top of page

Kees Kosterman(DOSC) en Stefan Bakker(SV Achterveld), trainers aan het woord.

12 okt
2 minuten om te lezen

DOSC – SV Achterveld=1-1

DOSC en SV Achterveld hielden ieder een punt over aan hun ontmoeting: 1-1. Konden beide trainers zich daarin vinden, of had er voor hun ploeg meer ingezeten? We vroegen het na afloop aan Kees Kosterman en Stefan Bakker.


Hoi Kees, hoe stapte jij na afloop van het veld? Was je vooral tevreden over wat DOSC liet zien, of overheerste het gevoel dat jullie de overwinning hadden laten liggen?


“Daar zat voor mij een beetje van allebei in. Na twee nederlagen, waaronder een forse, was de stemming binnen de spelersgroep en de club wat minder. Bovendien waren onze resultaten tegen Achterveld de afgelopen jaren niet goed. Het woord ‘angstgegner’ viel niet letterlijk, maar er werd wel een beetje op die manier over gesproken.

Daarnaast misten we een aantal spelers en moesten we een beroep doen op Max, de keeper van het tweede. Hij heeft het gelukkig heel verdienstelijk gedaan. Met dat alles in het achterhoofd zou een punt vooraf best bevredigend zijn geweest.

Tegelijkertijd hadden we in mijn ogen een goede trainingsweek achter de rug en was de manier waarop de jongens naar deze wedstrijd toewerkten positief. Dat zag je terug op het veld. We speelden een prima wedstrijd en waren naar mijn mening zowel in het veldspel als in het aantal kansen de betere ploeg.

Alleen hebben we op dit moment te veel kansen nodig om tot scoren te komen. Daardoor lukte het ook nu niet om afstand te nemen. In de slotfase hadden we overigens nog een strafschop tegen kunnen krijgen. Daar kwamen we goed weg, al zou een nederlaag op basis van de hele wedstrijd zeker onverdiend zijn geweest.

Voor ons is vooral belangrijk dat het veldspel er beter uitzag. Dat geeft de jongens vertrouwen en biedt iets om op verder te bouwen. Ik zie ons nog steeds als een ploeg in ontwikkeling. We zijn er nog niet, maar ik verwacht zeker dat we ons verder gaan verbeteren.”


Hoi Stefan, hoe kijk jij terug op die 1-1? Een resultaat waarmee je kunt leven, of had je op basis van de wedstrijd op meer gehoopt?


“Ik kan goed leven met een gelijkspel. We waren deze wedstrijd niet goed genoeg aan de bal. Vooraf wisten we waar de ruimtes zouden liggen en tijdens de wedstrijd bleek ook dat die er waren. Alleen lukte het ons onvoldoende om de bal daar te krijgen en er vervolgens iets mee te doen. Dat was jammer, want daar lagen wel mogelijkheden.

DOSC had in de eerste helft de beste kansen. Na rust kregen wij zelf nog twee goede mogelijkheden, maar die leverden geen overwinning op. Als ik naar de hele wedstrijd kijk, is een punt voor ons een resultaat waarmee ik tevreden kan zijn. Aan de bal hadden we graag meer willen laten zien.”

Opmerkingen


bottom of page