Johny Hitiahubessy(Trainer Elinkwijk 26-27), aan het woord
- 28 feb
- 6 minuten om te lezen
Tien jaar FC Hilversum. Een testimonial zit er helaas niet meer in nu de club is opgeheven. Anders was het met terugwerkende kracht misschien alsnog geregeld, zoals ze dat in Engeland zo mooi doen want dat had Johny zeker verdiend.
Inmiddels heeft hij als trainer prachtige stappen gezet. Komend seizoen wacht opnieuw een bijzondere uitdaging, hij wordt hoofdtrainer van Elinkwijk, de club waar hij zelf ooit als jeugdspeler rondliep. Een cirkel die rond is.
Johny Hitiahubessy is een warm en oprecht mens. De oudere generatie herinnert zich hem als een geweldige voetballer, de huidige lichting kent hem als een bevlogen en gedreven trainer. VMN zocht Johny deze week op om samen terug te blikken op zijn rijke voetballeven én vooruit te kijken naar wat nog komen gaat.

Hoi Johny, allereerst stel je eens voor. Leeftijd, werk, gezinsleven?
"Dag allen, 47 jaar, vader van drie fantastische jongens die allen voetballen. Met mijn vrouw, fanatieke hockeyster, en onze kinderen wonen wij in Utrecht. Als casemanager werk ik dagelijks met dak- en thuisloze jongvolwassenen. Mijn vrouw en ik proberen de balans goed te bewaken tussen gezin, werk en sport. Met drie jongens die voetballen kan dat soms een behoorlijke opgave zijn met trainingen en wedstrijden."
Je hebt een indrukwekkende voetbalcarrière gehad voordat je het trainersvak in ging. Neem ons eens mee naar het begin, waar en hoe is het voor jou begonnen?
"Bedankt voor het compliment. Ik kijk met trots terug op mijn voetbalcarrière.
Als 4-jarige ben ik begonnen met voetballen in Breukelen, waar mijn moeder nog steeds woont. Ik mocht wedstrijdjes meedoen met mijn twee jaar oudere broer. Op jonge leeftijd, op nadrukkelijk advies van mijn moeder, maakte ik de overstap naar de jeugd van Elinkwijk, toenmalig D-pupillen. Na een mooie tijd in de jeugd maakte ik de overstap naar de selectie van Elinkwijk 1, wat toen hoofdklasse zondag A was. Na vijf jaar Elinkwijk senioren keerde ik één jaartje terug naar FC Breukelen en maakte daarna de overstap naar FC Hilversum 1.
FC Hilversum voelde ruim tien jaar als thuis onder trainer Karel Bonsink op zondag. De club maakte toen de overstap naar de zaterdag. Met een aantal Utrechtse jongens keerden we terug naar Elinkwijk, dat toen in de eerste klasse speelde (zaterdag).
Vervolgens koos ik voor een overstap naar FC De Bilt 1 en was daar actief als speler van 2013-2015. Een geweldige tijd met spelers en clubmensen. In de laatste fase als speler keerde ik terug naar het oude nest, Elinkwijk zaterdag."

Welke momenten uit je actieve loopbaan zijn je het meest bijgebleven, hoogte en/of dieptepunten?
"Absoluut dieptepunt is het overlijden van Arno Schaap tijdens een wedstrijd van FC Hilversum. Ontzettend triest.
Los van alle trainingskampen in binnen- en buitenland zijn er meerdere hoogtepunten. Het kampioenschap met FC Hilversum naar de hoofdklasse en promotie naar de toenmalige topklasse was als beloning voor aantrekkelijk en herkenbaar voetbal. Een team dat meerdere jaren samenspeelde met ontzettend veel kwaliteit.
Ook het behalen van een periodetitel als speler van FC De Bilt is mij bijgebleven, net als de trots van de mensen langs de lijn.
Verder staat mijn overstap als 17-jarige van de jeugd van Elinkwijk naar de zondag A-selectie mij nog helder voor de geest. Discipline, hard werken en presteren waren daar vanzelfsprekend en daar ben ik gevormd, zowel als speler als later als trainer."
Waar en wanneer heb je uiteindelijk je actieve voetbalcarrière afgesloten?
"Mijn actieve carrière heb ik in 2020 afgesloten bij Elinkwijk."

Je tijd bij FC Hilversum wordt nog vaak genoemd. Hoe heb jij die jaren zelf ervaren en wat voor periode was dat voor jou, zowel sportief als persoonlijk?
"Bij FC Hilversum heb ik natuurlijk lang gevoetbald, veel mooie momenten gekend en met veel spelers heb ik nog steeds contact. Sportief gezien heb ik met veel goede spelers samengewerkt en veel van ze mogen leren.
Het was altijd een kwalitatief sterke groep met spelers als Dogan Corneille, Pieter Mulders, Thijs van der Meulen, Paul Lieftink(RIP) en nog velen meer. Er zat een ongekende winnaarsmentaliteit in de ploeg, iets waar ik trots op ben dat ik daar onderdeel van heb mogen uitmaken. Trainer Karel Bonsink heeft hierin natuurlijk een grote rol gespeeld en heeft altijd vastgehouden aan zijn eigen speelwijze, wat hem bijzonder maakt. Op persoonlijk vlak heb ik veel meegekregen van trainer Karel Bonsink, met al zijn levenservaring. Al met al jarenlang goed samengewerkt met de trainer en de mensen van de club."

Uiteindelijk ben je het trainersvak ingerold. Was dat een bewuste keuze of rolde je er min of meer vanzelf in?
"Dat ik trainer werd, was deels een logisch vervolg. Ik had altijd al belangstelling voor de ontwikkeling van spelers en tactiek. Trainers die met je over ontwikkeling, speelwijze en tactiek praten, hebben mij aangemoedigd om die stap te zetten. Ik ben begonnen bij de jeugdteams en daarna als assistent-trainer bij FC De Bilt onder leiding van Joël Titaley."
Wie heeft jou gestimuleerd of geïnspireerd om trainer te worden?
"Om mij als voetbaltrainer verder te ontwikkelen en te inspireren heeft ook Joël een essentiële rol gespeeld. Met zijn KNVB-achtergrond heeft hij mij denk ik nog meer aangezet om mij verder te ontwikkelen als trainer.
We leerden elkaar kennen op veld 1 van FC De Bilt. Ik trainde de jeugd en hij de selectie van het eerste team. We hadden direct een klik, of dat door onze gedrevenheid was of door onze Molukse afkomst weet ik niet.
Wat ik wel weet, is dat hij naast hoofdtrainer van FC De Bilt nu meer dan alleen een goede vriend is. Wekelijks hebben we nog contact en praten we samen met Floris Jan Soulier over voetbal en nog veel meer."
Waar heb je je eerste stappen als trainer gezet en hoe heb je die beginperiode ervaren?
"Ik ben begonnen bij de jeugd van FC Breukelen en heb verschillende leeftijdscategorieën getraind bij Elinkwijk en FC De Bilt. Daarnaast heb ik een jaar training gegeven bij de Regionale Talenten Opleiding (RTO) van FC Utrecht.
Uiteindelijk ben ik in de rol van assistent-trainer bij FC De Bilt gaan werken. Op dit moment ben ik trainer binnen de talentvolle opleiding van PVCV in Vleuten.

Wat vond je in het begin het lastigst toen je de overstap maakte van speler naar trainer?
"Als assistent-trainer bij de senioren merkte ik dat het veel focus vraagt op winnen en dat proces en resultaat tijd nodig hebben."
Wat heb je in de afgelopen jaren het meest geleerd over jezelf als trainer?
"De kracht van herhaling en het goed voorbereiden van trainingen en wedstrijden."
Waar ben je rustiger in geworden en op welke vlakken heb je zeker stappen gemaakt?
"Het coachen van wedstrijden en het analyseren van voetbal."
Je hebt zelf meerdere trainers gehad in je carrière. Zijn er specifieke dingen die je van hen hebt meegenomen in jouw eigen manier van werken?
"Wat ik eerder al schreef over trainer Karel Bonsink, maar ook over Joël Titaley.
Hun voetbalvisie, organisatie, loyaliteit en werkwijze voelen voor mij vertrouwd. Joël is daarnaast een opleider/docent pur sang."
Welke trainer of trainers hebben jou het meest geïnspireerd en waarom?
"Opnieuw trainer Karel Bonsink, vanwege zijn vastberadenheid in hoe hij over voetbal denkt en wat hij van zijn spelers verwachtte dat was bijzonder.
Joël Titaley vanwege de autonomie die hij je geeft, zowel op het trainingsveld als langs de lijn. Daarnaast Gerrit Plomp en Cees Loffeld voor het bijbrengen van de mentaliteit om wedstrijden te ‘winnen’."

Komend seizoen word je trainer van Elinkwijk. Wat zie jij als de grootste uitdaging bij deze club?
"Dat de mensen na een wedstrijd naar huis gaan met het gevoel dat ze gekregen hebben waarvoor ze kwamen."
Een trainer heeft altijd een visie, maar die moet wel passen bij het beschikbare spelersmateriaal. Wat is jouw realistische visie als jij een team het veld instuurt?
"Ik wil teams laten spelen met lef, initiatief en balans. Spelers moeten hun rol kennen, maar ook de ruimte voelen om creatief te zijn en te blijven. Uiteindelijk moet het spel vermakelijk en herkenbaar zijn, binnen het teambelang. Samen aanvallen en samen verdedigen."
Hoe belangrijk zijn discipline, teamgeest en arbeidsethos binnen jouw manier van werken, ongeacht het niveau?
"Dat is de basis om tot een vruchtbare samenwerking te komen, zowel op het veld als daarbuiten."
Zie jij straks ook genoeg mogelijkheden om jeugdspelers door te schuiven naar de selectie, of wordt dat komend seizoen meer een uitdaging?
"Dat zal een uitdaging worden. Ik ben bekend met de jeugd en wil hen uitdagen en ontwikkelen in de lijn die bij Elinkwijk past."

Hoe kijk jij aan tegen de balans tussen ervaring en jeugd binnen een team?
"Een gezonde balans is goed voor het team. Ervaring moet een voorbeeld zijn, zowel op als buiten het veld, en bijdragen aan de individuele ontwikkeling én de teamontwikkeling."
Wat is jouw persoonlijke doelstelling als trainer voor de komende jaren?
"Groeien naar een completere trainer."
Ambieer je op termijn een stap naar divisieniveau, of gaat jouw voorkeur uit naar een club in de regio met een duidelijke visie, ongeacht de klasse?
"Ik ben niet blind ambitieus, maar kijk wat er op mijn pad komt. Uiteraard blijven beide interessant. Ik heb een gezin thuis en vind het belangrijk dat ik het naar mijn zin heb en dat ambities bij elkaar passen. Je moet altijd koesteren wat je hebt."
Johny, dank voor het interview!



Opmerkingen