Romeo Brandon, donateurscheidsrechter aan het woord.

Ook dit seizoen laten we iedere week weer een van onze donateurscheidsrechters aan het woord.

Hoe was de ontvangst bij de club? Met welk gevoel kijkt hij terug op de wedstrijd? Hoe verliep het contact met de spelers en assistent-scheidsrechters? En stond er na het laatste fluitsignaal nog een drankje en een bedankje klaar? Kortom, alles wat bij een mooie en sportieve voetbalmiddag hoort.

We kozen ditmaal de competitiewedstrijd Kismet- Overvecht De Dreef waar donateurscheidsrechter Romeo Brandon voor was aangesteld.

Hoi Romeo, hoe was jouw voetbalmiddag?

Sommige voetbalmiddagen beginnen al goed voordat er een bal heeft gerold. Afgelopen zaterdag was er zo eentje. Ik mocht op Sportpark Zuilenselaan de wedstrijd Kismet – De Dreef fluiten en werd bij binnenkomst meteen verrast met een bos bloemen en een doos Merci, vanwege de Week van de Scheidsrechter. Toch mooi als mensen daar even aan denken. De cadeautjes heb ik meteen doorgespeeld naar mijn moeder. Die blij, ik blij. Mijn eerste assist van de middag! 😉

Ook verder was alles prima geregeld. Een keurige kleedkamer, even lekker warmlopen, de pascontrole en daarna met z’n allen het veld op.

Al na zes minuten moest ik flink aan de bak. Een mooie steekpass van Kismet, een rechtsbuiten die achter zijn verdediger langs kwam en de bal tegen het net schoot. De grensrechter stak zijn vlag op, maar ik had de situatie goed kunnen volgen: voor mij was het geen buitenspel. Het doelpunt telde, 1–0 voor Kismet.

Daarna verliep de eerste helft rustig. Kismet speelde beter en liep uit naar 3–0. De Dreef probeerde daar wat tegenover te zetten, met een balvaardige linksbuiten die zich regelmatig liet zien. Een doelpunt leverde dat nog niet op.

Vlak na rust mocht Kismet vanaf elf meter aanleggen: 4–0. De Dreef pikte daarna ook zijn doelpunt mee door een foutje achterin af te straffen. Daarmee stond de eindstand van 4–1 op het bord.

Gelukkig waren we om 14.00 uur begonnen, waardoor we de meeste regen mooi ontliepen. Er stonden flink wat mensen langs de lijn. Dat doet een wedstrijd toch goed, zo’n zijlijn die lekker gevuld is.

En na afloop? Nog even de kantine in natuurlijk. Gezellig napraten, wat lekkers erbij en ook voor mij werd goed gezorgd. Dat zijn de momenten waarop je denkt: ja, hiervoor ga je op zaterdag graag met je fluit op pad.

Kismet, bedankt voor jullie gastvrijheid. Van de ontvangst tot na de wedstrijd voelde ik me welkom. En beide ploegen bedankt voor de fijne middag!

Ik ging met een goed gevoel naar huis. Mijn moeder hield er een bos bloemen en chocolade aan over. Zo hadden we allebei wat te vertellen. 😉