top of page

VVZA, de enige echte zeehelden bij VMN!

  • 30 jun
  • 3 minuten om te lezen

Amersfoort, maak de haven maar vrij. De schepen liggen klaar, de vlaggen kunnen in top en de kanonnen hoeven gelukkig niet geladen te worden. Want VMN zet koers richting VVZA: een club met een geschiedenis waar zelfs de grootste zeemansverhalen nog bescheiden van worden.

We hebben het natuurlijk van horen zeggen, want de logboeken uit de Gouden Eeuw zijn helaas niet meer terug te lezen. Maar het verhaal gaat dat niemand minder dan Michiel de Ruyter ooit de eerste voorzitter van VVZA was. Een man met een duidelijke koers, een sterke persoonlijkheid en vermoedelijk de eerste die het vlaggenschip van de club in beweging bracht.

Jarenlang voeren de matrozen van stad naar stad, op zoek naar avontuur, strijd en overwinningen. Tot zij op een mooie dag de Eemhaven binnenvoeren en dachten: dit is het. Rustig vaarwater, een prachtige omgeving en vooral genoeg ruimte om eens iets anders te doen dan de tegenstander van het dek jagen.

Er werd een groot stuk land gezocht, de matrozen trapten tegen een bal en al snel bleek dat sommige zeelieden niet alleen konden varen, maar ook behoorlijk konden voetballen. De zwemvliezen gingen uit, de voetbalschoenen gingen aan en midden mei 1948 ontstond voetbalclub VVZA: geboren uit echte zeehelden. Niet langer werden er steden verslagen op het water, maar tegenstanders op het voetbalveld. Een totaal andere strijd, maar minstens zo spannend.

VVZA voer vervolgens langs heel wat locaties. Van de Kapelweg bij het Borneoplein, via de Gasthuislaan en de Dollardstraat in het Soesterkwartier, naar de Ringweg-Koppel. Daar werd in maart 1969 de eerste kantine geopend en begon de club flink te groeien. Sinds januari 1987 ligt de vaste thuishaven op Sportpark Emiclaer in Kattenbroek.

En die clubgeschiedenis mag er zijn. Kampioenschappen, promoties, nacompetitiekrakers, degradaties en weer terugvechten: VVZA heeft het allemaal meegemaakt. De eerste titel kwam al in 1953, waarna de club in 1969 opnieuw promoveerde. In 1977 werd via een 2-1 zege op Schalkwijk een plek in de nieuw gevormde hoofdklasse afdeling Utrecht veroverd. In 1992 bereikte VVZA voor het eerst het KNVB-niveau en in de jaren daarna volgden nog mooie promoties naar de derde en tweede klasse.

Ook de recente jaren waren er één met golven, windvlagen en soms een stevige storm. In 2022 promoveerde VVZA via de nacompetitie nog naar de tweede klasse KNVB, waarna de club in 2023 terugging naar de derde klasse en in juni 2025 degradeerde naar de vierde klasse. Maar wie VVZA een beetje kent, weet: een zeeheld laat zijn schip niet zomaar zinken.

Afgelopen seizoen eindigde VVZA verdienstelijk op de zevende plek in de vierde klasse D. Het voetbal ligt nu even stil, maar op Sportpark Emiclaer zijn de vrijwilligers alweer volop bezig om alles tiptop in orde te maken voor het nieuwe seizoen. Ook trainer Erik Heerings blijft aan boord en zal de ploeg opnieuw klaarstomen voor de strijd.

Of het verhaal over Michiel de Ruyter als eerste voorzitter helemaal klopt? Geen idee. Maar het leest fantastisch en het past natuurlijk perfect bij deze club. Misschien komen we komend seizoen zelfs namen tegen als De Ruyter, Tromp, Hein, Corneliszoon de With of Van Heemskerck in de opstelling. Dan weet iedere tegenstander direct: hier valt niet zomaar aan te meren.

VVZA en VMN: een strijdbare eenheid. Oude glorie herleeft, de zeilen staan strak en VMN is al onderweg naar de Keistad.

Opmerkingen


bottom of page