Mike Berrens(Bunnik'73) het gesprek
- 5 dagen geleden
- 6 minuten om te lezen
Wie is toch die enthousiaste Mike Berrens bij Bunnik ’73?
Sinds dit seizoen behoort Bunnik ’73 tot de donateurclubs van Voetbal Midden Nederland. En het mooie daarvan is dat je niet alleen een nieuwe club beter leert kennen, maar vooral ook de mensen die erachter zitten.
Vanaf dag één werden we vanuit Bunnik voorzien van nieuws, foto’s en de nodige informatie. Eén naam dook daarbij opvallend vaak op: Mike Berrens. Iemand die er duidelijk voor zorgt dat zijn club de aandacht krijgt die zij verdient. Daar zijn wij bij VMN natuurlijk erg blij mee.
Maar ondertussen begonnen wij ons wel iets af te vragen: wie is die Mike eigenlijk binnen Bunnik ’73?
Voetbalt hij zelf nog? Is hij vrijwilliger? Teammanager? Zit hij achter de socials? Of kunnen we hem misschien beter omschrijven als een soort duizendpoot binnen de club die op verschillende plekken zijn steentje bijdraagt? Eén ding is in ieder geval duidelijk: stilzitten lijkt niet helemaal bij Mike te passen.
Wat we inmiddels wél weten: Mike is een enthousiast en betrokken clublid dat graag de handen uit de mouwen steekt. Het woord samenspel lijkt hem dan ook op het lijf geschreven. Want een voetbalclub draait niet alleen om de elf spelers die op zaterdag binnen de lijnen staan. Juist de mensen daaromheen zorgen ervoor dat een vereniging leeft.
Bij VMN zetten we daarom graag eens iemand in de schijnwerpers die bij zijn club duidelijk méér doet dan alleen een biertje bestellen aan de bar al sluiten we natuurlijk niet uit dat Mike daar óók zo nu en dan zijn bijdrage levert.
Maar wat doet deze Bunnikse duizendpoot nu precies? Hoog tijd om daar eens achter te komen.

We zochten Mike deze week op en vroegen hem naar zijn rol binnen Bunnik ’73, zijn betrokkenheid bij de club en vooral waar al dat enthousiasme vandaan komt.
Hoi Mike, voor de mensen die jou nog niet kennen: stel jezelf eens voor. Hoe oud ben je, waar woon je, wat doe je in het dagelijks leven en hoe ziet je privésituatie eruit?
Ik ben 36 en woon al mijn hele leven in Bunnik. Ik werk al bijna twee jaar in de metaalsector en daarnaast ben ik veel op de voetbalclub te vinden.
Waar ligt jouw eigen voetbalwieg? Is Bunnik van huis uit dé club binnen de familie of stroomt er ook bloed van andere verenigingen door de familie? Heb je zelf altijd gevoetbald en zo ja, bij welke clubs, op welke positie en wat voor type voetballer was je?
Ik ben door mijn ouders bij mijn geboorte ingeschreven bij Bunnik ’73, ook omdat mijn vader daar al 60 jaar lid is.
Mede daardoor voetbal ik al vanaf mijn derde à vierde bij dezelfde club. Ooit begonnen als linkshalf en linksbuiten, maar later is gebleken dat linksback mijn positie is.
Ik ben een vrij fanatieke voetballer die wel binnen de lijntjes kleurt. Redelijk snel op de lange afstanden, waarschijnlijk is dat ook de reden waarom linksback zo goed bij mij past. O ja, en mijn rechterbeen gebruik ik voornamelijk om te lopen; de magie zit in het linkerbeen. Mijn mooiste voetbalmoment? Het kampioenschap met het derde elftal in het seizoen 2018/2019. Mijn enige kampioenschap in 32 jaar voetbal, met mijn vader als trainer/coach. Hij is 30 jaar mijn leider/trainer geweest.
Tegenwoordig kennen we jou vooral als teammanager van Bunnik 2. Hoe ben je in die rol terechtgekomen en wat komt er allemaal bij kijken wat een buitenstaander misschien niet ziet? Is het organiseren en regelen jou meer op het lijf geschreven dan zelf als trainer voor een groep staan, of heb je in het verleden ook stappen in het trainersvak gezet?
Ik wilde, nadat ik afgelopen seizoen mijn 11-tegen-11-carrière heb afgesloten, graag nog wat voor het team betekenen.
Daarnaast helpt het Dennis, de trainer van de tweede selectie, zodat hij zich volledig op het voetbalgedeelte kan focussen en ik alle randzaken, zoals teamformulieren, ballen en het aanmelden bij de tegenstander, regel. Dit is eigenlijk mijn eerste echte rol. Ik kom op deze manier meer in mijn kracht. Ik heb een aantal jaar geleden tijdelijk de B2 getraind, maar ben toen gestopt omdat de combinatie met werk niet lukte.

Behoort Bunnik 2 eigenlijk tot de A-selectie en wordt er gezamenlijk getraind, of functioneren het eerste en tweede grotendeels als twee afzonderlijke teams? Hoe belangrijk is het tweede elftal binnen de totale selectie van de club?
In de basis is het tweede elftal de B-selectie, maar wel met een goede communicatie en samenwerking met de A-selectie en de O19-1. Zo hebben de A- en B-selectie de afgelopen tijd, lees: in de voorbereiding, samen getraind. Ook bij blessures en schorsingen bij de A-selectie staan we klaar om spelers uit te lenen, zoals het naar mijn persoonlijke mening hoort.
Het tweede elftal is zeker van waarde binnen de volledige selectie. De voltallige selectie kent elkaar al jaren, waardoor iedereen van zowel het eerste, tweede als ons derde na afloop samen in de kantine, door elkaar heen, de derde helft viert.
Hoe verloopt de samenwerking met het eerste elftal? Ik neem aan dat er gedurende een seizoen regelmatig een beroep wordt gedaan op spelers van het tweede. Hoe gaat dat in de praktijk en is er veel onderling overleg? En werkt het ook andersom wanneer jullie zelf spelers nodig hebben?
Eigenlijk heb ik dat hierboven al uitgelegd.
Je bent niet alleen teammanager van het tweede, maar doet ook de socials voor Bunnik. Wat doe je daarnaast nog meer binnen de vereniging? Hoeveel tijd steek je in een gemiddelde week in de club en kunnen we inmiddels wel stellen dat we met een echte clubvrijwilliger te maken hebben?
Dat denk ik wel. Ik draai gewoon mee in het barrooster dat voor de senioren is gemaakt, zoals het hoort. Niemand staat boven de club en we kunnen ieders hulp goed gebruiken. Ook heb ik voor een deel meegeholpen met het jubileum van de club. In het verleden heb ik bij EK’s en WK’s ook meegeholpen met ons Oranjehonk. Ik denk dat ik alles bij elkaar een paar uur per week in de club steek.
Vrijwilligers zijn voor iedere amateurvereniging onmisbaar. Hoe staat Bunnik er wat dat betreft voor? Kunnen jullie nog altijd putten uit voldoende mensen die bereid zijn de handen uit de mouwen te steken, of wordt het ook bij jullie steeds moeilijker om bepaalde functies en werkzaamheden ingevuld te krijgen?
Ik merk persoonlijk dat de vraag naar vrijwilligers binnen de club nog steeds groot is. Maar er staan ook nieuwe mensen op. Zo is er recent een nieuwe TC ontstaan met jongens uit de eigen selectie.
Als iemand van buitenaf jou vraagt: “Wat is Bunnik eigenlijk voor een voetbalclub?”, hoe zou jij de vereniging dan omschrijven? Wat maakt Bunnik volgens jou anders of bijzonder en wat moet iemand vooral een keer zelf komen ervaren om de club echt te begrijpen?
Bunnik is denk ik een hele sociale voetbalclub waar jong en oud op zaterdag rondloopt.
Er lopen vrijwilligers rond die er al liepen toen ik in de F’jes zat, tegenwoordig geloof ik JO8.
Hoe gezond is Bunnik als vereniging? Dan bedoel ik niet alleen sportief, maar ook organisatorisch en financieel. Wordt er binnen de club goed op de centjes gepast en zijn jullie vooral een vereniging die eerst kijkt wat verantwoord en haalbaar is voordat er grote sportieve plannen worden gemaakt?
Hier heb ik niet zoveel zicht op, maar ze zijn wel voorzichtig met de uitgaven.
Welke sportieve ambities leven er binnen Bunnik met de selectie? Is er nadrukkelijk de wens om stappen omhoog te zetten of beseffen jullie ook dat spelen op een niveau met veel regionale tegenstanders en mooie derby’s minstens zoveel waarde kan hebben? Waar ligt voor Bunnik volgens jou de juiste balans tussen ambitie, plezier en het karakter van de club?
Voor zover ik er zicht op heb bij het eerste elftal, is de ambitie om bovenin de vierde klasse mee te doen en te verrassen.
Wat betreft het tweede elftal: wij zijn sinds dit seizoen een klasse lager gaan voetballen, lees: vierde klasse reserve, om de lessen uit de derde klasse van vorig jaar toe te passen, het voetbalplezier terug te krijgen en iets meer te winnen. Bovenin meedraaien zou mooi zijn.
Even helemaal weg van Bunnik en het voetbal. Als er geen wedstrijd, training of socialmediabericht op je wacht, waar besteed je dan graag je vrije tijd aan? Welke hobby’s heb je en beoefen je zelf nog andere sporten, of is voetbal inmiddels meer dan voldoende om jouw sportieve agenda te vullen?
Ik wandel graag de Vierdaagse in Nijmegen, inmiddels 13 keer. Verder ben ik bij de thuiswedstrijden van FC Utrecht in De Galgenwaard te vinden. Ik houd het zelf bij 35+-voetbal. En een drankje op zijn tijd met vrienden doe ik ook zeker wel, haha.
Tot slot: je steekt behoorlijk wat tijd en energie in Bunnik. Wat zorgt ervoor dat je dat met plezier blijft doen? Is er voor jou binnen de club nog een rol of uitdaging die je ooit zou willen oppakken, of zit je als teammanager, socialmedia-man en vrijwilliger voorlopig precies op je plek?
Voorlopig moet ik eerst groeien in de rol van teammanager en daar heb ik enorm veel zin in.



Opmerkingen