Kees Kosterman (DOSC), trainer aan het woord

Na jarenlang als assistent-trainer op een hoger niveau de nodige ervaring te hebben opgedaan, staat Kees Kosterman dit seizoen voor een nieuwe en mooie uitdaging. Bij DOSC krijgt hij als hoofdtrainer de verantwoordelijkheid over de selectie en daarmee de kans om zijn eigen ideeën en voetbalvisie verder vorm te geven.

Inmiddels is de voorbereiding in volle gang en heeft Kosterman zijn eerste trainingen met de groep achter de rug. Met frisse energie en veel enthousiasme is hij begonnen aan zijn nieuwe klus, waarin hij samen met zijn staf en spelers wil bouwen aan een herkenbaar en stabiel DOSC.

Een mooi moment dus om de nieuwe hoofdtrainer wat beter te leren kennen. Wie is Kees Kosterman, waar liggen zijn voetbalroots, hoe heeft hij zich door de jaren heen ontwikkeld als trainer en wat mogen we dit seizoen van zijn DOSC verwachten? We zochten hem op voor een openhartig en uitgebreid gesprek over zijn verleden, zijn visie op voetbal én zijn ambities voor het komende seizoen.

Kees, wil je jezelf eens voorstellen aan onze volgers? 

“Inmiddels de leeftijd van 60 jaar bereikt maar zo voel ik mij allerminst. Ik werk als accountant en ben woonachtig in Leersum. Ik heb 2 kinderen waarbij mijn oudste zoon van 26 bij mij woont en mijn dochter van bijna 24 woont samen in Wijk bij Duurstede.Buiten het voetbal ben ik te vinden op mijn racefiets of zitmaaier. Ook bezoek ik de sportschool maar hou  ook van gezelligheid en check ik in bij mijn stamkroeg de Mallemolen of ben ik af en toe op een festival. Het horecabezoek is wel wat rustiger geworden want dat combineren met voetbaltrainer of zelf sporten lukt niet altijd.”

Hoe zag jouw eigen voetbalcarrière eruit? Werd je in je jeugd gezien als een talentvolle speler en had je zelf de ambitie om zo hoog mogelijk te komen? Voor welke clubs heb je uiteindelijk gespeeld en wanneer besloot je een punt achter je actieve voetbalcarrière te zetten?

“Nou ik heb gewoon de jeugd van HDS doorlopen en ook het 1^e elftal gehaald. Niet bijzonder getalenteerd maar kon daarin goed meekomen. Ik was ook altijd wielerliefhebber en na een paar jaar HDS 1, mede door wat knieproblemen, gekozen voor de wielersport. Ik denk dat ik na Max Verstappen één van de weinige Nederlanders ben die een wedstrijd heeft gewonnen op het circuit van Zandvoort maar dan wel op 2 wielen.”

Is er een amateurclub in de regio waar jouw voetbalhart echt ligt? Een club waarmee je bent opgegroeid of die om een andere reden altijd een speciaal plekje voor je zal houden?

“Dat is toch wel HDS. Dit komt mede doordat ik het er in mijn jeugd heel veel fijn heb gehad. Dat blijft je altijd bij. De beperkte jaren in het 1^e elftal voelde ook fijn en uiteindelijk heb ik daar min eerste stappen als (jeugd)trainer gezet.Aan SVL bewaar ik ook goede herinneringen alleen was het einde niet fijn.”

Een zaterdag zonder voetbalverplichtingen. Waar komen we Kees dan tegen?

“Kan zijn dat ik dan een wedstrijdje elders meepak en anders zoals eerder aangegeven op de fiets of buiten in de tuin en soms ene terrasje.”

Je gaat een avond uit eten. Wat ligt er dan het liefst op je bord en welk drankje staat er naast?

“Pfff wat een lastige vraag. Ik vind heel veel lekker zowel vlees als vis en zijn wel meerdere gerechten. Bij voorkeur oesters vooraf, dan een bavette medium-rare of Tarbot bij vis en ik sluit af met een scroppino. Als drank een lekker wijntje maar gin-tonic of een lekker pilsje sla ik ook niet af. “

Wanneer ontstond bij jou de ambitie om trainer te worden? Was dat iets wat vanuit jezelf kwam of heeft iemand je daarin gestimuleerd? Waar ben je uiteindelijk begonnen en wat sprak je zo aan in het trainersvak?

“Eigenlijk toen mijn zoon wilde gaan voetballen bij HDS. Gestart als coördinator van de E- en F-pupillen werd ik daarna snel trainer. Het was echt een eigen beslissing waarbij de dynamiek in het omgaan met spelers en deze willen verbeteren mij aansprak.”

Je ontwikkelt je als trainer natuurlijk door de jaren heen. Op welke vlakken ben je voor jezelf het meest veranderd? En wat doe je tegenwoordig bewust anders dan toen je net begon als trainer?

“Ik denk dat ik langs de lijn rustiger ben geworden. Daarnaast heb ik leren accepteren dat ik me niet druk moet maken over zaken waar ik geen invloed op heb. Nog steeds kan ik me als perfectionist aan bepaalde dingen irriteren, maar waar ik voorheen echt pissed zou zijn, kan ik het nu wat makkelijker loslaten. Al zal een beetje chagrijn altijd wel blijven.”

Je hebt inmiddels de nodige ervaring als trainer opgebouwd en ook verschillende trainersopleidingen gevolgd. Welke diploma’s heb je inmiddels op zak en heb je nog de ambitie om jezelf verder te ontwikkelen, bijvoorbeeld door voor een hoger UEFA-diploma te gaan?

“Ik heb UEFA-C (VC2) en UEFA-B (VC3) gehaald en VC4 zou leuk zijn. Niet zo zeer vanwege het papiertje maar wat je dan allemaal leert. Ik volg ook graag bijscholingen omdat dat je kennis verrijkt en ook kunt discussiëren met andere trainers.”

Je hebt de afgelopen jaren verschillende rollen vervuld: hoofdtrainer, assistent en jeugdtrainer. Was dat een bewuste keuze en kijk je daarbij vooral naar de inhoud en de mensen met wie je gaat samenwerken, of zat er achter iedere stap een andere reden?

“Ik heb er bewust voor gekozen om wat langer als assistent-trainer actief te blijven, omdat ik wilde leren van trainers met meer ervaring of een hoger diploma. Daarbij is ook het niveau van de eerste klasse heel leerzaam geweest. In mijn laatste periode bij SVL heb ik bovendien heel bewust gekozen voor de samenwerking met Habib. Ik moet ook zeggen dat het sociale aspect binnen een spelersgroep voor mij altijd een belangrijke rol heeft gespeeld. Als assistent sta je wat dat betreft toch net iets anders en soms wat makkelijker tussen de spelers.”

Vorig seizoen kwam er bij SVL onverwacht een einde aan de samenwerking. Inmiddels is er wat tijd overheen gegaan. Heb je de manier waarop het is geëindigd inmiddels een plek kunnen geven? Hoe kijk je er nu op terug en wat heb je uit die periode als trainer én als persoon meegenomen?

“Zo, die is wel binnengekomen en daar heb ik erg lang last van gehad. Dat komt met name ook door de manier waarop, die ik niet fair vond. Uiteindelijk kan een samenwerking botsen, maar ga dan minimaal met elkaar in gesprek over de inhoud en wees duidelijk. Dat is niet gebeurd. Het is dubbel teleurstellend, omdat SVL dit seizoen met andere keuzes had kunnen promoveren. Je was echt beter dan bijvoorbeeld Roda Boys en dat je het uiteindelijk niet hebt gered, is ontstaan door onnodig puntverlies. Het heeft in elk geval niet met de kwaliteit van de selectie te maken. Door alles wat er is gebeurd, heb ik wel een geweldige band met Michel Schonis, de keeperstrainer. Ik heb in het hele proces echt veel aan hem gehad. Anderzijds heb ik geweldige jaren gehad bij SVL en heb ik van hen ook de kans gekregen om daar zo lang te mogen trainen. Een mooi niveau en een fijne club. Ik heb er ook veel mensen leren kennen met wie ik nog steeds contact heb. Daarbij speelt mijn schoonzoon er en ken ik nog een aantal jongens, dus zal ik ze altijd blijven volgen.”

Je werd eerder dit jaar gepresenteerd als nieuwe hoofdtrainer van DOSC. Hoe verliepen de gesprekken met de club en was er direct een klik, of had je meerdere gesprekken nodig om tot je keuze te komen? Wat sprak je uiteindelijk het meeste aan: de ambitie, de spelersgroep, de voetbalvisie of vooral het gevoel bij de club? Wanneer wist je definitief: dit is de club waar ik mijn volgende stap wil zetten?

“Ik heb 2 gesprekken gehad waarvan bij het 2^e gesprek ook enkele spelers zaten. Deze gesprekken voelden voor mij erg goed. Ik volgde DOSC altijd een beetje vanaf de zijlijn en vond het altijd een mooie club. Straalt rust uit, vroeger op een hoger niveau geacteerd en ze vinden jeugd belangrijk. Inpassen van jeugd past mij wel aangezien ik toch wel een proces-/ontwikkeltrainer ben. Uiteraard wil ik ook graag winnen maar door procesmatig te werken verhoog je die kans ook.Er komen nu relatief veel jongens over van de jeugd dus ben benieuwd of het lukt om die een zetje omhoog te geven. Voorwaarde is natuurlijk wel dat ze zelf graag willen!De club wil uiteraard hogerop (3^e klasse) maar ook met een herkenbaar elftal dus eigen jeugd waar het kan. Denk wel dat we realistisch moeten zijn en in eerste instantie wat invulling van elders moeten hebben. Het is wel zo dat als je zaterdags op de club bent, je wel blij wordt van hoeveel jeugd er loopt. Dus richting toekomst lijkt dat goed te zitten maar je wilt ook nu presteren. “

Jullie zijn inmiddels begonnen aan de voorbereiding. Kun je al beschikken over een vrijwel complete selectie of ontbreken er nog spelers door vakantie of blessures? DOSC greep vorig seizoen via de nacompetitie net naast promotie. Met welke doelstelling ga jij dit seizoen in? Ligt de lat opnieuw hoog of wil je vooral bouwen aan een stabiel en herkenbaar team waarin jouw voetbalvisie duidelijk terugkomt?

“We trainen op dit moment samen met het tweede. Dit is mede ingegeven door de vakanties die nu lopen en nog gaan komen. Uiteindelijk heb je tijdens de eerste oefenwedstrijden ook wat grotere aantallen nodig om deze goed door te komen. Het is daardoor wat lastiger om direct met je speelwijze aan de slag te gaan. We proberen daar in de passvormen en positiespelen wel al elementen van terug te laten komen. De nadruk ligt op dit moment echter vooral op conditioneel fit worden. Spelers hebben in de zomer niet altijd doorgetraind en ook aan het einde van vorig seizoen was er in de slotfase sprake van een aantal spelers met blessures. Ik hoop wel bij de eerste vijf ploegen mee te draaien. Of het reëel is om direct voor promotie te strijden, weet ik op dit moment nog niet. Uiteindelijk zijn er best veel spelers vertrokken en hebben we gelukkig ook een aantal nieuwe spelers mogen verwelkomen. Daarbij zitten jongens die vroeger op een mooi niveau hebben gespeeld, dus qua basistechniek zit het wel goed. Alleen een tijdje niet spelen of in een vriendenteam voetballen, is toch anders. We zullen in het begin dus zeker moeten bouwen en een stabiel team moeten vormen. Daarna kunnen we verder kijken.”

Hoe kijk je naar de samenstelling van de selectie na de transferperiode? Zijn er spelers vertrokken die je graag had behouden en ben je tevreden over de versterkingen en de eventuele doorstroming vanuit de jeugd?

“Ik denk dat we voor een vierdeklasser een prima team hebben. Je wordt wel gillend gek als je ziet hoeveel mutaties er op dit niveau bij de verschillende clubs zijn. Er zijn clubs die flink met de geldbuidel zwaaien en dat maakt het voor een dorpsclub soms best lastig. Daarbij kiezen jongeren soms voor een vriendenteam of gaan ze op reis, wat het ook niet altijd makkelijk maakt om een goed elftal te formeren. Dat alles in ogenschouw nemend, ben ik best tevreden met wat er nu staat. Zoals gezegd hebben we een aantal jongens die een tijdje niet hebben gespeeld. Als dat goed uitpakt, gaat ons dat enorm helpen. Daarnaast hebben we directe versterkingen binnengehaald waar ik tevreden over ben, maar waar ik ook het nodige van verwacht. Vanuit de jeugd komen er eveneens interessante spelers aan, maar door de late schoolvakantie zijn zij niet de hele voorbereiding beschikbaar. Juist voor die groep is de voorbereiding interessant, maar goed, het seizoen is nog lang! Spelers die vertrekken, is altijd jammer. Daar zitten ook spelers tussen die ik er graag bij had willen houden, maar goed, het is wat het is.”

Iedere trainer heeft zijn eigen voetbalvisie. Waar moeten de supporters van DOSC straks jouw hand in herkennen? Welk type voetbal wil jij spelen en welke kernwaarden mogen nooit ontbreken binnen jouw ploeg?

“Ik zou bijna zeggen: catenaccio, omdat niemand dat zegt 😊, want het is allemaal aanvallend, dominant en attractief. Maar goed, ik ben voor een aanvallende en verzorgde speelwijze in combinatie met een hoge intensiteit. Dat kan op verschillende manieren en straks zal blijken hoe dat eruitziet. Wel is het belangrijk dat het bij de spelers past. Je kunt als trainer van alles willen qua speelwijze, maar als daardoor een speler niet in zijn kracht komt, laat je het ook liggen. Verder vind ik het belangrijk dat het ervan afstraalt dat je echt een team bent. Dan kom je ook bij de kernwaarden die zeker zo belangrijk zijn als een speelwijze: intensiteit, de bereidheid om het samen te willen doen, maar ook de bereidheid om wat extra’s te doen, enthousiasme en durf.”

Hoe zou jij jezelf omschrijven als trainer? Ben je vooral een peoplemanager die veel met spelers praat, maar kun je tegelijkertijd ook duidelijk en streng zijn als dat nodig is? Stel dat zelfs je aanvoerder vijf minuten te laat komt, hoe ga je daar dan mee om?

“Ik ben ook echt iemand die graag met spelers praat. Het zijn geen machines en het is belangrijk dat je weet of ze zich prettig voelen in de nieuwe omgeving. In teambesprekingen zie je namelijk spelers massaal knikken als je wat uitlegt maar tijdens de wedstrijd kun je vervolgens het idee hebben dat ze een andere taal spreken. Door regelmatig met ze te praten en een veilige omgeving te creëren probeer je duidelijkheid te scheppen en ze een goed gevoel te geven.Afspraak is afspraak en ook voor een aanvoerder die te laat komt geldt dit. Dus ja, als hij te laat komt volgt een sanctie. Welke dat is zeg ik niet ………….. en hangt ook van de omstandigheden af. “

Naast het voetbal speelt ook teambuilding een belangrijke rol binnen een spelersgroep. Hoe belangrijk vind jij daarin de derde helft? Zie je graag dat spelers na afloop samen de kantine ingaan om ook buiten het veld aan de onderlinge band te werken, of laat je dat vooral aan de groep zelf over?

“Ik vind dit superbelangrijk en ik denk dat dit mede een van de redenen is waarom SVL al zo lang in de eerste klasse speelt. Ik heb jaren meegemaakt waarin bijna de hele groep op donderdag en zaterdag bleef zitten om vervolgens samen nog op stap te gaan. Het is iets waar ik binnen de club al over gesproken heb en waar we zeker naar zullen streven!”

Tot slot, hoe kijk je naar de competitie-indeling? Zijn de meeste tegenstanders je al bekend en verwacht je een zwaar seizoen waarin veel ploegen aan elkaar gewaagd zijn, of zie je op voorhand al drie of vier duidelijke favorieten?

“De competitie is voor mij nieuw maar ik ken natuurlijk wel wat clubs. Zelf verwacht ik dat Veenendaal favoriet is samen met VOP. Twee jaar terug promoveerde Veenendaal vrij makkelijk en het verbaast mij dat ze direct weer zijn gedegradeerd. VOP heeft de nodige versterkingen waar ik ook wat van verwacht. Daarnaast zie ik Achterveld, HVC maar ook DEV als outsiders. Ik had vorig seizoen meer van DEV verwacht. Ik vind het een compleet elftal en ze waren wel heel dicht bij een periode vorig seizoen. Verder zal er altijd een verrassing zijn en welke dat is zien we vanzelf.”