn, scoorde je ook nog eens twee keer. Hoe was dat voor jou?

“Het voelde erg fijn om de kans die ik kreeg op deze manier te benutten. Ik merk aan mezelf dat ik zulke kansen altijd probeer te grijpen. Met Maik voor je weet je dat die kansen namelijk nihil zijn. Dan moet je het juist van dit soort momenten hebben.”

Maik kennen we natuurlijk als de doelpuntenmaker van de familie. Heb je hem na die twee goals nog even laten weten dat hij moet oppassen voor zijn plek in de spits?

“Haha, ja, dat gesprek hebben wij eigenlijk constant. Maik scoort er vaak op los en ik zit er vaak achter. Nu was het eindelijk eens andersom. Hopelijk voelt Maik inmiddels ook een beetje de druk vanuit mij.”

Je bent van oorsprong helemaal geen spits. In de jeugd speelde je zelfs in de verdediging. Waar op het veld voel jij je tegenwoordig het meest thuis?

“Klopt. Ik heb altijd centraal achterin gestaan. Ik was een echte mandekker, maar wel altijd met het zicht naar voren. Bij de senioren hadden we op een gegeven moment een tekort aan aanvallers. Toen gaf ik aan dat ik ook voorin kon spelen. Met mijn snelheid, kopkracht en kennis als verdediger vond ik dat eigenlijk een ideale combinatie. Sindsdien ben ik niet meer teruggegaan naar de verdediging.”

Je hebt de afgelopen jaren regelmatig geschommeld tussen VVZA 1 en VVZA 2. Hoe heb je die periode zelf ervaren?

“Die periode was best onrustig. Ik wilde graag, maar merkte dat de concurrentie hoog lag. Tegelijkertijd heb ik erg genoten van mijn tijd bij VVZA 2, waar ook veel vrienden van mij speelden. Toch zoek ik altijd weer de intensiteit en mentaliteit van VVZA 1 op.

Ik voetbal al mijn hele leven bij VVZA en wil me daarom altijd inzetten voor de club, ook voor VVZA 2 als dat nodig is. Onder Sebastian Verhoeve heb ik mijn debuut gemaakt. Met Sebas had ik altijd eerlijke en open gesprekken. Ik gaf daarin mijn wensen aan en hij keek eerlijk naar wat er mogelijk was. Datzelfde gevoel heb ik nu ook onder Eric. Ik hoop dit seizoen mijn plek in het eerste elftal te kunnen krijgen en vooral gebruik te maken van de kansen die ik krijg.”

Inmiddels ben je weer aangesloten bij de selectie van het eerste. Voelt dat voor jou ook als een soort nieuwe kans?

“Zeker! Na een jaar waarin ik veel werkte en weinig voetbalde, besloot ik in de zomer de voorbereiding mee te doen om weer fit te worden. In eerste instantie was het de bedoeling om daarna bij VVZA 2 mee te draaien.

Tijdens de voorbereiding merkte ik dat ik fit was en lekker in mijn vel zat. Dat resulteerde ook in goals op de training. Uiteindelijk mocht ik aansluiten bij VVZA 1. Dat voelde voor mij echt als de kers op de taart na die voorbereiding.”

In 2023 speelde je ook samen met Maik in het eerste. Tegen SO Soest scoorden jullie toen allebei. Nu val jij voor hem in en maak je er twee. Is het extra bijzonder als je zulke momenten samen met je broer beleeft?

“Absoluut! Maik en ik zijn erg goed samen. De successen delen we met elkaar, net zoals de tegenvallers. Maik zat zaterdag ook op de bank. We zaten vooraf al te grappen: ‘Scoor er maar drie, dan hoef ik er niet in.’ Ik tekende ook voor twee, haha.

Het is heel speciaal om dit soort momenten met Maik te mogen delen. We vullen elkaar zowel op als buiten het veld goed aan.”

Maik vertelde destijds dat jullie elkaar op het veld makkelijk vinden omdat jullie vroeger veel samen hebben gespeeld. Hebben jullie nog steeds die automatische klik?

“Zeker! Die klik is er nog steeds. Ik ken de kwaliteiten van Maik en probeer daarop in te spelen en hem daarin te ondersteunen. De laatste jaren hebben we een stuk minder samen gespeeld, maar als broers zal die klik altijd blijven bestaan.”

Hoe is het eigenlijk om met je broer in hetzelfde elftal te spelen? Zijn jullie kritisch op elkaar of kunnen jullie voetbal na de wedstrijd makkelijk loslaten?

“We bespreken de wedstrijd achteraf vaak nog wel. Dat gaat eigenlijk alle kanten op. We bespreken wat goed ging, wat minder goed ging, hoe alles voelde en hoe we verder kunnen. Na onze eigen ‘analyse’ is het ook klaar. Vaak herkennen we bij elkaar dezelfde punten. We blijven tenslotte broers, haha.”

Een paar jaar geleden was Maik dicht bij een overstap naar Hoogland. Hij zei toen voor de grap: ‘Rico moet maar mee.’ Jij stond daar naar eigen zeggen wel voor open. Hoe serieus was dat eigenlijk?

“Van mijn kant was dat helemaal niet serieus. Ik ken mijn eigen kwaliteiten en weet ook dat ik voor Hoogland nog wel wat extra kwaliteit nodig zou hebben, haha. Wij genieten vooral van de tijd waarin we samen kunnen voetballen. Ik ben vooral blij dat Maik nog steeds bij VVZA speelt.”

Jullie spraken destijds ook over jullie droom om met VVZA geschiedenis te schrijven. Wat betekent deze club voor jou persoonlijk?

“Deze club voelt voor mij als thuiskomen. Sinds de F’jes voetbal ik al bij VVZA. Ik ken de mensen hier en zij voelen als familie voor mij. Ik heb al een aantal keer geprobeerd te stoppen vanwege tijdsgebrek, maar dat lukte telkens niet. Dat komt omdat ik het spelletje simpelweg te leuk vind, maar ook omdat ik bij deze club wil blijven.

Vanaf dit seizoen ben ik binnen de club ook begonnen als clubkadercoach. Dat doe ik samen met Marino. Ik wil graag dat de club kan blijven groeien en dat het gevoel dat ik zelf binnen VVZA ervaar, ook wordt overgedragen aan de jeugd.”

Je hebt inmiddels behoorlijk wat jaren bij VVZA meegemaakt, in zowel het eerste als het tweede. Zie jij jezelf als een echte clubjongen?

“Ja, ik zie mezelf absoluut als een echte clubjongen. Vroeger stond ik samen met mijn vader langs de zijlijn naar de wedstrijden van het eerste te kijken. Daar speelde bijvoorbeeld Michael Ouwerkerk. Het voelt voor mij speciaal dat ik nu nog steeds met dat soort mannen mag voetballen. Dit is een club waar ik blijf.”

Wat maakt VVZA voor jou een club waar je steeds weer graag bij het eerste of tweede aansluit?

“VVZA is een echte familieclub. Iedereen kent elkaar. Het voelt vertrouwd en veilig en er is ruimte voor je eigen ontwikkeling. Daarnaast spelen veel vrienden van mij hier in de selectie.

Ik heb ooit vanwege een verhuizing één training bij een andere club meegetraind. Dat voelde niet goed. Ondanks de afstand ben ik daarom gewoon bij VVZA gebleven.”

Is jouw rol binnen de club veranderd nu je ouder bent en al zoveel spelers en trainers hebt meegemaakt?

“Zeker. Ik ben gestart als clubkadercoach en probeer me op die manier in te zetten voor de trainers en jeugdleden van VVZA. Ik merk dat een club niet alleen door het voetbal zelf kan groeien en dat daar meer voor nodig is. Mijn achtergrond en kennis bieden mij de mogelijkheid om daar iets in te betekenen.

Voor de rest geniet ik nog steeds enorm van het voetbal en vind ik het mooi dat ik dat samen met veel vrienden kan doen.”

Wat wil je dit seizoen nog bereiken met VVZA 1?

“Ik hoop dat we dit seizoen kunnen promoveren. We zijn goed begonnen, dus hopelijk kunnen we dat vasthouden.”

Na afgelopen zaterdag moeten we natuurlijk afsluiten met de belangrijkste vraag: kunnen we Rico van Elst binnenkort vaker in de spits verwachten?

“Ik hoop het, haha. Ik probeer de concurrentie voor Maik een beetje op te schroeven en hoop natuurlijk dat de kansen blijven komen. Daarna ligt de keuze bij de trainer. In ieder geval heeft Eric er nu iemand bij die ook het net kan vinden.”

Hartelijk dank voor dit interview. Het laatste woord is voor jou…

“Bedankt voor het interview! Ik wil vooral blijven genieten van het voetbal, hard blijven werken voor mijn doelen en mezelf iedere wedstrijd blijven verbeteren. Ik hoop dat we als team nog veel mooie resultaten kunnen behalen en onze doelen kunnen bereiken!”

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer