Jesse van 't Land(Nieuw Utrecht), speler aan het woord

Zes seizoenen lang was Jesse van ’t Land een vertrouwd gezicht bij BFC. Deze zomer koos de 28-jarige middenvelder echter voor een nieuw avontuur bij Nieuw Utrecht. Opvallend genoeg maakte ook trainer Roy Versluis de overstap van BFC naar de Utrechtse club.

Toeval? Jesse beweert van wel.

We spreken hem over zijn vertrek bij BFC, penalty’s opeisen, doelpunten in de slotfase, zijn gebrek aan snelheid, de opmerkelijke muzikale cultuurshock bij Nieuw Utrecht én natuurlijk die ene wedstrijd die al lang en breed omcirkeld staat in zijn agenda.

Jesse, stel jezelf eerst eens even voor. Wie is Jesse van ’t Land?

“Hoi! Ik ben Jesse van ’t Land, 28 jaar en woonachtig in Bussum. In het dagelijks leven zit ik in de detachering in het kredietbeheer en sinds dit seizoen voetbal ik bij Nieuw Utrecht.”

Zes jaar BFC en nu ineens Nieuw Utrecht. Was je toe aan een nieuwe uitdaging, of wist je gewoon niet hoe je je lidmaatschap bij BFC moest opzeggen?

“Haha, nee, ik had inderdaad geen idee hoe dat allemaal werkt met overschrijven. Toen mijn trainer Roy Versluis wegging, begon ik wel te twijfelen over wat ik het volgende seizoen wilde gaan doen. Uiteindelijk heb ik er lang over nagedacht, mijn gevoel gevolgd en na goede gesprekken met de club gekozen voor Nieuw Utrecht.”

Roy Versluis ging dus ook van BFC naar Nieuw Utrecht. Heeft hij jou meegenomen, of ben jij hem gewoon achterna gereden?

“Nee, eigenlijk hebben we het daar in eerste instantie helemaal niet over gehad. Pas in een later stadium, toen ik echt nog niet wist wat ik ging doen, hebben we elkaar gesproken. Toen kwam die mogelijkheid voorbij. Vervolgens ben ik bij Nieuw Utrecht op gesprek gegaan en van daaruit is het gaan lopen.”

Wat was moeilijker: afscheid nemen van BFC na zes jaar, of voor het eerst dat ‘verkeerde’ clubtenue aantrekken?

“Het voelt eigenlijk nog steeds niet echt als afscheid. Ik zal nog regelmatig bij BFC komen en sommige gasten spreek ik nog dagelijks. Maar goed, elkaar na zes jaar niet meer drie keer per week zien is stiekem ook wel even lekker, hoor.” 

Een definitieve breuk met BFC is het dus allerminst. Al zal dat gevoel vermoedelijk iets anders zijn wanneer zijn oude en nieuwe club straks tegenover elkaar staan.

Je bent middenvelder, maar je pikt regelmatig een doelpuntje mee. Zie jij jezelf stiekem als spits, of weet de trainer daar nog niets van?

“Afgelopen seizoen heb ik inderdaad aardig wat doelpunten gemaakt. Vooral penalty’s, hoor ik nu al veel mensen denken… maar ook die moeten erin! Haha. Mocht ik ooit op een lager niveau komen te spelen, dan denk ik dat spits uiteindelijk mijn positie gaat worden. Ik ben toch al niet de snelste, dus dat komt dan mooi uit.”

Tegen SDC Putten maakte je vorig seizoen in de 90e minuut de 2-2. Perfecte timing, pure kwaliteit, of gewoon 89 minuten energie sparen?

“Dat was natuurlijk perfecte timing én kwaliteit. Al zou het er ook mee te maken kunnen hebben dat ik na de 75e minuut te moe was om nog om te schakelen. Maar goed: hij moest er nog wel even in!”

Je hebt sowieso regelmatig vanaf de penaltystip gescoord. Ben jij zo’n speler die direct de bal opeist, of kijk je eerst even rond of iemand anders héél zenuwachtig wordt?

“Nee hoor, ik vind het juist leuk om penalty’s te nemen. Dus ik zal die bal wel opeisen.”

Over jou vallen regelmatig termen als ‘strijdvaardigheid’ en ‘vechtlust’. Klinkt mooi, maar betekent dat eigenlijk gewoon dat jij heel slecht tegen je verlies kunt?

“Ik kan inderdaad niet heel goed tegen mijn verlies. Gelukkig kan ik het na de wedstrijd wel redelijk snel van me afzetten.”

Wat is tot nu toe het grootste verschil tussen BFC en Nieuw Utrecht? En je mag niet ‘de kleur van het shirt’ zeggen.

“Dan denk ik toch de muziek. Ik ben van Nick & Simon en Mariah Carey naar Drake en allerlei andere rappers gegaan waarvan ik de namen nog steeds aan het oefenen ben.”

Na zes jaar BFC kende je daar waarschijnlijk iedere grasspriet. Heb je bij Nieuw Utrecht inmiddels ook al een vaste parkeerplek geclaimd?

“Haha, nee. Het parkeren is hier op wedstrijddagen net zo lastig als bij BFC…”

Wie bij Nieuw Utrecht denkt dat hij de DJ van het team is, terwijl werkelijk niemand daarom gevraagd heeft?

“Mervelinio Olijfveld…”

Je bent bezig aan je eerste seizoen bij Nieuw Utrecht. Heb je inmiddels al een boete gekregen?

“Nee, gelukkig niet. En dat wil ik graag zo houden.”

Wat is volgens je teamgenoten jouw meest irritante eigenschap als voetballer?

“Ik denk dat je dat beter aan hen kunt vragen.”

Een diplomatiek antwoord. Of strategisch ontwijkend. We zetten die vraag dus nog even door naar de groepsapp van Nieuw Utrecht.

Stel: 90e minuut, 1-1 en Nieuw Utrecht krijgt een penalty. Pak jij hem zonder twijfel, of begin je ineens héél geïnteresseerd je veters opnieuw te strikken?

“Ik zou hem zeker pakken. Alleen heb ik het gevoel dat er dit jaar meerdere jongens zijn die nét iets eerder bij die bal zullen zijn.”

Wat heb je liever: zelf een hattrick maken en met 4-3 verliezen, of dramatisch slecht spelen en in de 93e minuut per ongeluk de 1-0 binnenwerken?

“Doe dan maar per ongeluk die 1-0 maken. Maar dan moet het daarna natuurlijk wel 1-0 blijven. Anders had ik toch liever die hattrick gehad.”

Welke tegenstander in de Eerste Klasse staat bij jou nét iets dikker omcirkeld in de agenda?

“BFC uiteraard.”

Dat antwoord zagen we vreemd genoeg al een beetje aankomen.

Je mag morgen gratis één speler vanuit BFC meenemen naar Nieuw Utrecht. Wie wordt het? En waarom?

“Dan kies ik voor kantinebeheerder Jostein Ohm. Die blijkt namelijk ook nog aardig te kunnen voetballen, dus die is van alle markten thuis! En Olivier Blauw mag wat mij betreft de muziek overnemen.”

Als we Roy Versluis nu bellen en vragen wat jouw slechtste eigenschap als speler is, wat gaat hij dan zeggen?

“31681424659 😉”

We laten het aan de lezer over om te bepalen of dit daadwerkelijk het nummer van Roy is.

We spreken elkaar aan het einde van het seizoen opnieuw. Welke uitspraak durf jij nu te doen waar we je dan genadeloos aan mogen herinneren?

“Het hele seizoen fit blijven en minimaal vijf goals maken.”

Jesse, bedankt voor het gesprek. Zoals altijd is het laatste woord voor jou.

“Thanks voor de uitnodiging voor het interview! Hopelijk hebben jullie er wat aan. En ga vooral zo door met jullie betrokkenheid bij alle clubs uit de omgeving. Die omgeving wordt trouwens ook steeds breder!” 

En daarmee zit de eerste test van Jesse van ’t Land bij Nieuw Utrecht erop. De muzikale inburgering is nog volop gaande, een vaste parkeerplek ontbreekt en bij een penalty moet hij tegenwoordig blijkbaar iets sneller richting de bal sprinten.

Maar één ding staat vast: BFC – Nieuw Utrecht kan alvast met een dikke stift in de agenda.

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer