Bart Aalbertsen(SVL), speler aan het woord

Bart geniet bij SVL: ‘Ik ben blij met hoe het nu gaat en verder zien we het wel’

Twee overwinningen uit de eerste drie competitiewedstrijden: bij SVL hebben ze alvast een mooie handvol punten op zak. Tijd om met Bart bij te praten. Over de seizoenstart, zijn plek op het veld, een beslissende strafschop én de boetepot. Want ook een shirt kan je geld kosten…

Hoi Bart, allereerst: hoe gaat het met je? De eerste competitieweken zitten erop. Hoe zijn die eerste maanden je bevallen en hoe ziet jullie trainingsweek er inmiddels uit?

“Het gaat goed. Tot de start van de competitie hebben we drie dagen in de week getraind. Nu de competitie weer is begonnen, trainen we alleen op dinsdag en donderdag en dat bevalt mij wel.”

Een nieuwe technische staf brengt vaak ook nieuwe ideeën mee. Wat merk jij daarvan in jouw eigen rol? Waar gebruikt de trainer je dit seizoen en hoe bevalt dat?

“Zeker, ik speelde vorig seizoen veel in de spits. Onder Mitch speel ik eigenlijk alles op de rechtsbuitenpositie. Wel meer als een soort tweede nummer 10, dus dat is voor mij een prima positie.”

Een fijne plek op het veld is mooi, maar in de kleedkamer moet natuurlijk ook alles een beetje lopen. Welke drie huisregels zouden bij jullie op de deur kunnen hangen? Oftewel: wanneer begint de boetepot te rinkelen?

“We hebben een paar regels waar een boete op staat. Hier drie voorbeelden: je shirt binnenstebuiten in de koffer doen, te laat komen bij de bespreking of training en je corvee niet uitvoeren.”

Er zijn de nodige jongens vertrokken en nieuwe gezichten bij gekomen. Dan ontstaat er toch weer een andere groep. Hoe voelt het voor jou om onderdeel te zijn van deze selectie en hoe is de sfeer onderling?

“Voor mij persoonlijk is het team dat we dit jaar hebben een stuk gezelliger. Vorig jaar hadden we best veel jongens die het voor mijn gevoel allemaal iets te serieus namen.”

Tegen Zuidvogels maakte jij het enige doelpunt van de wedstrijd. Dat is natuurlijk heerlijk: scoren en met drie punten van het veld stappen. Neem ons nog eens mee naar dat beslissende moment?

“We kregen een penalty en ik ben de eerste op het lijstje, dus dat is lekker! Ik maakte de penalty, maar onze keeper Joeri stond echt fantastisch te keepen. Hij heeft ons de drie punten bezorgd.”

Na de 2-1 nederlaag bij de competitiestart volgden een 1-0 en een 2-1 overwinning. Voor de mensen langs de lijn blijft het zo wel spannend tot het laatste fluitsignaal. Hoe verklaar jij die kleine verschillen? Zegt dat vooral iets over jullie wedstrijden of ook over de verhoudingen in deze poule?

“Nou, ik denk dat er veel ploegen zijn in onze competitie met ongeveer hetzelfde niveau. Dat niveau ligt in deze eerste klasse een stuk hoger dan vorig seizoen, dus ik geloof niet dat wij veel makkelijke wedstrijden gaan spelen.”

Met zes punten uit drie wedstrijden hebben jullie een mooie start te pakken. Dan zullen er langs de lijn vast al mensen voorzichtig vooruitkijken. Hoe zit dat in de kleedkamer? Wordt er al over een periodetitel gesproken of houden jullie elkaar nog met beide voetbalschoenen op de grond?

“Nee, dat zeker niet. De meeste jaren dat ik bij SVL in het eerste heb gevoetbald, was het altijd strijden tot de laatste wedstrijd. Met deze competitie kan dat ook gebeuren als je niet elke wedstrijd top bent. Ik ben dus blij met hoe het nu gaat en verder zien we het wel.”

Los van de punten wil je als ploeg natuurlijk ook steeds iets beter worden. Als je terugdenkt aan de eerste trainingsavonden en kijkt waar jullie nu staan: wat gaat er al lekker en waarin kunnen jullie nog de meeste winst boeken?

“We zijn als ploeg superfit en voetballend gaat het steeds beter. De meeste vooruitgang zit hem denk ik nog in het negentig minuten volhouden van onze speelwijze.”

We leggen de glazen bol toch nog heel even op tafel. Stel dat SVL ooit weer de stap naar de vierde divisie zet: hoe zou dat niveau bij de club passen? Is de vereniging daar volgens jou klaar voor, bijvoorbeeld qua faciliteiten, beleid en aansluiting vanuit de jeugd, of zou er nog het nodige moeten gebeuren?

“We hebben al een keer eerder in de vierde divisie gespeeld, dus de club kan dat wel aan. Alleen als ik onze competitie bekijk, dan hoeven de mensen bij de club zich nog geen zorgen te maken over de vierde divisie.”

Tot slot, Bart: het seizoen is nog lang, maar meestal staat er wel één wedstrijd op het programma waar je nét iets meer naar uitkijkt. Welke ontmoeting is dat voor jou en wat maakt die zo leuk?

“Er zijn vorig jaar een aantal jongens van ons naar Putten gegaan. Leuk om weer met hen op het veld te staan en een goede motivatie om nog wat meer ons best te doen!”