top of page

Zoekresultaten

Doorzoek deze website

2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht

  • Roy Boute(DESTO) en Stephan Henderik(EDO), trainers aan het woord.

    EDO knokt zich na rust langs DESTO. EDO heeft bij DESTO een 2-0 achterstand omgebogen in een 2-3 overwinning. Een wedstrijd met twee gezichten, waarin de thuisploeg voor rust het verschil maakte en de bezoekers na de pauze terugsloegen. We spraken beide trainers na afloop. Allereerst DESTO-trainer Roy Boute. Hoi Roy, een sterke eerste helft, maar uiteindelijk staan jullie met lege handen. Waar ging het na rust mis en hoe zuur is deze nederlaag? “Veel jongens zijn afgelopen week ziek geweest en twee spelers ontbraken omdat ze nog steeds ziek waren. Tijdens de warming-up viel er bovendien nog iemand uit met hamstringklachten. De aanloop was dus verre van ideaal. We hebben deze week veel aandacht besteed aan het bestrijden van het 5-3-2-systeem van EDO. Voor de wedstrijd hebben we daarnaast benadrukt dat de jongens die wél fit waren, extra voor elkaar door het vuur moesten gaan. Aan beide opdrachten hebben ze in de eerste helft uitstekend invulling gegeven. Misschien waren het wel onze beste 45 minuten van dit seizoen. Na rust viel al snel de 2-1 en kregen we uiteindelijk nog twee doelpunten uit corners tegen. We stonden veel onder druk en konden helaas niet overeind blijven. Dat is ontzettend zuur, want op basis van de geleverde strijd had ik de jongens een punt gegund. Maar alle complimenten aan EDO: een volwassen ploeg die goed voetbal liet zien.” Daarna spraken we de winnende trainer, Stephan Henderik. Hoi Stephan, van 2-0 achter naar een 2-3 overwinning. Hoe zwaar hebben jullie ervoor moeten knokken en hoe kijk je terug op deze zege? “Het was een wedstrijd met twee gezichten. In de eerste helft waren we niet balvast genoeg en speelden we DESTO in de kaart. Dan weet je dat je het zwaar krijgt. De 2-0 achterstand bij rust was wat geflatteerd, maar die hadden we wel aan onszelf te danken. In de tweede helft heb ik genoten van mijn ploeg. Via Rafael Cannemijer maakten we al snel de aansluitingstreffer. Daarna zag je het geloof groeien en trokken we de wedstrijd steeds meer naar ons toe. Roel Jacobs maakte de 2-2 en uiteindelijk zorgde Seth Garritsen, op aangeven van Rafael Cannemijer, voor de verdiende 2-3.”

  • Robert Jan Boers(VVZ'49), teammanager aan het woord.

    VVZ'49-SVP=3-0 Van SV Panter hadden wij zaterdag bar weinig te duchten. Op een Veenendaals speldenprikje na was VVZ’49 heer en meester. Enige minpuntje was dat wij meer hadden moeten scoren. We scoren 3 uitstekende doelpunten, maar missen ook nog een aantal flinke kansen.6-0 had ook zomaar gekunt. .. We gaan ons nu opmaken voor de bekerwedstrijd tegen VVJ , de koploper uit de 4e klasse F. Wederom een mooie krachtmeting.

  • Mark Visser(VOP), trainer aan het woord

    VOP herpakt zich met overtuigende zege op SV Baarn. VOP heeft de offday tegen Achterveld van zich afgeschud. De ploeg van trainer Mark Visser won met liefst 5-0 van SV Baarn. Een duidelijke uitslag, maar was de trainer ook zo tevreden over het spel? Hoi Mark, een prachtige overwinning! Heb je langs de lijn negentig minuten kunnen genieten, of waren er toch nog momenten waarop je de ploeg even bij de les moest houden? “Zeker 75 minuten genoten! In het begin was het nog even aftasten en voelde je wat zenuwen na de offday van vorige week tegen Achterveld. Maar toen we daar eenmaal overheen waren, namen we het heft in handen en domineerden we de wedstrijd met goed voetbal. We hebben een heel goede voorbereiding gehad en ik ben zeer tevreden over mijn ploeg. Natuurlijk zijn er dingen die beter kunnen, maar vandaag hebben de jongens laten zien wat ze in huis hebben. Juist daarom blijft het lastig te verklaren waarom het vorige week zo moeizaam ging. Deze overwinning is in ieder geval een mooie reactie van de ploeg.”

  • Mathijs v.d. Hazel(Altius), trainer aan het woord

    Altius knokt zich terug, maar houdt gevoel van gemiste kans. Altius kwam bij TOS Actief terug van een 2-0 achterstand, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een punt: 2-2. Voor de buitenwacht wellicht een tegenvallend resultaat tegen een ploeg die nog zonder punten en doelpunten was. Hoe keek trainer Mathijs v.d. Hazel daar zelf naar? Hoi Mathijs, als voetballer heb je genoeg meegemaakt, maar langs de lijn beleef je zo’n middag toch weer anders. Jullie komen met 2-0 achter en knokken je terug. Overheerst dan de tevredenheid over het herstel, of baal je vooral van wat er meer in had gezeten? “Dat TOS nog niet had gescoord, zei mij vooraf eigenlijk niet zoveel. Ze hadden met AH’78, AFC en AMVJ ook tegenstanders getroffen die nauwelijks doelpunten tegen krijgen. Wij begonnen zelf met de verkeerde aandacht en focus aan de wedstrijd. Dan loop je al snel tegen een 2-0 achterstand aan en maak je het jezelf behoorlijk lastig. Toen we onze aandacht verlegden naar de dingen waar we zelf invloed op hebben, kantelde de wedstrijd volledig. De kansen kwamen en eigenlijk hadden we nog voor rust op 2-2 moeten staan. Ook na rust kregen we mogelijkheden om die gelijkmaker eerder te maken. Het is mooi dat de jongens zich alsnog terugknokken en we die 2-2 maken. Dat is zeker iets positiefs om mee te nemen. Tegelijkertijd blijft het gevoel hangen dat er meer in zat. Gezien de kansenverhouding hadden we deze wedstrijd moeten winnen.”

  • Conner v.d. Werf(DVSU), trainer aan het woord

    DVSU beloont zichzelf met eerste overwinning DVSU heeft de eerste driepunter van het seizoen binnen, en meteen een overtuigende: Bunnik’73 werd met 4-1 verslagen. Een mooie opsteker voor een ploeg die de afgelopen weken flink werd getroffen door blessures. Na afloop spraken we een blije trainer Conner v.d. Werf. Hoi Conner, dit zal jullie goed doen! Was het genieten langs de lijn en voelde deze overwinning als loon naar werken? “Zeker! Het was vooral fijn om te zien hoeveel strijd er in de ploeg zat. Door de flinke blessuregolf van de afgelopen weken hadden we vandaag slechts dertien fitte spelers van onze groep van 27. De bank zat dan ook vol met jeugdspelers. Hoe mooi is het dat juist die jongens vervolgens de wedstrijd beslissen? Dat maakt deze overwinning extra bijzonder. Eindelijk hebben we die eerste driepunter in de tas. Dat smaakt naar meer!”

  • Kevin Reinhard (SO Soest), trainer aan het woord

    So soest-Renswoude=5-0 SO Soest heeft de goede vorm opnieuw onderstreept met een ruime overwinning. Tegen Renswoude werd het 5-0. Na afloop spraken we trainer Kevin Reinhard, die volop waardering had voor het optreden van zijn spelers. Hoi Kevin, opnieuw een ruime overwinning! Zagen we een SO Soest dat vanaf het begin de wedstrijd in handen had, of waren er ook momenten waarop Renswoude het jullie lastig maakte? “De spelers hebben het geweldig uitgevoerd. We kwamen al snel op voorsprong dankzij een mooie vrije trap van Thijs Janmaat. Dat was natuurlijk een fijne start. Vervolgens maakte onze centrale verdediger Michael Paesley met een solo de tweede treffer. Een prachtig moment voor hem en voor de ploeg. Na rust nam Renswoude meer risico om de wedstrijd nog om te draaien. Wij gingen daar goed mee om en gooiden het duel vroeg in de tweede helft op slot. Daardoor kwamen we niet meer in de problemen. Het was mooi om te zien hoe de jongens het samen oppakten. Met zo’n uitvoering en een 5-0 overwinning kun je als trainer alleen maar heel tevreden zijn.”

  • Marius Rutting(Odijk) en Berry van Wijk(OSM'75), trainers aan het woord.

    Odijk – OSM’75=2-3 Een wedstrijd met strijd, kansen en een ontknoping in de laatste minuut. OSM’75 trok bij Odijk met 2-3 aan het langste eind, ondanks een rode kaart na een halfuur spelen. Waar de bezoekers hun overwinning uitbundig vierden, bleef de thuisploeg met de teleurstelling achter. Na afloop spraken we beide trainers. Hoi Berry, met tien man blijven knokken en dan in de laatste minuut de winnende maken: dat moet heerlijk voelen. Wat gaf voor jou de doorslag in deze overwinning? “Ja, heerlijk deze! En in mijn ogen ook dik verdiend. We begonnen opnieuw heel goed en kregen in de eerste tien minuten al acht corners. We namen de leiding, maar drukten daarna onvoldoende door. Daardoor bleef het bij 0-1. Na een halfuur kregen we een rode kaart voor een onnodige overtreding net over de middellijn. Dan weet je dat je samen flink aan de bak moet. Uiteindelijk gingen we met 1-1 de rust in. In de kleedkamer hebben we alles goed neergezet en afgesproken dat de mouwen opgestroopt moesten worden. Dat hebben de jongens uitstekend opgepakt. We bleven erin geloven en kwamen zelfs opnieuw op voorsprong: 1-2. Vijf minuten voor tijd maakte Odijk de 2-2. Dat was natuurlijk een tegenvaller, maar de ploeg bleef werken en strijden voor elkaar. We kwamen er in de slotfase nog twee keer gevaarlijk uit, alleen leverde dat geen doelpunt op. Aan de andere kant kreeg Odijk ook nog een grote kans. Santos pakte die fantastisch en hield ons daarmee op de been. En dan maak je in de laatste minuut alsnog de 2-3. Toen kon het feest losbarsten! Een geweldige beloning voor al het werk dat de jongens samen hadden verzet. Ik wil de hele groep een groot compliment geven. Iedereen heeft keihard voor elkaar gewerkt. Vandaag werd weer duidelijk dat het niet alleen om de elf basisspelers gaat. De jongens die invielen, hadden we hard nodig en zij hebben echt het verschil gemaakt. Dat verdient alle waardering.” Hoi Marius, zo vlak voor tijd verliezen is ontzettend zuur, zeker nadat jullie nog op 2-2 waren gekomen. Waar zat volgens jou het verschil tussen een overwinning en deze nederlaag? “Er zal begrijpelijkerwijs veel worden gesproken over het feit dat OSM’75 met tien man speelde. Maar voor mij zit de kern ergens anders: we moeten onze kansen afmaken. We hadden voldoende mogelijkheden om deze wedstrijd te winnen. Er werd een doelpunt afgekeurd, we raakten de lat en kregen verschillende één-tegen-éénkansen. Dan zit het op sommige momenten ook niet mee, maar we moeten zelf zorgen dat die bal erin gaat. Met een betere afronding hadden we de wedstrijd over de streep kunnen trekken. Zolang dat niet gebeurt, blijft de tegenstander in de wedstrijd. Je weet dat zij ook nog een kans kunnen krijgen. Op zo’n moment moet je goed verdedigen en dat hebben we in de eindfase helaas onvoldoende gedaan. Dat maakt deze nederlaag zo teleurstellend. De mogelijkheden waren er, maar uiteindelijk staan we zonder punten.”

  • Pieter v.d. Grift(DVSA) en Remco Claessens(Vliegdorp), trainers aan het woord.

    Acht doelpunten en gemengde gevoelens bij Vliegdorp en DVSA Van 3-0 naar 3-4 en uiteindelijk 4-4. Vliegdorp en DVSA maakten er een doelpuntrijke middag van, waarin beide ploegen de overwinning binnen bereik hadden. De punten werden gedeeld, maar tevredenheid en teleurstelling liepen na afloop bij beide trainers door elkaar. We spraken eerst met DVSA-trainer Pieter van der Grift en daarna met Vliegdorp-trainer Remco Claessens. Hoi Pieter, jullie kwamen met 3-0 achter, draaiden de wedstrijd helemaal om en moesten vlak voor tijd alsnog de gelijkmaker slikken. Wat overheerst bij jou: trots op het herstel of teleurstelling over die late tegentreffer? “Uiteindelijk toch de teleurstelling, omdat we de overwinning zo kort voor tijd laten glippen. Maar daar ging wel een wedstrijd met twee heel verschillende gezichten aan vooraf. We begonnen dramatisch. Omdat we veel voorhoedespelers misten, speelden we iets anders dan we gewend zijn. Of dat de oorzaak was, weet ik niet, maar we verwaarloosden onze restverdediging enorm. Vliegdorp kreeg zoveel ruimte dat het voor hen wel een speeltuin leek. Binnen een halfuur stonden we met 3-0 achter en dat was niet eens geflatteerd. Ook onze keeper ging daarbij niet vrijuit. Na die derde tegentreffer heb ik het omgezet. Vanaf dat moment kregen we meer controle en kort voor rust maakten we de 3-1. Dat gaf ons weer een aanknopingspunt voor de tweede helft. Na rust trokken we die lijn door. We gingen beter spelen, gaven niets meer weg en stonden na ongeveer 25 minuten in de tweede helft ineens met 3-4 voor. Een heel knap herstel als je bedenkt hoe we aan de wedstrijd waren begonnen. Alleen werden we na die voorsprong voorzichtiger. We lieten ons verder terugdringen en daardoor kreeg Vliegdorp de gelegenheid om vlak voor tijd de 4-4 te maken. Dat is zuur. De ploeg heeft zich uitstekend herpakt na een heel slecht begin, maar als je eenmaal voorstaat, wil je die overwinning natuurlijk ook over de streep trekken.” Hoi Remco, voor jullie verliep het precies andersom: een geweldige start, daarna de voorsprong kwijt en uiteindelijk toch nog een punt. Hoe kijk jij terug op zo’n bewogen middag? “Ik sta hier met een dubbel gevoel. Als je na een halfuur met 3-0 voorstaat en tien minuten voor tijd met 3-4 achter, is het lastig om daar meteen de juiste woorden voor te vinden. We hebben er een punt bij, maar voor mijn gevoel hebben we er ook twee laten liggen. De eerste dertig minuten waren echt geweldig. Dat was het beste Vliegdorp dat ik tot nu toe heb gezien. Zoveel energie, strijd en beleving, met ook nog een paar prachtige doelpunten. Vooral van de tweede goal heb ik genoten. Lorenzo Sakkers scoorde twee keer en Ruben Blomaert één keer. We waren in die fase heer en meester. Daarna raakten we het onnodig kwijt. We gaven voor rust een vermijdbaar doelpunt weg en hielpen DVSA daarmee terug in de wedstrijd. Daarnaast ben ik na het terugkijken van de beelden van mening dat twee geldige doelpunten van ons ten onrechte zijn afgekeurd. Zeker bij die mooie afronding van Lorenzo, waarbij de vlag omhoogging, vond ik dat heel jammer. In de rust hebben we geprobeerd de rust weer terug te brengen, maar eerlijk is eerlijk: DVSA was na de pauze scherper en ging beter voetballen. Via een afstandsschot dat we hadden kunnen voorkomen en een mooie treffer kwamen ze terug tot 3-3. Bij een corner van ons stonden we vervolgens niet goed. We moesten het duel aangaan, maar lieten dat na en kregen uit de counter zelfs de 3-4 tegen. Dan krijgt de ploeg natuurlijk een flinke tik. We hebben daarna gewisseld en met verse krachten geprobeerd alsnog iets uit de wedstrijd te halen. Gelukkig lukte dat. Lorenzo maakte vlak voor tijd zijn derde doelpunt en bracht ons op 4-4. Er waren dus zeker positieve punten. Die geweldige openingsfase, maar ook de manier waarop we na die achterstand onze rug rechtten en bleven knokken voor een resultaat. Het was een enerverende wedstrijd, al blijft het jammer dat we die ruime voorsprong hebben weggegeven. Nu hebben we een weekje vrij en daarna richten we ons op KVVA.”

  • Coco Fares(Patria) en Vince Griet(UVV), trainers aan het woord.

    Patria – UVV=2-3 UVV bleef ook op bezoek bij Patria ongeslagen, maar moest stevig aan de bak voor de 2-3 overwinning. Met een man minder trokken de bezoekers de wedstrijd alsnog naar zich toe. Na afloop spraken we beide trainers over de strijd om de punten. Hoi Vince, opnieuw drie punten, maar zo te horen kwamen ze niet vanzelf. Was dit vooral een overwinning op karakter, of hebben jullie ook voetballend het verschil kunnen maken? “Het was vandaag vooral een vechtend UVV. We kozen ervoor om het veld compact te houden en het centrum goed af te sluiten. Vanuit die aanpak kwamen we op 0-1. Patria maakte gelijk, waarna wij opnieuw de leiding namen: 1-2. Helaas kreeg een van onze spelers daarna zijn tweede gele kaart en moesten we met tien man verder. Ik was niet tevreden over de arbitrage en vond dat er een aantal vreemde beslissingen werd genomen. Na de 2-2 van Patria hebben we de mouwen nog eens opgestroopt. De jongens bleven voor elkaar werken en de wissels brachten veel nieuwe energie in de ploeg. Uiteindelijk maakte Wail Azzahhafi de 2-3. Als je met een man minder weet te winnen van een ploeg met zoveel kwaliteiten, mag je daar trots op zijn. Dit was een overwinning waarvoor we samen heel hard hebben gewerkt.” Hoi Coco, jullie kwamen twee keer terug en speelden in de slotfase met een man meer. Waar ontbrak het aan om minimaal een punt aan deze wedstrijd over te houden? “Laat ik beginnen met een compliment aan UVV. Als je met tien man wint, heb je het verdiend. Zij vochten bij 2-2 als leeuwen. In een halfuur kregen ze één kans en die benutten ze. Dat is een prachtig rendement. Wij hadden wat pech, maar misten ook het vernuft om zelf op voorsprong te komen. We hebben gegokt op de overwinning en verloren. In de laatste minuten hadden we ook kunnen kiezen om in ieder geval dat ene punt veilig te stellen, maar we bleven voor meer gaan. Wel worden we steeds completer. Boussoufi, Ligtvoet, Bakkenes en Taoufik konden weer minuten maken. Dat is positief, al merk je dat de onderlinge afstemming nog niet is zoals we die graag willen zien. Er moeten nog een paar jongens terugkomen, we moeten fitter worden en elkaar weer beter gaan vinden. Als we daarin stappen zetten, kunnen we ook weer omhoog kijken. Mijn aanpak is bij wijze van spreken al honderd jaar hetzelfde: eerst zorgen dat je niet degradeert, daarna kijken of je kunt meedoen om een periode en pas dan eventueel verder kijken. Voor ons liggen de doelen dit seizoen bij die eerste twee stappen.”

  • Patrick Mur (NITA), trainer aan het woord.

    Aurora-Nita=0-3. NITA keerde met een 0-3 overwinning terug uit Werkhoven. Tegen Aurora maakte de ploeg voor rust het verschil, met onder meer een fraaie hakbal van Jens Boekel. Na afloop spraken we trainer Patrick Mur over de wedstrijd én de gezellige afsluiting bij de gastheer. Hoi Patrick, drie doelpunten voor rust en opnieuw de nul gehouden. Dat klinkt als een prima middag. Hoe kwam deze overwinning tot stand en hoe tevreden ben je over het spel van jullie ploeg? “Net als vorige week tegen Faja Lobi hadden we aan één helft genoeg om de wedstrijd te beslissen. We misten een paar belangrijke spelers en moesten daardoor wat schuiven in de ploeg. Dat was in het begin even wennen. Aurora speelde met twee spitsen, maar daar hadden we vooraf al over gesproken. De jongens wisten hoe we dat wilden oplossen en daardoor zaten we vrij snel goed in de wedstrijd. In de eerste helft waren we duidelijk de bovenliggende partij. Wij probeerden voetballend tot kansen te komen, terwijl Aurora vooral de lange bal zocht en het ons met opportunistisch spel lastig wilde maken. Binnen een kwartier zette Jens Boekel ons op 0-1. Daarna kopte Stijn Koekoek de tweede binnen en vijf minuten voor rust maakte Jens er 0-3 van. Die laatste was echt een schitterend doelpunt. Jens stond met zijn rug naar het doel en werkte de bal vanaf een meter of elf met zijn hak in de hoek. Een prachtige manier om zijn tweede van de middag te maken. Na rust drong Aurora nog wat aan, maar doelman Luke stond op zijn post. Zelf hadden we minder drang om verder uit te lopen. Daarin leek de wedstrijd op die van vorige week: voor rust het verschil maken en in de tweede helft weinig meer toevoegen aan de score. Maar met drie punten en de nul kunnen we terugkijken op een prima middag. Een mooi gebaar was dat Jens vanuit Aurora werd verkozen tot man of the match. Na zo’n doelpunt is dat natuurlijk een leuke blijk van waardering. Ook na afloop was het goed toeven in Werkhoven. Met muziek en een zanger bleef het nog lang gezellig. Dat maakte het een mooie afsluiting van de middag.”

  • Pieter Verweij(Schalkwijk), trainer aan het woord.

    Schalkwijk vindt geen opening tegen Sporting’70 Schalkwijk moest bij Sporting’70 een nipte 1-0 nederlaag slikken. De ploeg vond geen weg door de Utrechtse defensie en keerde zonder punten huiswaarts. Na afloop vroegen we trainer Pieter Verweij waar het aan ontbrak. Hoi Pieter, een kleine nederlaag, maar zat er voor jullie meer in? Wat maakte het zo lastig om tot kansen te komen? “We waren helaas niet bij machte om ons veldspel om te zetten in kansen. Sporting’70 heeft negentig minuten lang het eigen strafschopgebied goed verdedigd. Daar kwamen wij voetballend niet doorheen. We hebben er alles aan gedaan en van alles geprobeerd, maar het lukte gewoon niet. Dat is verrekte jammer, zeker omdat we de lijn van de wedstrijd tegen Saestum graag hadden doorgetrokken. Maar er is geen man overboord. We moeten gewoon lekker doorgaan. Sporting’70 ging vandaag het beste om met alle omstandigheden. Tot slot wil ik de scheidsrechter nog een compliment geven. Die heeft echt uitstekend gefloten. Dat was een verademing!”

  • Fabian Schaken(Saestum), trainer aan het woord.

    Saestum wint ruim op sfeervol eigen veld: 5-1 Na afloop van de ruime thuisoverwinning op Odysseus’91 spraken we een tevreden Saestum-trainer Fabian Schaken. Hoi Fabian, vijf doelpunten, drie punten en een goedgevulde tribune bij jullie eerste thuiswedstrijd van de competitie. Dat moet een heerlijke middag zijn geweest. Hoe heb jij het optreden van je ploeg beleefd? “Het was inderdaad een prachtige middag. We konden eindelijk met een wat completer team aantreden en begonnen scherp en fel aan de wedstrijd. Dat leverde meteen iets op: al in de eerste minuut zette Amin Darghal ons op 1-0. In de elfde minuut was hij opnieuw trefzeker en hadden we dus al vroeg een mooie voorsprong te pakken. We hadden de wedstrijd daarna goed onder controle. Toch lieten we Odysseus terugkomen. Op één moment gingen we wat te slap de duels in en daar profiteerden zij van. Daardoor gingen we met 2-1 de rust in en was de wedstrijd nog zeker niet beslist. Na rust kwamen we met nóg meer energie het veld op. Binnen tien minuten liepen we uit naar 5-1. Amin maakte zijn derde doelpunt van de middag en Moreno Beijaard nam de andere twee treffers voor zijn rekening. Het was mooi om te zien hoe de ploeg het na de hervatting oppakte en zo snel afstand nam. Deze overwinning verdient vooral een compliment aan de hele groep. We hebben enorm genoten van de inzet, de energie en de wil om te winnen die de spelers lieten zien. Dat zijn dingen waar je als trainer blij van wordt. Iedereen heeft zijn bijdrage geleverd en daar mogen de jongens trots op zijn. Wat de middag extra mooi maakte, was de sfeer langs het veld. Het was onze eerste thuiswedstrijd van dit competitieseizoen en de tribune zat bijna tot de nok toe vol. Het enthousiasme spatte ervan af. Dat is heerlijk voor de spelers: op je eigen veld spelen en voelen dat de mensen zo met je meeleven. Een mooie overwinning, een prachtige sfeer en een ploeg die er samen voor ging. Daar hebben we van genoten. Nu op naar de volgende wedstrijd!”

bottom of page