top of page

Stefan Kleinveld, donateur scheidsrechter aan het woord.

2 nov
3 minuten om te lezen

SVM-SV Baarn=0-3

Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord.

Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort.

We kozen ditmaal de wedstrijd SVM-SV Baarn waar donateurscheidsrechter stefan kleinveld voor was aangesteld.

Een warme ontvangst, een verhitte wedstrijd en een koude douche

SVM–SV Baarn = 0-3

Hoi Stefan, hoe was jouw voetbalmiddag?


"Afgelopen zaterdag mocht ik de wedstrijd tussen SVM en SV Baarn fluiten. Het werd een zonnige voetbalmiddag met veel strijd, de nodige overtredingen en een wisselmoment dat nogal wat discussie opleverde. Maar mijn middag begon vooral heel prettig.

Bij SVM werd ik hartelijk ontvangen. In mijn kleedkamer stond een mooi dienblad met drinken klaar. Zo’n gebaar waardeer ik altijd: je voelt je welkom en kunt rustig aan je voorbereiding beginnen.

Daarna lekker naar buiten voor de warming-up. Het zonnetje scheen, dus het was heerlijk om even los te komen. Natuurlijk hoorde ook de controle van de doelen erbij. In één van de netten ontdekte ik drie gaten. Gelukkig was er een behulpzame man van SVM die dat snel verhielp. Fijn als zulke dingen meteen worden opgepakt!

Vervolgens terug naar de kleedkamer om me gereed te maken voor de wedstrijd. Ook de pupil van de week was aanwezig en daarna konden we beginnen.

Het werd een harde wedstrijd. Aan strijd en inzet geen gebrek, maar voetballend vond ik het allemaal vrij matig. Er waren veel overtredingen en ik moest de teugels stevig aantrekken. Uiteindelijk heb ik negen gele kaarten gegeven. Baarn was effectiever en trok met 0-3 aan het langste eind.

Een moment dat me bijbleef, was een wissel bij SVM. De speler die naar de kant moest, nam behoorlijk de tijd om het veld te verlaten. Ik telde van tien terug naar nul, maar ook toen stond hij nog binnen de lijnen. Het gevolg was dat zijn vervanger niet meteen het veld in mocht.

Daar reageerde de trainer van SVM erg fel op. Hij wilde zijn invaller laten meedoen, maar die moest eerst wachten. Ik begrijp dat zoiets op dat moment frustrerend is, maar als scheidsrechter moet ik de regel toepassen.

Voor wie zich afvraagt hoe dat zit: bij een wissel heeft de speler tien seconden om het veld te verlaten, vanaf het wisselbord of het teken van de scheidsrechter. Overschrijdt hij die tijd zonder toegestane uitzondering, dan mag de invaller niet direct deelnemen. Vanaf de spelhervatting moet eerst één minuut verstrijken. Daarna mag de invaller bij een spelonderbreking en met mijn toestemming het veld in. Tot die tijd speelt de ploeg met een man minder. Het gaat dus niet om een wachttijd die ik zelf bedenk, maar om de geldende wisselregel.

Het liet maar weer zien dat zo’n regel langs de lijn nog voor verwarring en emotie kan zorgen. Voor mij was het zaak om ook op dat moment duidelijk te blijven en de wedstrijd in goede banen te leiden.

Na het laatste fluitsignaal zocht ik mijn kleedkamer op. Na zo’n middag kijk je toch uit naar een lekkere douche. Alleen had ik buiten de temperatuur van het water gerekend: koud! De wedstrijd was bij vlagen behoorlijk verhit geweest, maar afkoelen lukte daarna in ieder geval uitstekend.

Tot slot ben ik nog even naar de bestuurskamer gegaan om na te praten. Daarna kon ik netjes op tijd weer richting Amerongen.

Een gastvrije ontvangst, lekker opwarmen in het zonnetje en vervolgens een wedstrijd waarin ik volop aan het werk moest. Het hoorde er deze zaterdag allemaal bij. Alleen die warme douche houd ik nog tegoed!"

Opmerkingen


bottom of page