Jeroen van der Geest: ‘Bij SDO zit de clubliefde al generaties lang in de familie’
Bij SDO is de naam Van der Geest al generaties lang een vertrouwde naam. Ook Jeroen draagt de club in zijn hart. Als speler, jeugdtrainer, leider, fotograaf en vrijwilliger heeft hij inmiddels heel wat rollen vervuld. We spraken hem over zijn voetbaljaren, de bijzondere familieband met SDO, zijn plezier in het werken met jeugdspelers en het leven buiten de lijnen.

Hoi Jeroen, laten we bij het begin beginnen. Stel jezelf eens voor?
Mijn naam is Jeroen van der Geest. Ik ben op 29 mei 1978 geboren in Bussum en woon daar al mijn hele leven, al ga ik begin 2028 verhuizen naar Hilversum.
Ik werk als junior manager/coördinator op het servicecenter voor tactische modules van Youforce in Amersfoort. In Bussum woon ik samen met mijn vriendin Sandra en onze twee poezen. Sandra heeft drie kinderen en inmiddels vier kleinkinderen. Haar jongste zoon Pepijn, de keeper van SDO 1, woonde tot voor kort nog bij ons.
Jouw voetbalwieg stond vanzelfsprekend bij SDO. Hoe oud was je toen je begon, in welk team kwam je terecht en wie waren destijds je eerste leider en trainer? Hoe heb jij je jeugdjaren bij SDO ervaren en welke personen zijn in die periode belangrijk geweest voor jouw ontwikkeling als voetballer én als mens?
Oei, dat is lang geleden! Ik weet wel dat ik op mijn zesde lid ben geworden van SDO. Vanaf dat moment speelde ik eigenlijk steeds in mijn tweede jaar binnen een leeftijdscategorie in het eerste selectieteam. Alleen in de A1, nu de JO19, speelde ik twee seizoenen.
Ik heb mooie jeugdjaren gehad. Een van de hoogtepunten was het interregionale kampioenschap met SDO D1, met onder anderen Ivar van Dinteren in het team, Ronald Heerschop als trainer en Louis van Dinteren als leider. Ook werden we met SDO A1 ongeslagen kampioen onder trainer Frank Veen. Van hem heb ik toch wel het meeste geleerd.
Heb je vrienden overgehouden aan je jeugd die je nu nog spreekt, privé of op de club?
Zeker! Daarnaast ben ik ook bevriend geraakt met spelers die ik later zelf heb getraind. Sommigen hebben inmiddels kinderen die ook weer bij SDO voetballen.

Zonder iemand tekort te willen doen: aan welke jeugdtrainer of leider bewaar je de mooiste herinneringen en wat maakte hem of haar zo bijzonder?
Toen ik als trainer begon, heb ik een aantal jaren samengewerkt met Wout van Ham. Een goede trainer en een fantastisch persoon. Hij regelde altijd van alles voor de spelers en ik heb als trainer veel van hem geleerd.
Aan het einde van het seizoen maakten we boekjes voor de spelers, met alle statistieken erin. Ook hadden we voor alle spelers bijnamen bedacht. Wout had bovendien een keer geregeld dat er op 1 april een cameraploeg naar SDO zou komen voor opnames. Toen we bij de club aankwamen, bleek dat natuurlijk een 1 aprilgrap te zijn!
In welk elftal debuteerde jij bij de senioren en wat herinner je je nog van die eerste wedstrijd?
Vanuit de jeugd kwam ik in mijn eerste seniorenjaar in het derde terecht. Dat was een team met veel oud-spelers van het eerste elftal. Het werd een mooi jaar, waarin ik een vrije rol op het middenveld had.
Welke wedstrijd mijn eerste was, durf ik niet meer te zeggen. Wat ik nog wél weet, is dat we uit bij Quick een keer met 24-3 wonnen en ik zeven keer scoorde.
Heb je bij de senioren ook selectievoetbal gespeeld? Zo ja, hoelang, onder welke trainers en wat werd er in die periode van jou als speler gevraagd?
Na mijn eerste jaar heb ik alleen nog maar selectievoetbal gespeeld, al was dat voornamelijk in het tweede.
Mijn trainers waren onder anderen Dick Windhoud, Paul Fokker en Frank Spermon. Onder Paul heb ik mooie jaren met kampioenschappen meegemaakt. Ook onder Frank werd ik in mijn laatste jaren als speler nog kampioen.

Welke periode beschouw je als de mooiste uit jouw loopbaan als seniorenvoetballer? Was dat vanwege de prestaties, de sfeer binnen het elftal of juist de vriendschappen die ontstonden?
De periode onder Paul Fokker. Dat kwam onder andere door de prestaties, maar vooral ook door de sfeer. We gingen toen bijvoorbeeld met elkaar een lang weekend naar Winterberg. Dat waren mooie tijden.
De naam Van der Geest is al lange tijd nauw verbonden met SDO. Hoever gaat die familieband met de club terug en bij wie is deze betrokkenheid ooit begonnen? Welke leden van de familie Van der Geest hebben bij SDO gevoetbald en welke rollen hebben zij daarnaast binnen de vereniging vervuld? Ik ken de precieze familiebanden niet, maar weet bijvoorbeeld dat Jitske van der Geest erelid is. Welke rol speelde zij binnen SDO?
Om bij het begin te beginnen: mijn opa Van der Geest is de aanstichter van alles. ;-) Hij was onder andere degene die destijds SDO Handbal heeft opgericht. De tribune is ook naar hem vernoemd.
Dan zijn er natuurlijk mijn ouders, die veel voor de club hebben betekend en, in het geval van mijn moeder, nog altijd betekenen. Mijn vader Johan vervulde allerlei rollen: leider, secretaris, wedstrijdsecretaris, vlagger en fotograaf. Ook begeleidde hij de vrijwilligers die het terrein onderhielden.
Mijn moeder Jitske heeft eveneens veel functies gehad. Tegenwoordig houdt ze zich vooral bezig met de ledenadministratie en zit ze op zaterdag altijd in de commissiekamer om de teams te ontvangen.
Mijn broer Joost heb ik destijds overgehaald om trainer te worden. Toen was de vraag altijd: ‘Ben jij de broer van Jeroen?’ Inmiddels krijg ik vaak de vraag: ‘Ben jij de broer van Joost?’ Hij is al vrij lang trainer/coördinator van de Welpen/WK en zit sinds kort ook in het jeugdbestuur, bij de TC.
De club zit dus echt in ons hart. Bij mij leidde dat ertoe dat ik al op vijftienjarige leeftijd trainer werd. Ik begon bij de F5, F1, E3, E1 en D1/D2 als assistent. Daarna ging ik verder als hoofdtrainer: twee seizoenen E1, twee seizoenen D1, vervolgens A1, tien jaar C1 en vier jaar JO19.
In die periode was ik ook anderhalf jaar assistent bij SDO 1, met Ivar van Dinteren als hoofdtrainer. Daarna volgden twee jaar JO13-1, de JO15-1, JO16-1, JO17-1, JO13-2 en vervolgens twee seizoenen JO13-1. Dit jaar ben ik daar weer assistent.
Zijn er binnen SDO nog meer familieleden onderscheiden of tot erelid of lid van verdienste benoemd?
Mijn opa Co van der Geest, mijn vader Johan en mijn moeder Jitske zijn erelid. Mijn broer Joost en ik zijn lid van verdienste. Daarnaast hebben er, voor zover ik weet, nog twee spelers uit onze familie in SDO 1 gespeeld: mijn oom Frans van der Geest en mijn neef Dennis Lankrijer.
Welke verhalen over het vroegere SDO heb je van je vader of andere familieleden meegekregen en wat vertellen die verhalen volgens jou over de identiteit van de club?
SDO is echt een familieclub. De gezelligheid na de wedstrijd: daar gaan de verhalen meestal over.
Veel seniorenspelers die bij de club komen, gaan ook niet zomaar weer weg. Dat zegt veel over de organisatie binnen de club, maar zeker ook over de gezelligheid.
Ook jij hebt inmiddels veel verschillende taken binnen SDO uitgevoerd. Welke functies heb je door de jaren heen vervuld en hoe is jouw betrokkenheid steeds verder gegroeid? Kun je daarin een volgorde of jaartallen aangeven?
Oei, dat zijn er ook heel wat! Onder andere trainer, assistent-trainer, vlagger, wedstrijdsecretaris, lid van het jeugdbestuur, leider en scheidsrechter.
Voor die inzet ben ik ook benoemd tot lid van verdienste. Daarvan is eveneens een foto bijgevoegd.

Dit seizoen ben je leider van het eerste elftal. Ben je in die rol gestapt omdat de club iemand nodig had of wilde je zelf graag ervaren hoe het is om zo dicht bij de selectie te staan?
Ik ben opnieuw gevraagd, omdat de leider die het negen jaar geleden van mij had overgenomen, ging stoppen. Omdat het eerste tegenwoordig op zaterdag speelt, heb ik in ieder geval de zondag vrij. Daarnaast speelt de zoon van mijn vriendin in het elftal, dus ik was er toch al vaak bij.
Je bent daarnaast ook al enkele jaren de huisfotograaf van het eerste elftal. Is dat spontaan ontstaan?
Niet helemaal spontaan; dat is eigenlijk door mijn vader gekomen. Hij maakte altijd foto’s en verslagen voor de club. Ik maakte dan de aantekeningen voor het verslag, die hij ’s avonds uitwerkte. Toen hij overleed, heb ik zijn camera min of meer geërfd. Daarna ben ik daarmee verdergegaan.
Jij hebt SDO door de jaren heen zien veranderen. Welke ontwikkeling heeft de club volgens jou het meeste gebracht en welke verandering had je persoonlijk liever anders gezien?
Toen ik als jeugdtrainer begon, speelde het eerste nog in de vierde klasse. In die jaren stroomden er veel jeugdspelers door naar de selectie en groeiden we bij de senioren uit tot een stabiele hoofdklasser, zowel met het eerste als met het tweede, dat in de reservehoofdklasse speelde. Mede doordat SDO de spelers niet betaalt, werd het steeds lastiger om dat niveau vast te houden. Daarbij speelde ook mee dat de jeugd op hoofdklasseniveau uitkwam. Nu zijn we met het eerste terug in de derde klasse, terwijl we met de jeugd op divisieniveau spelen. Het zou dus weer mogelijk moeten zijn om met spelers uit de eigen jeugd de stap hogerop te maken.
SDO maakte uiteindelijk de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal. Hoe keek jij aanvankelijk tegen die keuze aan en wat heeft de verhuizing de club tot nu toe gebracht of juist gekost?
Die overstap was noodzakelijk om de spelers voor de club te behouden. Bovendien moesten we op zondag steeds grotere afstanden afleggen, omdat er steeds minder clubs op zondag spelen.
In de jaren van de zondaghoofdklasse was de Vijfde Colonne nadrukkelijk aanwezig. Hoe belangrijk waren deze supporters voor de sfeer en de identiteit van SDO en hoe is dat tegenwoordig op zaterdag?
Dat was en is zeker belangrijk voor de club. Natuurlijk waren er in de jaren dat we hoofdklasse speelden meer mensen aanwezig, vanwege het niveau en doordat we op zondag speelden. Maar de Vijfde Colonne is nog steeds goed vertegenwoordigd bij de wedstrijden.

Je hebt een sterke achtergrond in het jeugdvoetbal. Ligt daar ook meer jouw hart dan bij de senioren? Wat maakt het werken met jeugdspelers voor jou zo mooi en waar haal je de meeste voldoening uit?
Ja, zeker. Je kunt ze nog veel bijbrengen en het zijn spelers die er ook vol voor willen gaan. Wat ik vooral mooi vind, is wanneer je iets op de training oefent en dat vervolgens in de wedstrijd terugziet.
Ook jij stond vroeger als jeugdspeler ongetwijfeld langs de lijn bij het eerste elftal. Wie was destijds jouw favoriete speler en kun je daarnaast vijf spelers noemen die voor jou echte SDO’ers uit die periode waren?
Ik denk niet dat ik een favoriete speler had. Volgens mij was ik ook meer met tennis bezig. Dat deed ik vier keer per week en daar had ik ook meer talent voor. SDO’ers die destijds in het eerste speelden, waren onder anderen Youri Mulder, Ronald Heerschop, Erwin van Dinteren en Reinoud Buis.
Hoe staat de jeugdopleiding er momenteel voor? Worden er volgens jou voldoende stappen gezet om jeugdspelers niet alleen op te leiden, maar hen ook blijvend aan SDO te binden?
Ja, dat gaat zeker goed. Vanuit de jeugdcommissie en het technische hart wordt voldoende georganiseerd om spelers aan de club te binden. Ook het niveau van de jeugdspelers is omhooggegaan, mede dankzij de inbreng van de TC en de tijd die zij hierin steken.
Heb je ooit de ambitie gehad om als hoofdtrainer in het seniorenvoetbal aan de slag te gaan? Zo ja, waarom is het daar uiteindelijk niet van gekomen en beschik je over de benodigde trainersdiploma’s?
Ja, ik denk het wel, zeker in het begin. Uiteindelijk is het daar niet van gekomen. Iedere keer dat ik verder wilde gaan voor mijn diploma Trainer/Coach 2, kreeg ik een nieuwe baan en moest mijn tijd ook daarnaartoe gaan. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om bij de jeugd te blijven. En ik moet zeggen: dat past ook echt bij mij. In mijn beginjaren als trainer heb ik JVT, Jeugdvoetbaltrainer, gehaald en een paar jaar later TC3.
Welke profvoetballer was vroeger jouw voorbeeld als speler en waarom?
Zoals gezegd had ik vroeger niet echt een voorbeeld in het voetbal. Ik denk dat ik dat meer bij het tennis had. ;-) Spelers als Stefan Edberg en Thomas Muster: het sierlijke van Edberg en het harde werken van Muster. Beiden ook linkshandig, net als ik. Muster heeft ook de Dutch Open in Nederland gewonnen. Toen was ik daar ballenjongen.
Vrijwilligers vormen het hart van iedere amateurvereniging. Hoe groot en betrokken is de vrijwilligersgroep van SDO en waar liggen op dat gebied de grootste zorgen voor de toekomst?
Er is bij SDO zeker een groep vrijwilligers aanwezig, maar er zijn er altijd te weinig. Het zijn vaak dezelfde mensen die helpen en heel veel ouders kopen de vrijwilligersbijdrage ook gewoon af.

Als jij morgen één ding binnen SDO mocht veranderen of verbeteren, wat zou je dan als eerste aanpakken en waarom is juist dat volgens jou belangrijk voor de toekomst van de club?
Dat vind ik een lastige vraag. Ik denk dat het belangrijk is om het hoofdveld en het bijveld, veld 5, van kunstgras te voorzien. Dan hebben we meer ruimte om te trainen en oefenwedstrijden te spelen. Die worden nu vaak uit gespeeld.
Welke hobby’s heb je buiten het voetbal en de fotografie en waar kun je in je vrije tijd echt van genieten?
Ik tennis: zowel trainen als competitie spelen, dus vrij fanatiek. Dat doe ik ook samen met mijn vriendin, zoals op de foto te zien is. Daarnaast geniet ik van leuke uitjes met haar.
Wat is jouw lievelingsdrank en bij welke gelegenheid smaakt die volgens jou het beste?
7UP, dat is bij elke gelegenheid wel goed. En af en toe een biertje.
Wat is jouw lievelingseten?
Dat heb ik niet echt, maar als ik moet kiezen: wraps met kip vind ik heerlijk.
Wat staat er nog op jouw bucketlist dat je absoluut een keer wilt doen of meemaken als je SDO even op de tweede plek zet?
Een reis naar Australië en Nieuw-Zeeland. Daar heb je alleen wel de tijd voor nodig.
Stel dat er een heel weekend geen voetbal is: waar kunnen we Jeroen dan waarschijnlijk treffen?
Bij de tennisclub. ;-) Maar gewoon een dagje op de bank is ook lekker.
Behalve op zaterdag ben je ook doordeweeks regelmatig op de club of thuis met SDO bezig. Als je alle werkzaamheden bij elkaar optelt, hoeveel uur besteed je gemiddeld per week aan de vereniging?
Als ik alles bij elkaar optel, denk ik dat ik ongeveer zestien tot twintig uur per week met de club bezig ben.
Jeroen, dank voor je tijd om al onze vragen te beantwoorden, wil je nog iets zeggen?
Zeker, dat we allemaal hard werken, maar je moet ook genieten van het leven. En dat proberen we zeker te doen!



Opmerkingen