IJFC uit de oude baroniestad heeft ook komend seizoen zijn voetbalhart weer verpand aan VMN.

En daar zijn wij blij mee, want in IJsselstein ademt men voetbal, historie en een flinke portie clubliefde.

Die historie begint al in 1925, toen een groep jongens onder de naam IJ.V.V. samen tegen een bal trapte. Alleen dat avontuur duurde niet lang. In 1926 gooide pastoor Hendricus Joannes Holtslag er een flinke tackle in door te bepalen dat katholieke jongens alleen onder elkaar mochten sporten. Einde verhaal voor IJ.V.V. en de geboorte van R.K.V.V.IJ.

Maar ja… voetbal laat zich niet tegenhouden. In 1930 ontstond tijdens een busrit het idee voor een club waar iedereen welkom was. Op 8 november 1930 werd IJFC geboren. Een weiland aan de Utrechtseweg werd het eerste heiligdom, de doelen werden zelf in elkaar getimmerd en de eerste bal werd met de pet rond betaald. Zo ging dat vroeger, geen luxe, geen VAR, geen TikTok, gewoon ballen.

En succes kwam. De eerste wedstrijd tegen Robertas uit Utrecht werd direct met 2-3 gewonnen. Daarna groeide IJFC uit tot een echte volksclub in de baroniestad. In de jaren zestig liep er serieus talent rond. Namen als Gerrit Langerak, André Oosterom en Marten Boverhof schopten het zelfs tot het betaald voetbal. En dan was er nog Arend Oomen… volgens velen misschien wel de beste voetballer die IJFC ooit heeft voortgebracht. Als hij nu had gespeeld, had half Nederland waarschijnlijk achter hem aangezeten met zaakwaarnemers en podcasts.

In het seizoen 1963/1964 werd een prachtig hoofdstuk geschreven met het kampioenschap en promotie naar de 4e klasse KNVB. En let op: trainer toen? Een Hilversummer, de heer Buitelaar. Misschien wel de beste trainer die IJFC ooit gehad heeft. Kijk, dat zijn nog eens teksten waar wij in Hilversum de borst van vooruit zetten.

Ook in latere jaren bleef IJFC bouwen aan de club. Jubilea werden gevierd, promoties werden gepakt en in 1988/1989 ging de kampioensvlag weer de lucht in na een klinkende 1-9 overwinning op Halfweg. Dat zijn uitslagen waar je als tegenstander nog jaren slecht van slaapt.

IJsselstein zelf, omringd door gemeenten als Utrecht, Montfoort, Lopik, Vijfheerenlanden en Nieuwegein, blijft een stad waar voetbal leeft. En dat merk je ook bij IJFC.

Ook komend seizoen volgen wij de IJsselsteiners weer op de voet. Al zullen we keeper Rowdy Janssen gaan missen. Een geweldige sluitpost, eentje waarvan je dacht dat hij nog jaren in onze sterrenteams zou opduiken. Maar ja, zo gaat dat in de voetballerij. De een stopt, de ander staat alweer met frisse handschoenen klaar.

De ambitie? Die is duidelijk. Al jaren spreekt de club uit terug te willen naar de 2e klasse, waar ze vijf seizoenen geleden nog actief waren. De kwaliteit is er, de potentie ook. Nu moet het er alleen nog uitkomen op zaterdagmiddag, want op de training wereldkampioen zijn levert nog steeds geen punten op. Onder leiding van trainer Jesper Stoop gaan ze opnieuw de jacht openen.

En geloof ons… in IJsselstein zijn ze nog lang niet klaar.