Max Voorbij(Graveland) en Jelmer Storm(Hoevelaken), trainers aan het woord.

’s-Graveland – Hoevelaken 1-2

Hoevelaken bleef ook op bezoek bij ’s-Graveland zonder puntenverlies. De koploper won met 1-2, maar moest daar hard voor werken. Na afloop blikten beide trainers vanuit hun eigen perspectief terug op de wedstrijd.

Hoi Max, jullie boden de ongeslagen koploper goed tegenstand, maar bleven uiteindelijk met lege handen achter. Hoe kijk jij terug op de wedstrijd?

“We speelden tegen de ongeslagen koploper, dus dat was een mooie uitdaging. Helaas hadden we opnieuw veel afwezigen. Vooral achterin was het daardoor flink puzzelen.

In de eerste helft waren beide ploegen aan de bal niet goed. Er was over en weer veel balverlies. Toch kwamen we op voorsprong na een mooie dieptepass van Mathies vanuit de opbouw. Fabian controleerde de bal knap en zocht de één-tegen-één met de rechtsback. Vervolgens draaide hij naar binnen en schoot hij de bal fantastisch in de kruising.

Helaas kregen we voor rust de 1-1 tegen. Na een afstandsschot werkten we de bal niet goed weg, waardoor Hoevelaken in de rebound kon toeslaan.

Na rust begonnen we sterk en kregen we meer de overhand. Dat leverde een aantal goede mogelijkheden op, maar juist in die fase viel voor mijn gevoel uit het niets de 1-2. Kort daarna kreeg Hoevelaken een strafschop en werd Michiel na een handsbal met rood van het veld gestuurd. Die rode kaart vond ik discutabel. Jelle hield ons vervolgens met een geweldige redding bij de strafschop in de wedstrijd.

Met tien man gingen we op zoek naar de gelijkmaker. Dat werd nog moeilijker toen Sam Torsing binnen twee minuten twee gele kaarten kreeg en we met negen man verder moesten. Uiteindelijk bleef het bij 1-2.

Het voelt als een terugkerend verhaal: we doen mee en krijgen mogelijkheden, maar het valt opnieuw niet onze kant op.”

Hoi Jelmer, opnieuw drie punten voor Hoevelaken, maar ’s-Graveland maakte het jullie niet makkelijk. Waar zat voor jou het verschil en hoe spannend bleef het tot het einde?

“Ik vind dat we in de eerste helft meer afstand hadden moeten nemen. We kregen niet heel veel levensgrote kansen, maar waren in mijn ogen wel de bovenliggende partij en voetbalden makkelijker. Toch gingen we met 1-1 de rust in.

In de eerste twintig minuten na rust hadden we het lastig. ’s-Graveland kwam goed uit de kleedkamer en wij kregen minder grip op de wedstrijd. Na een paar wissels lukte dat weer beter.

We speelden te vaak in te grote ruimtes, waardoor we het onszelf niet makkelijk maakten. Al met al vind ik ons de verdiende winnaar, maar eenvoudig was het zeker niet.

Wat me vooral blij maakt, is dat onze wisselspelers opnieuw een heel belangrijke bijdrage hebben geleverd. Als trainer is het mooi om te zien dat ook de jongens die vanaf de bank komen het verschil kunnen maken. Die bijdrage was vandaag heel waardevol.”