Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Week 3, topscorer van het seizoen 2026-2027
UNIT14 Beveiliging, Topscorersklassement seizoen 2026-2027 Er zijn voetballers die eerst naar de uitslag van hun ploeg kijken. En er zijn spitsen. Die hebben dit klassement al openstaan voordat de scheenbeschermers uit zijn. “Ja, mooi hoor, die drie punten… maar staat die tweede van mij er al bij?” Je kent ze wel, onze haantjes. Een Rolex waarvan het garantiebewijs op Beverwijkse bazaar is achtergebleven, veertien karaats nepgoud om de nek en een gefinetunede Fiat Panda die klinkt alsof de spelersbus van Barcelona komt aanrijden. Het kapsel zit strakker dan de mandekking van de tegenstander. Nog even een geurtje op, een zalfje over de benen voor de glans en dan het veld op. De linksback ruikt ze al voordat hij ze gezien heeft. Ja, het zijn mannetjes, die bombers. Maar sinds vorig seizoen hangt er naast die gouden ketting nóg iets om hun nek: de verantwoordelijkheid voor het gebak! Een periodetitel in ons topscorersklassement betekent immers taart voor de ploeg. Dus als onze afmaker een paar weken droogstaat, begint de kleedkamer onrustig te worden. “Leuk dat je meevoetbalt, vriend, maar de slagroom komt niet vanzelf op tafel.” Afijn, de haarlak mag dicht, we gaan naar de doelpunten. Ze komen eraan, hoor! Gokhan Yasar pakte zijn goaltje weer mee. Issy Khalak blijft ook scoren en lijkt met een missie bezig. Die heeft de route naar het doel inmiddels zo goed gevonden dat zijn navigatie alleen nog maar “schieten” roept. Wie weet zien we hem binnenkort in ons Sterrenteam! 😉 Ook Dani van Soest prikte er weer eentje bij. Hij houdt de aansluiting keurig in de gaten, want je moet die andere goudhaantjes natuurlijk niet te ver uit het zicht laten lopen. Tim Klaasen Bos had wat meer haast: met een hattrick meldt hij zich weer in de huidige top tien. Drie keer raak, de wedstrijdbal onder de arm en thuis waarschijnlijk nog even vragen of iedereen wel heeft gehoord hoeveel hij er gemaakt heeft. Vertrouwde namen dus, die nu al hun slag slaan. Maar bovenaan zit voorlopig nog altijd Jonathan Vergara Berrio van TEC Tiel. Die kijkt vanaf de koppositie rustig toe hoe de achtervolgers hun kapsel in model brengen voor de jacht. Het klassement is weer bijgewerkt. Kijken maar, heren. En rustig met die gelvingers op het scherm!
- Week 3, minst gepasseerde ploeg seizoen 2026-2027
PVC VloerenKopen.nl Minst Gepasseerde Ploeg Waar zitten de sluizen al potdicht? Welke verdediging heeft de boel zo stevig dichtgetimmerd dat een spits bij aankomst liever nog even terugloopt naar de parkeerplaats? En bij welke keeper blijft het net zo schoon dat de materiaalman zich afvraagt of er eigenlijk wel gevoetbald is? Voorin mogen ze dan de mooiste vreugdedansjes oefenen, achterin wordt minstens zo belangrijk werk verricht. Dat laatste teentje tegen de bal, die kopbal uit de kruising of een verdediger die zich voor een schot gooit alsof de laatste schaal bitterballen op het spel staat. Alles om die nul vast te houden! De ploegen onder divisieniveau hebben inmiddels drie competitiewedstrijden achter de rug. Onze divisieclubs zijn al wat langer onderweg en hebben hun verdedigende kwaliteiten dus vaker op de proef moeten stellen. Tijd om te kijken wie achterin zijn huiswerk al keurig op orde heeft. Het PVC VloerenKopen.nl-klassement voor de Minst Gepasseerde Ploeg is weer bijgewerkt. Zoek jouw cluppie op en bekijk waar de aanvallers voorlopig hun tanden op stukbijten. Want scoren is lekker, maar samen de deur op slot houden geeft óók een heerlijk gevoel. Vraag dat maar aan de keeper!
- Week 3, meest scorende ploeg seizoen 2026-2027
Huisdierenservice Brownie, Meest Scorende Ploeg seizoen 2026-2027 Hoe staat het met de schutters? Welke ploeg heeft voorin de juiste voetbalschoenen aangetrokken en bij wie draait de doelpuntenmachine al op volle toeren? Een intikkertje bij de tweede paal, een knal van twintig meter of eentje die via drie benen tergend langzaam over de lijn hobbelt: ze tellen allemaal. En als die centrale verdediger bij een corner ook nog even zijn hoofd tegen de bal zet, mag hij zich óók met het feestje bemoeien. Want lekker voetballen is mooi, maar iemand moet die bal natuurlijk wel tegen de touwen jagen. Bij welke ploeg lukt dat tot nu toe het vaakst? Wie laat de keeper regelmatig vissen en de man van het scorebord overuren draaien? Het Huisdierenservice Brownie-klassement voor de Meest Scorende Ploeg is weer bijgewerkt. Zoek jouw cluppie op en kijk hoe scherp jullie staan. En voor wie nog wat achterblijft: zaterdag liggen er weer twee doelen klaar!
- Week 3, sportiefste ploeg seizoen 2026-2027
PHI International Sportiefste Ploeg seizoen 2026-2027 De bal heeft weer gerold, de scheidsrechter heeft weer gefloten en langs de lijn wist natuurlijk hier en daar iemand het nét iets beter. Hoort er een beetje bij, zolang we elkaar na afloop maar gewoon een hand kunnen geven. Gelukkig waren er weer volop ploegen die prima met de beslissingen van de scheidsrechter omgingen. Want waar gevoetbald wordt, worden fouten gemaakt. Door die spits die een grote kans mist, die verdediger die onder de bal doorgaat én soms door degene met de fluit. Helemaal kaartloos verliep het weekend niet. Hier en daar moest er toch een geel of rood exemplaar uit het borstzakje komen, om uiteenlopende redenen. Dat zien we terug in het PHI International-klassement voor de Sportiefste Ploeg, dat na de derde speelronde weer is bijgewerkt. Zoek jouw cluppie dus even op. Staan jullie er keurig bij of valt er nog wat te winnen? Ook op sportief gebied ligt het seizoen nog helemaal open!
- Bart Aalbertsen(SVL), speler aan het woord
Bart geniet bij SVL: ‘Ik ben blij met hoe het nu gaat en verder zien we het wel’ Twee overwinningen uit de eerste drie competitiewedstrijden: bij SVL hebben ze alvast een mooie handvol punten op zak. Tijd om met Bart bij te praten. Over de seizoenstart, zijn plek op het veld, een beslissende strafschop én de boetepot. Want ook een shirt kan je geld kosten… Hoi Bart, allereerst: hoe gaat het met je? De eerste competitieweken zitten erop. Hoe zijn die eerste maanden je bevallen en hoe ziet jullie trainingsweek er inmiddels uit? “Het gaat goed. Tot de start van de competitie hebben we drie dagen in de week getraind. Nu de competitie weer is begonnen, trainen we alleen op dinsdag en donderdag en dat bevalt mij wel.” Een nieuwe technische staf brengt vaak ook nieuwe ideeën mee. Wat merk jij daarvan in jouw eigen rol? Waar gebruikt de trainer je dit seizoen en hoe bevalt dat? “Zeker, ik speelde vorig seizoen veel in de spits. Onder Mitch speel ik eigenlijk alles op de rechtsbuitenpositie. Wel meer als een soort tweede nummer 10, dus dat is voor mij een prima positie.” Een fijne plek op het veld is mooi, maar in de kleedkamer moet natuurlijk ook alles een beetje lopen. Welke drie huisregels zouden bij jullie op de deur kunnen hangen? Oftewel: wanneer begint de boetepot te rinkelen? “We hebben een paar regels waar een boete op staat. Hier drie voorbeelden: je shirt binnenstebuiten in de koffer doen, te laat komen bij de bespreking of training en je corvee niet uitvoeren.” Er zijn de nodige jongens vertrokken en nieuwe gezichten bij gekomen. Dan ontstaat er toch weer een andere groep. Hoe voelt het voor jou om onderdeel te zijn van deze selectie en hoe is de sfeer onderling? “Voor mij persoonlijk is het team dat we dit jaar hebben een stuk gezelliger. Vorig jaar hadden we best veel jongens die het voor mijn gevoel allemaal iets te serieus namen.” Tegen Zuidvogels maakte jij het enige doelpunt van de wedstrijd. Dat is natuurlijk heerlijk: scoren en met drie punten van het veld stappen. Neem ons nog eens mee naar dat beslissende moment? “We kregen een penalty en ik ben de eerste op het lijstje, dus dat is lekker! Ik maakte de penalty, maar onze keeper Joeri stond echt fantastisch te keepen. Hij heeft ons de drie punten bezorgd.” Na de 2-1 nederlaag bij de competitiestart volgden een 1-0 en een 2-1 overwinning. Voor de mensen langs de lijn blijft het zo wel spannend tot het laatste fluitsignaal. Hoe verklaar jij die kleine verschillen? Zegt dat vooral iets over jullie wedstrijden of ook over de verhoudingen in deze poule? “Nou, ik denk dat er veel ploegen zijn in onze competitie met ongeveer hetzelfde niveau. Dat niveau ligt in deze eerste klasse een stuk hoger dan vorig seizoen, dus ik geloof niet dat wij veel makkelijke wedstrijden gaan spelen.” Met zes punten uit drie wedstrijden hebben jullie een mooie start te pakken. Dan zullen er langs de lijn vast al mensen voorzichtig vooruitkijken. Hoe zit dat in de kleedkamer? Wordt er al over een periodetitel gesproken of houden jullie elkaar nog met beide voetbalschoenen op de grond? “Nee, dat zeker niet. De meeste jaren dat ik bij SVL in het eerste heb gevoetbald, was het altijd strijden tot de laatste wedstrijd. Met deze competitie kan dat ook gebeuren als je niet elke wedstrijd top bent. Ik ben dus blij met hoe het nu gaat en verder zien we het wel.” Los van de punten wil je als ploeg natuurlijk ook steeds iets beter worden. Als je terugdenkt aan de eerste trainingsavonden en kijkt waar jullie nu staan: wat gaat er al lekker en waarin kunnen jullie nog de meeste winst boeken? “We zijn als ploeg superfit en voetballend gaat het steeds beter. De meeste vooruitgang zit hem denk ik nog in het negentig minuten volhouden van onze speelwijze.” We leggen de glazen bol toch nog heel even op tafel. Stel dat SVL ooit weer de stap naar de vierde divisie zet: hoe zou dat niveau bij de club passen? Is de vereniging daar volgens jou klaar voor, bijvoorbeeld qua faciliteiten, beleid en aansluiting vanuit de jeugd, of zou er nog het nodige moeten gebeuren? “We hebben al een keer eerder in de vierde divisie gespeeld, dus de club kan dat wel aan. Alleen als ik onze competitie bekijk, dan hoeven de mensen bij de club zich nog geen zorgen te maken over de vierde divisie.” Tot slot, Bart: het seizoen is nog lang, maar meestal staat er wel één wedstrijd op het programma waar je nét iets meer naar uitkijkt. Welke ontmoeting is dat voor jou en wat maakt die zo leuk? “Er zijn vorig jaar een aantal jongens van ons naar Putten gegaan. Leuk om weer met hen op het veld te staan en een goede motivatie om nog wat meer ons best te doen!”
- Mathijs v.d. Hazel(Altius), trainer aan het woord.
Mathijs v.d. Hazel ziet Altius groeien: ‘Een mooie beloning voor het harde werken’ Over Altius hoeven we Mathijs v.d. Hazel weinig te vertellen. Als kind van de club kan hij óns daar waarschijnlijk meer over vertellen. Toch beleeft hij dit seizoen het vertrouwde voetbalwereldje in een nieuwe rol: die van hoofdtrainer van het eerste elftal. We zochten Mathijs gisteren even op om bij te praten over de seizoenstart, zijn voetbalideeën en de stappen die zijn ploeg maakt. Veel spelers zijn goede vrienden of oud-teamgenoten. Dat maakt de onderlinge band bijzonder, maar vraagt ook iets van hem als trainer. Tussen de jongens staan waar het kan, erboven staan wanneer het moet. Een rol spelen heeft daarbij weinig zin: ze kennen Mathijs, zijn karakter én zijn vakmanschap. Ervaring vanuit het jeugdvoetbal neemt hij volop mee. Toch brengt het leiden van een eerste elftal weer andere verantwoordelijkheden met zich mee. Een mooie uitdaging, juist bij de club die hem zo dierbaar is. Na drie competitiewedstrijden staat Altius op vier punten, met zes doelpunten voor en vijf tegen. Cijfers die een eerste indruk geven, maar Mathijs kijkt vooral naar wat daarachter zit. Mathijs, hoe kijk jij met je gevoel naar deze eerste weken? Krijgt het Altius dat jij voor ogen hebt al een beetje vorm? “Het seizoen is qua resultaten niet gestart zoals wij met Altius voor ogen hadden. Maar als we kijken naar de progressie die de ploeg maakt, ziet dat er tot op heden erg goed uit. Er wordt goed getraind en de accenten die wij aanbrengen, komen steeds meer terug tijdens de wedstrijden. Wij kijken dan ook met positieve energie naar de komende wedstrijden.” Je wilt als trainer natuurlijk graag iets terugzien van waar je samen aan werkt. Merk je dat de jongens jouw voetbalideeën steeds beter oppakken? “Ja, de ploeg laat steeds meer zien met onze spelprincipes aan de slag te gaan en maakt daarin duidelijke stappen. Het is mooi om te zien hoe de jongens dit oppakken.” Afgelopen zaterdag bleven de drie punten in Hilversum. Dat zal jullie goed hebben gedaan. Wat maakte jou vooral blij aan die wedstrijd? “Het was een mooie beloning voor het harde werken. We zijn gedurende de wedstrijd niet in de problemen geweest en hebben vanuit controle de wedstrijd gedomineerd. Op die manier hebben we de drie punten thuis in Hilversum gehouden.” Zo’n overwinning geeft vertrouwen. Waar ligt voor jou nu de volgende stap om hier samen op door te bouwen? “Nu gaat het erom dat we dit de komende weken blijven volhouden. De winst zit vooral in het sneller herkennen van situaties, zodat we iedere wedstrijd de juiste accenten kunnen leggen en de punten kunnen pakken.” Zaterdag wacht de uitwedstrijd tegen rode lantaarndrager TOS-Actief. Voor Altius een volgende gelegenheid om de groei ook in punten uit te drukken. Mathijs ziet zijn ideeën steeds vaker terug op het veld en merkt dat zijn ploeg stappen zet. En als dat harde werken dan wordt beloond met een overwinning bij je eigen cluppie, smaakt dat ongetwijfeld naar meer.
- Marks facilitaire dienstverlening sterrenteam 3
De bondscoach heeft een luxeprobleem en wij een sterrenhemel! „Twintig? Ja hoor, prima aantal!” Onze nieuwe bondscoach schoof er nog net geen drie stoelen bij. Het is maar goed dat hij geen Xavi heet, anders waren we met twintig man vertrokken en had de materiaalman onderweg nog ergens extra broekjes moeten regelen. Maar na flink wikken, wegen en schuiven zijn het zeventien uitverkorenen geworden voor de tweede groepswedstrijd van de Bravour’s Cup, deze midweekse wedstrijd. En mensen… deze selectie staat er hoor! Onze waarnemers melden zich inmiddels met overvolle notitieboekjes. Overal duiken spelers op die nadrukkelijk op de deur kloppen. Sommigen bellen beleefd aan, anderen schieten hem met kozijn en al uit de muur. We zijn pas drie Sterrenteams onderweg en de VMN-hemel schittert al zo uitbundig dat de sterrenwacht heeft gevraagd of het een standje minder kan. Nee, sorry. We zijn net begonnen. Deze week heeft de bondscoach een heerlijke verzameling voetbalkwaliteiten bij elkaar gebracht. Spelers met zoveel inzicht dat ze de oplossing al zien voordat het probleem bestaat. Kilometerlopers die hun warming-up thuis beginnen en voor de zekerheid naar de wedstrijd joggen. Mannetjesputters die een duel aangaan alsof de laatste schaal bitterballen ervan afhangt. En afmakers die zelfs tijdens het inschieten van de elftalfoto nog een doelpunt proberen te maken. Voeg daar snelheid, creativiteit en een gezonde portie lef aan toe en je begrijpt: het lastigste werk begint pas bij het invullen van het wedstrijdformulier. Wie start? Wie valt in? En hoe vertel je iemand dat hij op de sterre3bank begint, terwijl hij zaterdag zijn tegenstander nog een middag bezorgde waarvoor normaal gesproken een schadeformulier nodig is? De bondscoach heeft het tactiekbord inmiddels zo vaak verschoven dat de magneten om een rustdag vragen. Voor de jonge parel van VVIJ is er wél duidelijkheid: die gaat beginnen! Voor de tweede week op rij geselecteerd en nu van de sterrenbank naar de basis. Vorige week mocht hij nog even plaatsnemen, deze week kan de trainingsjas meteen uit. De bondscoach kon niet langer om hem heen. Jong? Zeker. Maar leeftijd staat in je paspoort; wat je kunt, laat je op het veld zien. En dat laatste heeft hij uitstekend begrepen. We spelen : 1-3-4-3. Lekker herkenbaar. Breed houden, elkaar laten voetballen en voorin graag een beetje onrust veroorzaken. Op papier keurig uitgebalanceerd, al weten we allemaal dat er altijd iemand is die „positie houden” opvat als een vrijblijvend advies. Zeventien namen, volop concurrentie en een bank waarvoor menig trainer spontaan een extra wisselmogelijkheid zou aanvragen. Dit wordt weer zo’n selectie waarbij je bij de laatste naam denkt: o ja, die hebben we óók nog! Dus genoeg vergaderd. De veters vast, de borst vooruit en de bal uit het netje. Hier komt VMN Sterrenteam 3. Zet de zonnebril maar op, want deze sterren staan op groot licht! In het doel. Boy Mulder (SC ’t Gooi) Een betrouwbare sluitpost die al weken beslissende reddingen verricht: Boy Mulder staat geweldig te keepen! Iedere wedstrijd laat hij zien dat zijn teamgenoten op hem kunnen rekenen. Ook tegen Amsterdam was hij weer ontzettend belangrijk voor SC ’t Gooi. Met zijn reddingen en de zekerheid die hij uitstraalt, geeft hij de ploeg vertrouwen. Geen eenmalige uitschieter, maar al weken een sterkhouder onder de lat. Deze plek heeft Boy dan ook dik verdiend! Verdediging: Drie verdedigers, drie kerels van staal. Van het soort uit de tijd van houten schepen en stalen mannen. Onverzettelijk in de duels, sterk in de dekking en voor niemand een stap opzij. Achterin houden zij de boel dicht. Daar kun je op bouwen! v.r.n.l.: Timo Arnold Bik (JSV Nieuwegein) Met Timo tegenover je weet je als spits al snel hoe laat het is: dit wordt werken voor iedere meter! De ervaren verdediger staat centraal achterin bij JSV zijn mannetje. Sterk in de duels, onverzettelijk en bepaald niet van plan om iemand zomaar richting doel te laten wandelen. Timo gaat de strijd vol aan en brengt met zijn ervaring ook de nodige rust en zekerheid. Een stevige kracht op wie zijn ploeggenoten kunnen bouwen. Even een balletje aannemen en rustig opendraaien? Leuk bedacht, maar Timo heeft daar meestal andere plannen mee. Zo’n verdediger die je graag in je eigen ploeg hebt! Quinten Liem (SDC Putten) Nieuw bij de club, maar Quinten speelt alsof hij al jaren in het hart van de Puttense defensie staat! De van SVL overgekomen verdediger heeft moeiteloos zijn draai gevonden en levert week in, week uit. Sterk in de duels, rustig aan de bal en met oog voor de opbouw: Quinten brengt precies de zekerheid die je achterin wilt hebben. Ook zaterdag stond hij er weer. Door alle blessures moest er flink worden geschoven, maar Quinten liet zich niet van de wijs brengen. Hij hield het hoofd koel en bleef een betrouwbaar aanspreekpunt voor zijn ploeggenoten. Juist als er om je heen van alles verandert, is zo’n rustige kracht goud waard. In korte tijd uitgegroeid tot een belangrijke schakel bij SDC Putten. Calle de Groot (Hees) Calle was deze wedstrijd topfit en dat was te zien ook! De linksback bleef maar gaan, ging geen duel uit de weg en haalde meerdere keren de achterlijn om ook aanvallend zijn steentje bij te dragen. Met zijn energie en inzet was hij van grote waarde voor Hees. Een geweldige gozer in de groep, met binnen de lijnen misschien wel een nóg betere mentaliteit. Altijd volle bak en bereid om voor iedere bal te knokken. Tegenstanders waren nog maar net van hem af, of daar kwam Calle alweer langs. Een dik verdiende plek in ons Sterrenteam van de Week! Middenveld: techniek, overzicht en een flinke dosis dreiging. We hebben wat geschoven en een groot talent vlak achter de spits gezet. Daar kan hij zijn creativiteit kwijt én zelf gevaarlijk opduiken voor het doel. Een middenveld dat de aanval graag een zetje geeft! V.r.n.l.: Najib el Makrini (UVV) UVV trok opnieuw aan het langste eind en Najib had daar een flink aandeel in. Op het middenveld strooide hij met slimme passjes en zorgde hij ervoor dat zijn ploeg lekker kon blijven voetballen. Zo’n speler die een oplossing ziet terwijl de tegenstander nog druk bezig is de deur dicht te zetten. Maar Najib deed meer dan alleen de bal netjes bij een ploeggenoot bezorgen. Hij verzette bergen verdedigend werk, onderschepte de ene na de andere bal en haalde daarmee behoorlijk wat aanvallen uit de tegenstander. Even ademhalen op het middenveld? Niet als Najib in de buurt was! Ballen afpakken, overzicht bewaren en zijn ploeg weer op weg helpen: hij had het allemaal in huis. De man van de wedstrijd bij UVV, en daar viel weinig op af te dingen! Wouter Vos (EDO) Bij EDO hebben ze een Belg rondlopen die behalve zijn paspoort ook een prima voetbalverstand heeft meegenomen. Wouter was zaterdag bij liefst drie doelpunten betrokken en verdeelde vanaf het middenveld het spel met heerlijke passes. Zelf deed hij ook een duit in het zakje: een boogballetje over de keeper, zo de kruising in. Daar mag je gerust even voor gaan staan! Vorig seizoen zat een blessure hem het grootste deel van de tijd dwars, maar inmiddels is Wouter weer fit en laat hij horen én zien dat hij terug is. Horen? Jazeker, want met zijn muzikale talenten is hij ook een van de sfeermakers in de groep. Zaterdag bepaalde hij op het veld in ieder geval het ritme. Doelpunt nummer één is binnen, op naar de tien! Alleen nog even opletten dat hij bij de controle zijn spelerspas laat zien in plaats van zijn paspoort. We weten inmiddels dat je uit België komt, Wouter… zo’n fraaie lob heeft gelukkig geen landsgrenzen! Tymo van den Pol (VVIJ) In juni pas zeventien geworden, vorig seizoen nog in de O17 en nu al beslissend bij de grote mannen. Tymo heeft blijkbaar weinig zin om rustig aan zijn seniorenvoetbal te wennen. Twee assists én in de 92e minuut zelf een fraaie, beslissende goal maken: die jongen trekt gewoon zijn eigen plan! Dat hij weet waar het doel staat, was al bekend. Vorig seizoen maakte hij er meer dan dertig op derde divisieniveau bij de O17. En Veenendaal ligt hem kennelijk bijzonder goed. In de districtsbekerfinale tegen GVVV, gespeeld op het veld van DOVO, nam hij liefst vier van de vijf treffers voor zijn rekening. Sommige mensen bewaren leuke herinneringen aan een plaats, hij laat er vooral keepers met nachtmerries achter. Waar ligt het plafond van deze jonge spits? Voorlopig lijkt hij zelf nog niet van plan omhoog te kijken: eerst die volgende bal erin. En de scouts van de topclubs? Mochten die nog liggen te slapen, zet de wekker maar eens. Zeventien jaar, oog voor zijn ploeggenoten en toeslaan wanneer het écht moet. Daar wil je toch voor langs de lijn staan? Tymo wil een grote worden en geeft daar op het veld alvast flink werk van. In ons sterrenstelsel is hij nu al de Grote Beer! Jesse Geldtmeijer(Jonathan) Spelend als linker middenvelder. Jesse is een speler waar je met veel plezier van kan genieten, een speler spelend op intuitie daar waar soms gevraagd wordt meer vanuit team taak te spelen. Iets waar de technische staf elke week mee bezig is. Vandaag voerde hij zijn opdracht met de volle overtuiging waardoor hij elke minuut beter en beter werd. Continue in beweging, dan weer in de bal komend en dan weer de diepte in, on navolgbaar vandaag. Als je dan ook nog eens als middenvelder 4x weet te scoren dan druk je wel een hele grote stempel op deze wedstrijd. Deze nominatie is dan ook meer dan verdiend. Aanval: vuurwerk gegarandeerd! We laten een van onze aanvallers vanaf de andere kant komen dan hij gewend is. Verrassend, onvoorspelbaar en nóg meer dreiging voor het vijandelijke doel. Deze mannen hebben maar één missie: verdedigers dol draaien en het net laten bollen. Gordels vast, want bij dit aanvalstrio krijgt geen achterhoede een rustige middag! V.r.n.l.: Gijs Keuning (Amsvorde) Wat een geweldenaar is hij toch in het veld! De linksvoor van Amsvorde was weer nauwelijks af te stoppen. Steeds aanspeelbaar, vol dreiging met zijn acties en ook nog twee keer raak. Zo’n middag waarop je als rechtsback hoopt dat de trainer roept dat je gewisseld wordt. Maar wie alleen zijn doelpunten telt, doet Gijs tekort. Want zodra Amsvorde de bal kwijtraakt, schakelt hij direct om. Geen handen in de zij of wachten tot de anderen het oplossen: meters maken en zijn ploeg helpen die bal terug te veroveren. Voorin het verschil maken én achter je eigen acties aan blijven werken, daar worden trainers en ploeggenoten blij van. Twee goals springen in het oog, maar juist dat complete plaatje maakte hem de absolute uitblinker. Bij Gijs krijg je de acties mét het harde werk erbij. En de tegenstander? Die krijgt voorlopig geen rust! Ruben Gooier (AH’78) Zijn naam klonk al door het Stadspark, maar inmiddels mag de volumeknop nog een stukje verder open: Ruben Gooier! Na het vertrek van Ahmed el Wahy lagen er flinke schoenen klaar om te vullen. Ruben heeft ze aangetrokken, de veters stevig vastgeknoopt en is gaan scoren. De potentie zagen ze bij AH’78 al langer. Wie nog twijfelde, heeft de afgelopen drie wedstrijden goed kunnen kijken. Ditmaal voegde hij drie doelpunten én een assist toe aan zijn visitekaartje. Betrokken bij vier van de zes treffers: dan heb je bepaald niet voor de sier voorin gestaan! Zelf afmaken én een ploeggenoot laten scoren, Ruben had het allemaal in de aanbieding. De verdedigers hadden hun handen vol en langs de lijn was er alle reden om zijn naam nog eens te roepen. AH’78 heeft een nieuwe aanvalsleider en die laat zich steeds nadrukkelijker gelden. Drie keer juichen voor Ruben, zes keer voor de ploeg. Het Stadspark kan voorlopig beter wat keelpastilles achter de bar leggen! Tim Bijl (FC Breukelen) In de groepsapp van FC Breukelen hadden ze er al een naam voor: Bijl-tjesdag! Tim Bijl was bij alle drie de doelpunten betrokken en bezorgde niet alleen de tegenstander, maar ook de telefoons van zijn ploeggenoten een drukke middag. Die groepsapp sloeg op tilt! Bij de eerste treffer kon Tim alleen ten koste van een strafschop worden afgestopt. Ismail Khalak pakte het cadeautje uit. Na rust verzorgde Bijl de bezorging opnieuw: een panklare assist, waarna Khalak wederom raak schoot. Twee keer de aangever van het feest, maar Tim wilde zelf ook nog even op de foto. Na een mooie actie van Joël Schutz nam hij de derde treffer voor zijn rekening. Een penalty versieren, een assist afleveren én zelf scoren. hij speelde de sterren van de hemel en wij hoefden er deze week dus maar eentje op te rapen, die voor Tim! Sterrenbank: zoveel kwaliteit past niet in één basiself! Maar liefst 17 spelers die afgelopen weekend het verschil maakten bij hun ploeg. Stuk voor stuk speelden ze de sterren van de hemel. Probeer daar maar eens een keuze uit te maken! De dobbelstenen erbij pakken was bijna net zo makkelijk geweest. Deze mannen beginnen op de sterrenbank, maar verdienen precies zoveel waardering als de elf op het veld. Een andere startplek, dezelfde sterrenstatus! En iedereen komt in actie: misschien al na tien minuten als een blessure ons tot wisselen dwingt, anders sowieso in de tweede helft. Met zoveel klasse achter de hand wordt de tegenstander van onze wissels ook bepaald niet vrolijk. Heren, warmdraaien maar: jullie gaan dit sterrenteam nog mooier maken! Joël van Waning(SV Baarn) Joël begon op de bank, maar moest al vroeg als spits binnen de lijnen komen. Die kans pakte hij met beide handen aan. De laatste weken is hij al belangrijk met zijn doelpunten en ook ditmaal pikte hij zijn goal mee. Maar zijn bijdrage ging verder dan scoren. Joël maakte het de verdediging lastig in de duels, zette fel druk en bleef achter iedere bal aan gaan. Geen verdediger kreeg een rustig middagje met hem in de buurt. Met zijn werklust, dreiging en doelpunt groeide hij uit tot dé uitblinker bij Baarn! Bob van Ruitenbeek(SV Achterveld) De ploeg werkte keihard voor de overwinning, maar Bob zorgde voor de treffers die de weg naar de zege vrijmaakten. Met de eerste drie doelpunten van Achterveld nam hij zijn ploeg op sleeptouw. Drie keer raak: dan mag je na afloop best even breeduit lachen! Een mooie teamprestatie, met Bob als trefzeker middelpunt. Zijn ploeggenoten legden samen met hem de basis, hij verzorgde de afwerking. Met zo’n hattrick op zak hoort Ruitenbeek natuurlijk thuis in dit sterrenteam! Benji Kers(OSM'75) Nieuw in het shirt van OSM’75, maar Benji laat meteen zien wat hij in huis heeft. Afgelopen zaterdag speelde hij zoals we hem kennen: dreigend, doelgericht en bijzonder lastig af te stoppen. Met drie doelpunten onderstreepte hij dat nog eens. Het vizier staat alvast op scherp! OSM’75 is een ploeg om dit seizoen serieus rekening mee te houden in de strijd om het kampioenschap. Met Benji als trefzekere kracht hebben ze in ieder geval iemand die de tegenstander flink wat hoofdbrekens kan bezorgen. Een dik verdiende plek in ons Sterrenteam van week 3 van deze speler gaan we nog veel meer horen! Pelli Margaritha(VVJ) Met Pelli aan de bal valt er altijd iets te beleven. Supertechnisch, een heerlijke dribbelaar en met een geweldige drive. Zo’n speler bij wie je als verdediger denkt: daar heb je hem weer! Afgelopen weekend deed hij er nog een schepje bovenop met een wereldgoal. Daar mag je best even voor klappen, ook als je voor de tegenstander bent. Logisch dus dat Pelli is uitverkoren voor ons sterrenteam. We gaan hem daarin graag aan het werk zien: bal aan de voet en laat Pelli maar lekker voetballen! Quinten Marinus(Voorwaarts) Ga er maar aan staan: normaliter reservedoelman, nu mag je er staan na een lastige start met twee nederlagen. Een uitwedstrijd bij Odysseus ’91, een ploeg die snakt naar de eerste punten en jij tussen de palen. Quinten liet zich er niet gek door maken en toonde zijn vakmanschap! Met uitstekend keeperswerk had hij een groot aandeel in de 2-3 overwinning en daarmee de eerste zege van Voorwaarts. Zijn ploeggenoten zorgden voor de goals, Quinten maakte aan de andere kant het verschil. Samen de winst over de streep trekken, met de doelman als man van de wedstrijd! Quinten, als je er op zo’n moment staat voor je ploeg, verdien je alle complimenten. Een prachtige prestatie en een dik verdiende plek in ons sterrenteam! Joey Balk(Brederodes) Donderdag terug van vakantie, zaterdag alweer de gangmaker op het middenveld. Joey had de vakantiekiekjes nog op zijn netvlies staan, maar op het veld was hij meteen bij de les! Met fraaie dribbels en zuivere passes zette hij zijn medespelers aan het werk en nam hij Brederodes op sleeptouw. In de overtuigende 0-6 overwinning op SVF was Joey een van de grote uitblinkers. De benen waren duidelijk nog niet vergeten hoe het moest. De koffer kon nog even wachten: eerst voetballen! Een heerlijke terugkeer en een dik verdiende plek in ons sterrenteam.
- Coco Fares(Patria), trainer aan het woord.
Coco blijft rustig bij seizoenstart Patria: ‘Een periodetitel zou voor ons voelen als een kampioenschap’ Drie wedstrijden onderweg, één overwinning en twee nederlagen. Bij Patria hadden ze ongetwijfeld graag wat meer punten gehad, maar wie denkt dat Coco inmiddels moedeloos naar het trainingsveld sloft, kent de trainer nog niet. Wij spraken hem over de seizoenstart, een volle ziekenboeg en een selectie met volgens hemzelf maar liefst 24 haantjes. Coco opent met een flinke dosis zelfspot. De resultaten zouden hem inmiddels zijn laatste haren hebben gekost. Maar na de knipoog volgt meteen zijn serieuze antwoord. “Natuurlijk is er niks aan de hand. We zitten gewoon in een ijzersterke competitie, waarin er op dit moment voor mij drie clubs boven de rest uitsteken: Eminent Boys, CDW en VVJ. Daarnaast zijn UVV en Vriendenschaar geweldig gestart. Laat dat nou net de ploegen zijn waarvan wij een groot gedeelte in de eerste weken tegenkomen.” Een programma waarbij je dus meteen aan de bak moet. Al vertelt de ranglijst volgens Coco maar een deel van het verhaal. “We hebben best wat goede aanwinsten binnengekregen, maar die zijn, op Riko de Rooij en Jim Kok na, nog niet helemaal fit of in vorm. Tegelijkertijd hebben we een ongekende waslijst aan geblesseerden en afwezigen. Zo uit mijn hoofd missen we om uiteenlopende redenen een man of twaalf. Dat is voor ieder team gewoon te veel.” Dat is een compleet elftal, inclusief een reserve. Hoe beoordeel je met die wetenschap de eerste drie wedstrijden? “Ondanks dat wonnen we van Bunnik, deden we tot de laatste minuut mee tegen VVJ en hadden we tegen Eminent Boys simpelweg een offday. Dat kan gebeuren.” Coco ziet dus voldoende redenen om rustig te blijven. Vooral de omstandigheden tellen mee in zijn beoordeling. Met zoveel afwezigen is het iedere week zoeken naar wat er wél mogelijk is. En wat voor groep heb je voor je staan? Eentje die zichzelf wel regelt, of moet je af en toe het kippenhok in? “Iedere selectie heeft zijn haantjes. Wij hebben er 24. Geweldig voor mij, want ik hou daar eigenlijk wel van. Ik werk graag met moeilijke groepen en dat geeft voldoening.” Aan karakter kennelijk geen gebrek bij Patria. Aan beschikbare aanvallers momenteel wel. Juist voorin moet Coco behoorlijk puzzelen. “Voorin missen we momenteel vooral stootkracht. Op Hazzat na missen we jongens als Bakkenes, Ligtvoet, Rafiq, Loukili, Akharouid en deels Boussoufi.” En ook achter de naam van Hazzat kun je niet iedere zaterdag automatisch een vinkje zetten? “Met Hazzat ontstaat meteen een ander probleem. Hij is inmiddels zaalinternational en ondanks dat hij een echte ‘blauwe’ is geworden en ons ontzettend graag helpt, zit hij tegen overbelasting aan. Zowel fysiek als qua tijd is het bijna niet meer te combineren.” “We misten hem al tegen Bunnik en de komende periode zal hij vaker niet beschikbaar zijn, omdat Nederland zich gaat proberen te kwalificeren voor het WK. Voor hem natuurlijk fantastisch en iets waar we ook trots op mogen zijn: een Patriaspeler in Oranje!” Het levert een begrijpelijk dilemma op. Je gunt je speler zo’n prachtig avontuur, terwijl je hem op zaterdag ook bijzonder goed kunt gebruiken. De trots klinkt duidelijk door in zijn woorden, maar het maakt de puzzel voor de trainer er niet eenvoudiger op. Los van de afwezigen: wat heeft deze ploeg volgens jou nodig om constanter te presteren? “Eigenlijk mis ik al jaren een echte leider op het middenveld. Een paar jaar geleden leek mijn droomkandidaat Nordin Boutchakourt naar ons te komen, maar om persoonlijke redenen koos hij uiteindelijk voor FZO. Je ziet daar ook wat zijn aanwezigheid doet: als hij speelt, presteert die ploeg gewoon beter.” “Bij ons probeer ik al jaren zo iemand op die positie neer te zetten, maar om de één of andere reden lukt het steeds net niet. Zolang we daar geen echte leider hebben, denk ik dat we wisselvallig zullen blijven.” Zo’n speler zou iedere trainer graag verwelkomen. Hoe lastig is het om die bij Patria te krijgen? “Wij zijn een club waar spelers gewoon contributie betalen. Je bent dus afhankelijk van liefhebbers die écht graag bij ons willen voetballen en kunt niet gericht iemand halen. En eerlijk gezegd vind ik daar ook wel iets moois aan.” Het tekent zijn kijk op de vereniging. Natuurlijk wil Coco presteren, maar hij kent ook de mogelijkheden van de club. De mooie jaren hebben de verwachtingen buiten Patria misschien opgeschroefd; zelf heeft hij vooraf al duidelijk aangegeven wat hij dit seizoen realistisch vindt. Met UVV wacht zaterdag opnieuw een flinke uitdaging. Als we wat verder vooruitkijken: zou een plek bij de eerste acht jou aan het einde van het seizoen tevreden stemmen? “Al met al zijn de redenen voor de huidige resultaten voor mij redelijk duidelijk. Ik heb aan het begin van het seizoen ook al aangegeven dat we echt niet om het kampioenschap zouden gaan spelen. Ik zag ons ergens tussen plek vier en negen eindigen en daar denk ik nog steeds hetzelfde over.” “Na al die mooie jaren is dat voor de buitenwereld even wennen, maar voor mij absoluut niet. We blijven een kleine en bescheiden vereniging!” En waar hopen jullie dit seizoen dan nog een mooi feestje voor te kunnen bouwen? “Voor ons zou een periodetitel dit seizoen voelen als een kampioenschap. En daar gaan we dan ook vol voor!” Bescheiden in zijn verwachtingen, maar nog altijd strijdlustig. Met een volle ziekenboeg, een stevig programma en 24 haantjes heeft Coco voorlopig genoeg om handen. De eerste drie wedstrijden hebben zijn kijk op het seizoen in ieder geval niet veranderd. Bij Patria blijven ze werken aan herstel, meer vastigheid en hopelijk een kans op die felbegeerde periode. En die laatste haren? Als die periodetitel er komt, neemt Coco dat waarschijnlijk graag voor lief.
- 06-10-2026, topscorer van de week 3
Vier keer raak. Week 3 en we hebben er weer eentje die het vizier bijzonder scherp had staan! In het wedstrijdverslag vlogen de complimenten Jesse al om de oren. Een bovengemiddelde prestatie? Zeg gerust een masterclass in afwerken. Zijn naam stond met dikke letters genoteerd en met vier doelpunten begrijpen wij helemaal waarom. Als je vervolgens de enige speler bent die deze week vier keer het net laat bollen, hoeven wij op de redactie niet lang te vergaderen. Koffie inschenken, naam invullen, klaar. Nu hebben we één klein probleempje: onze scherpschutter is zelf geen actief lid op de site. Dus kameraden, ploeggenoten en andere vaste leveranciers van de beslissende pass: gooi dit bericht even in de groepsapp! Dan weet Jesse ook dat hij bij VMN deze week bovenaan het lijstje staat. Een keertje iets anders tussen de trainingstijden en de vraag wie zaterdag de shirts wast. En Jesse, trek die lijn vooral nog even door. Aan de finish van de eerste periode ligt misschien wel de topscorersprijs op je te wachten: heerlijk gebak voor jou en je ploeggenoten! Reken maar dat ze je dan nóg makkelijker weten te vinden voor het doel. Gefeliciteerd, Jesse. Vier goals, een dik verdiende uitverkiezing en voorlopig genoeg gespreksstof in de kleedkamer!
- Cor Van Garderen(SDO), trainer aan het woord
SDO -Zwart Wit'63=3-0 Een goede overwinning! Maar hoe kwam deze tot stand? We vroegen het trainer Cor van Garderen na afloop. "Ik denk dat we vooral in de tweede helft hebben laten zien waar we toe in staat zijn. In de eerste helft stonden we bij vlagen goed, met direct in het begin een grote kans van 1-op-1 met de keeper. Daarna hadden we nog wat kleine mogelijkheden. Aan het einde van de eerste helft hadden we eerlijk gezegd ook wat geluk dat zij niet scoorden. In de rust hebben we samen met de spelers en Desley (assistent-trainer/coach) nog eens goed besproken wat we eerder tijdens de wedstrijd al hadden aangegeven en waar we in de tweede helft beter in moesten worden. Dat pakten de spelers vervolgens uitstekend op. We kwamen daardoor al snel op 1-0. Daarna hebben we de wedstrijd steeds beter naar ons toegetrokken. De kansen werden goed en scherp uitgespeeld en vooral het feit dat veel spelers goed vanuit hun positie bleven spelen, was belangrijk. Daardoor kregen we steeds meer controle en konden we uiteindelijk verdiend de overwinning binnenhalen. Een mooie winst en vooral heel trots op de spelers en de manier waarop ze bezig zijn! Op naar de volgende wedstrijd!”
- Stefan Bakker(SV Achterveld), trainer aan het woord
SV Achterveld overtuigt tegen VOP: 5-0 SV Achterveld boekte een duidelijke overwinning op VOP. Trainer Stefan Bakker zag zijn ploeg vanaf het begin de wedstrijd bepalen. „We waren vanaf seconde één de bovenliggende ploeg. We speelden gedisciplineerd en voerden het wedstrijdplan nagenoeg tot in de puntjes uit. Bob van Ruitenbeek zorgde al snel voor de 1-0, wat natuurlijk een prettige start was. Daarna maakte hij ook de 2-0 en de 3-0. Met zijn hattrick bezorgde hij ons een ruime ruststand. In tegenstelling tot vorige week kwamen we nu ook goed uit de kleedkamer. Mark van Ruitenbeek maakte direct na rust de 4-0 en daarmee was de wedstrijd eigenlijk beslist. Joris Houtveen bepaalde vervolgens de eindstand op 5-0. Een duidelijke overwinning en een gedisciplineerd optreden van het hele team.”
- Michael van Brummelen(Nederhorst), trainer aan het woord
Nederhorst ziet eerste overwinning in blessuretijd ontglippen Nederhorst – FCF 2-2 Na afloop vroegen we trainer Michael van Brummelen hoe hij terugkeek op het gelijkspel. „Heel zuur. We waren zo dicht bij onze eerste overwinning en dan valt in blessuretijd alsnog de 2-2. Eigenlijk hadden we de wedstrijd daarvoor al moeten beslissen. Tegelijkertijd heb ik enorm genoten van de inzet van alle spelers. Iedereen heeft er hard voor gewerkt. We begonnen fel en zaten er kort op. Milan strafte al vroeg een te korte terugspeelbal naar de keeper af en zette ons op 1-0. Daarna hielden we dat spel vast. We stonden goed en gaven in de eerste helft bijna niets weg. Ook na rust begonnen we goed. We maakten op dat moment terecht de 2-0 en zaten goed in de wedstrijd. FCF ging vervolgens meer risico nemen. Dat zorgde voor wat gevaar voor ons doel, maar gaf onze aanvallers ook ruimte. We kregen mogelijkheden om verder uit te lopen, alleen maakten we daar onvoldoende gebruik van. Rond de 78e minuut viel de 2-1. Bij een aantal jongens begon de vermoeidheid mee te spelen en de ruimtes tussen onze linies werden te groot. Voorin kregen we nog steeds mogelijkheden, maar op sommige momenten hadden we de bal wat langer moeten vasthouden. Daarmee hadden we onszelf ook wat rust kunnen geven. Als dan in blessuretijd alsnog de 2-2 valt, is dat echt een domper. Je bent zo dichtbij en wilt die eerste overwinning graag met elkaar pakken. Dat we het niet afmaken, is ontzettend jammer. Toch zie ik een duidelijke verbetering ten opzichte van vorige week. Toen vond ik ons wat te mak. Vandaag stond er een ploeg die er alles aan heeft gedaan. Die inzet en de manier waarop we grote delen van de wedstrijd hebben gespeeld, moeten we vasthouden. Daar kunnen we mee verder, al overheerst nu natuurlijk de teleurstelling.”











