Jannis Karafillakis(Elinkwijk), speler aan het woord

Interview met Jannis Karafillakis; "Djustin moet eerst mijn schoenen betalen"

Als oudste speler van de selectie weet Jannis Karafillakis als geen ander wat ervaring waard is. De aanvoerder van Elinkwijk staat bekend om zijn fanatisme, zijn uitgesproken mening en zijn Griekse temperament. In een openhartig gesprek vertelt hij over voetbal, het ondernemerschap, zijn tijd bij het Griekse elftal en waarom sommige ploeggenoten voorlopig nog even van zijn aanvoerdersband af moeten blijven.

 Jannis, stel jezelf eens voor.

“Ik ben Jannis Karafillakis, 37 jaar oud, geboren in Utrecht en van Griekse afkomst. Sinds 1 januari 2013 ben ik eigenaar van restaurant Vino E Pane in Houten. Dat houdt me dagelijks aardig wat uurtjes bezig. Daarnaast voetbal ik al sinds mijn vierde levensjaar.”

Je bent inmiddels een van de oudere spelers van Elinkwijk. Wanneer besefte je voor het eerst dat je niet meer tot de jonge talenten behoorde?

“Het moment dat Aimane Lemrini tegenover me stond op de training. Tot dat moment voelde ik me eigenlijk nog een jonge speler. Na vijf minuten tegen hem wist ik dat ik officieel was doorgeschoven naar de categorie ‘ervaring’. Komend seizoen ben ik zelfs de oudste speler van de selectie, maar ik durf wel te zeggen dat ik nog altijd tot de fitste spelers behoor.”

Wie moet jij tegenwoordig vaker coachen: je medespelers of je eigen lichaam?

“Honderd procent mijn medespelers! Mijn eigen lichaam moet ik juist afremmen, omdat ik altijd te graag wil.”

Wat duurt tegenwoordig langer: herstellen van een wedstrijd of een avond in je restaurant?

“Een avond in het restaurant! Herstellen heb ik eigenlijk geen tijd voor, want na de wedstrijd ga ik vaak direct door naar het restaurant.”

Hoe vaak per seizoen zeg jij: “In mijn tijd deden we dat anders”?

“Minimaal vijfhonderd keer! We leven in een tijdperk waarin een heel andere mentaliteit heerst dan vroeger. Dat verschil is behoorlijk groot.”

Wat is het grootste verschil tussen de jonge Jannis en de huidige Jannis?

“Pfoe… ik denk toch de ervaring. Naarmate je ouder wordt en meer obstakels tegenkomt, vorm je jezelf en ontwikkel je je tot een completere versie van jezelf. Niet per se beter of slechter, maar wel completer. Die ervaring ontbreekt natuurlijk nog als je jong bent.”

Je bent al jaren een leider in het veld. Ben je ook degene die de muziek in de kleedkamer bepaalt?

“De afgelopen jaren hadden we veel jongens van ongeveer dezelfde leeftijd, waardoor we ook grotendeels dezelfde muzieksmaak hadden. Daardoor hoefde ik dat niet per se te bepalen. Komend seizoen krijgen we veel nieuwe en jongere spelers. Ik hoop alleen niet dat ze fan zijn van K3, hahaha.”

Welke ploeggenoot luistert het slechtst naar jouw aanwijzingen?

“Djustin Louwaars. Hij praat te veel en loopt voortdurend op mijn schoenen, maar betalen wil hij ze niet, hahaha.”

Wat is jouw geheime truc om een jong team rustig te houden?

“Zelf presteren en het goede voorbeeld geven. Tegenwoordig nemen spelers pas iets van je aan als je het zelf laat zien. Je merkt dat de huidige generatie minder waarde hecht aan hiërarchie.”

Ben je meer de coachende aanvoerder of de schreeuwende aanvoerder?

“Laat ik het erop houden dat ik niet schroom om beide kanten te laten zien.”

Welke ploeggenoot zou nooit jouw aanvoerdersband mogen lenen?

“Ik noem drie (oud-)ploeggenoten. Daan Verkroost, akelig jochie. Djustin Louwaars, zolang hij mijn schoenen niet betaalt. En Jori van de Merkt; dat is onze ChatGPT. Die weet altijd alles beter, haha”

Wat is Griekser aan jou: je temperament of je eetpatroon?

Honderdduizend procent mijn temperament. Al kan mijn eetpatroon er ook wat van.

Hoe vaak hoor je nog grappen over Griekse goden, souvlaki of vakanties?

“Jori van de Merkt is daar het perfecte voorbeeld van. Die maakte me tijdens elke training gek!”

Als Elinkwijk op trainingskamp naar Griekenland gaat, ben jij dan automatisch reisleider?

“Reisleider, vertaler, probleemoplosser, chauffeur… noem maar op!”

Welke Griekse eigenschap zie je terug in jouw manier van voetballen?

“Ik denk dat het er meerdere zijn: passie, trots, gedrevenheid en doorzettingsvermogen.”

Stel: je mag één Griekse voetballer uit de geschiedenis toevoegen aan Elinkwijk. Wie kies je?

“Ik kies voor een oud-ploeggenoot met wie ik tijdens mijn periode bij het Griekse elftal altijd de kamer deelde: Kostas Mitroglou. Een fantastische voetballer, met veel humor en bovendien een topgozer. En anders kies ik voor mijn toenmalige aanvoerder Sokratis Papastathopoulos. Dat was de perfecte aanvoerder.”

Welke Griekse club past het beste bij jouw karakter?

“PAOK Thessaloniki.”

Welke ploeggenoot zou het minst overleven tijdens een Griekse familiebijeenkomst?

“Jordy Stins. Hij wordt altijd emotioneel omdat hij stiekem ook Grieks wil zijn.”

Gyros of kapsalon?

“Gyros.”

Verdedigen of scoren?

“Scoren. Verdedigen doe ik al jaren.”

Utrecht of Athene?

“Athene!”

Aanvoerdersband of trainersjas?

“Aanvoerdersband. Ik ben nog veel te gretig om alles vanaf de zijlijn te moeten bekijken.”

Kunstgras of natuurgras?

“Natuurgras, maar dan wel een goed veld.”

Ouzo of een sportdrankje?

“Mag water ook?”

Jonge talenten coachen of zelf nog een beslissende goal maken?

“Jonge talenten coachen. Ik help anderen graag en het lijkt me fantastisch als spelers dankzij mijn ervaring de top kunnen bereiken. In mijn allerlaatste wedstrijd ga ik overigens wel egoïstisch voor die beslissende goal, hoor.”

Wat is de mooiste herinnering uit je carrière tot nu toe?

“Er zijn te veel mooie momenten om er één uit te kiezen, zowel op amateur- als op BVO-niveau. Toch zet ik de momenten met het Griekse nationale elftal altijd op nummer één. Uiteindelijk doe je het daarvoor: het hoogst haalbare bereiken en uitkomen voor je vaderland.”

Wat wil je dat ploeggenoten over tien jaar nog over Jannis Karafillakis zeggen?

“Ik hoop natuurlijk dat ze hebben genoten van mijn aanwezigheid. Als ploeggenoot, als aanvoerder, maar bovenal als mens.”

En heel belangrijk: hoe lang denk je zelf nog dat je doorgaat?

“Zo lang mogelijk. Maar laten we eerst hopen dat ik snel herstel van mijn langdurige blessure. Het is de eerste echte blessure uit mijn carrière en die houdt me inmiddels al een behoorlijke tijd aan de kant.”

Het laatste woord is voor jou...

“Voor nu wens ik iedereen een fantastische zomerstop toe. Voor komend seizoen hoop ik op een knallend jaar waarin we samen veel mooie momenten beleven en aan het einde van de rit een vreugdedansje kunnen doen!”

Exclusief voor VMN

Robyn de Boer