TOV had een TOF seizoen, maar de druiven smaakten uiteindelijk toch zuur

TOV. De naam zegt het eigenlijk al: Tot Ons Vermaak. En vermaak, dat brachten ze in Baarn afgelopen seizoen meer dan genoeg.

Na een lastig jaar daarvoor schoot TOV dit seizoen als een paddenstoel uit de grasmat. Niet voorzichtig, niet afwachtend, maar vol gas. Als een wervelwind trok de Baarnse ploeg over de velden van de derde klasse. Met ervaring op divisieniveau, een selectie vol kwaliteit en een ploeg die eindelijk weer wist wat winnen was, zag het er richting de winterstop crescendo uit.

TOV was terug. En hoe.

Trainer Kevin Ligtermoet bleef ondertussen de rust zelve. Teksten als: “We doen het goed, maar we zijn nog nergens.” Een trainer die wist dat een seizoen niet in februari of maart wordt beslist, maar pas als de laatste grasspriet is omgeploegd en de laatste scheidsrechter heeft afgefloten.

Maar het leek wel alsof de voetbalgoden in de regio hadden meegeluisterd en die woorden iets te letterlijk namen.

Want vanaf dat moment begon het te schuren. Blessures, een paar gelijke spelen, wedstrijden waarin het net niet viel en momenten waarop het voetbal ineens meer weg had van harken door de grassprieten dan van het flitsende spel uit de eerste maanden. Of het gemis van de rots in de branding daarin een grote rol speelde? Misschien. Maar daar mogen ze zich bij TOV ook niet achter verschuilen. Deze selectie had, gezien alle namen en kwaliteiten, genoeg in huis om dat op te vangen.

Toch werd het stuifzand in Baarn steeds korreliger.

De punten kwamen nog wel binnen, maar het werd stroperig. De top drie verdween langzaam uit zicht. Het licht aan het einde van de tunnel begon te dimmen en waar TOV eerst iedereen met open mond liet kijken, werd het seizoen uiteindelijk er eentje waarin net te vaak met samengeknepen billen moest worden gevoetbald.

En toen kwam de eindstand.

Een keurige vierde plaats. Op papier een prima seizoen. Maar voetbal wordt niet op papier gespeeld. Nummer drie én nummer vijf mochten uiteindelijk aan de haal met de nacompetitieplaatsen, terwijl TOV met lege handen achterbleef. Dan smaken de druiven zuur. Heel zuur zelfs.

Zeker als je bedenkt dat TOV met 61 doelpunten voor, op slechts twee ploegen na, de meest productieve ploeg van de derde klasse C was. Goals genoeg dus in Baarn. Alleen op de verkeerde momenten nét niet genoeg punten.

Maar zoals dat hoort bij een club met karakter, is de bladzijde inmiddels omgeslagen.

Want als alles een beetje meezit, wacht er komend seizoen iets waar iedere voetballiefhebber in deze regio warm van wordt: de Anna’s Hoeve-derby’s. Voor de mensen die bij geschiedenisles vooral naar buiten keken: tussen Baarn en Hilversum ligt niet alleen een rotonde, maar ook het Anna’s Hoeve-bos.

Sterker nog: misschien moet TOV stiekem wel een beetje blij zijn met wat er mogelijk aan zit te komen. Als je de ploegen uit de regio die straks in de derde klasse spelen op een bord schrijft, dan weet je één ding zeker: je kunt je voetbalveters opvreten. Streekderby’s, bekende gezichten, korte reisjes en wedstrijden waar de vonken vanaf vliegen. Clubs die allemaal binnen fietsafstand liggen.

Of de mannen van TOV daadwerkelijk op de fiets komen, is natuurlijk een tweede. Maar onze cameraploeg kan in ieder geval gewoon met de VMN-bakfiets op pad.

Want ook TOV houdt de band met VMN stevig vast. TOV had een TOF seizoen. Niet het einde waarop iedereen hoopte, maar wel een seizoen dat laat zien dat de ploeg weer volop meetelt. En met wat er komend jaar mogelijk op het programma staat, kan het zomaar eens een seizoen worden waar nog heel lang over wordt nagepraat. Hup TOV, laat jullie supporters uit Baarn niet in hun hempie staan. En laat die druiven volgend seizoen maar een stuk zoeter smaakje. Wij zijn er bij!