top of page

Roy Boute(DESTO) en Stephan Henderik(EDO), trainers aan het woord.

12 okt
2 minuten om te lezen

EDO knokt zich na rust langs DESTO.

EDO heeft bij DESTO een 2-0 achterstand omgebogen in een 2-3 overwinning. Een wedstrijd met twee gezichten, waarin de thuisploeg voor rust het verschil maakte en de bezoekers na de pauze terugsloegen. We spraken beide trainers na afloop.


Allereerst DESTO-trainer Roy Boute. Hoi Roy, een sterke eerste helft, maar uiteindelijk staan jullie met lege handen. Waar ging het na rust mis en hoe zuur is deze nederlaag?


“Veel jongens zijn afgelopen week ziek geweest en twee spelers ontbraken omdat ze nog steeds ziek waren. Tijdens de warming-up viel er bovendien nog iemand uit met hamstringklachten. De aanloop was dus verre van ideaal.

We hebben deze week veel aandacht besteed aan het bestrijden van het 5-3-2-systeem van EDO. Voor de wedstrijd hebben we daarnaast benadrukt dat de jongens die wél fit waren, extra voor elkaar door het vuur moesten gaan. Aan beide opdrachten hebben ze in de eerste helft uitstekend invulling gegeven. Misschien waren het wel onze beste 45 minuten van dit seizoen.

Na rust viel al snel de 2-1 en kregen we uiteindelijk nog twee doelpunten uit corners tegen. We stonden veel onder druk en konden helaas niet overeind blijven. Dat is ontzettend zuur, want op basis van de geleverde strijd had ik de jongens een punt gegund. Maar alle complimenten aan EDO: een volwassen ploeg die goed voetbal liet zien.”

Daarna spraken we de winnende trainer, Stephan Henderik. Hoi Stephan, van 2-0 achter naar een 2-3 overwinning. Hoe zwaar hebben jullie ervoor moeten knokken en hoe kijk je terug op deze zege?


“Het was een wedstrijd met twee gezichten. In de eerste helft waren we niet balvast genoeg en speelden we DESTO in de kaart. Dan weet je dat je het zwaar krijgt. De 2-0 achterstand bij rust was wat geflatteerd, maar die hadden we wel aan onszelf te danken.

In de tweede helft heb ik genoten van mijn ploeg. Via Rafael Cannemijer maakten we al snel de aansluitingstreffer. Daarna zag je het geloof groeien en trokken we de wedstrijd steeds meer naar ons toe. Roel Jacobs maakte de 2-2 en uiteindelijk zorgde Seth Garritsen, op aangeven van Rafael Cannemijer, voor de verdiende 2-3.”

Opmerkingen


bottom of page