Igor Hartkamp(Delta Sports'95), pmsoccerevents.nl , ster van de week

Je hoeft niet altijd degene te zijn die wekelijks de headlines pakt om van onschatbare waarde te zijn voor je ploeg. Sommige spelers vallen op door goals, acties of grote woorden, maar er zijn ook voetballers die stilletjes het fundament vormen van een kampioensteam. Spelers die altijd in dienst van het team spelen, nooit verzaken en er iedere wedstrijd opnieuw staan. Igor Hartkamp is precies zo’n speler.

De verdediger van Delta Sports '95 is dit seizoen uitgegroeid tot misschien wel de belangrijkste schakel binnen het elftal. Een echte bewaker van het team. Altijd scherp, altijd strijdend en iemand waarop ploeggenoten blind kunnen vertrouwen. Igor treedt zelden op de voorgrond, maar juist dat typeert hem als voetballer én als mens. Bescheiden, loyaal en volledig in dienst van het collectief.

Dat hij dit seizoen ook nog eens zijn allereerste doelpunt in het eerste elftal wist te maken, maakte het verhaal alleen maar mooier. Maar zijn waarde laat zich niet in statistieken uitdrukken. Wekelijks behoort hij tot de absolute sterkhouders van Delta Sports’95 en speelde hij een enorme rol in het behaalde kampioenschap.

Ook wij van VMN moeten eerlijk toegeven dat we hem misschien te lang over het hoofd hebben gezien. Totdat één van onze waarnemers met een meer dan lovend sterrenrapport terugkeerde op het hoofdkantoor. Vanaf dat moment was duidelijk: deze jongen verdient het om volop in de spotlights te staan.

Daarom sluiten wij het seizoen af met een speciale Ster van de Week. Geen standaardrubriek dit keer, maar een uitgebreid en open interview met niemand minder dan Igor Hartkamp. Een geweldige jongen, een leider zonder kapsones en bovenal de rots in de branding van dit kampioensteam.

Veel leesplezier!

Hoi Igor, allereerst gefeliciteerd met het kampioenschap. Wat ging er door je heen toen het laatste fluitsignaal klonk? Nog een biertje gedronken?

Na het laatste fluitsignaal kreeg ik gelijk kippenvel. Toen wij de 0-5 maakten kregen we wel door dat de tussenstand in IJsselstein prima voor ons was. Na het fluitsignaal kregen we de bevestiging dat het daar was afgelopen en kon het feest beginnen. Eerst op het veld met elkaar en de uitreiking van de KNVB. Vervolgens in de kleedkamer en toen snel de bus in naar Houten voor het feest in de kantine.

En dan ook nog scoren in de kampioenswedstrijd. Dat moet extra speciaal zijn geweest. Hoe beleefde jij dat moment? Beschrijf hem nog eens?

Voor mij erg speciaal. In competitieverband had ik nog nooit een goal gemaakt in het eerste van Delta en scoren in de kampioenswedstrijd is voor elke voetballer een droom. Dat kwam dus mooi samen. De bal werd voorgegeven bij de 2e paal, teruggekopt en toen werkte ik de bal binnen. Vraag niet hoe, maar hij zat. Tijdens het juichen snel terug naar de middenlijn, want dit was juist het signaal om in de eerste helft nog door te pakken. We moesten en zouden het in eigen hand houden afgelopen zaterdag. 

Toen jullie aan het seizoen begonnen, had jij toen al het gevoel dat deze selectie kon meedoen om het kampioenschap? Of ontstond dat vertrouwen pas later in het seizoen?

Dat vertrouwen is langzaamaan gegroeid in de 2e seizoenshelft van vorig jaar. We speelden sterk, wonnen veel wedstrijden en lieten zien dat we met de top van de competitie mee konden. Met name de wedstrijden tegen SCH en VVIJ gaven ons het gevoel dat het dit seizoen tijd was om door te stoten naar de 2e klasse. Voorafgaand aan dit seizoen hebben we gericht spelers op belangrijke posities aangetrokken en hebben veel spelers uit de jeugd de kans gekregen om wekelijks mee te trainen en minuten te maken. Die brede selectie hebben we keihard nodig gehad. Ten opzichte van vorig seizoen zijn dat de laatste puzzelstukjes voor succes gebleken.

Hoe verliep voor jou persoonlijk de eerste seizoenshelft? Voelde je je fit, zat je lekker in je vel en bleef je een beetje blessurevrij?

Voor mij verliep de eerste seizoenshelft goed en ik voelde me erg fit. Ik heb alleen de eerste oefenwedstrijd van de voorbereiding gemist (vs Zeist). Door veel te trainen en te spelen kwam ik in het juiste ritme en kon ik vanaf het begin helpen bouwen aan de vaste patronen binnen onze selectie. Het is fijn om vanaf het begin het vertrouwen te krijgen en aan vastigheden te werken met de 2 andere centrale verdedigers en het blok op het middenveld. Door vele vlieguren zijn er veel automatismen ingekomen en weten we wat we aan elkaar hebben.

Als jij jezelf een cijfer zou moeten geven voor jouw eerste seizoenshelft, welk cijfer hoort daar dan bij en waarom?

Een 7. Het was een goede seizoenshelft waarin ik alles heb gespeeld en mijn stempel kon drukken maar toch gaven we de goals op bepaalde momenten nog wat makkelijk weg. Als ik dat vergelijk met de 2e seizoenshelft waarin we 10x de 0 houden (vs 3x in de 1e seizoenshelft), dan ligt er ruimte voor verbetering. Persoonlijk denk ik wel dat ik een betrouwbare indruk heb achtergelaten.

Eén van de eerste echte krachtmetingen was de uitwedstrijd tegen Jonathan, die met 2-0 verloren ging. Wat herinner jij je nog van die wedstrijd?

Uit naar Jonathan is de afgelopen jaren een lastige uitwedstrijd voor ons gebleken. Nu speelden we ook nog eens voor de periodetitel en verloren we ongelukkig. Maar we hebben genoeg jongens in ons team die weten dat ook dit maar een wedstrijd voor 3 punten is. Geen man overboord. Daarna winnen we 3 belangrijke potten waaronder uit bij Benschop en thuis tegen SCH en ga je als koploper de winter in. Dat is lekker en vergeet je zo’n wedstrijd in Zeist snel.

Waren er in de eerste fase van het seizoen dingen waarvan jij dacht, dit moet echt beter als wij kampioen willen worden? Zijn dat ook onderwerpen geweest die tijdens de winterstop binnen de groep of staf nadrukkelijk besproken werden?

In de winterstop hebben we vooral benadrukt dat we de consistente lijn van 2025 moesten doortrekken naar 2026. Wel is besproken dat we elkaar wat vaker de waarheid mogen vertellen als niet alles volgens planning verloopt.

Bleef jullie speelstijl gedurende het seizoen hetzelfde of hebben jullie tactisch nog dingen aangepast?

Onze speelstijl is gedurende het seizoen grotendeels hetzelfde gebleven. De technische staf legt elke wedstrijd nog wel accenten op basis van tegenstander of andere jongens op andere posities maar de tactiek is grotendeels hetzelfde. We proberen veel 1 vs 1 situaties te krijgen op het veld, zowel verdedigend als aanvallend. Dan gaat het om je persoonlijke duel en moet je die winnen. Daar trainen we ook veel op. Persoonlijk vind ik die speelwijze erg lekker omdat je een duidelijke taak en verantwoordelijkheid hebt. Dat voel je ook als speler.

Op 28 maart verloren jullie met 1-0 bij Elinkwijk, waardoor de competitie weer helemaal spannend werd. Was dat vooral een wedstrijd van gemiste kansen of was die nederlaag terecht?

Iedereen zal beamen dat wij in de eerste 20 minuten 3 100% kansen krijgen, maar we scoren niet. Aan de andere kant valt de 1-0 nadat ik uitglijd op het modderveld van Elinkwijk. Dat was zuur. Vervolgens waren we onvoldoende bij machte om nog veel te creëren en stond Elinkwijk defensief prima. Zonde, wat een overwinning destijds had ons de wat ademruimte gegeven. Nu bleef de druk erop.

Daarna volgden ook nog twee gelijke spelen en kwam Jonathan weer langszij. Was er binnen de selectie toen toch wat spanning of twijfel dat het kampioenschap misschien nog uit handen zou glippen?

In die fase van het seizoen scoorden we moeizaam. In april spelen we 2x 0-0 en dat is voor ons elftal onder de maat.  Op trainingen hebben we met name de focus gelegd op vrij zijn in het aanvalsspel en logische keuzes maken. Dat ging daarna een stuk beter. Anderzijds waren we wel tevreden met het verdedigende blok, want in maart en april hebben we maar 1 tegengoal in 7 wedstrijden moeten verwerken. Alleen in het aanvalsspel ging het wat moeizamer. Dat is niet erg. We bleven hard werken en vervolgens kwam de productie vanzelf weer op gang. Dat hoort erbij. Als je niet kan winnen moet je niet verliezen.

Uiteindelijk trekken jullie het toch over de streep. Wat zegt dat volgens jou over deze groep?

Het zegt over deze groep in ieder geval dat we gedisciplineerd blijven en niet snel door de ondergrens zakken. Een belangrijke voorwaarde voor succes wat mij betreft.

Zoals gezegd je scoorde, jouw allereerste doelpunt voor Delta Sports. Hoe kan dat eigenlijk? Nooit op de goede plek of stond het vizier al die jaren gewoon niet scherp?

In ons systeem spelen we met 3 centrale verdedigers waarbij we graag over de zijkanten willen aanvallen. Mijn taak is o.a. om de restverdediging goed neer te zetten en te voorkomen dat we bij balverlies tegen een onnodige counter aanlopen. Zeker in dit seizoen is dat belangrijk geweest omdat veel ploegen toch inzakten op eigen helft. Dan zou je zeggen: dan moet het met de corners gebeuren. Als ik eerlijk ben ligt daar niet mijn grootste kwaliteit dus deze goal moet het teken zijn om mij daar volgend jaar verder in te ontwikkelen en belangrijk te zijn.

Hoe kijk jij persoonlijk terug op jouw gehele seizoen? Want veel mensen vonden jou echt een belangrijke schakel binnen dit elftal.

Ik ben trots dat ik de meeste minuten in alle competities heb gemaakt en vaste basisspeler ben. Gedurende het seizoen zijn er verschillende leiders in ons team weggevallen waaronder de 2 aanvoerders. Samen met andere ‘senioren’ in ons team heb ik die rol zo goed mogelijk geprobeerd op te vangen en kan ik terugkijken op een stabiel seizoen waarin we konden terugvallen op een betrouwbare defensie.

Als jij jezelf zou moeten omschrijven als speler, wat zou je dan zeggen?

Ik ben iemand die hard werkt, altijd in team belang denkt en het niet vervelend vindt om vuile meters te maken. Verder heb ik een goed overzicht en een prima pass.

Hebben jullie het kampioenschap inmiddels al goed gevierd of moet het echte feest nog komen?

Na de wedstrijd hebben we een feest gevierd bij Sporting 70’, in de kantine en bij een kroeg in Houten. Verder hebben we nog een diner en een seizoensafsluiting (BBQ) gepland staan. Maar nagenieten zal de hele zomer blijven want er zijn genoeg jongens die elkaar ook buiten het voetbal zien en zelfs met elkaar op vakantie gaan. Hier wordt nog lang over nagesproken.

Even iets anders, straks in juli begint de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Je zou in theorie die voorbereiding nog kunnen meepakken en misschien zelfs nog een paar competitiewedstrijden kunnen spelen voordat je vertrekt. Hoe kijk je daar zelf naar?

Ik zal de voorbereiding vanaf het begin meedraaien om zo fit mogelijk op reis te gaan en de andere jongens klaar te stomen voor de 2e klasse. Tegelijkertijd snap ik als de staf andere keuzes maakt in aanloop naar de eerste competitiewedstrijden omdat ik er een groot deel van de 1e seizoenshelft niet ben. Nieuwe jongens zullen moeten opstaan. Uiteraard ben ik wel gewoon beschikbaar en hoop ik in de eerste seizoenshelft al minuten in de 2e klasse te maken. De trainers weten wat ze aan me hebben. We zullen dit in aanloop naar volgend seizoen met elkaar bespreken.

Want zoals bekend ga je een wereldreis maken door Zuid-Amerika. Waar komt dat idee vandaan? Is dit iets waar je al jarenlang van droomt of ontstond het plan juist vrij spontaan?

2 jaar geleden heb ik een vergelijkbare reis gemaakt door Peru en Colombia met een andere vriend. Terugkijkend daarop is dat een van de mooiste dingen die ik heb gedaan en waar ik met veel plezier op terug kijk. Brazilië, Argentinië, Chili en Bolivia hebben veel te bieden qua natuur, steden en cultuur. We gaan zo’n 3 maanden door die landen trekken om alle highlights mee te pakken. Gijs en ik zijn goede vrienden en ook hij heeft het idee al langere tijd om die kant op te gaan. De voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang dus wij kijken er enorm naar uit.

Zijn er bepaalde landen, steden of bijzondere plekken waar jij nu al enorm naar uitkijkt om te bezoeken?

Rio de Janeiro, Buenos Aires, Patagonië in Chili/Argentinië en mogelijk Antarctica zijn de absolute highlights van onze reis. Bovendien zouden we graag een wedstrijd van River Plate/Boca Juniors bijwonen.

Stel dat je onderweg ergens een voetbalveldje tegenkomt in Zuid-Amerika, sta jij dan alsnog direct fanatiek mee te doen of lukt het je echt om het voetbal even los te laten?

Het voetbal loslaten zal mij niet lukken. Niet alleen Delta in de tweede klasse maar meerdere competities in de regio zal ik blijven volgen. Verder zal mijn club Heracles Almelo volgend jaar helaas een niveautje lager spelen dus ook daar ben ik benieuwd hoe ze het gaan doen. Ik verwacht toch wel dat ze favoriet zijn voor directe promotie dus dat zal ik op de voet volgen. Wat betreft meedoen op een voetbalveldje in Zuid-Amerika kan ik het wel goed loslaten denk ik. Op vakantie laat ik die bal prima een paar maanden met rust en geniet ik van een biertje. Bovendien heb ik de laatste paar weken met pijnstilling gespeeld dus voorlopig raak ik geen bal meer aan.

Als je straks terugkomt van die wereldreis, gaat het vizier dan weer volledig op voetbal? Of wordt het echt even een seizoen van rust?

Gijs en ik plannen onze reis op zo’n manier dat we bij het trainingskamp begin volgend jaar weer aansluiten. Op trainingskamp gaan de remmen nog even los maar daarna gaat de focus op fit worden en zo snel mogelijk weer basisspeler worden. Daar heb ik alle vertrouwen in.

En minstens zo belangrijk, ga je de DJ in de kleedkamer ook missen of ben je stiekem blij dat je daar een paar maanden niet naar hoeft te luisteren?

Wij hebben verschillende Dj’s binnen ons team. Voorafgaand aan de wedstrijd zet onze linksbuiten Avery vaak een nummertje op en ga ik daar over het algemeen wel lekker op. Al moet ik bekennen dat het soms als een toverbos klinkt wat uit die speakers komt. Na de wedstrijd heeft de Hollandse glorie de overhand en komen de bekende meezingers aan bod. Perfect begin van de zaterdagavond wat mij betreft.

Wie uit de selectie gaat jou tijdens die reis het meest appen of bellen, denk je?

Onze technische staf is betrokken dus daar onderhouden Gijs en ik goed contact mee. Verder staan we veel in contact met teamgenoten door social media maar verwacht ik van Wesly van Ojen wel een appje hoe het eraan toegaat aan de Braziliaanse Copacabana.

Tot slot, wat ga jij het meeste missen aan Delta Sports tijdens jouw avontuur in Zuid-Amerika, de kleedkamerhumor, de wedstrijdspanning of de 3e helft?

De mensen binnen Delta.

Igor, laatste woord voor jou als je nog iets wil zeggen tegen wie of over wat dan ook.

William, bedankt voor dit interview en voor het opzetten van Voetbal Midden-Nederland. Ik wens alle teams in de regio succes in de nacompetitie en tot volgend jaar.