Rick Welink(EDO 2) trainer aan het woord

EDO 2 maakt naam in de beker! De ploeg van trainer Rick Welink laat zien dat je ook als tweede elftal de eerste teams flink het vuur aan de schenen kunt leggen. Het bekeravontuur is inmiddels voor velen gesprek van de dag en menig tegenstander zal EDO 2 liever ontlopen. De loting van gisteren koppelde de ploeg aan CDW: opnieuw een mooie uitdaging voor een team dat nog lang niet klaar is met dit avontuur.

Maar wie is de trainer achter deze ploeg? We spraken Rick Welink over zijn eigen voetbalverhaal, het plezier waarmee hij bij EDO langs de lijn staat en zijn ambitie om ooit een eerste elftal onder zijn hoede te nemen. Natuurlijk komt ook het bekersucces uitgebreid aan bod. Een mooi gesprek met een betrokken trainer, die met trots over zijn spelers praat en samen met hen graag nog een paar hoofdstukken aan dit bekerverhaal toevoegt.

Hoi Rick, allereerst gefeliciteerd met het prachtige bekersucces van EDO 2! Een mooie aanleiding om even bij te praten.

Stel jezelf eerst eens voor?

Mijn naam is Rick Welink. Ik woon samen met mijn vrouw Evi, dochter Dominique en onze hond Eros.

Ik ben werkzaam in de ICT bij de politie.

Vertel eens iets over je eigen actieve voetballeven. Waar ben je zelf begonnen, bij welke clubs heb je gespeeld en wat voor voetballer was je. Op welke positie speelde je het liefst en aan welke periode bewaar je de mooiste herinneringen?

Ik ben op mijn 6e begonnen met voetballen bij VV Maarssen en heb daar tot mijn 21e gevoetbald, van de jeugd tot aan de zondag 1 en zaterdag 1.

Daarna heb ik een uitstap van 3 seizoenen gemaakt naar WDS 1 in Driebruggen. Ik speelde als rechtsback of rechter centrale verdediger.

Een van mijn leukste herinneringen: ik speelde in de A2 (nu 19-2) en ging op trainingskamp met de A1 van Maarssen naar Barcelona. Daar speelden we een oefenwedstrijd tegen Badalona A1, een jeugdteam dat uitkwam in een poule met o.a. Barcelona A1, Real Madrid A1 en Valencia A1. We speelden in een stadion dat goed was voor 10.000 toeschouwers (er zaten er die avond nog geen 30 overigens :-) ) en verloren met 10-0. Ondanks dat verdiende ik in deze wedstrijd een basisplaats bij de A1 voor de 2e seizoenshelft en speelde ik een half jaar later mijn eerste wedstrijden in de zondag 1.

Trap je zelf nog tegen een balletje of heb je de voetbalschoenen inmiddels helemaal ingeruild voor het trainersvak?

Door veel blessures ben ik op mijn 25e gestopt met voetballen op het veld. Tot 3 jaar geleden speelde ik nog in de zaal, maar ook daar ben ik inmiddels mee gestopt.

Was je als speler al actief als bijvoorbeeld jeugdtrainer, of kwam het trainerschap pas op je pad toen je zelf stopte?

Ik ben al vroeg begonnen als jeugdtrainer, ik denk op mijn 17e.

Dit was bij de F6 van VV Maarssen. Mijn broertje begon toen met voetballen en ik werd trainer van zijn team.

Nadat ik zelf ben gestopt met voetballen, ben ik de trainerscursus gaan volgen en ben ik vanuit Maarssen 19-1, O23-1 en de zaterdag 2 drie seizoenen geleden bij EDO terechtgekomen.

Heb je in jouw spelersloopbaan een trainer gehad die je bijzonder heeft gevormd? En neem je daar nog iets van mee bij EDO 2?

Bij Maarssen 19-1 waren mijn trainers Rijk Kers en Erwin Vogelzang. Rijk heeft mij een paar jaar later een kans gegeven bij WDS 1, waar hij hoofdtrainer werd.

Ik verwerk nog weleens een pass- en trapvorm of positiespel in mijn trainingen dat ik van hen meekreeg.

Bij de zondag 1 van Maarssen was mijn trainer John van Heezik. Ik zal zijn loopvorm, de W (van winnen), nooit vergeten. Ik pas hem niet toe in mijn eigen training. Dit zou bij mijn huidige spelersgroep voor weerstand kunnen zorgen ;-) Maar wat ik nog wel uit die tijd weet, is dat we veel wedstrijden in de laatste fase tot een goed einde brachten. Dit heeft ons vorig jaar ook deels de periode opgeleverd: conditioneel een voorsprong ten opzichte van onze tegenstanders.

Hoe ben je bij EDO 2 terechtgekomen en wat sprak je aan in deze uitdaging?

Een groot deel van de spelersgroep van EDO 2 is een jaar of 5 à 6 geleden overgekomen van VV Maarssen.

De link tussen een aantal spelers en de huidige trainersstaf was dus snel gelegd.

De uitdaging zat hem voornamelijk in het uitkomen op het hoogste niveau van tweede elftallen, dat redelijk gelijkstaat aan het niveau van eerste elftallen die uitkomen in de 4e of 3e klasse. Dit laten we ook zien in de huidige bekerreeks.

Het bekersucces: hoe heb jij de wedstrijd beleefd, als je nog even kort moet terugblikken? Zag je echt een dominant EDO 2, zoals je dat in de voorbespreking voor ogen had?

De beginfase vond ik slordig, maar na een minuut of 10 kregen we grip op de wedstrijd. We zijn blijven voetballen en konden gemakkelijk de ruimtes vinden achter de laatste linie van VVZA. We waren natuurlijk gewaarschuwd door de vele goals die zij in de competitie al hadden gemaakt en wilden daarom ver van onze goal af voetballen. Met hoog druk zetten en het winnen van de 2e bal rondom de middellijn is dat volgens mij aardig gelukt.

EDO 2 staat door dit succes ineens volop in de belangstelling. Wat maakt dat los binnen de groep en de club? Zijn jullie op dit moment meer het gesprek in de kantine dan het eerste? ;-)

Voor de spelersgroep is dit natuurlijk mooi. Het leeft en uiteraard zorgt het ook voor vermaak en gekkigheid in de kleedkamer en appgroep. We hebben een Instagrampagina waar wekelijks alles op voorbijkomt en in de spelersgroep een eigen verslaggever (Samuel Steenbeek) die de groep up-to-date houdt met scherpe analyses, vooral over de spelers zelf, haha.

Wat voor groep heb je onder je hoede? Zijn het vooral jonge spelers die richting het eerste willen, of ook ervaren jongens die bewust hun plek bij het tweede hebben gevonden? Hoe breng je die verschillende ambities samen?

Mijn aanvoerder Jochem van Meersbergen verwoordde dit mooi in zijn interview met De Utrechtse Velden: een team routiniers met ervaring, aangevuld met een aantal jongere, goede voetballers. Voor de jongere spelers is het doel uiteindelijk nog een keer de stap te maken naar het eerste. De meeste ‘ouderen’ zitten op hun plek bij het tweede, maar zijn nog wel ambitieus genoeg om daar op niveau te blijven voetballen.

In hoeverre is EDO 2 een ploeg met eigen doelen en in hoeverre staan jullie in dienst van het eerste? Wat is daarover de afspraak binnen de club?

Die afspraak is helder: het 2e elftal is onderdeel van de A-selectie en staat in dienst van het eerste.

Dit houdt in dat spelers die vanuit het eerste de laatste periode minder minuten hebben gemaakt, bij het tweede spelen. Spelers van het tweede die in aanmerking komen voor het eerste elftal, zullen de omgekeerde weg bewandelen.

Werk je doorgaans met een vaste groep of is het iedere week passen, meten en schuiven? Zo ja, is dat iets wat je vooraf wist of knaagt het af en toe toch?

We hebben een eigen groep bij het tweede. Mochten er spelers vanuit het eerste speelminuten moeten maken, dan worden deze ingepast en trainen die op de donderdagavond bij ons mee. Dit is een afspraak die we voorafgaand aan het seizoen hebben gemaakt.

Hoe bouw je aan vastigheid en een herkenbare speelwijze als je inderdaad regelmatig spelers moet afstaan of er juist spelers bij krijgt?

Aangezien we met een eigen groep trainen, is het makkelijk om vastigheid te creëren. De 2 of 3 spelers die vanuit het eerste overkomen voor minuten, zijn daardoor ook minder lastig in te passen.

Trainen jullie apart of ook gezamenlijk? En richt jij je volledig op het tweede, of schuif je ook aan bij besprekingen en overleg rond het eerste?

We trainen apart, maar de communicatie met de huidige trainers van 1 is goed. De aansluiting bij het eerste is vaak lastig, aangezien wij altijd voor het eerste spelen en zij dus al in besprekingen zitten terwijl mijn wedstrijd nog bezig is. Ik ben en voel mij wel altijd welkom wanneer de tijd het toelaat.

Welke trainersdiploma’s heb je inmiddels en wil je je ook verder ontwikkelen als trainer? En als je vooruitkijkt: waar liggen jouw ambities? Is hoofdtrainer worden van een eerste elftal iets wat je wel ambieert?

Ik heb mijn UEFA C-diploma en ben voornemens om mijn UEFA B-diploma te behalen. Mijn ambities zijn duidelijk: ik zou graag een keer hoofdtrainer worden van een eerste elftal.

Je bent volgens mij bezig aan je tweede seizoen als trainer van EDO 2. Dat doet vermoeden dat je het goed naar je zin hebt. Wat maakt deze groep en jouw rol zo mooi voor je?

Ik ben bezig aan mijn derde seizoen bij EDO 2 en heb het inderdaad erg naar mijn zin.

De spelersgroep en staf, maar ook de supportersschare achter deze groep, zijn geweldig!

Als je voor de volgende bekerronde zelf een tegenstander mocht kiezen, wie zou dat dan zijn? Het liefst thuis uiteraard, volle bak!

We willen natuurlijk zo ver mogelijk komen, maar we moeten ook realistisch blijven. Een tegenstander uit een 3e of 4e klasse zou de kans op een volgende ronde natuurlijk groter maken dan een tegenstander uit de 4e divisie. Mocht er dan toch een hooggeplaatst team uit de koker komen, dan is SVL 1 wel een mooie tegenstander, omdat daar 2 oud-EDO-spelers spelen.

Het thuisvoordeel hebben wij de aankomende ronde gelukkig nog vanuit de opzet van de KNVB (het laagst geklasseerde team speelt thuis).

Hoe zijn binnen EDO de afspraken over de samenstelling van jullie bekerploeg? Bij sommige clubs wordt een tweede elftal verderop in het bekertoernooi, binnen de geldende regels, versterkt met spelers van het eerste. Is dat bij jullie al onderwerp van gesprek, of blijft het uitgangspunt dat de groep die dit succes heeft behaald het avontuur voortzet? Hoe sta jij daarin, ook tegenover jouw eigen spelers?

Wij spelen de bekerwedstrijden voornamelijk met de spelers van het tweede. Uiteraard stemmen we met de trainer van het eerste af hoe zijn spelers ervoor staan en waar mogelijk passen we spelers in die minuten moeten maken door bijvoorbeeld blessures of minder speeltijd in de laatste periode.

Mijn persoonlijke doel is dat we moeten proberen zo ver mogelijk te komen met de spelers van het tweede, maar de afspraak is ook dat we rekening houden met spelers van 1 die in aanmerking komen voor minuten. (Dit zijn dan normaal gesproken ook geen basisspelers van 1, maar spelers die ook in de competitie bij ons hun minuten maken.)

Het bekeravontuur is natuurlijk prachtig, maar wat hoop je daarnaast met deze groep te bereiken en waarin wil je jouw spelers zien groeien? Uitgaande van degenen die graag de stap naar het eerste willen zetten?

Vorig jaar wonnen we een periode en eindigden we op een keurige 6e plaats op de ranglijst.

Aangezien we elk jaar verbeteren in de hoofdklasse, is een klassering in de top 5 een mooie doelstelling. Het winnen van een periode is natuurlijk helemaal mooi, zodat we ook volgend jaar weer onze kunsten kunnen vertonen in de beker tussen de eerste elftallen.

Voor mij persoonlijk als trainer is het mooi als spelers de stap van het tweede naar het eerste elftal kunnen maken. Tygo Vernooij is daar een mooi voorbeeld van uit het afgelopen seizoen. Hij ontwikkelde zich op jonge leeftijd tot een vaste waarde centraal achterin bij het tweede en heeft dit seizoen zijn plek veroverd bij het eerste.

Foto's: EDO site