Johny Hitiahubessy(Elinkwijk), trainer aan het woord

Hoe loopt het bij Elinkwijk onder het bewind van hun nieuwe trainer, gaat het volgens plan of is het nog behoorlijk bijschaven?

Elinkwijk werkte tijdens het Hans van Barneveld Toernooi twee interessante wedstrijden af. Met één overwinning en één nederlaag kreeg de nieuwe technische staf opnieuw waardevolle informatie over de ontwikkeling van de ploeg. Nu de bekerwedstrijden en de competitiestart dichterbij komen, is het een mooi moment om met trainer Johny terug te blikken op de voorbereiding en vooruit te kijken naar het nieuwe seizoen.

Met welk gevoel kijk je terug op het Hans van Barneveld Toernooi? Waar ben je trots op als je naar beide wedstrijden kijkt en op welke onderdelen moet de ploeg de komende weken nog duidelijke stappen zetten?

Ik kijk met een goed gevoel terug. Natuurlijk wil je iedere wedstrijd winnen, maar in deze fase kijk ik bij een nieuwe groep vooral naar het verbinden van spelers en het vormen van één geheel.

Ik ben vooral trots op de energie, de bereidheid om samen te werken en de manier waarop spelers steeds beter begrijpen wat we van elkaar vragen. We zijn nog volop bezig met het bouwen van een team.

Kon je tijdens het toernooi over een complete selectie beschikken, of heb jij ook nog te maken met spelers die op vakantie zijn of pas net terugkeren? Juist in deze fase wil je de basis leggen voor het seizoen. Hoe lastig is het wanneer selectiespelers tegenwoordig op uiteenlopende momenten met vakantie gaan? Is dat vooral accepteren en soms op je tong bijten, of maak je daar vooraf duidelijke afspraken over?

Dit is onderdeel van het moderne amateurvoetbal en daar moet je flexibel mee omgaan. Tijdens het toernooi misten wij nog zeven spelers. De eerste weken zijn belangrijk om elkaar te leren kennen en automatismen in te bouwen. Daar maken we vooraf duidelijke afspraken over.

Uiteindelijk gaat het om het gezamenlijke belang: als we beter willen worden, moeten we zoveel mogelijk samen trainen.

In hoeverre beginnen de spelers jouw voetbalvisie inmiddels te begrijpen? Zie je de gewenste manier van spelen al gedurende langere fases terug, of zijn het voorlopig nog vooral goede momenten die worden afgewisseld met fases waarin de ploeg terugvalt?

Ik zie steeds meer herkenning ontstaan. We hebben momenten waarop onze bedoelingen duidelijk zichtbaar zijn, zowel met als zonder bal. Maar we zijn er nog niet.

Met een nieuwe selectie en staf, bestaande uit mensen met verschillende achtergronden en niveaus, kost het tijd om dezelfde taal te spreken. Het is belangrijk om iedere week een stap vooruit te zetten en steeds herkenbaarder te gaan spelen.

Ben je tevreden over de samenstelling en de balans van de selectie? Zijn alle posities naar wens en voldoende dubbel bezet, of zijn er nog plekken waar de spoeling dun is en je daardoor weinig ruimte hebt om blessures of schorsingen op te vangen?

Ik ben tevreden over de potentie en de mix binnen de groep. We hebben ervaren spelers, jonge spelers en spelers die zich op verschillende momenten in hun ontwikkeling bevinden. Juist die diversiteit kan een kracht worden. Het is aan ons om daar één team van te maken.

Elinkwijk heeft een naam en beschikt traditioneel over veel talent. Welke mogelijkheden zie jij om jonge spelers bij het eerste elftal te betrekken? Krijgen zij tijdens de bekerwedstrijden en trainingen bewust de kans om dichter bij de vaste selectie te komen?

Dat vind ik juist een belangrijk onderdeel van Elinkwijk. Jonge spelers moeten voelen dat de route naar het eerste elftal er is. Talent moet het ook willen, discipline tonen en iedere dag opnieuw verantwoordelijkheid nemen.

Als jonge spelers dat laten zien, krijgen ze bij Elinkwijk de ruimte om zich tijdens trainingen en wedstrijden verder te ontwikkelen.

De competitie lijkt op voorhand een echte moordende poule te worden, met prachtige derby’s, aansprekende affiches en veel ploegen die elkaar pijn kunnen doen. Met EDO als enige degradant lijkt er bovendien sprake van een open competitie. Hoe schat jij de onderlinge krachtsverhoudingen in en wat moet volgens jou straks de grote kracht van Elinkwijk worden?

We willen een ploeg worden die lef toont en initiatief neemt. Dat draait niet alleen om tactiek, maar begint met elkaar leren kennen, elkaar vertrouwen en voor elkaar willen werken.

Als we dat fundament goed neerzetten, kunnen we op het veld een ploeg worden die moeilijk te bespelen is.

Alleen spreken over lijfsbehoud lijkt niet echt bij een club als Elinkwijk te passen. Met welk uitgangspunt beginnen jullie aan deze competitie? Is minimaal meestrijden om een periodetitel een realistische ambitie, of wil je in deze fase bewust nog geen concrete doelstelling uitspreken?

We willen ambitieus zijn, maar ook realistisch. We hebben behoorlijk wat nieuwe spelers en zijn nog bezig om dat fundament te leggen.

Voor mij begint presteren met ontwikkelen: spelers beter maken, een sterke teamcultuur creëren en een herkenbare speelwijze ontwikkelen. Als we dat goed doen, moeten we uiteindelijk de ambitie hebben om mee te doen om de prijzen. Maar ik wil nu vooral een ploeg bouwen die iedere week beter wordt.

Door het weekendvoetbal spelen jullie één competitiewedstrijd op zondag, uitgerekend bij het ‘zwarte schaap’ van de poule. Gelukkig staat dat duel al in de derde speelronde op het programma. Heb jij daar nog een speciaal gevoel bij, of is het simpelweg een kwestie van aanpassen en moet één zondagwedstrijd geen enkel probleem zijn?

Voor mij heeft deze wedstrijd op zondag geen speciaal gevoel. We benaderen hem net als iedere andere wedstrijd. Natuurlijk vraagt het om wat aanpassingen in de voorbereiding en de planning, maar uiteindelijk verandert dat niets aan onze manier van werken.

Je begint als nieuwe trainer bij een beroemde club waar de verwachtingen hoog zijn en supporters en criticasters vaak een duidelijke mening hebben. Voel je die druk nu al? Ben jij van nature een rustige trainer, of kunnen de mensen langs de lijn ook een fanatieke en nadrukkelijk aanwezige coach verwachten?

Verwachtingen horen bij Elinkwijk en dat is juist mooi. Je werkt bij een club met een rijke geschiedenis, uitstraling en een achterban die betrokken is. Ik zie die druk niet als iets negatiefs, maar als een verantwoordelijkheid. Dat heb ik als speler ook altijd zo ervaren.

Ik wil dat we als staf en spelers iedere dag laten zien dat we voor Elinkwijk willen werken. Langs de lijn ziet men een rustige trainer met innerlijke passie!

Stel dat we straks bij de winterstop zijn: wat hoop je dan dat het eigen publiek zegt over het voetbal, de uitstraling en de ontwikkeling van Elinkwijk? En wanneer is het seizoen voor jou, zonder direct over promotie te praten, uiteindelijk geslaagd? Gaat het dan vooral om de eindklassering, of ook om het neerzetten van een herkenbare speelwijze en het bouwen aan een ploeg die zich verder kan blijven ontwikkelen?

Ik hoop dat de mensen zeggen: ik herken waar Elinkwijk voor staat en ik zie een team dat iedere week beter wordt. Dat we een ploeg zien die lef toont, initiatief neemt en voor elkaar werkt.

Natuurlijk willen we presteren, maar bij een nieuwe groep is ontwikkeling daar onlosmakelijk mee verbonden. Als we in de winterstop een sterke onderlinge band hebben, een herkenbare speelwijze laten zien en beschikken over spelers die elkaar beter maken, hebben we een belangrijk fundament gelegd voor de rest van het seizoen.

William, bedankt en succes!