Laren’99: vroeger keek je op tegen het Laarderhoogt, nu kijk je vooruit!

Laren. Wat moeten we er eigenlijk over zeggen? De schrijver is zelf een halve Laarder, dus dan komen de herinneringen vanzelf boven drijven.

Poffertjesdorp. De kermis van Laren, ooit de grootste van de hele omgeving. BEO, misschien wel de bekendste snackbar van het westelijk halfrond, waar het ’s avonds en tot diep in de nacht altijd druk was. Helaas gingen de deuren daar eind 2023 definitief dicht. De Chinese Muur is afgebroken, de kermis is kleiner geworden en sommige echte Laarders kijken met weemoed terug naar hoe het vroeger allemaal was.

Maar wie denkt dat Laren alleen nog maar over vroeger praat, kent Laren’99 niet.

Want ja, afgelopen seizoen was zwaar. Heel zwaar zelfs. Met het nodige lijm- en plakwerk begon Laren’99 aan het seizoen en met datzelfde karakter werd het seizoen ook afgemaakt. De alarmbellen gingen af, degradatie werd uiteindelijk een feit en het leek soms alsof het wapen van Laren’99 alvast richting het Singer Museum gedragen kon worden.

Maar toen gebeurde er iets moois.

De stoelen gingen aan de kant, vrijwilligers stonden op en het bleef niet bij mooie woorden. Handen gingen uit de mouwen, hele armen kwamen erbij en de schouders gingen eronder. Er werd gewerkt, overlegd, gebouwd en vooral weer vooruitgekeken. Nieuwe bestuursleden meldden zich, commissies werden aangevuld en steeds meer mensen pakten verantwoordelijkheid.

En precies daar zit de kracht van Laren’99.

Laren mag dan misschien geen Chinese Muur meer hebben, BEO missen en een kleinere kermis kennen, maar Laren’99 is springlevend. De club heeft een tik gehad, maar staat alweer stevig op de benen. Komend seizoen wacht de vierde klasse, maar dat wordt niet gebracht als een eindstation. Integendeel: het wordt een nieuw begin.

Misschien hebben ze het samen met Eemnes wel bewust gedaan, want de derby’s blijven gewoon op het programma staan. Het glas kan dus geheven worden en bij VMN heffen wij graag mee.

Laren’99 is namelijk als een bokser: je bent pas verslagen als er tot tien is geteld. En bij Laren’99 komt niemand verder dan drie, hooguit vier. Daarna staat iedereen alweer op, wordt de broek afgestoft en klinkt het: kom maar op, we gaan weer verder en zeker met VMN!