Fouad el Jebli(Overvecht De Dreef), speler aan het woord

41 jaar, een schat aan ervaring en nog altijd verliefd op het spelletje

Vorige week kreeg hij een verdiende plek in ons Sterrenteam. Maar Fouad El Jebli brengt bij Overvecht De Dreef meer mee dan alleen een goede wedstrijd. Met zijn 41 jaar, een flinke dosis ervaring en een voetballeven dat al op zevenjarige leeftijd begon, hoeft niemand hem nog uit te leggen hoe het spelletje werkt.

We spraken hem over zijn voetbalfamilie, de lessen van zijn vader, zijn terugkeer bij zijn oude club en het plezier dat hem nog altijd naar het veld trekt.

Hoi Fouad, stel jezelf eens voor?

„Ik ben 41 jaar en woon in Utrecht. Naast het voetbal werk ik in de financiële sector en breng ik veel tijd door met mijn gezin. Ook probeer ik regelmatig naar de sportschool te gaan en spreek ik graag af met familie en vrienden.”

Je komt uit een echte voetbalfamilie en bent de oudste van vier voetballende broers. Waar is die liefde voor het spel ontstaan?

„Mijn vader voetbalde zelf en was een echte voetballiefhebber. Het voetbal zat er bij ons thuis dus wel in. Ik ben ooit meegevraagd door een buurman die met zijn zoontje naar de training ging. Ik was toen zeven jaar en ben sindsdien eigenlijk niet meer van het veld te krijgen.

Mijn drie jongere broers voetballen allemaal. Eén van hen is doorgebroken en heeft op het hoogste niveau in Nederland gespeeld. We kijken ook regelmatig samen voetbal. Voorheen zaten we met z’n drieën voor de televisie of op de tribune om ons broertje te volgen.”

Bij welke club begon je en wie heeft jou in je jeugd het meeste bijgebracht?

„Ik ben begonnen bij VVOM, een club die inmiddels niet meer bestaat. Mijn vader raakte al snel betrokken en werd trainer. Hij heeft mij tot aan de A-jeugd getraind, dus van hem heb ik het meeste geleerd.

Ik heb op verschillende posities gespeeld en ben daardoor een allround speler geworden. Al die jaren voetbalde ik met vrienden. We hebben veel plezier gehad en veel bekers gewonnen. Plezier hebben, sportief blijven en toch die wil hebben om te winnen: dat waren belangrijke dingen.”

Waar maakte je jouw debuut bij de senioren en hoe liep je voetbalroute daarna?

„Bij VVOO mocht ik als A-junior onder Joop Veer mijn debuut maken. Vanaf dat moment speelde ik op zaterdag regelmatig twee wedstrijden.

Daarna heb ik een seizoen bij DWSU gespeeld en vervolgens een aantal seizoenen bij HMS. VVOO werd later VV De Dreef, dus uiteindelijk ben ik eigenlijk teruggekeerd bij mijn oude club.”

Welk hoogtepunt uit al die voetbaljaren staat je nog het meest bij?

„De promotie naar de derde klasse met HMS. We hadden een leuk team met goede voetballers. Het was mijn eerste seizoen bij de club en ik had zelf nog nooit de derde klasse bereikt. Dat maakte die promotie voor mij extra bijzonder.”

Hoe zou je jezelf als voetballer omschrijven? En wat kunnen ploeggenoten van jou verwachten?

„Ik ben een allround speler en speel vaak op de plek waar ik het hardst nodig ben. Op dit moment is dat centraal achterin. Vroeger was ik buitenspeler en heb ik ook veel op het middenveld gespeeld.

Nu ik wat ouder ben, is achterin spelen nog prima te doen. Vanuit die positie kan ik mijn medespelers ook goed coachen. Ik ben linksbenig en heb een prima schot, al is dat de laatste jaren wel wat minder geworden.” 😜

Ook met zoveel ervaring valt er nog iets te verbeteren. Waar werk jij zelf aan?

„Vooral aan fit blijven, zodat ik die jonge gasten kan bijhouden zonder blessures op te lopen. Dat betekent slim spelen, aan mijn conditie werken, zoveel mogelijk blijven trainen en gezond eten.”

Overvecht De Dreef speelde vorig seizoen niet in competitieverband. Hoe heb jij dat voetbaljaar ingevuld?

„Ik heb bij de 35+ meegedaan. Het was dus vooral een jaar van trainen en op vrijdagavond op een half veld voetballen. Het niveau was niet echt top. Ik ben blij dat ik nu weer op een heel veld competitievoetbal kan spelen.” 😅

Wat maakt Overvecht De Dreef voor jou een bijzondere club?

„Ik heb hier vroeger al jaren gevoetbald, toen het nog VVOO was. Vrienden vroegen me een aantal keren om terug te komen. Na een aantal seizoenen bij HMS leek het me een mooie stap om met mijn oude club te proberen hogerop te komen.

Dat is helaas niet gelukt, maar ik heb het ondanks dat wel heel erg naar mijn zin gehad.”

Je speelt er samen met je broer. Was dat een bewuste keuze? En met Khalid bij SV Olympia’25: zien we jullie ooit nog in één elftal spelen?

„We proberen een team te vormen dat bovenin kan meedoen. Mijn broertje kent hier ook veel spelers en wil graag zijn steentje bijdragen om de club te helpen.

Of we ooit met drie broers samenspelen? Ik zou dat heel tof vinden, maar ik acht die kans klein. Al weet je het natuurlijk nooit…”

Wanneer is dit seizoen voor jou geslaagd? Moet de ploeg meteen bovenin meedoen of eerst een stevige basis neerzetten?

„We moeten vooral volwassener worden en meer als team gaan spelen. We hebben veel jonge spelers die individueel goed zijn. Het is nu belangrijk dat we elkaars kwaliteiten beter benutten.

Stabiliteit is op dit moment belangrijker. Daarna kunnen we kijken of het realistisch is om bovenin mee te draaien. De kwaliteiten zijn in ieder geval aanwezig.”

Tegen JSV kregen jullie zaterdag een flinke tegenvaller te verwerken. Hoe kijk je terug op die wedstrijd en wat moeten jullie ervan meenemen?

„We moeten onze kansen benutten en proberen zelf het spel te bepalen. Tegen JSV hadden we weinig in te brengen. Zij waren veel beter en een maatje te groot voor ons.

In de eerste helft hielden we nog redelijk stand, maar vlak voor rust kwamen we op een 0-2 achterstand. Door blessures moesten we vervolgens anders gaan spelen en uiteindelijk hebben we een pak slaag gekregen.

We staan weer met beide benen op de grond. Het seizoen is alleen nog maar net begonnen. We hebben genoeg tijd om van onze fouten te leren en als team beter te worden.”

Hoe bereid jij je voor op een wedstrijd? Zijn er vaste rituelen?

„Ik probeer vooral voldoende rust te pakken. Verder heb ik geen vaste gewoontes. Ik stap het veld op en probeer zo lang mogelijk te genieten.”

Je mag vijf spelers een appje sturen om nog eens samen te voetballen. Wie nodig je uit?

„Als ik spelers mag kiezen met wie ik nooit heb gevoetbald, dan worden het R9, R7, Zidane, Ronaldinho en Marcelo.

Kies ik spelers met wie ik wel heb gespeeld, dan ga ik voor mijn broertjes Mounir, Youssef en Khalid, aangevuld met mijn teamgenoten Mohamed en Issam.”

Zie je jezelf later ook in een andere rol op het voetbalveld staan?

„Het lijkt me misschien wel leuk om iets met de jeugd te doen. Als assistent-trainer bijvoorbeeld.”

Stel: een weekend zonder voetbal. Waar treffen we Fouad dan aan?

„Dan doe ik iets leuks met mijn vrouw en kind, of ben ik gezellig bij familie en vrienden.”

Dan mag jij het podium verdelen: wie is de beste voetballer van jou en je drie broers? Je mag Khalid gerust een beetje op de kast jagen!

„Op één zet ik Youssef, op twee Mounir en op drie Khalid. Zelf kom ik op plek vier.”

Het laatste woord is voor jou. Wat wil je nog kwijt?

„Ik wil mijn teamgenoten bedanken. We moeten de wedstrijd tegen JSV snel achter ons laten en ons richten op de volgende tegenstander.”

Een bescheiden vierde plek in het familieklassement, maar nog altijd volop plezier tussen de lijnen. Fouad hoeft niet zelf in het middelpunt te staan om belangrijk te zijn voor zijn ploeg. Spelen waar hij nodig is, de jongere jongens helpen en samen proberen beter te worden: daarin klinkt zijn ervaring door.

Fouad, bedankt voor je open en mooie antwoorden. Veel succes met Overvecht De Dreef en vooral nog heel veel plezier op het veld!