Kamerik, al sinds 1811 een begrip… en bij VMN gelukkig nog springlevend!

Soms loopt het voetbal anders dan gepland. Zo ook bij VV Kamerik. Aan het einde van vorig seizoen leek het erop dat trainer Dennis van Dijk zou stoppen als hoofdtrainer en alleen nog als klankbord zou fungeren voor een nieuwe, jonge trainer. Maar ja… voetbal blijft voetbal en bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Na lang nadenken besloot die jonge trainer dat hij zelf toch nog liever de kicksen onderbond. En eerlijk is eerlijk: als het hart nog klopt voor het actieve spelletje, moet je die keuze maken. Spijt krijgen kan altijd nog, maar liever niet van iets wat je niet hebt gedaan.

Ondertussen werd er in Kamerik opnieuw om tafel gezeten. En na wat overleg, wat koffie en waarschijnlijk hier en daar een goed gevulde koek, kwam er witte rook uit de bestuurskamer: Dennis van Dijk blijft ook komend seizoen gewoon hoofdtrainer van VV Kamerik.

En dat past eigenlijk perfect bij Kamerik. Een dorp met historie. Sinds 1811 op de kaart als zelfstandige gemeente en tot 1989 volledig op eigen benen, inmiddels toegevoegd aan de gemeente Woerden. De naam Kamerik houdt de geleerden nog altijd bezig. Sommigen zoeken het in het Franse Cambrai, anderen in het Friese Hemrik. Kortom: zelfs over de naam zijn ze het daar al ruim twee eeuwen niet eens. Met nog geen 4000 inwoners knap werk, moet gezegd worden. Genoeg praatstof dus bij de buurtsuper en op straat.

Maar laten we eerlijk zijn: waar het óns om draait is niet dat stuk veengrond of de geschiedenisboeken. Nee, het gaat om de voetbalclub.

VV Kamerik, opgericht in 1946, tikt inmiddels de 80 jaar aan. Een echte dorpsclub, knus en gezellig, spelend op sportpark Mijzijde. Het eerste elftal komt al enkele jaren uit in de vijfde klasse zaterdag, maar wie de historie kent weet dat er vroeger ook op derdeklasse-niveau werd gevoetbald.

En zoals dat hoort in een dorp als Kamerik: als er weer wat te bespreken valt, doe dat straks lekker langs de lijn. Niet over de naam van het dorp, maar over de vraag of er dit seizoen misschien weer wat moois in het vat zit.

Want één ding is zeker: in Kamerik blijft het nooit stil. Niet op straat… en zeker niet op het voetbalveld.