Nieuwer ter Aa krijgt zijn prijzen, helaas zonder promotie, maar is er komend seizoen weer bij.

Soms zegt het amateurvoetbal: je kunt winnen zonder dat je echt “door mag”. En precies daar zat het seizoen van N.I.T.A. middenin.

Sportief gezien draaide het gewoon een sterk jaar. Er werd volop gepresteerd, er werd meegestreden bovenin en toch viel het kwartje net de verkeerde kant op toen de nacompetitieplaatsen werden verdeeld. Zelf derde worden en vervolgens toekijken hoe plek vier en vijf nog een verlenging van het seizoen krijgen… dat zijn van die regels die je alleen leuk vindt als ze in je voordeel uitpakken. Binnen de club zal trainer Patrick Mur daar ongetwijfeld zijn eigen mening over hebben gehad, en dat is ook precies de emotie die bij zo’n seizoen hoort.

En toch, tussen de teleurstelling door, stonden er ook twee prijzen in de VMN-etalage van de club. Geen promotie, wel erkenning. Een soort sportieve bijsluiter: “het was goed, maar het had mooier gekund.” Een kleine pleister op een wond die net wat groter voelde dan gehoopt, maar wel eentje met glans.

Wat misschien nog wel het meest blijft hangen, is hoe de club ermee omgaat. Geen grote woorden, geen gebaren van afstand, maar juist de keuze om ook komend seizoen weer aan te haken als donateurclub van VMN. Dat zegt meer dan een eindstand op de ranglijst.

Dus NITA blijft actief op het VMN-voetbal kanaal. Met een beetje sportieve frustratie in de benen, maar ook met genoeg brandstof om het volgend seizoen anders te laten lopen. En ergens is dat misschien precies de mooiste manier om terug te komen: met een lach, een beetje trots, en nog een rekening die sportief vereffend mag worden.