Kevin Schaap(Zuidvogels), speler aan het woord.

Hij begon het seizoen als snelle buitenspeler, maar werd gaandeweg omgeturnd tot verdediger. Kevin is met zijn snelheid, loopvermogen en energie uitgegroeid tot een vaste waarde binnen Zuidvogels, ook al beleeft de ploeg een lastig seizoen. In dit openhartige interview vertelt hij over zijn terugkeer naar Zuidvogels, zijn ontwikkeling, de sportieve uitdagingen en zijn blik op de toekomst.

Hoi Kevin, na twee seizoenen bij Eemnes ben je teruggekeerd bij Zuidvogels. Wat was destijds de reden om SV Huizen(waar je inmiddels speelde) te verlaten? Ging het vooral om de kans om in een standaardteam te spelen, of speelde de factor ‘vrienden’ ook een grote rol?

“Ik ben inderdaad vanuit de O19 van Zuidvogels naar SV Huizen gegaan, omdat ik graag op een hoger niveau wilde spelen. Daar heb ik anderhalf jaar mee mogen draaien bij het eerste elftal, maar helaas begon ik vrijwel altijd op de bank. Ik merkte dat ik toe was aan seniorenvoetbal met veel speelminuten. Dat ik dit bij Eemnes kon combineren met voetballen met vrienden, maakte het voor mij een geweldige kans.”

Hoe kijk je terug op je periode bij Eemnes? Kun je spreken van twee mooie, maar ook leerzame jaren waarin je jezelf als speler hebt ontwikkeld?

“Ik kijk daar echt met een heel positieve blik op terug. Ik had al veel vrienden die bij deze geweldige club speelden, maar kan nu ook zeggen dat iedereen je bij Eemnes met open armen ontvangt. Het was een periode waarin ik me heb kunnen ontwikkelen op seniorenniveau, met duels tegen sterke, volwassen spelers en af en toe ook goede voetballende ploegen.”

Dit seizoen zoals gezegd, keerde je terug naar Zuidvogels, wanneer ontstond dat besluit? Had dat te maken met gesprekken met de technische staf en trainer Mark Bakker?

“In de loop van het seizoen sprak ik veel met Stephan Bakker en Quinten Bustamente, omdat ik wist dat zij bij meerdere clubs in de belangstelling stonden. Toen zij aangaven te vertrekken, dacht ik: dit is voor mij ook het moment om te kijken waar mijn kansen liggen. Ik heb meerdere gesprekken gehad met de technische commissie, die aangaf dat er plek voor mij was in de B-selectie, met de mogelijkheid om mee te trainen met de A-selectie. Uiteindelijk belde Mark Bakker mij op en hadden we een heel fijn gesprek, waarin we duidelijk onze verwachtingen naar elkaar uitspraken. In de voorbereiding heb ik me positief laten zien en na de bekerwedstrijd tegen Zeist kreeg ik te horen dat ze mij graag wilden doorschuiven naar de A-selectie.”

De eerste seizoenshelft zit erop en sportief gezien was die niet succesvol. Hoe kijk jij persoonlijk terug op deze periode, zeker omdat je twee klassen hoger bent gaan spelen?

“Ik heb in de eerste seizoenshelft bijna alle wedstrijden negentig minuten mogen spelen. Dat gaf me veel vertrouwen. Het was zeker aanpoten, maar ik had in de zomer hard getraind en was conditioneel in topvorm. Als linksbuiten wil je belangrijk zijn met goals en assists, en daarin had ik nog meer rendement kunnen halen. Wat ik vaak terug hoor, is dat ik enorm veel energie in de wedstrijd stop. Dat zie ik als een positief punt waar ik in de tweede seizoenshelft verder op wil bouwen. Hopelijk gaan we ons als team nu ook belonen met overwinningen. Daar heb ik alle vertrouwen in.”

De trainer moest al vroeg in het seizoen vertrekken. Als nieuwe speler lijkt me dat geen eenvoudige situatie. Had jij het gevoel dat de trainer de groep niet meer kon raken of motiveren, hoe was de trainingsopkomst in die periode?

“Ik was nieuw bij de groep, dus wat mij betreft had Mark niet weg hoeven gaan. Het was een hele fijne trainer die het beste in mij naar boven haalde en mij veel vertrouwen gaf. Dat voelde goed. De club heeft uiteindelijk anders besloten en dat kan ik vanuit hun perspectief ook begrijpen. Wel is er na zijn vertrek weinig veranderd, mede doordat we het hele seizoen kampen met veel blessures en vaak met een kleinere groep moesten trainen.”

Kan het zijn dat de oorzaak van de mindere resultaten ook bij het vertrek c.q. stoppen van dragende spelers zoals Ricardo Tat en Nigel van Zelst ligt en daar misschien onvoldoende op is geanticipeerd?

“Tuurlijk merk je dat. Een speler als Tat was een echte leider binnen het team en die mis je nu. Hij deed nog mee in de oefenwedstrijd tegen Victoria en dan zie je meteen wat voor invloed hij heeft.”

Inmiddels staat Charley Olf al enige tijd als interim-trainer voor de groep, maar ook onder zijn leiding blijven de resultaten uit. Waar wringt het volgens jou? Is de selectie te smal, zijn er te veel langdurig geblesseerden of ontbreekt het aan balans in de positionele bezetting?

“We hebben het hele seizoen al veel geblesseerden gehad. Dan kun je zeggen dat de selectie te smal is, maar dat weet je vooraf nooit. Feit is wel dat er veel belangrijke schakels zijn weggevallen. Spelers als Tat of Nigel van Zelst zoals ik al aangaf vang je niet zomaar op. We moeten als team keihard blijven werken en er alles aan doen om in de eerste klasse te blijven.”

Er zijn inmiddels versterkingen gehaald, bekende namen, maar ook spelers op leeftijd. Denk je dat dit voldoende is om het tij te keren en heeft dit ook te maken met het feit dat er weinig doorstroming is vanuit de jeugd, ondanks de aanwezigheid van meerdere O23-teams? Is het niveauverschil simpelweg te groot?

“Met de jongens die erbij zijn gekomen heb ik er alle vertrouwen in dat we ons gaan handhaven. Het zijn ervaren spelers die ons op sleeptouw kunnen nemen en waar ik als jonge speler veel van kan leren. We hebben een leuke B-selectie, maar de stap naar de A-selectie is groot en de omstandigheden maken dat nu extra lastig.”

Hoe hebben jullie de winterstop benut?

“We zouden op 3 januari beginnen met de voorbereiding om conditioneel top te zijn, maar door de sneeuw lukte dat niet en zijn we de sportschool ingedoken. Daarna zijn we op trainingskamp naar Spanje gegaan. Daar hebben we goed getraind en veel gedaan aan teambuilding. We evalueren eigenlijk het hele seizoen al goed en hebben met Mike Snoei ook de wedstrijd tegen Putten geanalyseerd, zodat we beter voorbereid zijn op KHC.”

In welke rol zien we jou in de tweede seizoenshelft?

“Mij is verteld dat ik me meer moet gaan richten op de linksbackpositie. Met mijn loopvermogen en aanvallende impulsen kunnen we daar gevaarlijker worden. Natuurlijk hoop ik op een vaste basisplek. Afgelopen zaterdag heb ik tegen Putten negentig minuten gespeeld als linksback.”

Aan welk punt werk jij zelf het meest aan?

“Ik moet rustiger worden aan de bal en vrijer gaan spelen, zonder te veel na te denken. Ik ben ervan overtuigd dat dat gaat lukken en mijn team helpt mij daar enorm bij.”

Wat was de doelstelling aan het begin van het seizoen en hoe is die nu bijgesteld?

“We wisten dat dit een zware poule zou worden en dat het lastig zou zijn, maar we dachten wel dat we mee konden doen in de middenmoot. Nu is handhaving het belangrijkste doel. Alles wat extra komt, is mooi meegenomen.”

Misschien een vreemde vraag maar waar ligt volgens jou de grootste kracht van deze selectie?

“Dat we als team bij elkaar blijven en positief blijven, ook in moeilijke tijden.”

Twijfel je wel eens of je de juiste stap hebt gemaakt?

“Dit was misschien niet het ideale moment om bij Zuidvogels te komen, maar ik heb misschien wel meer geleerd dan ik had verwacht. Ik had niet gedacht dat ik zoveel zou spelen. Tegelijk ben ik ook gaan nadenken over volgend seizoen. Ik heb goede gesprekken gehad met de technische commissie van Zuidvogels én met de nieuwe trainers van Eemnes. Zij kwamen met een sterk verhaal en hebben mij overtuigd. Volgend seizoen keer ik terug naar Eemnes en ik kijk er enorm naar uit om weer met mijn vrienden op het veld te staan.”

Het laatste woord is voor jou.

“Ik heb enorm veel waardering voor de supporters die ons blijven steunen, thuis en uit, ongeacht de resultaten. Ook wil ik iedereen binnen de club bedanken voor het vertrouwen. Wij gaan er als groep alles aan doen om Zuidvogels in de eerste klasse te houden, want daar hoort de club minimaal thuis.”