Rob van Diermen (trainer), het gesprek.

In het trainersvak loopt niet altijd alles volgens een vaste route. De één kiest bewust voor een sabbatical, de ander neemt even langer afstand na een intensieve periode en soms is het simpelweg wachten op de club die écht bij je past. Voor Rob van Diermen geldt op dit moment dat laatste. Geen trainingspak langs de lijn, maar wel een trainer in hart en nieren. Want wie eenmaal besmet is met het trainersvirus, raakt dat nooit meer kwijt. We zochten Rob op voor een gesprek over zijn huidige situatie, zijn liefde voor het vak en hoe hij naar het amateurvoetbal kijkt.

We spraken Rob van Diermen nu alle clubs bijna beginnen met de voorbereiding.

Hallo Rob hoe is het nu met je?

Ja gaat super goed, lekker vakantie vieren en genieten van de mensen om mij heen.

Hoe is het om voor het eerst niet aan je voorbereiding te hoeven denken?

Ja is natuurlijk gek. Je bent normaal altijd al helemaal bezig met je opbouw en trainingen voorbereiden en dat is nu voor het eerst deze zomer niet aan orde.

Hoe ga je dat nu invullen dan?

Allereerst lekker genieten van de vakantie, mijn gezin en de vrijheid.

Daarnaast geeft me dit veel ruimte om bij veel verschillende clubs te gaan kijken.

Normaal heb je daar nooit tijd voor, maar dat heb ik nu wel op de planning staan.

En hoe sta je daar dan straks langs de kant?

Dat is tweeledig; allereerst als liefhebber van het spelletje maar daarnaast ook om bij verschillende clubs de sfeer eens te proeven.

Zo kom je dan allerlei accommodaties en leuke spelers tegen.

Hoe sta je er zelf in qua clubs?

Zoals ze dat ze mooi noemen zit je gewoon in de wachtkamer.

Ik ben gewoon beschikbaar.

En meestal komen in de maanden okt, nov en dec verschillende clubs al vrij.

Mocht daar wat leuks tussen zitten kan ik altijd op gesprek gaan om te ervaren of we bij elkaar passen en de juiste klik er is.

Dus jij komt je tijd wel door?

Jazeker wel, dat gaat helemaal goed komen. Gewoon tijd en ruimte om ook extra te genieten van andere zaken en daarnaast mijn oren en ogen goed open houden om te kijken of er iets leuks vrijkomt.

Want ik kan mij zo voorstellen dat het tegen die tijd wel weer begint te kriebelen…