SVMM, de trots van twee dorpen. Maarn en Maarsbergen.

Man, man, wat hebben wij genoten van SVMM afgelopen seizoen.

Wij bleven maar op die loftrompet blazen en één man probeerde de rust te bewaren: Aad. Maar dat viel niet mee. Wij maar appen. "Aad... die platte kar komt in zicht!" Nog een bericht. En nog één. Op een gegeven moment zal hij zijn telefoon wel met een diepe zucht hebben omgedraaid.

"Jongens... rustig."

Maar rustig? Dat konden wij niet. Niet als een ploeg week in week uit liet zien dat er iets moois groeide in Maarn-Maarsbergen.

Mooie kerel, die Aad. Een trainer die de groep liet geloven in zichzelf en die het dorp weer liet dromen. We gaan hem missen.

Zo dichtbij waren ze. Heel dichtbij. Helaas geen nacompetitie als afscheidscadeau voor Aad van den Berg. Uiteindelijk een knappe vierde plaats. Natuurlijk overheerste de trots, want als je het seizoen eerlijk beoordeelt heeft SVMM alles gegeven. Winnaarsmentaliteit, strijd, karakter en nooit opgeven. Alleen die ene kers op de taart ontbrak.

Maar geloof ons... die taart smaakte alsnog uitstekend.

SVMM is veel meer dan een voetbalclub uit Maarn-Maarsbergen. Het is de trots van twee dorpen. Ze spelen in Maarn, maar ook vanuit Maarsbergen stroomt iedere zaterdag de fanatieke aanhang richting sportpark. Twee dorpen, één club, één hart.

En eigenlijk hoort dat ook zo.

Moeras, bossen, spoorlijn, provinciale wegen... alles loopt daar door elkaar. Net als de mensen. Maarn en Maarsbergen zijn al jarenlang met elkaar verbonden en SVMM is misschien wel het mooiste bewijs daarvan.

Maarn ligt prachtig aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug, met zijn station aan de lijn Utrecht-Arnhem en omringd door natuur, de Maarnse Berg, Zonheuvel en Sint-Helenaheuvel. Ooit was Maarn een zelfstandige gemeente waar ook Maarsbergen onder viel. En misschien verklaart dat wel iets van het karakter van de mensen daar.

Want gemakkelijk hebben ze het nooit gezocht.

Opgegroeid op de grens van heide, bos en moerassig land leer je vanzelf wat hard werken is.

En die enorme tuinen? Dat waren vroeger eigenlijk gewoon de eerste trainingsvelden van SVMM. Waar andere kinderen een speeltuin hadden, hadden ze in Maarn een achtertuin waar urenlang werd gevoetbald. Schieten, aannemen, kaatsen en de bal vooral niet bij de buren in de vijver. Als je daar opgroeide, had je stiekem al een paar honderd extra trainingsuren in de benen voordat je überhaupt je eerste wedstrijd voor SVMM speelde.

Misschien is dat wel één van de geheimen van die onverzettelijke mentaliteit. Want opgeven zit nu eenmaal niet in het woordenboek van Maarn en Maarsbergen.

Jarenlang werd SVMM gezien als dat sympathieke kleine clubje in de vijfde klasse.

"Ach, die vinden het allemaal wel best."

Nou... mooi niet.

Afgelopen seizoen lieten ze hun leeuwenhart zien. Tegenstanders kwamen niet meer op bezoek bij een gezellig dorpsclubje, maar bij een ploeg die voor iedere meter gras vocht. Een ploeg die liet zien dat er meer in zit dan veel mensen dachten.

SVMM kent bovendien een rijke historie. De club werd opgericht in 1947, speelde jarenlang in de vierde klasse en draait inmiddels alweer meerdere seizoenen mee in de vijfde klasse. Met Eddy Willemsen als nieuwe trainer wordt het interessant om te zien of er komend seizoen opnieuw een aanval op de bovenste plaatsen én misschien wel een periodetitel komt.

En dan... dat logo.

Twee sterren.

Normaal gesproken zie je sterren boven een clublogo wanneer er grote kampioenschappen zijn gewonnen. Dus natuurlijk begon onze nieuwsgierigheid te kriebelen.

Wij vroegen een inwoner van Maarn naar het geheim achter die twee sterren.

Na een prachtig verhaal, uitgesproken in onvervalst Maarns dialect, dachten wij iets te verstaan in de trant van:

"Wij zijn gewoon twee keer de beste geweest..."

Waarvan precies?

Tja... dat bleef een klein mysterie.

Misschien bedoelde hij de beste van de streek. Misschien van de Heuvelrug. Misschien gewoon van de derde helft.

Of misschien wilde hij ons gewoon een beetje in verwarring brengen.

En eerlijk is eerlijk... dat is gelukt.

Dus hierbij de oproep aan alle SVMM'ers. Vertel ons het échte verhaal achter die twee sterren. Want wij weten zeker dat daar een prachtig stukje clubhistorie achter schuilt.

Eén ding weten we wél zeker.

VMN blijft komend seizoen SVMM op de voet volgen. Want de band met Maarn en Maarsbergen is inmiddels net zo stevig als de Heuvelrug zelf.

En Aad...

Mocht je dit lezen: bedankt voor alle appjes, alle humor, alle relativering en voor het prachtige seizoen dat je deze club hebt gegeven.

Die platte kar kwam dit keer nét niet.

Maar je hebt wel iets anders achtergelaten.

Trots.

En soms is dat misschien nog wel mooier.