Zoekresultaten
Doorzoek deze website
2971 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Yoeri Tol(ASV'65), trainer aan het woord.
ASV’65 ziet punt in slotfase door de vingers glippen ASV’65 verloor thuis met 1-2 van CTO’70. De ploeg van trainer Yoeri Tol kende een droomstart, maar moest vlak voor tijd alsnog de beslissende tegentreffer incasseren. Na afloop spraken we de trainer. Hoi Yoeri, jullie begonnen uitstekend en hielden daarna lang uitzicht op een punt. Hoe kijk je terug op de wedstrijd en hoe zuur is het dat het in de slotfase alsnog misgaat? “In de eerste minuut was het bij onze eerste aanval meteen raak via Epi Kramer. Een fantastische start dus. Vervolgens waren we veel te slordig aan de bal. Daardoor moesten we voortdurend omschakelen en werden de ruimtes tussen onze linies veel te groot. Net toen we weer een beetje grip op de wedstrijd kregen, kreeg onze rechtsback de bal tegen zijn arm. Dat gebeurde naar mijn mening ruim een meter buiten het strafschopgebied, maar tot onze verbazing gaf de scheidsrechter een penalty aan CTO’70. Daaruit viel de 1-1. Daarna kregen we steeds meer moeite met onze tegenstander. In de tweede helft zag je aan alles dat de jongens er veel energie in staken. De wil was er absoluut, maar aan de bal werd het eigenlijk niet beter dan voor rust. CTO’70 had de meeste kansen, maar doordat het zo lang 1-1 bleef, was een punt zeker haalbaar. Dan is het zuur dat je in de slotfase toch nog de 1-2 moet incasseren.”
- Floren van Luipen, donateur scheidsrechter aan het woord.
SVF-Aurora=1-2 Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord. Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort. We kozen ditmaal de wedstrijd SVF-Aurora waar donateurscheidsrechter Floren van Luipen voor was aangesteld. Hoi Floren, hoe was je voetbalmiddag? Als aan het begin van het seizoen de competitiekalender wordt gedeeld, is het eerste wat clubs met een streekrivaal in hun competitie doen: kijken wanneer de derby’s op het programma staan. Het allermooiste aan deze wedstrijd was dat zowel de staf als de spelers van beide ploegen grotendeels uit echte Cothenaren en Werkhovenaren bestonden. Ik was blij verrast toen ik werd aangesteld voor deze derby. SVF kende ik nog uit de tijd dat ik bij VIOD speelde. Tegen Aurora had ik nooit gespeeld, maar die ploeg zat een aantal jaar geleden bij OSM in de competitie. Rond 13.20 uur kwam ik aan op het sportpark. Ik was bewust iets eerder gekomen, omdat ik niet wist hoe druk het zou zijn en zeker wilde zijn van een parkeerplaats. Ik werd keurig ontvangen en naar de bestuurskamer gebracht, waar ik rustig kon zitten en beide trainers alvast even kon spreken. Een fijn begin van de middag op Sportpark De Nieuwe Kamp. Rond 13.50 uur ging ik naar mijn kleedkamer om me om te kleden en daarna warm te lopen. Door de neerslag van de voorbije nacht kon de wedstrijd niet op het grasveld worden gespeeld. De lijnen waren weggeregend, dus moesten we uitwijken naar het kunstgrasveld. Na mijn warming-up controleerde ik bij beide teams de spelerspassen in de kleedkamer. Daarbij ontdekte ik een ludieke actie van SVF richting Aurora: in de kleedkamer van Aurora hing een foto van een Aurora-speler in een groen SVF-jack. Ik kon hier enorm om lachen. Ook dit hoort bij derbyvoetbal. Na de opkomst, met rook en harde vuurwerkknallen, mocht de pupil van de week het eerste doelpunt maken. Daarna begon de wedstrijd en kwam Aurora duidelijk het scherpst uit de startblokken. Echt grote kansen waren er nog niet direct, maar het spel speelde zich grotendeels af op de verdedigende helft van SVF. Er werd hard, maar fair gestreden. Die ruimte probeerde ik ook te geven met de lijn die ik in mijn fluiten aanhield. Er mocht voor elke meter geknokt worden. Na iets meer dan een kwartier spelen schoot Aurora een vrije trap op werkelijk schitterende wijze in de kruising en namen de gasten de leiding. In het vervolg van de eerste helft wist SVF zich amper van deze dreun te herstellen en creëerde de ploeg nauwelijks grote kansen. Ruim vijf minuten voor rust verdubbelde Aurora de voorsprong. Daarmee verdubbelden de gasten ook hun totale doelpuntenproductie van dit competitieseizoen, want in de vier voorgaande wedstrijden was Aurora pas twee keer trefzeker geweest. In de 45e minuut moest ik voor het eerst naar de gele kaart grijpen. Bij een diepe bal werd een speler van SVF in een duel gehaakt door zijn tegenstander, waardoor hij niet verder kon lopen. Ik twijfelde heel even of dit zelfs rood moest zijn vanwege het neerhalen van een doorgebroken speler. De bal ging echter richting de zijlijn en niet richting het doel, dus koos ik voor een gele kaart. In de rust kwam collega-KNVB-scheidsrechter Timo Brouwer even langs in de kleedkamer. Hij had eerder die dag zelf al gefloten en zou na de eerste helft richting de Galgenwaard vertrekken. In de tweede helft kwam SVF met twee verse krachten en nieuwe energie de kleedkamer uit. De thuisploeg nam de overhand in de wedstrijd. Aurora beperkte zich tot verdedigen en SVF had langdurig balbezit op de helft van de tegenstander. Vanuit het publiek werd met de minuut intenser meegeleefd met beide ploegen. In deze fase vielen er ook enkele gele kaarten voor Aurora, met name vanwege veel te late slidings. Aan Aurora-zijde vond men deze kaarten te makkelijk gegeven en er werd wat tegen me gemopperd, maar dat viel gelukkig mee. Uiteindelijk trokken de spelers er wel lering uit, want de te late slidings verdwenen daarna uit het spel. Voor de gezondheid van de spelers wel zo fijn, zeker als ze zich maandag weer bij de baas willen melden. In de 58e minuut volgde het grootste discussiemoment van de wedstrijd. Een speler van SVF kwam het strafschopgebied binnen, maakte contact met zijn tegenstander en ging naar de grond. Er werd luid om een strafschop geroepen, maar ik stond goed opgesteld en kon zien dat hij het contact nadrukkelijk opzocht. Van een uitgestoken been of een andere overtreding was geen sprake. Bovendien was de speler in kwestie de bal eigenlijk al kwijt en probeerde hij er nog het meeste uit te halen. Een minuut later was het alsnog raak voor SVF. Een goed genomen corner werd bij de eerste paal prachtig ingekopt en daarmee was de aansluitingstreffer een feit. Hierna ging SVF vrolijk door met aanvallen en kreeg de ploeg enorme kansen op meer. Een bal tegen de onderkant van de lat, een bal die door Aurora van de lijn werd gehaald en een paar schoten over en naast het doel: er gebeurde genoeg. Aurora probeerde met counters gebruik te maken van de ruimte, maar wist daarmee pas in de laatste tien minuten gevaar te stichten. Doelpunten leverde dat niet op. In de slotfase begonnen sommige spelers, met name van SVF, wat geïrriteerd te raken. Deels omdat ze het met enkele beslissingen niet eens waren, maar ook uit een stukje machteloosheid en omdat de tijd simpelweg wegtikte. De laatste grote kans voor SVF kwam zes minuten voor het einde. Een voorzet werd goed ingekopt, maar de doelman wist de bal te pakken. Na 94 minuten zat de wedstrijd erop en volgde bij het eindsignaal een enorme ontlading. Spelers van beide ploegen bedankten me voor de leiding. De trainer van SVF reageerde wat cynisch en had zo kort na het eindsignaal duidelijk moeite om de nederlaag te verwerken. Terug in de kleedkamer werkte ik de administratie af. Daarna ging ik naar de bestuurskamer, waar ik uitgebreid met mensen van zowel SVF als Aurora kon napraten over de wedstrijd en iets kon drinken. Vervolgens liep ik door de kantine om het pand te verlaten. Er was een zanger ingehuurd en er werd een gezellig feest gevierd. Het had het feest van SVF moeten worden, maar het werd het feest van Aurora.
- Kees Kosterman(DOSC), trainer aan het woord
DOSC schiet uit zijn slof: ‘Deze hadden we even nodig’ DOSC heeft met een ruime 7-2 overwinning op De Posthoorn een welkome opsteker te pakken. De ploeg van trainer Kees Kosterman kon zo’n middag goed gebruiken na de teleurstelling van vorige week. Na afloop vroegen we Kees Kosterman of het allemaal als een trein liep. De trainer was vooral te spreken over de gezamenlijke inzet van zijn ploeg. “Na de teleurstelling van vorige week hadden we deze overwinning even nodig. Ik vond het vooral een echte teamprestatie. Zowel verdedigend als aanvallend deden we het beter dan de afgelopen weken.” Toch bleef Kosterman ook na zeven treffers kritisch. “We kregen opnieuw twee doelpunten tegen. Daar baal ik van, want die waren naar mijn mening onnodig.” De ruime zege kende bovendien een keerzijde door het uitvallen van twee spelers. Thijs Rijnen moest al vroeg geblesseerd naar de kant en later viel ook Gijs Eijkman uit. “Dat is wel een smetje, want het zijn belangrijke spelers voor ons. Ondanks die tegenvallers was het een goede dag.” Zeven keer raak en drie punten erbij: DOSC kan met een goed gevoel terugkijken op een middag die de ploeg even nodig had.
- Tim van Kouwen(Delta Sports'95), trainer aan het woord.
Eerste zege voor Delta Sports’95: “Vooral tevreden over de mentaliteit” Delta Sports’95 heeft de eerste competitiezege binnen. Na de 4-3 overwinning op Parkhout spraken we een blije en opgeluchte trainer Tim van Kouwen. Hoi Tim, eindelijk die eerste drie punten. Dat moet lekker voelen! Hoe kijk je terug op de wedstrijd en wat wil je van deze middag meenemen naar de komende weken? “Zeker, dit voelt goed! Ik ben vooral tevreden over de mentaliteit van de ploeg. Afgezien van het eerste kwartier was Parkhout de bovenliggende partij en hadden zij veel de bal. We hebben dus hard moeten werken voor deze overwinning. Verdedigend hebben we het, met name in de tweede helft, goed gedaan, ondanks de drie tegendoelpunten, waarvan twee uit een corner. Zelf zijn we effectief met onze kansen omgegaan. Drie van onze vier treffers waren mooie teamdoelpunten. Dit is een belangrijke overwinning voor de groep. Nu is het zaak om dit goede gevoel vast te houden en mee te nemen naar de volgende wedstrijden.”
- Marcel van Beek(Eemnes), trainer aan het woord.
AFC – Eemnes: 2-0 De eerste nederlaag voor eemens in deze competitie, na afloop spraken wij trainer Marcel van Beek. Hoi Marcel, hoe heb jij de wedstrijd beleefd? "Voor de wedstrijd tegen AFC reisden we af naar Amsterdam, waar we op het mooie sportcomplex goed werden ontvangen. Eemnes begon goed aan de wedstrijd en leek al snel op voorsprong te komen. Het doelpunt werd echter afgekeurd wegens buitenspel, naar mijn mening een terechte beslissing. Vervolgens kreeg AFC een tweetal schoten richting ons doel, maar deze leverden geen echt gevaar op. Na ongeveer een kwartier spelen kwam AFC op voorsprong. Uit een corner kregen we de bal niet goed weggewerkt, waarna deze voor de voeten van een AFC-speler viel en werd binnengeschoten: 1-0. Een paar minuten later kregen wij de mogelijkheid om de gelijkmaker te maken, eveneens uit een corner. Daniel kreeg de bal voor zijn voeten en schoot op doel, maar de keeper van AFC wist de inzet goed te keren. Rond de 35ste minuut kreeg ook Deashon een goede mogelijkheid na een mooie pass van Quinten. Helaas bleef ook deze kans onbenut. Vlak voor rust kreeg Eemnes een flinke tegenvaller te verwerken. Na een inworp wist de rechtsbuiten van AFC de bal goed mee te geven aan de vrijlopende back, die de bal van voorbij de tweede paal teruglegde op de spits. Die wist vervolgens eenvoudig af te werken en de 2-0 op het scorebord te zetten. Een vervelend moment om een tegendoelpunt te incasseren, zo vlak voor rust. Tijdens de rustbespreking kwamen verschillende zaken aan bod die in de eerste helft niet goed waren gegaan. Mooi om te zien was dat de spelers hierin ook zelf verantwoordelijkheid namen en kritisch naar hun eigen aandeel durfden te kijken. Die houding vind ik erg waardevol en positief voor de ontwikkeling van het team. Met een aantal aanwijzingen en duidelijke afspraken begonnen we vervolgens goed aan de tweede helft. We kregen steeds meer grip op de wedstrijd en namen meer initiatief. Eemnes begon aan te dringen en creëerde verschillende mogelijkheden. De eerste goede kans ontstond uit een vrije trap rond de rand van het strafschopgebied, maar het schot belandde helaas in de muur. We bleven druk zetten en kregen vervolgens een goede mogelijkheid via Viggo, maar ook hij zag zijn inzet gekeerd worden door de keeper van AFC. Enkele minuten later kreeg Deashon opnieuw een kans, maar ook deze leverde geen doelpunt op. Om nog meer druk naar voren te zetten, voerden we enkele wijzigingen door en namen we meer risico. Dat zorgde voor een aanvallender beeld en leverde nog een aantal mogelijkheden op. Ook Lars kreeg een kans, maar helaas bleef een doelpunt uit. AFC liet zien een goed voetballende ploeg te zijn. Toch denk ik dat we over de gehele wedstrijd niet heel veel grote kansen hebben weggegeven. Aan de andere kant zijn we er zelf onvoldoende in geslaagd om de mogelijkheden die we kregen om te zetten in doelpunten. Uiteindelijk bleken de twee standaardsituaties beslissend voor het resultaat. Dat is natuurlijk zuur, maar ook dat hoort bij voetbal. Wat mij vooral tevreden stemt, is de manier waarop we de tweede helft zijn ingegaan. Ondanks de 2-0-achterstand bleven de spelers strijden, toonden ze mentaliteit en gingen ze vol voor een beter resultaat. We nemen de leerpunten mee, blijven ons verder ontwikkelen en richten de blik op de volgende wedstrijd!"
- Rick Andeweg(Quick 1890), trainer aan het woord
Quick 1890-Hees=1-3. De ploeg van trainer Rick Andeweg kon de punten niet in huis houden, had er wel meer ingezeten? We zochten hem na afloop even op. Hoi Rick, hoe heb jij de wedstrijd beleefd? "We kwamen op achterstand nadat we zelf op knullige wijze de bal verloren in de laatste linie. Even later ontstond een soortgelijke situatie, maar dit keer wist Hees de kans niet te benutten. Daarna namen we het heft in handen en zakte Hees steeds verder in. We creëerden een aantal grote kansen en vlak voor rust kwamen we verdiend op gelijke hoogte. In de rust hebben we vooral de nadruk gelegd op het spelen vanuit onze organisatie, het terugkeren in onze posities en het verhogen van onze concentratie. Het vertrouwen was er, maar vlak na rust schoot Hees de bal uit het niets in de kruising. Na die treffer trok Hees zich ver terug en speelden we vrijwel de gehele tweede helft op de helft van de tegenstander. We kregen opnieuw een aantal grote kansen en hadden veel meer balbezit, maar waren niet scherp genoeg voor het doel of hadden het geluk simpelweg niet aan onze zijde. Hees knokte voor iedere meter en wist de overwinning uiteindelijk veilig te stellen door vlak voor tijd vanuit een onmogelijke hoek de 1-3 te scoren. Wederom een knappe goal van Hees. We hebben van alles geprobeerd, maar vandaag wilde het simpelweg niet lukken. Gezien het spelbeeld en de kansen die we hebben gecreëerd, is deze nederlaag een flinke domper voor ons."
- Leroy van Doleweerd(CDW), trainer aan het woord.
Leroy van Doleweerd na winst CDW: “Een zakelijke overwinning, misschien iets té zakelijk” CDW won op bezoek bij Odysseus’91 met 1-4. Een duidelijke uitslag, maar trainer Leroy van Doleweerd zag naast mooie doelpunten ook voldoende verbeterpunten. Hoi Leroy, een 1-4 overwinning lijkt op papier een vrij eenvoudige middag. Klopt dat beeld, of was er toch meer tegenstand dan de uitslag doet vermoeden? “Het was vooral een zakelijke wedstrijd. We wisten het nodige van Odysseus’91, maar het is altijd even afwachten welke spelers ze tot hun beschikking hebben. Voor de wedstrijd bleek dat ze deze week compleet waren. Wij wisten dat we resultaat moesten halen om mee te blijven doen om de bovenste plaatsen. De eerste 25 minuten waren duidelijk voor ons. Odysseus kwam er nauwelijks aan te pas en na een kwartier kwamen we op 0-1. Een goede aanval eindigde met een voorzet van Gio Sjiem-Fat, die door een speler van Odysseus in het eigen doel werd gelopen. Een minuut later was het opnieuw raak. Odysseus probeerde de bal hoog uit het eigen strafschopgebied weg te werken. Wij vingen hem op en brachten hem weer hoog voor het doel. Bram Koster dacht blijkbaar: ik doe even een omhaal. De bal verdween prachtig in de verre hoek, buiten bereik van de keeper: 0-2. Daarna namen we wat gas terug en gingen we te makkelijk denken. We waren niet meer scherp genoeg en leden veel balverlies. Met die 0-2 gingen we de rust in, maar over het spel in de laatste twintig minuten van de eerste helft konden we absoluut niet tevreden zijn. Na rust begonnen we weer frisser. We namen direct het initiatief en hadden veel balbezit. Na ongeveer tien minuten volgde een goede aanval over links. Yoeri Lakerveld en Amir al Jinabi vonden elkaar goed, waarna Amir zijn actie kon maken en de 0-3 binnenschoot. Het spelbeeld veranderde daarna weinig en beide ploegen voerden verschillende wissels door. In de zeventigste minuut maakte Luuk van Impelen de 0-4. Hij rondde beheerst af met een lob over de keeper. Daarna leek het alsof wij de wedstrijd al als gespeeld beschouwden. We maakten verkeerde keuzes en daardoor maakten we het elkaar onnodig lastig. Odysseus bleef ondertussen werken voor een doelpunt. In de 85ste minuut waren we even niet alert en scoorden zij na een snelle combinatie met een schot vanaf de rand van het strafschopgebied: 1-4. Al met al was het geen hoogstaand voetbal, maar wel een zakelijke overwinning. Misschien iets té zakelijk. Er komen nu twee heel belangrijke weken aan: eerst thuis tegen Eminent Boys en daarna uit naar VVJ. Na die twee wedstrijden hebben we een goed beeld van waar we staan.”
- Kamil Aydin(Eminent Boys), trainer aan het woord.
Eminent Boys overtuigt in Utrechtse ontmoeting met DVSU Eminent Boys heeft de thuiswedstrijd tegen DVSU met duidelijke cijfers gewonnen: 6-0. Met drie doelpunten had Gokhan een belangrijk aandeel in de zege, maar na afloop benadrukte Kamil Aydin vooral de prestatie van de hele ploeg. Hoi Kamil, zes doelpunten maken en zelf de nul houden. Dat klinkt als een geslaagde middag. Was het spel net zo overtuigend als de uitslag? “Ja, we hebben als team een heel sterke en gedisciplineerde wedstrijd gespeeld. Vanaf het begin voetbalden we verzorgd en creëerden we kansen. In de zeventiende minuut beloonde Sercan dat goede begin met de 1-0. Daarna bleven we voetballen en elkaar opzoeken. Gokhan scoorde vervolgens twee keer, waardoor we met een mooie 3-0 voorsprong de rust in gingen. Na rust waren we even wat slordiger. Daardoor kwam DVSU meer aan voetballen toe, maar echte kansen gaven we niet weg. We hebben ons vervolgens goed herpakt. Rond de zestigste minuut maakte Gokhan zijn derde van de middag en daarmee de 4-0. Ook daarna bleef de ploeg druk zetten. Victor zorgde voor een prachtig moment door de bal vanaf zo’n 25 meter diagonaal in de kruising te schieten. Een wereldgoal! Quincy Noordhof maakte het daarna met een goede kopbal helemaal af: 6-0. Natuurlijk geniet je van die doelpunten, maar ik ben vooral trots op de manier waarop iedereen zijn werk voor het team heeft gedaan. We bleven samen voetballen én hielden achterin de boel dicht. Dat maakt dit een heel mooie en verdiende overwinning. Daar mogen de jongens van genieten. Vervolgens richten we ons op de moeilijke uitwedstrijd tegen CDW. Daar zullen we er opnieuw met elkaar moeten staan. Maar voor nu: trots op onze boys!”
- Michael van Brummelen(Nederhorst), trainer aan het woord.
Nederhorst-TOS Actief=1-0 Michael van Brummelen: “In de tweede helft hebben we als collectief gestreden” Nederhorst hield zaterdag de drie punten thuis tegen TOS Actief. Na een moeizame eerste helft herpakte de ploeg zich na rust en trok met 1-0 aan het langste eind. Trainer Michael van Brummelen zag zijn elftal vooral als team een stap vooruitzetten. Hoi Michael, gefeliciteerd met de drie punten. Het verschil tussen de eerste en tweede helft was behoorlijk groot, begrijp ik. Hoe hebben jullie de wedstrijd naar je toe getrokken? “Voor rust ging eigenlijk alles mis wat mis kon gaan. We leverden verkeerde passes af en gaven veel te veel ruimte weg. TOS kreeg daardoor ook mogelijkheden. Gelukkig waren ze niet scherp voor het doel en hield onze keeper ons met een paar reddingen op de been. In de rust hebben we twee wissels doorgevoerd. Daarna kregen we vooral op het middenveld meer controle en konden we meer druk naar voren zetten. De rode kaart bij TOS hielp ons om dat vol te houden. Uiteindelijk viel de 1-0 uit een corner. Op basis van de tweede helft vind ik de overwinning meer dan verdiend. We hebben toen echt als collectief gestreden. Maar we moeten ook eerlijk zijn: in de eerste helft had TOS ons pijn kunnen doen.” Ook qua bezetting lijkt er weer wat meer ruimte te komen. Hoe staat de groep ervoor? “Luuk is terug van een blessure en komende week verwacht ik nog drie spelers terug. Dat is natuurlijk fijn voor de groep en geeft ons weer meer mogelijkheden. De uitvalbeurt van Yusuf Cinar was wel een zorgelijk moment. Hij kwam in de rust binnen de lijnen, maar moest na een ogenschijnlijk onschuldige botsing alweer worden gewisseld. Hij was even buiten bewustzijn. Dat was schrikken. Ik hoop vooral dat het goed met hem gaat en dat hij goed herstelt.” Dinsdag wacht alweer het restant tegen Almere. Wat ligt daar nog voor jullie? “We hebben nog twaalf minuten te spelen en staan met 3-2 achter. Met elf tegen negen in ons voordeel ligt er een kans om nog iets uit die wedstrijd te halen. Dat zal niet vanzelf gaan, maar we gaan er alles aan doen. Het zou mooi zijn als we aan deze overwinning nog een goed resultaat kunnen toevoegen.”
- Nader Mechichi(Brederodes), trainer aan het woord
Brederodes op schot tegen Faja Lobi KDS: 11-0 Brederodes heeft tegen Faja Lobi KDS flink uitgehaald. Na een ruststand van 7-0 eindigde de wedstrijd in 11-0. Tim Wakkermans had met zes doelpunten en drie assists een groot aandeel in de overwinning. Chadi Makhloufi scoorde driemaal en Ryan Schiere nam twee treffers voor zijn rekening. Hoi Nader, na vier minuten al met 3-0 voor en uiteindelijk een overwinning met dubbele cijfers. Hoe kijk je terug op zo’n middag? “Met drie doelpunten in de eerste vier minuten maakten we het onszelf natuurlijk een stuk makkelijker. We zaten meteen goed in de wedstrijd en liepen voor rust uit naar 7-0. Ik wil de ploeg vooral een compliment geven voor het feit dat we daarna zijn blijven doorgaan. Bij zo’n voorsprong kan de scherpte weleens verdwijnen, maar we bleven op zoek naar doelpunten. Uiteindelijk werd het 11-0, met een prachtige middag voor Tim. Zes keer scoren en ook nog drie doelpunten voorbereiden: daarmee heeft hij een heel mooi aandeel gehad. Door deze overwinning blijven we bovenin meedoen en staan we nu op doelsaldo tweede. Daar mogen we van genieten, maar volgende week beginnen we gewoon weer op nul. Dan gaan we naar Aurora, dat zelf ook de winst pakte. We zullen dus weer vol aan de bak moeten om daar een goed resultaat te halen.”
- Max Voorbij(Graveland) en Jelmer Storm(Hoevelaken), trainers aan het woord.
’s-Graveland – Hoevelaken 1-2 Hoevelaken bleef ook op bezoek bij ’s-Graveland zonder puntenverlies. De koploper won met 1-2, maar moest daar hard voor werken. Na afloop blikten beide trainers vanuit hun eigen perspectief terug op de wedstrijd. Hoi Max, jullie boden de ongeslagen koploper goed tegenstand, maar bleven uiteindelijk met lege handen achter. Hoe kijk jij terug op de wedstrijd? “We speelden tegen de ongeslagen koploper, dus dat was een mooie uitdaging. Helaas hadden we opnieuw veel afwezigen. Vooral achterin was het daardoor flink puzzelen. In de eerste helft waren beide ploegen aan de bal niet goed. Er was over en weer veel balverlies. Toch kwamen we op voorsprong na een mooie dieptepass van Mathies vanuit de opbouw. Fabian controleerde de bal knap en zocht de één-tegen-één met de rechtsback. Vervolgens draaide hij naar binnen en schoot hij de bal fantastisch in de kruising. Helaas kregen we voor rust de 1-1 tegen. Na een afstandsschot werkten we de bal niet goed weg, waardoor Hoevelaken in de rebound kon toeslaan. Na rust begonnen we sterk en kregen we meer de overhand. Dat leverde een aantal goede mogelijkheden op, maar juist in die fase viel voor mijn gevoel uit het niets de 1-2. Kort daarna kreeg Hoevelaken een strafschop en werd Michiel na een handsbal met rood van het veld gestuurd. Die rode kaart vond ik discutabel. Jelle hield ons vervolgens met een geweldige redding bij de strafschop in de wedstrijd. Met tien man gingen we op zoek naar de gelijkmaker. Dat werd nog moeilijker toen Sam Torsing binnen twee minuten twee gele kaarten kreeg en we met negen man verder moesten. Uiteindelijk bleef het bij 1-2. Het voelt als een terugkerend verhaal: we doen mee en krijgen mogelijkheden, maar het valt opnieuw niet onze kant op.” Hoi Jelmer, opnieuw drie punten voor Hoevelaken, maar ’s-Graveland maakte het jullie niet makkelijk. Waar zat voor jou het verschil en hoe spannend bleef het tot het einde? “Ik vind dat we in de eerste helft meer afstand hadden moeten nemen. We kregen niet heel veel levensgrote kansen, maar waren in mijn ogen wel de bovenliggende partij en voetbalden makkelijker. Toch gingen we met 1-1 de rust in. In de eerste twintig minuten na rust hadden we het lastig. ’s-Graveland kwam goed uit de kleedkamer en wij kregen minder grip op de wedstrijd. Na een paar wissels lukte dat weer beter. We speelden te vaak in te grote ruimtes, waardoor we het onszelf niet makkelijk maakten. Al met al vind ik ons de verdiende winnaar, maar eenvoudig was het zeker niet. Wat me vooral blij maakt, is dat onze wisselspelers opnieuw een heel belangrijke bijdrage hebben geleverd. Als trainer is het mooi om te zien dat ook de jongens die vanaf de bank komen het verschil kunnen maken. Die bijdrage was vandaag heel waardevol.”
- Olaf Meerveld over speelronde 5 in de eerste klasse B
De vijfde speelronde zit erop. We legden de uitslagen voor aan Olaf Meerveld, die er enkele uitlicht en zijn eerste indruk geeft. Hoi Olaf, als je de uitslagen van deze speelronde bekijkt, wat valt je dan op? Zitten er voor jou verrassingen tussen? “Over het algemeen zie ik weinig verrassende uitslagen. Al had ik de thuisnederlaag van Veensche Boys tegen SVL niet verwacht. Dat is een knappe overwinning voor SVL, dat zich voorlopig stevig in de kopgroep nestelt. Verder valt me op dat de resultaten van csv Apeldoorn en SDC Putten nog wat achterblijven bij wat ik van die ploegen had verwacht. Apeldoorn verloor bij Bennekom en Putten kwam thuis tegen SV Houten niet verder dan een gelijkspel. Het seizoen is natuurlijk nog jong, maar dat zijn voor mij wel de resultaten die eruit springen.” Uitslagen speelronde 5 VRC – BFC 0-0 SDC Putten – SV Houten 2-2 Veensche Boys – SVL 0-2 VVOG Harderwijk – DTS’35 Ede 0-2 Woudenberg – Zuidvogels 1-2 Bennekom – csv Apeldoorn 3-2 Roda’46 – Nieuw Utrecht 1-4











