Alper Celmez(Nederhorst), speler aan het woord

We volgen zijn voetballoopbaan al jarenlang. Vanaf het Bussumse Allen Weerbaar, via Crailoo en Berestein, naar een nieuw hoofdstuk in het Berger landschap. Komend seizoen verdedigt Alper de kleuren van Nederhorst. Een stap die eerlijk gezegd ons verraste. Daarom zochten we hem deze week op voor een uitgebreid gesprek over wat hem o.a. ervan overtuigde om juist nu aan dit nieuwe avontuur te beginnen.

Hoi Alper, je rijdt misschien al jarenlang als rijinstructeur door het Bergense landschap. Heb je ooit gedacht: "Hier ligt ook een mooie voetbalclub, misschien sluit ik hier ooit mijn actieve selectiecarrière af?" Of is deze overstap uiteindelijk totaal onverwacht ontstaan? Want eerlijk gezegd zagen wij deze transfer niet aankomen. Kun je ons eens meenemen in het verhaal achter deze keuze? Waarom voelde dit voor jou het juiste moment om nog aan een nieuw avontuur bij Nederhorst te beginnen? Speelde het niveau waarop de club uitkomt daarin ook een rol, of waren er juist heel andere redenen die uiteindelijk de doorslag gaven?

Eigenlijk rijd ik er met mijn rijlessen bijna nooit langs 😅. Wel kom ik regelmatig in de omgeving tijdens mooie motorroutes en natuurlijk heb ik door de jaren heen vaak tegen Nederhorst gespeeld. Daardoor kende ik de club al wel.

De overstap kwam uiteindelijk vrij laat tot stand. Na twee mooie seizoenen bij ’t Gooi en de verloren finalewedstrijd merkte ik dat ik toe was aan een nieuwe prikkel. Ik had behoefte aan een nieuwe uitdaging en vond dit een mooi moment om een nieuw hoofdstuk te beginnen.

De belangrijkste reden voor mijn keuze waren uiteindelijk de mensen. Goede vrienden van mij, Yusuf Cinar en Kubilay Temur, hadden ook voor Nederhorst gekozen en waren erg positief over de club. Daarnaast ken ik trainer Michael van Brummelen nog uit mijn tijd bij FC Hilversum. Dat gaf direct een vertrouwd gevoel en maakte de keuze een stuk makkelijker.

Daarnaast is het natuurlijk ook mooi dat we een stap omhoog maken, van de vijfde naar de vierde klasse. Ik ben nog altijd ambitieus en wil mezelf blijven uitdagen.

Hoe verliepen de eerste gesprekken met de club en de trainer? Welke rol ziet hij voor jou binnen deze selectie en wat verwacht hij van jou als ervaren kracht? En had jij zelf direct een goed gevoel bij die plannen?

Tijdens de gesprekken kreeg ik meteen een goed gevoel. De club straalt ambitie uit, maar heeft tegelijkertijd een warme en gezellige sfeer én een hele mooie accommodatie.

Kende je al spelers binnen de selectie of stapte je echt een compleet nieuwe selectiegroep binnen?

Ja, ik kende zelf nog geen spelers binnen de selectie. Wel maken er naast Yusuf en Kubilay nog een aantal jongens de overstap naar Nederhorst, dus straks heb ik in ieder geval al een paar bekenden binnen de groep. Dat maakt het natuurlijk wel makkelijker om snel te wennen. Verder kijk ik er juist ook naar uit om de rest van de selectie te leren kennen en samen iets moois op te bouwen.

Komend seizoen wacht onder meer een weerzien met Altius, een club die je natuurlijk goed kent. Hoe kijk je uit naar dat affiche en wat verwacht je verder van deze competitie met derby's tegen onder andere Eemnes, Laren'99 en AH'78? Zijn dat juist de wedstrijden waarvoor je voetbalt, met veel publiek, bekende gezichten en gezonde sportieve rivaliteit?

Dat wordt natuurlijk een mooie wedstrijd. Het is altijd leuk om oude bekenden weer tegen te komen, maar zodra de wedstrijd begint, telt er maar één ding: winnen.

Ik kijk sowieso uit naar de competitie. Met derby's tegen clubs als Eemnes, Laren'99 en AH'78 krijg je vaak nét iets meer beleving. Er staan veel mensen langs de lijn, je komt bekende gezichten tegen en dat geeft die wedstrijden altijd iets extra's. Dat zijn de wedstrijden waarvoor je als voetballer graag op het veld staat.

De competitie kent daarnaast ook een aantal Amsterdamse ploegen die voor veel spelers uit de regio wat minder bekend zijn. Heb jij al een beeld van die tegenstanders? Ken je de clubs, of zie je dat juist als een leuke ontdekkingstocht?

Jazeker. AFC is natuurlijk al jarenlang een gevestigde naam in het amateurvoetbal. FCF is juist een heel ander verhaal. Die club is pas vorig seizoen begonnen en wist direct te promoveren. Dat maakt ze wel interessant om te volgen en ik ben benieuwd hoe zij zich dit seizoen gaan presenteren.

Jij brengt inmiddels een schat aan ervaring mee. Waar hoop jij komend seizoen vooral van waarde te kunnen zijn voor Nederhorst? Wil je ook buiten het veld een rol spelen in de begeleiding van de jongere spelers?

Ik hoop vooral van waarde te zijn door hard te werken en mijn ervaring in te zetten waar dat nodig is. Ik ben iemand die altijd het maximale uit zichzelf probeert te halen en dat ook van zijn teamgenoten verwacht. Als ik met mijn ervaring jongere spelers kan helpen of begeleiden, doe ik dat graag. Niet door de trainer uit te hangen, maar gewoon door het goede voorbeeld te geven en elkaar beter te maken. Uiteindelijk draait het voor mij om het team. Als we met elkaar een hechte groep vormen en iedereen bereid is om voor elkaar te werken, dan geloof ik dat we een mooi seizoen kunnen neerzetten.

Naast het voetbal run je al jarenlang met succes je eigen rijschool en ben je bovendien al jaren een trouwe topsponsor van Stichting MZS. Hoe combineer je het ondernemerschap met het ritme van trainen, wedstrijden en alles wat bij het selectievoetbal komt kijken?

Dat vraagt zeker om een goede planning, maar gelukkig heb ik mijn eigen rijschool en kan ik mijn agenda daar goed op afstemmen. Mijn motorrijlessen geef ik voornamelijk op maandag-, woensdag- en vrijdagavond, waardoor de trainingsavonden goed te combineren zijn. Op zaterdag geef ik, als het uitkomt, vaak nog één of twee rijlessen voordat ik richting de wedstrijd ga. Dat werkt voor mij prima.

Voetbal is altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven geweest en ik vind het mooi dat ik mijn passie voor het lesgeven kan combineren met mijn passie voor voetbal. Daarnaast ben ik al jarenlang met veel plezier topsponsor van Stichting MZS. Ik vind het belangrijk om iets terug te doen voor de regio en initiatieven te ondersteunen die mensen met elkaar verbinden.

Als je terugkijkt op jouw voetballoopbaan tot nu toe, overheerst dan vooral trots op wat je hebt bereikt of zit er ergens ook een stemmetje dat zegt dat er misschien nog meer in had gezeten? En als dat zo is, waar lag dat volgens jou aan? Ontbrak soms misschien nét die extra drive om alles uit jezelf te halen?

Ik kijk vooral met trots terug op mijn carrière. Ik heb bij mooie clubs gespeeld, veel geweldige teamgenoten gehad en vooral ontzettend veel plezier beleefd aan het voetbal. En het is nog niet over.

Natuurlijk denk je weleens: misschien had er nog meer ingezeten. Als ik terugkijk, was de voetbalwereld vroeger ook anders dan nu. Er waren veel minder persoonlijke trainers, begeleiding en mogelijkheden om jezelf buiten de club om te ontwikkelen. Daarnaast spelen de keuzes van je ouders op jonge leeftijd natuurlijk ook een grote rol. Achteraf gezien had ik misschien eerder buiten Hilversum en de regio moeten kijken, naar clubs waar het niveau hoger lag en waar ik mezelf nog verder had kunnen ontwikkelen.

Maar uiteindelijk heb ik nergens echt spijt van. Elke club en elke periode heeft mij gevormd tot de speler en persoon die ik nu ben. Ik heb veel mooie herinneringen gemaakt, bijzondere mensen leren kennen met wie ik nog steeds heel goed ben en beleef nog steeds enorm veel plezier aan het voetbal. Daarom kijk ik vooral vooruit. Ik voel me fit, ben nog altijd ambitieus en hoop ook bij Nederhorst weer een mooi hoofdstuk aan mijn carrière toe te voegen.

Je hebt in al die jaren met veel goede voetballers samengespeeld. Als je nog één keer een elftal mocht samenstellen en daarbij drie voormalige ploeggenoten mocht kiezen om naast je in het veld te staan, wie zouden dat zijn en waarom juist zij?

Dat is misschien wel de lastigste vraag van allemaal. Ik heb met zoveel goede spelers mogen samenspelen dat het eigenlijk niet eerlijk is om er maar drie uit te kiezen. Daarom noem ik er vijf, terwijl ik er zo nog twintig kan opnoemen. Niet alleen omdat ze goede voetballers zijn, maar ook omdat er altijd een goede klik was, zowel op als naast het veld.

Als ik puur naar kwaliteit kijk, dan springen Nassir Aissati en Okan Ozcelik er voor mij echt uit. Twee totaal verschillende spelers, ieder met zijn eigen kwaliteiten en op zijn eigen positie, maar in mijn ogen behoren ze tot de beste voetballers met wie ik ooit heb samengespeeld.

Daarnaast heb ik altijd een geweldige klik gehad met Samir Didouch en Enes Ünlü. Op én naast het veld voelde dat gewoon goed. We begrepen elkaar, hadden veel plezier en dat zag je ook terug in ons spel.

En als ik nog één naam mag toevoegen, dan is dat mijn broer, Oguzhan Celmez. Samen met je broer op het veld staan is iets heel bijzonders. Dat zijn herinneringen die je voor altijd meeneemt.

Uiteindelijk zegt het misschien wel genoeg dat ik moeite heb om me tot vijf namen te beperken. Ik heb het geluk gehad om met ontzettend veel goede voetballers én mooie mensen samen te spelen.

Zie jij Nederhorst als het laatste hoofdstuk van jouw carrière als selectiespeler of ben je iemand die nooit definitief de deur van het selectievoetbal dichtgooit? En als dat moment straks toch komt, hoe ziet jouw ideale voetbaltoekomst er dan uit? Blijf je actief in een vriendenteam of lager elftal omdat het spelletje blijft kriebelen, of verschuift de volledige focus naar je rijschool en het ondernemerschap?

Dat vind ik lastig om nu al te zeggen. Ik ben pas 32, word binnenkort 33 en voel me nog fit. Zolang mijn lichaam het toelaat en ik plezier blijf houden in het voetbal, wil ik mezelf op selectieniveau blijven uitdagen.

Op dit moment ligt mijn volledige focus op Nederhorst. Ik hoop hier een mooie tijd te beleven en samen met de club sportief iets neer te zetten. Wat er daarna komt, zie ik vanzelf wel. In het voetbal weet je nooit hoe dingen lopen.

Op het moment dat ik merk dat het selectieniveau niet meer bij me past, lijkt het me mooi om me aan te sluiten bij het vriendenteam van mijn broer. Hij speelt momenteel bij Laren en het lijkt me geweldig om op die manier weer samen op het veld te staan. Dan draait het vooral om plezier, gezelligheid en samen genieten van het spelletje.

Daarnaast zal mijn rijschool natuurlijk steeds een grotere rol blijven spelen. Dat is iets waar ik met veel passie aan werk en waarin ik de komende jaren verder wil groeien. Maar helemaal stoppen met voetbal? Dat zie ik eerlijk gezegd nog niet zo snel gebeuren.

Is er een seizoen uit het verleden waar je echt met trots als voetballer op terugkijkt? Welk seizoen, welke club en waarom juist dat seizoen?

Ik vind het lastig om één seizoen eruit te kiezen. Gelukkig heb ik bij meerdere clubs mooie jaren gehad. Met Allen Weerbaar heb ik een mooie periode gehad, met Olympia '25 twee keer en ook met 't Gooi twee keer.

Natuurlijk zijn dat leuke momenten, maar uiteindelijk zijn het niet de prijzen waar ik het meest aan terugdenk. Waar ik vooral trots op ben, is dat ik overal met veel plezier heb gevoetbald, mooie teams heb meegemaakt en veel vrienden aan het voetbal heb overgehouden. Dat is uiteindelijk veel meer waard.

Eén ding ontbreekt eigenlijk nog op mijn lijstje: een promotie. Dat heb ik helaas nog niet meegemaakt. Hopelijk kunnen we daar dit seizoen met Nederhorst verandering in brengen. Dat zou voor mij een hele mooie afsluiting van dit hoofdstuk zijn.

Tot slot, wanneer is dit seizoen voor jou persoonlijk geslaagd? Waar hoop je met Nederhorst te staan als we volgend voorjaar terugkijken op deze keuze en wanneer kun jij met een grote glimlach zeggen: "Dit was precies de juiste stap op het juiste moment"?

Voor mij is het seizoen geslaagd als we als team meedoen om de bovenste plekken en hopelijk promotie weten af te dwingen. Dat is uiteindelijk waar je het allemaal voor doet.

Persoonlijk hoop ik zoveel mogelijk wedstrijden te spelen, belangrijk te zijn voor het team en vooral met plezier te voetballen. Als ik aan het einde van het seizoen kan terugkijken en kan zeggen dat ik een bijdrage heb geleverd aan een succesvol jaar én dat ik me vanaf dag één thuis heb gevoeld bij Nederhorst, dan was deze overstap absoluut de juiste keuze.

En als we dat kunnen afsluiten met een promotie, dan zou dat helemaal mooi zijn.