Coco Fares(Patria), trainer aan het woord.

Coco blijft rustig bij seizoenstart Patria: ‘Een periodetitel zou voor ons voelen als een kampioenschap’

Drie wedstrijden onderweg, één overwinning en twee nederlagen. Bij Patria hadden ze ongetwijfeld graag wat meer punten gehad, maar wie denkt dat Coco inmiddels moedeloos naar het trainingsveld sloft, kent de trainer nog niet. Wij spraken hem over de seizoenstart, een volle ziekenboeg en een selectie met volgens hemzelf maar liefst 24 haantjes.

Coco opent met een flinke dosis zelfspot. De resultaten zouden hem inmiddels zijn laatste haren hebben gekost. Maar na de knipoog volgt meteen zijn serieuze antwoord.

“Natuurlijk is er niks aan de hand. We zitten gewoon in een ijzersterke competitie, waarin er op dit moment voor mij drie clubs boven de rest uitsteken: Eminent Boys, CDW en VVJ. Daarnaast zijn UVV en Vriendenschaar geweldig gestart. Laat dat nou net de ploegen zijn waarvan wij een groot gedeelte in de eerste weken tegenkomen.”

Een programma waarbij je dus meteen aan de bak moet. Al vertelt de ranglijst volgens Coco maar een deel van het verhaal.

“We hebben best wat goede aanwinsten binnengekregen, maar die zijn, op Riko de Rooij en Jim Kok na, nog niet helemaal fit of in vorm. Tegelijkertijd hebben we een ongekende waslijst aan geblesseerden en afwezigen. Zo uit mijn hoofd missen we om uiteenlopende redenen een man of twaalf. Dat is voor ieder team gewoon te veel.”

Dat is een compleet elftal, inclusief een reserve. Hoe beoordeel je met die wetenschap de eerste drie wedstrijden?

“Ondanks dat wonnen we van Bunnik, deden we tot de laatste minuut mee tegen VVJ en hadden we tegen Eminent Boys simpelweg een offday. Dat kan gebeuren.”

Coco ziet dus voldoende redenen om rustig te blijven. Vooral de omstandigheden tellen mee in zijn beoordeling. Met zoveel afwezigen is het iedere week zoeken naar wat er wél mogelijk is.

En wat voor groep heb je voor je staan? Eentje die zichzelf wel regelt, of moet je af en toe het kippenhok in?

“Iedere selectie heeft zijn haantjes. Wij hebben er 24. Geweldig voor mij, want ik hou daar eigenlijk wel van. Ik werk graag met moeilijke groepen en dat geeft voldoening.”

Aan karakter kennelijk geen gebrek bij Patria. Aan beschikbare aanvallers momenteel wel. Juist voorin moet Coco behoorlijk puzzelen.

“Voorin missen we momenteel vooral stootkracht. Op Hazzat na missen we jongens als Bakkenes, Ligtvoet, Rafiq, Loukili, Akharouid en deels Boussoufi.”

En ook achter de naam van Hazzat kun je niet iedere zaterdag automatisch een vinkje zetten?

“Met Hazzat ontstaat meteen een ander probleem. Hij is inmiddels zaalinternational en ondanks dat hij een echte ‘blauwe’ is geworden en ons ontzettend graag helpt, zit hij tegen overbelasting aan. Zowel fysiek als qua tijd is het bijna niet meer te combineren.”

“We misten hem al tegen Bunnik en de komende periode zal hij vaker niet beschikbaar zijn, omdat Nederland zich gaat proberen te kwalificeren voor het WK. Voor hem natuurlijk fantastisch en iets waar we ook trots op mogen zijn: een Patriaspeler in Oranje!”

Het levert een begrijpelijk dilemma op. Je gunt je speler zo’n prachtig avontuur, terwijl je hem op zaterdag ook bijzonder goed kunt gebruiken. De trots klinkt duidelijk door in zijn woorden, maar het maakt de puzzel voor de trainer er niet eenvoudiger op.

Los van de afwezigen: wat heeft deze ploeg volgens jou nodig om constanter te presteren?

“Eigenlijk mis ik al jaren een echte leider op het middenveld. Een paar jaar geleden leek mijn droomkandidaat Nordin Boutchakourt naar ons te komen, maar om persoonlijke redenen koos hij uiteindelijk voor FZO. Je ziet daar ook wat zijn aanwezigheid doet: als hij speelt, presteert die ploeg gewoon beter.”

“Bij ons probeer ik al jaren zo iemand op die positie neer te zetten, maar om de één of andere reden lukt het steeds net niet. Zolang we daar geen echte leider hebben, denk ik dat we wisselvallig zullen blijven.”

Zo’n speler zou iedere trainer graag verwelkomen. Hoe lastig is het om die bij Patria te krijgen?

“Wij zijn een club waar spelers gewoon contributie betalen. Je bent dus afhankelijk van liefhebbers die écht graag bij ons willen voetballen en kunt niet gericht iemand halen. En eerlijk gezegd vind ik daar ook wel iets moois aan.”

Het tekent zijn kijk op de vereniging. Natuurlijk wil Coco presteren, maar hij kent ook de mogelijkheden van de club. De mooie jaren hebben de verwachtingen buiten Patria misschien opgeschroefd; zelf heeft hij vooraf al duidelijk aangegeven wat hij dit seizoen realistisch vindt.

Met UVV wacht zaterdag opnieuw een flinke uitdaging. Als we wat verder vooruitkijken: zou een plek bij de eerste acht jou aan het einde van het seizoen tevreden stemmen?

“Al met al zijn de redenen voor de huidige resultaten voor mij redelijk duidelijk. Ik heb aan het begin van het seizoen ook al aangegeven dat we echt niet om het kampioenschap zouden gaan spelen. Ik zag ons ergens tussen plek vier en negen eindigen en daar denk ik nog steeds hetzelfde over.”

“Na al die mooie jaren is dat voor de buitenwereld even wennen, maar voor mij absoluut niet. We blijven een kleine en bescheiden vereniging!”

En waar hopen jullie dit seizoen dan nog een mooi feestje voor te kunnen bouwen?

“Voor ons zou een periodetitel dit seizoen voelen als een kampioenschap. En daar gaan we dan ook vol voor!”

Bescheiden in zijn verwachtingen, maar nog altijd strijdlustig. Met een volle ziekenboeg, een stevig programma en 24 haantjes heeft Coco voorlopig genoeg om handen. De eerste drie wedstrijden hebben zijn kijk op het seizoen in ieder geval niet veranderd. Bij Patria blijven ze werken aan herstel, meer vastigheid en hopelijk een kans op die felbegeerde periode.

En die laatste haren? Als die periodetitel er komt, neemt Coco dat waarschijnlijk graag voor lief.